Vatnsmýrarbyggð verður djásn í höfuðborginni

Ómari Ragnarssyni, þeim fjölhæfa og athafnasama snillingi, fatast illilega flugið í grein í Fréttablaðinu þann 9. nóvember sl., sem hann ritar til varnar flugvellinum í hjarta Reykjavíkur. Þar telur Ómar sig ugglaust eiga persónulegra hagsmuna að gæta sem flugrekandi og flugvélareigandi. Í skrifum sínum lítur hann fram hjá öllu, sem máli skiptir í umræðu um víðtæka framtíðarhagsmuni borgarbúa og annarra landsmanna.

Stjórnlagaþingsmaðurinn Ómar sleppir því að nefna fyrstu almennu atkvæðagreiðslu á Íslandi, ef frá eru taldar kosningar um brennivín, hunda, fullveldi 1918 og stofnun lýðveldis 1944, þegar Reykvíkingar ákváðu 2001 að Reykjavíkurflugvöllur skyldi lagður niður eigi síðar en 2016 .

Ómar getur þess ekki að Reykvíkingar fengu full yfirráð yfir kjörlendi sínu í Vatnsmýri þann 1. janúar 1932 til þess eins að þróa þar áfram ört stækkandi höfuðborg. Þetta var níu árum áður en Bretar byggðu herflugvöll í Vatnsmýri og 14 árum áður en ríkið gerði hann með valdi að borgaralegum flugvelli í stríðslok gegn brýnustu hagsmunum og vilja Reykvíkinga.

Ómar nefnir ekki einu orði að árið 2005 var samþykkt með 14 atkvæðum í borgarstjórn Reykjavíkur að efna til alþjóðlegrar hugmyndasamkeppni um skipulag Vatnsmýrar. Árið 2007 bárust alls 136 glæsilegar tillögur frá mörgum færustu sérfræðingum heims á sviði borgarskipulags. Engin tillagnanna gerði ráð fyrir flugvelli þó samkeppnisgögn heimiluðu það.

Margsinnis hefur verið sýnt fram á þjóðhagslega arðsemi þess að byggja í Vatnsmýri, m.a. í skýrslu, sem ráðgjafafyrirtækið ParX vann fyrir samgönguráðherra 2007. Þar kemur fram að á verðlagi 2005 verður þjóðarbúið af a.m.k. 3.500.000.000 kr. á hverju því ári, sem ekki er byggt í Vatnsmýri. Aðrir telja að tap þjóðarbúsins sé að minnsta kosti fjórfalt eða um 14 milljarðar kr. á ári.

Þétting byggðar er mannvæn, umhverfisvæn og þjóðhagslega arðsöm. Nú kostar akstur á höfuðborgarsvæðinu á 3ja hundrað milljarða kr. á ári, en með fullbyggðri þéttri og blandaðri byggð í Vatnsmýri sparast verulegur hluti þess fjár eða allt að 40%.

Talið er að frá og með árinu 2013 skapist þörf fyrir smáar og meðalstórar fjölbýlishúsaíbúðir miðsvæðis á höfuðborgarsvæðinu þar sem ungar fjölskyldur komast af með einn bíl eða engan.

Ef ekki er unnt að koma til móts við eftirspurnina í Vatnsmýri mun verulegur hluti þessa hóps neyðast til að setjast að í nýjum úthverfum utan við núverandi jaðar höfuðborgarsvæðisins, einkum í nágrannasveitarfélögunum. Það mun leiða til áframhaldandi stjórnlausrar útþenslu byggðar og aukins kostnaðar samfélagsins með tilheyrandi skerðingu lífskjara.

Reykvíkinginn Ómar Ragnarsson skortir tilfinningu fyrir brýnustu hagsmunum höfuðborgarbúa. Þeir hagsmunir eru að sjálfsögðu að losna sem allra fyrst við flugvöllinn úr Vatnsmýri. Flugvélareigandinn og flugrekandinn Ómar ætti að snúa sér að Ögmundi ráðherra samgöngumála, sem hangir á Vatnsmýrarflugvellinum eins og hundur á roði og benda honum á að það eru langtímahagsmunir flugrekenda að skapa stöðugleika og ró um miðstöð innanlandsflugsins.

Í því skyni gæti ríkið t.d. gert nýjan flugvöll uppi á Hólmsheiði fyrir u.þ.b. 15 milljarða króna og átt um 20.000.000.000 kr. í afgang eftir sölu á ríkislóðunum í Vatnsmýri.

Heldur þú ekki Ómar að ríkið gæti notað þetta fé í samgöngumannvirki á þessum síðustu og verstu tímum? Vantar ekki peninga t.d. í Dýrafjarðargöng, Norðfjarðargöng, Öskjuhlíðargöng og Kópavogsgöng?

Vatnsmýrin er eins konar ormagryfja lýðveldisins. Í umræðum um hana mætist flest það versta í íslenskum stjórnmálum og samræðuhefð. Þar rekast á sýndarhagsmunir dreifðra byggða og gamla bændasamfélagsins annars vegar og hins vegar meginhagsmunir hins unga borgarsamfélags.

Samgönguyfirvöld hafa áratugum saman staðið fyrir skipulegri áróðursherferð gegn helstu hagsmunum höfuðborgarbúa og kallað til mikinn liðsstyrk hollvina flugsins, þeirra sem með einum eða öðrum hætti gætu talist eiga persónulegra hagsmuna að gæta af áframhaldandi veru flugvallar í Vatnsmýri.

Í málflutningi sínum byggir þessi hópur á þröngum einkahagsmunum, tilfinningatengdum rökleysum, órökstuddum fullyrðingum, tilbúningi og útúrsnúningum en sniðgengur um leið grundvallaratriði samræðunnar, þ.e. rökstuðning, sanngirni og fagleg vinnubrögð. Skrif Ómars Ragnarssonar flugrekanda bera öll þessi einkenni.