Skyldi fólk elskast í svona húsum? 5. október 2004 00:01 Kvikmyndasafn Íslands hefur heldur ólánlega staðsetningu í miðbæ Hafnarfjarðar þar sem er aldrei neinn á ferli það ég veit. Um daginn var samt uppselt á sýningu þar á Sigri viljans eftir Leni Riefensthal, mestu nasistamynd allra tíma. Meira að segja þingmenn úr VG sáust á sýningunni. Konan mín átti afmæli þennan dag og ég var að hugsa um að bjóða henni. Svo hætti ég við á síðustu stund, grunaði að kannski vildi hún frekar sjá eitthvað með Tom Hanks og Meg Ryan. En þarna í gamla Bæjarbíói er haldið uppi ágætri dagskrá á þriðjudögum og laugardögum, minnir dálítið á kvikmyndaklúbbinn gamla þegar Friðrik Þór var með hann. Á morgun verður til dæmis sýnd þar Fiskur undir steini, mynd þeirra Þorsteins Jónssonar og Ólafs Hauks Símonarsonar sem gerði allt vitlaust fyrir þrjátíu árum. Hún hefur að geyma hina óborganlegu senu þar sem skeggjaður og síðhærður Jón Júlíusson stendur fyrir utan einbýlishús í Grindavík og segir: "Skyldi fólk elskast meira í svona húsum?" Landinn bókstaflega ærðist yfir hrokanum í þessum piltum. Blöðin loguðu. Sama kvöld er líka sýnd Lífsmark, önnur heimildarmynd sem Þorsteinn og Ólafur gerðu um svipað leyti. Sú mynd sýnir íslenska hippamennsku í hnotskurn, kommúnu sem nokkur ungmenni settu á stofn nálægt Hveragerði. Brauðbakstur, kartöflutínslu, djammsession, leðuriðju - allt þetta. Myndin fjallar samt aðallega um lífsgæðakapphlaupið - orð sem maður er því miður næstum hættur að heyra. Hápunktur myndarinnar er þó þegar auglýsingastjóri Skjás eins kemur labbandi í fullum arabaskrúða. Þetta voru gamlir góðir tímar. Svo hitti ég Thor Vilhjálmsson í Lækjargötunni um daginn. Thor fékk að velja sitt eigið prógram hjá Kvikmyndasafninu í vetur, uppáhaldsmyndirnar sínar. Valdi auðvitað alvöru evrópska kvikmyndaklassík, ekkert drasl. Andrei Rúblev eftir Tarkovskíj, La Notte eftir Antonioni og Nazarín eftir Bunuel. Ég kvartaði undan því að það væri svo langt í Hafnarfjörð, ég kæmist ekki þangað bíllaus maðurinn. Thor sá ekki að það væri neinum vandkvæðum bundið og bauðst umsvifalaust til að ná í mig og flytja mig á sýningarnar... Sjá sýningarskrá Kvikmyndasafns Íslands Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Pistlar Silfur Egils Mest lesið Útlendingarnir sem við Íslendingar erum sjálf Karen María Jónsdóttir Skoðun Dánaraðstoð: réttur fárra má ekki skaða aðra Þórhildur Kristinsdóttir,Arna Dögg Einarsdóttir,Sigurdís Haraldsdóttir,Hrönn Harðardóttir,Helga Tryggvadóttir,Guðrún Nína Óskarsdóttir Skoðun Þegar „kerfið“ spilar vörn Jón Þorsteinn Sigurðsson Skoðun Er ný fjármálaáætlun á áætlun? Birta Karen Tryggvadóttir Skoðun Sannleikurinn um íslenska kvótakerfið: Þegar almannaeign varð að einkavæddum ránsfengi Sigurður Sigurðsson Skoðun Leggjum mannréttindaráð Reykjavíkur niður Helgi Áss Grétarsson Skoðun Þingheimur lokar augum og eyrum Ásmundur E. Þorkelsson,Hörður Þorsteinsson ,Sigrún Guðmundsdóttir Skoðun Hver á stjórnsýsluna? Þórólfur Júlían Dagsson Skoðun Börn eiga ekki að alast upp inni í símanum Þorvaldur Davíð Kristjánsson Skoðun Þegar ESB beitir smáþjóð ofríki Júlíus Valsson Skoðun
