Vel lukkað samstarf Trausti Júlíusson skrifar 21. desember 2011 18:00 Ben Frost og Daníel Bjarnason rugla saman reytum í áhrifaríku verki. Tónlist. Solaris. Ben Frost og Daníel Bjarnason. Verkið Solaris var frumflutt af Krakársinfóníettunni með þátttöku höfundanna Bens Frost og Daníels Bjarnasonar í október árið 2010, en sömu aðilar fluttu verkið í New York í apríl og á Listahátíð í Reykjavík í vor. Við tónlistina gerðu Brian Eno og Nick Robertson kvikmyndaverk, byggt á mynd Andrei Tarkovsky frá árinu 1972. Verkið var upphaflega pantað af Unsound-tónlistarhátíðinni í Kraká í tilefni af því að fimmtíu ár voru liðin frá útgáfu skáldsögunnar Solaris, eftir Stanislaw Lem. Tónlistin á disknum Solaris sem nú er komin út, er byggð á upptökum af flutningi verksins, en þeir Ben og Daníel unnu verkið töluvert áfram, m.a. með tölvuhljóðvinnslu. Kvikmynd Tarkovskys er mikið meistaraverk sem einkennist af magnaðri stemningu og mjög hægri framvindu sögunnar. Á svipaðan hátt einkennist tónlistin á Solaris-plötunni af magnaðri stemningu sem næst fram með tónsmíðum sem virka tilviljanakenndar og ómarkvissar, en hafa samt, eins og mynd Tarkovskys, vel ígrundaða uppbyggingu. Þetta er ekki melódísk tónlist, heldur skapa þeir félagar sterkt andrúmsloft með hljóðum og hljóðeffektum. Verkið er á köflum lágstemmt og minímalískt, en svo eru líka dramatískir kaflar með stigmögnun og háværari kaflar inn á milli. Það má segja að tónlist þessara tveggja listamanna blandist vel hér, dramatísku strengjakaflarnir tilheyra t.d. Daníel, en raftónlistarhljóðmyndirnar eru meira í anda Bens. Á heildina litið er þetta sérstakt og áhrifaríkt verk, sem allt áhugafólk um framsækna tónlist ætti að gefa gaum. Niðurstaða: Ben Frost og Daníel Bjarnason rugla saman reytum í áhrifaríku verki. Mest lesið Varð að vera flottastur í eigin teiti Tíska og hönnun Borgarleikhúsið sviptir hulunni af Trölla Menning Oddvitaáskorun: „Við höfum þurft að skera allt niður vegna hamfaranna“ Lífið Mætti hættulegasta dýri Afríku og hélt að það væri „einhver belja“ Lífið Hvað veistu um... Tenerife? Lífið Drakk óvart áfengi í fyrsta sinn og það undir stýri Lífið Sigga Ósk er Ungfrú Ísland Lífið Villi vandræðaskáld valinn bæjarlistamaður Akureyrar Menning Ísland: „Lauslátasta nunnan í klaustrinu“ Lífið Síðasti lærlingur Rakmaninoff látinn Lífið Fleiri fréttir Hljóðblöndunin hörmung en Hebbi gamli bjargaði kvöldinu Hvað er það versta sem þú hefur gert? Allir komust lifandi út – nema Beethoven Hugljúft geimævintýri líður fyrir þreytandi þúsaldarhúmor KK átti salinn - en tónlistin varð útundan Kjánalegar klisjur og kærulausir kappar Misheppnaður mömmuleikur Hugljúft en stutt gaman Hver þarf pizzu þegar Laufey er komin á sviðið? Innistæðulaus stjörnudýrkun: Plácido Domingo hefði betur setið heima Hvað eiga frægasti djasstónlistarmaður heims og íslensk kráka í Feneyjum sameiginlegt? Öskrað á of litlu sviði Lengsti klukkutími ævinnar Sjá meira
Tónlist. Solaris. Ben Frost og Daníel Bjarnason. Verkið Solaris var frumflutt af Krakársinfóníettunni með þátttöku höfundanna Bens Frost og Daníels Bjarnasonar í október árið 2010, en sömu aðilar fluttu verkið í New York í apríl og á Listahátíð í Reykjavík í vor. Við tónlistina gerðu Brian Eno og Nick Robertson kvikmyndaverk, byggt á mynd Andrei Tarkovsky frá árinu 1972. Verkið var upphaflega pantað af Unsound-tónlistarhátíðinni í Kraká í tilefni af því að fimmtíu ár voru liðin frá útgáfu skáldsögunnar Solaris, eftir Stanislaw Lem. Tónlistin á disknum Solaris sem nú er komin út, er byggð á upptökum af flutningi verksins, en þeir Ben og Daníel unnu verkið töluvert áfram, m.a. með tölvuhljóðvinnslu. Kvikmynd Tarkovskys er mikið meistaraverk sem einkennist af magnaðri stemningu og mjög hægri framvindu sögunnar. Á svipaðan hátt einkennist tónlistin á Solaris-plötunni af magnaðri stemningu sem næst fram með tónsmíðum sem virka tilviljanakenndar og ómarkvissar, en hafa samt, eins og mynd Tarkovskys, vel ígrundaða uppbyggingu. Þetta er ekki melódísk tónlist, heldur skapa þeir félagar sterkt andrúmsloft með hljóðum og hljóðeffektum. Verkið er á köflum lágstemmt og minímalískt, en svo eru líka dramatískir kaflar með stigmögnun og háværari kaflar inn á milli. Það má segja að tónlist þessara tveggja listamanna blandist vel hér, dramatísku strengjakaflarnir tilheyra t.d. Daníel, en raftónlistarhljóðmyndirnar eru meira í anda Bens. Á heildina litið er þetta sérstakt og áhrifaríkt verk, sem allt áhugafólk um framsækna tónlist ætti að gefa gaum. Niðurstaða: Ben Frost og Daníel Bjarnason rugla saman reytum í áhrifaríku verki.
Mest lesið Varð að vera flottastur í eigin teiti Tíska og hönnun Borgarleikhúsið sviptir hulunni af Trölla Menning Oddvitaáskorun: „Við höfum þurft að skera allt niður vegna hamfaranna“ Lífið Mætti hættulegasta dýri Afríku og hélt að það væri „einhver belja“ Lífið Hvað veistu um... Tenerife? Lífið Drakk óvart áfengi í fyrsta sinn og það undir stýri Lífið Sigga Ósk er Ungfrú Ísland Lífið Villi vandræðaskáld valinn bæjarlistamaður Akureyrar Menning Ísland: „Lauslátasta nunnan í klaustrinu“ Lífið Síðasti lærlingur Rakmaninoff látinn Lífið Fleiri fréttir Hljóðblöndunin hörmung en Hebbi gamli bjargaði kvöldinu Hvað er það versta sem þú hefur gert? Allir komust lifandi út – nema Beethoven Hugljúft geimævintýri líður fyrir þreytandi þúsaldarhúmor KK átti salinn - en tónlistin varð útundan Kjánalegar klisjur og kærulausir kappar Misheppnaður mömmuleikur Hugljúft en stutt gaman Hver þarf pizzu þegar Laufey er komin á sviðið? Innistæðulaus stjörnudýrkun: Plácido Domingo hefði betur setið heima Hvað eiga frægasti djasstónlistarmaður heims og íslensk kráka í Feneyjum sameiginlegt? Öskrað á of litlu sviði Lengsti klukkutími ævinnar Sjá meira