Hver eru skilaboðin? Kolbeinn Óttarsson Proppé skrifar 28. janúar 2010 06:15 Á dögunum bárust af því fregnir að ákæruvaldið hefði tekið sig til og kært níu mótmælendur sem ruddust inn á palla Alþingis. Fólkið hafði frammi háreysti og pústrar urðu. Þá var bitið í fingur og gott ef ekki eitt stykki herðablað. Sem sagt, átök urðu og í framhaldi var kært. Allt of algengt í miðbænum, en að þessu sinni var líkamsárás ekki kærð heldur það að ráðast að Alþingi „svo að því eða sjálfstæði þess sé hætta búin", líkt og segir í hegningarlögunum. Jahá. Sjálfstæði Alþingis, eða því sjálfu, var nefnilega hætta búin við að níu mótmælendur vildu fara á áhorfendapalla og gera hróp að alþingismönnum. Nú hefur löngum verið kvartað yfir því að sjálfstæði Alþingis sé ónógt, ekki síst gagnvart framkvæmdarvaldinu. Að það hengi á svo þunnum bláþræði að óp úr níu börkum gætu slitið hann eru hins vegar nýjar fregnir. Síðar kom í ljós að asinn á ákæruvaldinu var slíkur að ríkissaksóknari mundi hreinlega ekki að einn þingvörður, sem fyrir áverkum varð, er mágkona hans. Talandi um vandræðalegar fermingarveislur! Það væri gaman að vera fluga á vegg þegar hann útskýrir gleymsku sína í næsta fjölskylduboði. Eh, ja, jú sjáðu til… þessu var bara alveg stolið úr mér. Asinn og ákefðin í því að kæra fólkið fyrir þetta brot vekur ýmsar spurningar. Refsing við brotinu, verði sakfellt, er lágmark eitt ár í fangelsi en getur „orðið ævilangt fangelsi ef sakir eru mjög miklar". Mjög miklar? Voru ópin og átökin mjög miklar sakir? Eða bara smá og kalla bara á fangelsi í eitt ár? Dómstólar landsins eiga að vera algerlega sjálfstæðir og dæma eftir þeim lögum sem fyrir liggja. Þeir geta ekki látið sviptivinda almennrar umræðu hafa áhrif á sig, þeirra úrskurðir verða að standa traustum fótum á lagabókstaf. Ákæruvaldið hins vegar hefur val. Það er í höndum þess hverju sinni að ákveða hvort er kært og þá eftir hvaða lögum. Og nú valdi ákæruvaldið að senda þau skilaboð að mótmælendur hafi ógnað sjálfstæði Alþingis. Hverjum eru skilaboðin ætluð? Er verið að reyna að koma í veg fyrir frekari mótmæli? Er kannski um síðbúna hefnd kerfisins gegn hreyfingu sem hristi undirstöður þess að ræða? Spyr sá sem ekki veit. heimskulegri ákvörðun en þessi er hins vegar vandfundin. Hana tók fólk sem er ekki í neinu sambandi við þjóðina sem það tilheyrir. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Kolbeinn Óttarsson Proppé Mest lesið Útlendingarnir sem við Íslendingar erum sjálf Karen María Jónsdóttir Skoðun Dánaraðstoð: réttur fárra má ekki skaða aðra Þórhildur Kristinsdóttir,Arna Dögg Einarsdóttir,Sigurdís Haraldsdóttir,Hrönn Harðardóttir,Helga Tryggvadóttir,Guðrún Nína Óskarsdóttir Skoðun Sannleikurinn um íslenska kvótakerfið: Þegar almannaeign varð að einkavæddum ránsfengi Sigurður Sigurðsson Skoðun Þegar „kerfið“ spilar vörn Jón Þorsteinn Sigurðsson Skoðun Er ný fjármálaáætlun á áætlun? Birta Karen Tryggvadóttir Skoðun 30% lækkun skiptir sveitir landsins máli Axel Sæland Skoðun Leggjum mannréttindaráð Reykjavíkur niður Helgi Áss Grétarsson Skoðun Þingheimur lokar augum og eyrum Ásmundur E. Þorkelsson,Hörður Þorsteinsson ,Sigrún Guðmundsdóttir Skoðun Hver á stjórnsýsluna? Þórólfur Júlían Dagsson Skoðun Börn eiga ekki að alast upp inni í símanum Þorvaldur Davíð Kristjánsson Skoðun