Kvikmyndasafn Íslands hefur heldur ólánlega staðsetningu í miðbæ Hafnarfjarðar þar sem er aldrei neinn á ferli það ég veit. Um daginn var samt uppselt á sýningu þar á Sigri viljans eftir Leni Riefensthal, mestu nasistamynd allra tíma. Meira að segja þingmenn úr VG sáust á sýningunni. Konan mín átti afmæli þennan dag og ég var að hugsa um að bjóða henni. Svo hætti ég við á síðustu stund, grunaði að kannski vildi hún frekar sjá eitthvað með Tom Hanks og Meg Ryan. En þarna í gamla Bæjarbíói er haldið uppi ágætri dagskrá á þriðjudögum og laugardögum, minnir dálítið á kvikmyndaklúbbinn gamla þegar Friðrik Þór var með hann. Á morgun verður til dæmis sýnd þar Fiskur undir steini, mynd þeirra Þorsteins Jónssonar og Ólafs Hauks Símonarsonar sem gerði allt vitlaust fyrir þrjátíu árum. Hún hefur að geyma hina óborganlegu senu þar sem skeggjaður og síðhærður Jón Júlíusson stendur fyrir utan einbýlishús í Grindavík og segir: "Skyldi fólk elskast meira í svona húsum?" Landinn bókstaflega ærðist yfir hrokanum í þessum piltum. Blöðin loguðu. Sama kvöld er líka sýnd Lífsmark, önnur heimildarmynd sem Þorsteinn og Ólafur gerðu um svipað leyti. Sú mynd sýnir íslenska hippamennsku í hnotskurn, kommúnu sem nokkur ungmenni settu á stofn nálægt Hveragerði. Brauðbakstur, kartöflutínslu, djammsession, leðuriðju - allt þetta. Myndin fjallar samt aðallega um lífsgæðakapphlaupið - orð sem maður er því miður næstum hættur að heyra. Hápunktur myndarinnar er þó þegar auglýsingastjóri Skjás eins kemur labbandi í fullum arabaskrúða. Þetta voru gamlir góðir tímar. Svo hitti ég Thor Vilhjálmsson í Lækjargötunni um daginn. Thor fékk að velja sitt eigið prógram hjá Kvikmyndasafninu í vetur, uppáhaldsmyndirnar sínar. Valdi auðvitað alvöru evrópska kvikmyndaklassík, ekkert drasl. Andrei Rúblev eftir Tarkovskíj, La Notte eftir Antonioni og Nazarín eftir Bunuel. Ég kvartaði undan því að það væri svo langt í Hafnarfjörð, ég kæmist ekki þangað bíllaus maðurinn. Thor sá ekki að það væri neinum vandkvæðum bundið og bauðst umsvifalaust til að ná í mig og flytja mig á sýningarnar... Sjá sýningarskrá Kvikmyndasafns Íslands
Dánaraðstoð: réttur fárra má ekki skaða aðra Þórhildur Kristinsdóttir,Arna Dögg Einarsdóttir,Sigurdís Haraldsdóttir,Hrönn Harðardóttir,Helga Tryggvadóttir,Guðrún Nína Óskarsdóttir Skoðun
Sannleikurinn um íslenska kvótakerfið: Þegar almannaeign varð að einkavæddum ránsfengi Sigurður Sigurðsson Skoðun
Þingheimur lokar augum og eyrum Ásmundur E. Þorkelsson,Hörður Þorsteinsson ,Sigrún Guðmundsdóttir Skoðun
Dánaraðstoð: réttur fárra má ekki skaða aðra Þórhildur Kristinsdóttir,Arna Dögg Einarsdóttir,Sigurdís Haraldsdóttir,Hrönn Harðardóttir,Helga Tryggvadóttir,Guðrún Nína Óskarsdóttir Skoðun
Sannleikurinn um íslenska kvótakerfið: Þegar almannaeign varð að einkavæddum ránsfengi Sigurður Sigurðsson Skoðun
Þingheimur lokar augum og eyrum Ásmundur E. Þorkelsson,Hörður Þorsteinsson ,Sigrún Guðmundsdóttir Skoðun