„Óskað eftir kvenkyns starfsfólki á bóndabæ“

Þannig hljómaði auglýsing sem Búnaðarfélag Íslands keypti í dagblöðum Norður-Þýskalands árið 1949 eða í kjölfar seinni heimsstyrjaldarinnar. Í kjölfarið fluttu 238 þýskar konur til Íslands og voru hluti af hinum fyrstu eiginlegu fjöldaflutningum fólks til landsins. Heimildarmynd um konurnar verður sýnd á kvikmyndahátíðinni Riff.

Í myndinni er fjallað um sex af þessum þýsku konum, nú komnar yfir áttrætt, þar sem þær deila upplifun sinni.

„Ég er þýsk en sé mig hvorki sem Íslending eða Þjóðverja. Ég hef verið út um allt en alltaf upplifað mig sem útlending,“ segir ein konan í stiklu fyrir myndina sem sjá má hér að neðan.

Önnur kona segist stolt af því að vera þýsk og sú þriðja saknar heimaslóðanna.

„Ég verð aldrei Íslendingur. Ég verð alltaf Þjóðverji,“ segir önnur.

Á Fésbókarsíðunni Þýskar vinnukonur á Íslandi eru rifjaðar upp sögur af þessum þýsku konum og er óhætt að segja að þær hafi sögu að segja. Saga Elfriðar Pálsdóttur, sem í dag býr á Egilstöðum, er meðal annars sögð eins og sjá má að neðan.

Riff hefst 25. september en nánar má lesa um kvikmyndahátíðina á heimasíðu Riff.

Eisheimat. Trailer from mindjazz pictures on Vimeo.

Post by Þýskar vinnukonur á Íslandi.