Ráð við gjaldeyrisgræðgi Jón Sigurður Eyjólfsson skrifar 9. ágúst 2012 00:01 Það er sama hvort ég labba um Laugaveginn eða vappa um Skagafjörðinn, ég er farinn að reka upp fagnaðaróp þegar ég heyri einhvern orða hugsun sína á okkar ylhýra. Ekki svo að mér þyki erlendir ferðamenn leiðinlegir en það er bara svo ágætt að rekast á Íslendinga, sérstaklega þegar maður er búinn að hafa fyrir því að koma sér til Íslands. Reyndar hef ég afskaplega gaman af því að spjalla við ferðamennina og kanna hug þeirra. Allir eiga það sameiginlegt að vera afar hrifnir af náttúru landsins og hneykslaðir á háu verðlagi. Á sama tíma heyrist hljóð úr horni því blessaðir ferðamennirnir skilja ekki nógar fjárhæðir eftir sig. Hef ég heyrt ýmsum hugmyndum kastað til að ráða bót á því, eins og til dæmis þær að setja sérstakt gjald á þetta þjakaða lið, lokka hingað efnaða ferðamenn og búa til afþreyingu og þjónustu sem hægt er að verðleggja eftir himinskautum. Með reglulegu millibili heyrum við líka að ágangur þessa fólks rýrir náttúruperlur okkar eins og Gullfoss og Geysi en umhverfi þessara staða verður gengið niður í svörð ef ekki er brugðist við. Ég þekki nú mitt heimafólk ágætlega, þó erfitt sé að hitta á það í mannþrönginni, og veit því að það er líklegt til að fara út í svona aðgerðir. Skiptir þá engu að það er í eðli hvers óbrenglaðs manns að halda að sér höndum þegar honum þykir okrað á sér. Það er ekki af nísku gert heldur er einhvers konar blygðunarkennd farin að taka í taumana. En þá ætla ég líka að fá að setja fram eina geggjaða hugmynd sem gæti fallið vel að svona okurstarfsemi. Ef það á að fara að leggja meira á þetta góða fólk þá væri ekki úr vegi að koma upp áfallahjálp sem allra næst flugvellinum í Keflavík svo hún finni fólk fljótlega eftir að það áttar sig á verðlaginu. Svo að hún falli nú vel að þessum áherslum mætti hafa þetta rándýra lúxusáfallahjálp. Það er hætt við því að fólk snúi til síns heima eftir slíkar móttökur og þá er búið að takmarka ágang á náttúruperlur vorar verulega. Þar sem við myndum þá ekki fá frekara tækifæri til að okra á liðinu setjum við sérstakt gjald á alla sem fara í þessa áfallahjálp til að bæta okkur þetta tekjutjón. Þessa hugmynd er ég tilbúinn að selja yfirvöldum á okurverði, að sjálfsögðu. Viltu birta grein á Vísi? Sendu okkur póst. Senda grein Jón Sigurður Eyjólfsson Mest lesið Verum ekki föst í umferð næsta áratuginn Róbert Ragnarsson Skoðun Birta í borgarstjórn – fyrir barnafjölskyldur og úthverfin Bjarnveig Birta Bjarnadóttir Skoðun 23 borgarfulltrúar á fullum launum í Reykjavík, en 7 í Kaupmannahöfn Róbert Ragnarsson Skoðun Fjölskyldur í fyrsta sæti í Kópavogi Eydís Inga Valsdóttir Skoðun Orkuskipti á pappír en olía í raun: Hvernig bæjarstjórnin keyrði Vestmannaeyjar í strand Jóhann Ingi Óskarsson Skoðun Þátttaka í bandalögum styrkir fullveldið Pawel Bartoszek Skoðun Stórútgerðin og MSC vottunin: Rangtúlkun sem hamlar þjóðhagslegri nýtingu þorsks Kjartan Sveinsson Skoðun Eru Fjarðarheiðargöng of löng? (og aðrar mýtur í umræðunni) Stefán Ómar Stefánsson van Hagen Skoðun Hvað er Trump eiginlega að bralla? Jean-Rémi Chareyre Skoðun Hvers vegna hönnunarmenntun skiptir máli núna Katrín Ólína Pétursdóttir Skoðun
Það er sama hvort ég labba um Laugaveginn eða vappa um Skagafjörðinn, ég er farinn að reka upp fagnaðaróp þegar ég heyri einhvern orða hugsun sína á okkar ylhýra. Ekki svo að mér þyki erlendir ferðamenn leiðinlegir en það er bara svo ágætt að rekast á Íslendinga, sérstaklega þegar maður er búinn að hafa fyrir því að koma sér til Íslands. Reyndar hef ég afskaplega gaman af því að spjalla við ferðamennina og kanna hug þeirra. Allir eiga það sameiginlegt að vera afar hrifnir af náttúru landsins og hneykslaðir á háu verðlagi. Á sama tíma heyrist hljóð úr horni því blessaðir ferðamennirnir skilja ekki nógar fjárhæðir eftir sig. Hef ég heyrt ýmsum hugmyndum kastað til að ráða bót á því, eins og til dæmis þær að setja sérstakt gjald á þetta þjakaða lið, lokka hingað efnaða ferðamenn og búa til afþreyingu og þjónustu sem hægt er að verðleggja eftir himinskautum. Með reglulegu millibili heyrum við líka að ágangur þessa fólks rýrir náttúruperlur okkar eins og Gullfoss og Geysi en umhverfi þessara staða verður gengið niður í svörð ef ekki er brugðist við. Ég þekki nú mitt heimafólk ágætlega, þó erfitt sé að hitta á það í mannþrönginni, og veit því að það er líklegt til að fara út í svona aðgerðir. Skiptir þá engu að það er í eðli hvers óbrenglaðs manns að halda að sér höndum þegar honum þykir okrað á sér. Það er ekki af nísku gert heldur er einhvers konar blygðunarkennd farin að taka í taumana. En þá ætla ég líka að fá að setja fram eina geggjaða hugmynd sem gæti fallið vel að svona okurstarfsemi. Ef það á að fara að leggja meira á þetta góða fólk þá væri ekki úr vegi að koma upp áfallahjálp sem allra næst flugvellinum í Keflavík svo hún finni fólk fljótlega eftir að það áttar sig á verðlaginu. Svo að hún falli nú vel að þessum áherslum mætti hafa þetta rándýra lúxusáfallahjálp. Það er hætt við því að fólk snúi til síns heima eftir slíkar móttökur og þá er búið að takmarka ágang á náttúruperlur vorar verulega. Þar sem við myndum þá ekki fá frekara tækifæri til að okra á liðinu setjum við sérstakt gjald á alla sem fara í þessa áfallahjálp til að bæta okkur þetta tekjutjón. Þessa hugmynd er ég tilbúinn að selja yfirvöldum á okurverði, að sjálfsögðu.
Orkuskipti á pappír en olía í raun: Hvernig bæjarstjórnin keyrði Vestmannaeyjar í strand Jóhann Ingi Óskarsson Skoðun
Stórútgerðin og MSC vottunin: Rangtúlkun sem hamlar þjóðhagslegri nýtingu þorsks Kjartan Sveinsson Skoðun
Orkuskipti á pappír en olía í raun: Hvernig bæjarstjórnin keyrði Vestmannaeyjar í strand Jóhann Ingi Óskarsson Skoðun
Stórútgerðin og MSC vottunin: Rangtúlkun sem hamlar þjóðhagslegri nýtingu þorsks Kjartan Sveinsson Skoðun