Rit­stjóri Mogga blandar sér var­færnis­lega í heita um­ræðu um kyn­ferðis­brot

„Í þjóðfé­lagi eins og okk­ar þar sem fáir telja að kviðdóms­kerfið sé æski­legt er ekki endi­lega frítt við að fjöl­miðlaum­fjöll­un og ekki síst gaura­gang­ur­inn og takt­leysið á sam­fé­lags­miðlum, sé notað til að draga upp „rétta“ mynd af at­b­urðunum og það sé iðulega gert af full­komnu ábyrgðarleysi. Jafn­vel í op­in­berri umræðu er hik­laust talað um „ger­anda og þolanda“, þótt all­ir þætt­ir ákvörðunar um sekt eða sak­leysi séu eft­ir og hafið skuli vera yfir vafa að sekt þurfi að sanna með lög­mæt­um hætti,“ segir meðal annars í leiðaranum.

Ekki margir að pæla í kviðdómsfyrirkomulagi

Leiðarinn er nafnlaus en skrifast á ritstjóra hverju sinni. Ritstjórar Morgunblaðsins eru tveir, þeir Haraldur Johannessen sem jafnframt er framkvæmdastjóri blaðsins og svo Davíð Oddsson fyrrverandi forsætisráðherra landsins með meiru. Ekki er óvarlegt að ætla að Davíð haldi um penna en hann er lögfræðimenntaður.

Í pistlinum, sem er undir fyrirsögninni „Margir pottar brotnir“ er lagt út frá kviðdómsfyrirkomulagi við ákvörðun sektar, og sagt að ekki sé líklegt að miklar vangaveltur séu hér á landi um ágæti þess. Sem er auðvitað rétt. Allra síðustu daga hafa önnur atriði verið ofar á baugi.

Mál sem hafa komið í kjölfar spjalls við Vítalíu Lazarevu í hlaðvarpsþætti Eddu Falak, Eigin konur, hafa tröllriðið umræðunni á Íslandi undanfarna daga. 

Sekt verður að sanna

Vart ætti að þurfa að rekja þau mál hér en fimm menn, þeir Hreggviður Jónsson, Þórður Már Jóhannesson og Ari Edwald, allt þungavigtarmenn í atvinnulífinu auk þeirra Arnars Grant einkaþjálfara og Loga Bergmanns Eiðssonar fjölmiðlamanns sem starfar hjá Árvakri útgefanda Morgunblaðsins, hafa stigið til hliðar. Það gerðu þeir eftir að Vítalía bar þá sökum um að hafa brotið á sér kynferðislega í áðurnefndum hlaðvarpsþætti. Logi og Hreggviður hafa sent frá sér stuttlegar tilkynningar þar sem þeir lýsa yfir sakleysi hvor með sínum hætti. Að öðru leyti hafa fimmmenningarnir ekki leitast eftir því að koma sjónarmiðum sínum á framfæri og reyndar forðast það.

Leiðarahöfundur Morgunblaðsins segir að lengi hafi mátt gefa sér að meirihluti þjóðarinnar hafi stutt regluna um að sekt verði að sanna enda sé ákærður maður annars talinn saklaus. „Ákæra er stór­mál og af­leiðing­arn­ar mikl­ar, einnig þótt dóm­ur gangi ákærða í vil. Hún er ein og sér íþyngj­andi ákvörðun og henni fylg­ir áfelli strax frá birt­ingu.“ 

Í lok pistils vendir leiðarahöfundur kvæði sínu í kross og tæpir á máli Ghislaine Maxwell í Banda­ríkj­un­um. Sem leiðarahöfundur segir fróðlegt að horfa til í þessu samhengi. Nærtækari dæmi á Íslandi sem gætu varðað„dómstól götunnar“ blasa þó við en leiðarahöfundur nefni þau hvergi berum orðum á ádrepu sinni nema þar sem hnýtt er í að talað sé án fyrirvara um „ger­anda og þolanda“.