Á dögunum bárust af því fregnir að ákæruvaldið hefði tekið sig til og kært níu mótmælendur sem ruddust inn á palla Alþingis. Fólkið hafði frammi háreysti og pústrar urðu. Þá var bitið í fingur og gott ef ekki eitt stykki herðablað. Sem sagt, átök urðu og í framhaldi var kært. Allt of algengt í miðbænum, en að þessu sinni var líkamsárás ekki kærð heldur það að ráðast að Alþingi „svo að því eða sjálfstæði þess sé hætta búin", líkt og segir í hegningarlögunum. Jahá. Sjálfstæði Alþingis, eða því sjálfu, var nefnilega hætta búin við að níu mótmælendur vildu fara á áhorfendapalla og gera hróp að alþingismönnum. Nú hefur löngum verið kvartað yfir því að sjálfstæði Alþingis sé ónógt, ekki síst gagnvart framkvæmdarvaldinu. Að það hengi á svo þunnum bláþræði að óp úr níu börkum gætu slitið hann eru hins vegar nýjar fregnir. Síðar kom í ljós að asinn á ákæruvaldinu var slíkur að ríkissaksóknari mundi hreinlega ekki að einn þingvörður, sem fyrir áverkum varð, er mágkona hans. Talandi um vandræðalegar fermingarveislur! Það væri gaman að vera fluga á vegg þegar hann útskýrir gleymsku sína í næsta fjölskylduboði. Eh, ja, jú sjáðu til… þessu var bara alveg stolið úr mér. Asinn og ákefðin í því að kæra fólkið fyrir þetta brot vekur ýmsar spurningar. Refsing við brotinu, verði sakfellt, er lágmark eitt ár í fangelsi en getur „orðið ævilangt fangelsi ef sakir eru mjög miklar". Mjög miklar? Voru ópin og átökin mjög miklar sakir? Eða bara smá og kalla bara á fangelsi í eitt ár? Dómstólar landsins eiga að vera algerlega sjálfstæðir og dæma eftir þeim lögum sem fyrir liggja. Þeir geta ekki látið sviptivinda almennrar umræðu hafa áhrif á sig, þeirra úrskurðir verða að standa traustum fótum á lagabókstaf. Ákæruvaldið hins vegar hefur val. Það er í höndum þess hverju sinni að ákveða hvort er kært og þá eftir hvaða lögum. Og nú valdi ákæruvaldið að senda þau skilaboð að mótmælendur hafi ógnað sjálfstæði Alþingis. Hverjum eru skilaboðin ætluð? Er verið að reyna að koma í veg fyrir frekari mótmæli? Er kannski um síðbúna hefnd kerfisins gegn hreyfingu sem hristi undirstöður þess að ræða? Spyr sá sem ekki veit. heimskulegri ákvörðun en þessi er hins vegar vandfundin. Hana tók fólk sem er ekki í neinu sambandi við þjóðina sem það tilheyrir.
Dánaraðstoð: réttur fárra má ekki skaða aðra Þórhildur Kristinsdóttir,Arna Dögg Einarsdóttir,Sigurdís Haraldsdóttir,Hrönn Harðardóttir,Helga Tryggvadóttir,Guðrún Nína Óskarsdóttir Skoðun
Sannleikurinn um íslenska kvótakerfið: Þegar almannaeign varð að einkavæddum ránsfengi Sigurður Sigurðsson Skoðun
Þingheimur lokar augum og eyrum Ásmundur E. Þorkelsson,Hörður Þorsteinsson ,Sigrún Guðmundsdóttir Skoðun
Dánaraðstoð: réttur fárra má ekki skaða aðra Þórhildur Kristinsdóttir,Arna Dögg Einarsdóttir,Sigurdís Haraldsdóttir,Hrönn Harðardóttir,Helga Tryggvadóttir,Guðrún Nína Óskarsdóttir Skoðun
Sannleikurinn um íslenska kvótakerfið: Þegar almannaeign varð að einkavæddum ránsfengi Sigurður Sigurðsson Skoðun
Þingheimur lokar augum og eyrum Ásmundur E. Þorkelsson,Hörður Þorsteinsson ,Sigrún Guðmundsdóttir Skoðun