Ungt fólk á kjörstað! Eiður Axelsson Welding skrifar 24. júní 2020 15:45 Senn líður að forsetakosningum. Ef ég hefði kosningarrétt þá væri valið augljóst, enda stendur valið í raun á milli stjórnarskrárlegarar óvissu miðað við yfirlýsingar ágæts forsetaframbjóðanda Guðmundar Franklín Jónssonar eða áframhaldandi stöðugleika undir stjórn sitjandi forseta Guðna Th. Jóhannessonar. Það er mjög mikilvægt að á Besstöðum sitji aðili sem gegnir því mikilvæga hlutverki að vera sameiningartákn íslensku þjóðarinnar en setji Alþingi stólinn fyrir dyrnar ef ástæða þykir til og vísa málinu til þjóðarinnar. Guðmundur Franklín ætlar sér ekki að vera þetta sameiningartákn. Guðmundur ætlar sér að stjórna landinu með harðri hendi, ekki bara setja Alþingi stólinn fyrir dyrnar þegar ástæða þykir til heldur ætlar hann að negla fyrir dyrnar en skilja eftir litla lúgu til þess rétta Alþingi frumvörp til þess að leggja fram eins og Guðmundur hefur margoft lýst yfir að hann ætli að gera. Þó ég beri ákveðna virðingu fyrir Guðmundi Franklín tel ég að hann sé ekki forsetaefni. Ég er sannfærður um það að Guðni eigi eftir að standa sig með prýði í því hlutverki sem forseti á að sinna eins og ég fór yfir fyrr í greininni, að vera óháður hagsmunaöflum, sameiningartákn þjóðarinnar, hófsamur og verðugur málsvari Íslands á alþjóðavettvangi. Ég hef persónulega reynslu af því að vinna með Guðna, sú reynsla hefur ætíð verið góð enda er forsetinn okkar afar þægilegur í samskiptum, heiðarlegur og skilningsríkur. Það er mjög mikilvægt að allir nýti lýðræðislegan rétt sinn til þess að kjósa þjóðhöfðingja, þá sérstaklega ungt fólk þar sem það hefur sýnt sig að ungt fólk er ólíklegra til þess að fara á kjörstað, sem er slæmt. Íslendingar! Nýtum okkur forréttindi okkar að fá að kjósa! Kjósum stöðugleika, kjósum Guðna. Höfundur er stuðningsmaður Guðna Th. Jóhannessonar. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Forsetakosningar 2020 Mest lesið Hver á arfinn? Gunnar Ármannsson Skoðun Í hvaða vitleysu erum við stödd? Ragnheiður Stephensen Skoðun Skuggamansal á Íslandi Sævar Þór Jónsson Skoðun Grateful Dead á Sæbrautinni Júlíus Valsson Skoðun Skattlagning til velsældar Hannes Lúðvíksson Skoðun Baráttan er ekki búin Mordekaí Elí Esrason Skoðun Til hamingju Reykjanesbær með leikskólana okkar Guðný Birna Guðmundsdóttir Skoðun Er Þórarinn Tyrfings nýja framtíð Vogs? Bergþóra Haralds Eiðsdóttir Skoðun Þjóðarsjúkrahúsið seinkar Sigurður Sigurðsson Skoðun Við erum ekki jafn ömurleg og við höldum Þorsteinn Tjörvi Sigurðsson Skoðun Skoðun Skoðun Noregur styrkir EES – Ísland verður að fylgja Rögnvaldur Guðmundsson skrifar Skoðun Landsleikar RÚV! Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar Skoðun Við erum ekki jafn ömurleg og við höldum Þorsteinn Tjörvi Sigurðsson skrifar Skoðun Bjórinn sem slapp við suðurferðina Elís Pétur Elísson skrifar Skoðun Í hvaða vitleysu erum við stödd? Ragnheiður Stephensen skrifar Skoðun Skattlagning til velsældar Hannes Lúðvíksson skrifar Skoðun Baráttan er ekki búin Mordekaí Elí Esrason skrifar Skoðun Hver á arfinn? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Að tala um dauðann er að tala um lífið Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Til hamingju Reykjanesbær með leikskólana okkar Guðný Birna Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Skuggamansal á Íslandi Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun Grateful Dead á Sæbrautinni Júlíus Valsson skrifar Skoðun Þjóðarsjúkrahúsið seinkar Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Er gervigreindin spegill mannkyns Kristján Logason skrifar Skoðun Er Þórarinn Tyrfings nýja framtíð Vogs? Bergþóra Haralds Eiðsdóttir skrifar Skoðun Tólf ára ákvað ég að gera bíó Arnar Benjamín Kristjánsson skrifar Skoðun Hvað segja gögnin í raun um ásakanir á hendur séra Friðriki Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Það er sárt að tapa kosningum Heimir Már Pétursson skrifar Skoðun Er enn þess virði að leggja á sig langt háskólanám? Gunnar Alexander Ólafsson skrifar Skoðun Engin fjölskylda á að þurfa að standa ein Eydís Ásbjörnsdóttir skrifar Skoðun Þegar reglurnar gilda ekki jafnt Ágúst Karlsson skrifar Skoðun Utanríkisstefna án ábyrgðar? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar Skoðun PISA-skellur en hvað svo? Inga Sæland skrifar Skoðun Hver verndar velferð barna þegar náttúran blandar kynjunum? Jón Þór Ólafsson skrifar Skoðun Einhliða bergmálshellir og heimildir sem hrynja Lilja Benatov Hjartar skrifar Skoðun KEMUR TÓLFAN? Hilmar Jökull Stefánsson skrifar Skoðun Ábyrgðinni má ekki útvista til tækninnar Karen Ósk Nielsen Björnsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindin kaupir ekki það sem hún skilur ekki Jens Gunnarsson skrifar Skoðun Fólkið á bak við öruggt flug Elísabet Heiða Valdemarsdóttir skrifar Sjá meira
Senn líður að forsetakosningum. Ef ég hefði kosningarrétt þá væri valið augljóst, enda stendur valið í raun á milli stjórnarskrárlegarar óvissu miðað við yfirlýsingar ágæts forsetaframbjóðanda Guðmundar Franklín Jónssonar eða áframhaldandi stöðugleika undir stjórn sitjandi forseta Guðna Th. Jóhannessonar. Það er mjög mikilvægt að á Besstöðum sitji aðili sem gegnir því mikilvæga hlutverki að vera sameiningartákn íslensku þjóðarinnar en setji Alþingi stólinn fyrir dyrnar ef ástæða þykir til og vísa málinu til þjóðarinnar. Guðmundur Franklín ætlar sér ekki að vera þetta sameiningartákn. Guðmundur ætlar sér að stjórna landinu með harðri hendi, ekki bara setja Alþingi stólinn fyrir dyrnar þegar ástæða þykir til heldur ætlar hann að negla fyrir dyrnar en skilja eftir litla lúgu til þess rétta Alþingi frumvörp til þess að leggja fram eins og Guðmundur hefur margoft lýst yfir að hann ætli að gera. Þó ég beri ákveðna virðingu fyrir Guðmundi Franklín tel ég að hann sé ekki forsetaefni. Ég er sannfærður um það að Guðni eigi eftir að standa sig með prýði í því hlutverki sem forseti á að sinna eins og ég fór yfir fyrr í greininni, að vera óháður hagsmunaöflum, sameiningartákn þjóðarinnar, hófsamur og verðugur málsvari Íslands á alþjóðavettvangi. Ég hef persónulega reynslu af því að vinna með Guðna, sú reynsla hefur ætíð verið góð enda er forsetinn okkar afar þægilegur í samskiptum, heiðarlegur og skilningsríkur. Það er mjög mikilvægt að allir nýti lýðræðislegan rétt sinn til þess að kjósa þjóðhöfðingja, þá sérstaklega ungt fólk þar sem það hefur sýnt sig að ungt fólk er ólíklegra til þess að fara á kjörstað, sem er slæmt. Íslendingar! Nýtum okkur forréttindi okkar að fá að kjósa! Kjósum stöðugleika, kjósum Guðna. Höfundur er stuðningsmaður Guðna Th. Jóhannessonar.
Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar