Þetta er nóg

Ósætti er innan Framsóknarflokksins með störf formannsins og forsætisráðherrans, Halldórs Ásgrímssonar. Þetta fullyrða menn úr innsta valdakjarna flokksins, menn sem hafa hingað til verið taldir meðal helstu stuðningsmanna formannsins. Allir þeir sem Fréttablaðið hefur talað við og hafa nafnlaust tjáð sig um óánægju sína verða að koma fram og segja opinberlega, og það undir nafni, hvað þeim þykir vera að og hvers þeir vænta. Framboðið til öryggisráðsins er ekki stóra deilumálið innan Framsóknarflokksins. Síðustu atburðir í því máli eru sennilega hins vegar kornið sem fyllti mælinn. Mælirinn er fullur, segja ráðamenn í Framsóknarflokki. Það er mikið verk fram undan hjá formanninum eigi honum að takast að koma lagi á hlutina tímanlega fyrir sveitarstjórnarkosningarnar.

Það er mikil ábyrgð lögð á herðar formanni flokks þar sem sundurþykkja er. Með sama hætti er mikil ábyrgð hjá þeim samstarfsmönnum formannsins sem tala nafnlaust gegn honum og hans vinnubrögðum. Fréttablaðið veit hverjir fara fremstir í óánægjunni í Framsóknarflokknum. Sökum tryggðar við heimildarmenn verða þeir ekki nafngreindir fyrr en þeir sjálfir stíga fram. Það er rangt af þeim að draga það.

Allir vissu að Ísland hefur þá stefnu að bjóða sig fram til setu í öryggisráði Sameinuðu þjóðanna. Það vissu hins vegar engir nema Halldór Ásgrímsson og Geir H. Haarde, verðandi utanríkisráðherra, að afdráttarlaus tilkynning um framboðið yrði gefin út í ræðu Halldórs á leiðtogafundi Sameinuðu þjóðanna. Það fór illa í samflokksmenn hans og helsta bakland. "Hann talar eins og hann sé flokkurinn," orðaði einn það. Hjálmar Árnason þingflokksformaður er enn og aftur í vandræðum þar sem engum virðist unnt að skilja orð hans. Hann sagðist misskilinn þegar hann talaði skýrt um að til greina hafi komið, að hans mati, að taka Ísland af lista staðfastra þjóða vegna innrásarinnar í Írak og hann segist nú hafa verið oftúlkaður þegar hann sagði skýrar en þarft var að framboð Íslands til öryggisráðsins hefði aldrei verið samþykkt í þingflokki þeirra framsóknarmanna. Nóg um það.

Það er stutt til sveitarstjórnarkosninga. Flestir þeir framsóknarmenn sem rætt hefur verið við hafa áhyggjur, óttast að illa fari. Bent er á formanninn og sagt að seta hans í forsætisráðuneytinu hafi átt að hressa flokkinn við og auka fylgið. Það hafi ekki gengið eftir. Trúnaður meðal samstarfsmanna fer þverrandi. Öryggisráðsmálið er ekki aðalatriðið. Það er bent á fleiri mál, svo sem Íraksmálið og fjölmiðlamálið þar sem margir þingmanna Framsóknarflokksins gengu lengra en þeir helst vildu. Studdu sinn formann, en um leið gekk hann á birgðir sáttfýsi.