Bogalaga toppur ísjakans

Hvort sem fólki líkar betur eða verr þá er Braggamálinu hvergi nærri lokið. Nýlegt útspil var tillaga um að vísa málinu til héraðssaksóknara. Þótt niðurstaða innri endurskoðunar borgarinnar hafi verið að fjölmargar brotalamir hafi verið í stjórnsýslu borgarinnar er það ekki niðurstaðan að refsiverð háttsemi hafi átt sér stað. Tillagan er því sett fram til að slá pólitískar keilur og er því engum til sóma sem að henni kemur.

Karp um þetta dregur athygli frá hinum stóra lærdómi sem ætti að draga af málinu um agaleysi í opinberum rekstri. Of fáir stjórnmálamenn leggja áherslu á ráðdeild í opinberum rekstri í störfum sínum. Í stað þess leggja þau áherslu á að gera sem mest sem kostar peninga. Þau virðast ekki átta sig á því að þetta eru tvær hliðar á sama peningnum. Því meiri sem aginn er í útgjöldum því meira svigrúm er til að setja fé í eitthvað sem raunverulega skiptir máli.

Fyrstu mistök borgarinnar voru að ætla sér að gera upp hús til að leigja út. Það var frá upphafi augljóst að betra væri að slík áhættustarfsemi væri í höndum einkaaðila. Fyrir þær 425 milljónir sem fóru í þetta væri hægt að fjármagna 234 pláss í grunnskóla eða veita 176 fátækum fjárhags­aðstoð í eitt ár. Bragginn er aðeins bogalaga toppur á þeim ísjaka sem agaleysi í opinberum rekstri og framkvæmdum er. Það er löngu orðið tímabært að stjórnmála- og embættismenn geri sér grein fyrir ábyrgð sinni og taki þessi mál föstum tökum.