Besta gjöf í heimi

Þótt ég sé afar sáttur við líf mitt hingað til og vilji litlu sem engu breyta í heildaratburðarásinni eru einstaka augnablik þar sem ég vildi að ég hefði haft meira frumkvæði. Synt á móti straumnum. Gert það sem ég vildi gera óháð því sem allir aðrir gerðu.

Fyrst uppí hugann kemur fermingin sem ég vissi allan tímann að væri mistök. Ég trúði ekkert frekar á guð þá frekar en nú. Síðan hef ég skráð mig úr þjóðkirkjunni líkt og margir enda engin ástæða til að vera skráður í trúfélag nema þú tilheyrir þeim ágæta hópi fólks sem virkilega trúir á guð sinn.

Ég hefði viljað vera skiptinemi í eitt ár í framhaldsskóla. Á þeim tíma virkaði það sem heimsendir að verða ári á eftir í skóla en í dag hefði ég svo sannarlega viljað búa að reynslu í fjarlægu landi, mögulega kunna annað tungumál og hafa enn víðari sýn á lífið. Einstaka nemandi fermdist ekki. Aðrir áttuðu sig á því hve gaman væri að fara í skiptinám. Svo voru enn aðrir sem áttuðu sig á mun mikilvægari hlutum áður en umræða fór af stað í samfélaginu. Að með einni undirskrift gætu þeir mögulega bjargað mannslífum þótt líf þeirra sjálfra væri á enda. Dagný Ösp Runólfsdóttir heitin var ein þeirra.

Ég efast um að nokkur hafi getað haldið aftur af tárunum yfir viðtali við foreldra Dagnýjar heitinnar í Íslandi í dag á þriðjudaginn. Ári áður en hún lést í bílslysi 21 árs gömul skráði hún sig sem líffæragjafa. Fyrir vikið má segja að hún lifi enn, ekki bara í hugum allra sem hana þekktu, heldur bókstaflega í líkömum þeirra sex sem fengu hjarta hennar, lungu, nýru, lifur og bris. Hjartað í tíu ára stúlku slær í takt við hjarta Dagnýjar.

Á einni mínútu getur þú skráð þig sem líffæragjafa á vef Landlæknis. Eftir hverju ertu að bíða?