Hrottalega misvísandi leikhúskrítík Jóns Viðars og Hlínar Agnarsdóttur

„Sko. Bæði Jón Viðar Jónsson og Hlín Agnarsdóttir hafa allnokkra menntun og reynslu af faginu leiklist og ef þau leggja hreinlega, þó ekki væri nema bara akdademíska menntun sína til grundvallar, þá ættu þau ekki að geta fengið út svo svarta/hvíta útkomu,“ segir Guðmundur S. Brynjólfsson leikhúsfræðingur.

Leikhúsáhugafólk klórar sér nú í kollinum og vita vart hvaðan á sig stendur veðrið. Fréttablaðið birti fyrir nokkru leiklistargagnrýni Jóns Viðars Jónssonar um sýningu Kristínar Jóhannesdóttur á verki Lorca, Hús Bernhörðu Alba, og gaf lítið fyrir uppfærsluna. Hann talaði um að afskaplega lítið væri eftir af meistaraverkinu eftir að það fór í gegnum pólitíska hakkavél leikstjórans. „Sorglegt, er eina orðið sem hægt er að hafa yfir þetta,“ skrifaði Jón Viðar sem kreisti þó fram eina stjörnu vegna tónlistarinnar og þýðingar Jóns Halls Stefánssonar.

En, nú nýverið birti svo DV gagnrýni sem Hlín Agnarsdóttir skrifar og þar kveður sannarlega við annan tón. „Eins og fyrr er þessi sýning Kristínar sjónræn veisla fyrir augað, þar sem skáldskapurinn á leiksviðinu, auðugt myndmál og hugmyndarík leiktúlkun er í aðalhlutverki. Ég get ekki beðið eftir að fá að sjá hana aftur,“ skrifar Hlín og gefur sýningunni fimm stjörnur – fullt hús.

Guðmundur segir einfaldlega að þetta fái ekki staðist: „Ef Jón rennismiður og Gunna kennari í Sandgerði eiga að reyna að átta sig á því um hvernig sýningu er að ræða, af þessum dómum, þá eru þau í vanda stödd. Um smekk fólks verður ekki deilt – og þannig er ekki hægt að segja að svona hrottalegur mismunur geti ekki verið á tveimur leikdómum um sömu sýningu. En mitt mat er að fræðilega og listrænt eigi ekki að vera hægt að fá svona gjörólíka útkomu úr dæminu – jafnvel þótt dæmið sé flókið.“