Snörp orðaskipti og frammíköll á Alþingi: "Nú hitti ég á viðkvæman punkt"

Snörp orðaskipti urðu í óundirbúnum fyrirspurnartíma á Alþingi í dag. Fyrir svörum sat Sigmundur Davíð Gunnlaugsson, forsætisráðherra, en þingmaður Bjartrar framtíðar, Brynhildur Pétursdóttir steig í pontu og kvartaði yfir þeim litla fjölda mála sem lögð hafa verið fyrir þingið undanfarna mánuði. 

„ Samkvæmt þingamálaskrá átti að leggja fram 184 mál. Staðan er þannig að það eru komin fram 45 frumvörp og 11 þingsályktunartillögur. Það er ekki mikið af málum sem ríkisstjórnin sjálf hefur lagt fram,” sagði Brynhildur.

Sjá einnig:Leggur til að þingmenn fari í verkfall í nefndum Alþingis vegna málaþurrðar ríkisstjórnarinnar



Eru ráðherrar í ríkisstjórn starfi sínu vaxnir?

„Nú skil ég það þannig að ráðherrar séu einhverskonar verkefnisstjórar sem þurfa að tryggja að málin þeirra séu unnin í ráðuneytunum. Ég geri ekki lítið úr því það er ábyggilega áskorun að setja saman frumvörp, en ég hlýt að spyrja hvort ráðherrar í ríkisstjórn séu starfi sínu vaxnir og hvort að hæstvirtur forsætisráðherra sem á að vera að stýra ríkisstjórninni sé nægilega góður verkstjóri? Mér finnst þetta sláandi tölur.”

Sigmundur Davíð svaraði fyrir sig og sagði tölurnar ættu ekki að vera sláandi hefði Brynhildur fylgst með sambærilegum tölum undanfarin ár, ef ekki áratugi.

„Hvað sem því líður má gera ráð fyrir því að það komi ekki fram öll þau mál sem eru á þeim lista yfir mál sem kemur til greina að leggja fram fyrir áramót. Þingmaður ætti að gleðjast yfir því. Það á ekki að vera sjálfstætt markmið að menn séu alltaf að gera sem mestar breytingar á lögum, heldur góðar breytingar.”

Til hvers erum við þá með ráðherra?

Brynhildur svaraði Sigmundi á nýjan leik og spurði til hvers þingmálaskrá væri þá.

„Er þetta svona óskalisti ríkisstjórnar um mál sem væri gaman að leggja fram, ef við höfum til þess tíma, hugsanlega? Þá finnst mér alveg eins gott að sleppa þessu, til hvers eru þá ráðherrarnir ef það er ekki þeirra hluverk að koma í gegn pólítískum áherslumálum ríkisstjórnarinnar? Til hvers erum við þá með ráðherra? Ég held að ráðuneytin og fólkið þar geti alveg stýrt þessum daglega rekstri.”

Brynhildur hélt áfram og spurði, “eru þingmenn endilega bestu ráðherraefnin? Ég er svolítið hrifin af því að taka fólk bara utan úr þjóðfélaginu, kannski með gráðu í verkefnisstjórnun og mannlegum samskiptum og hvað það er sem þarf til. En mér finnst þessi árangur mjög lélegur og ég held ég fari rétt með, að þetta er sögulega lélegt.”



Stjórnarandstaðan myndi samt tala fram á kvöld

Sigmundur Davíð svaraði Brynhildi og sagði áhyggjur þingmannsins með öllu óþarfar.  

„En hinsvegar hefur það ekki farið framhjá neinum sem fylgst hefur með þingstörfum að undanförnu að það er nú ekki eins og þingmenn stjórnarandstöðunnar skorti mál til að tala um. Ég hugsa að það myndi nægja þeim að hafa bara eitt mál, þá myndu þau samt tala fram á kvöld um það mál. Það verður að segjast, virðulegur forseti, að það er auðvitað hluti af vandanum með hvaða hætti þessi stjórnarandstaða, ekki hvað síst og raunar frekar en stjórnarandstöður liðinna áratuga…”

Þegar Sigmundur sleppti orðinu varð mikið um frammíköll í þingsalnum og forseti þingsins skarst í leikinn. Þá hélt Sigmundur áfram.

„Nú hitti ég á viðkvæman punkt greinilega, hvernig stjórnarandstaða þessa tíma tekur fyrir nánast hvaða mál sem er og gerir úr þeim málþóf, og það frá fyrstu viku hafi menn valið sér mál, stór eða lítil, til að taka fyrir í málþófi.”

Umræðuna má horfa á hér að neðan.