Mun Borgarlínan setja sveitarfélög og höfuðborg skáhallt á hausinn? Elías B. Elíasson skrifar 4. febrúar 2022 15:01 Þessi spurning kom upp í samtali í vinahópnum og leitast ég hér við að svara henni út frá þeim kostnaði og afleiddum kostnaði sem af henni hlýst. Borgarlína er rándýrt fyrirbrigði eins og ég hef komið að áður í fyrri greinum mínum eða lágmark 60 milljarðar og þá er ekki tekið inn kostnaður við rekstur og afleiddur kostnaður vegna umferðartafa sem munu óhjákvæmlega aukast. Á sama tíma eigum við að borga kostnað sem af Covid hefur hlotist með spá um um aukna verðbólgu. Það hlýtur að vera öllum heilbrigðum mönnum ljóst að við stefnum í algjört óefni með óbreytt plön. Við þurfum nefnilega líka að reka grunnþjónustu, skóla, heilsugæslu, heima og félagsþjónustu og þjónustu við fatlaða svo eitthvað smátt eitt er nefnd og þar skortir fjármagn. Það er ekki lítið mál þegar sveitarfélögin, þar sem nær tveir þriðju þjóðarinnar búa, ákveða að leggja út í svo stóra fjárfestingu og ráða á sama tíma ekki við nema brot af henni. Mér stendur að sjálfsögðu ekki á sama og það væri óskandi að fleiri myndu sjá í hvaða óefni við erum að stefna. Þá er ekki nefndar nógu oft allar umferðartafirnar sem af þessu brölti leiðir og kosta okkur almenning ómældan tíma til ferðast frá A til B. Tíma sem ungar fjölskyldur með börn hafa ekki nóg af til að sinna grunnþörfum sínum og sinna nánustu. Það er á plani að þétta eigi höfuðborgarsvæðið svo mikið fyrir Borgarlínuna að umferðin hreinlega komist ekki fyrir. Það verða allar, bæði aðalgötur og íbúðagötur allt frá Laugarnesi suður um Kópavog sneisafullar af bílum sem sniglast áfram í einni kös. Einhvers staðar þarf að vera hægt að finna greiðfæra leið milli hverfa höfuðborgarsvæðisins, þar sem bílarnir keyra áfram með góðum jöfnum hraða. Það er ófært að svo þröngt sé um umferðina á aðalgötunum að hún leiti út í íbúðarhverfin þar sem börn eru við leik. Flest ungt fólk dreymir um að kaupa sér fyrst íbúð og svo bíl þegar það efnast, nema auðvitað einstæðir foreldrar sem flest velja að gera þetta í öfugri röð, nema það er lítil von að geta keypt sér íbúð í dag sem er annar fylgifiskur Borgarlínunnar. Það er dýrt að byggja og enn dýrara að kaupa þar sem hún á að liggja og aðeins fyrir þá efnameiri. Aðrir mega búa heima hjá foreldrum. Fólk sem á gæludýr þarf líka að eiga bíl því það er langur vegur að fara á næsta svæði þar sem hundar mega hlaupa frjálsir. Það er langur vegur í alla þjónustu hér í höfuðborginni. Marga dreymir um bústað þar sem bæði er hægt að geyma bílinn en stutt í verslun og þjónustu og gjarnan má vera smá grasblettur útiveru. Þeir flytja því í úthverfin með bíl og buru. Það er viðbúið. Við, venjulega fólkið sitjum uppi með reikninginn fyrir Borgarlínuna. Hvíldartíminn verður styttri og þreytan safnast upp. Svo eru það mislægu gatnamótin. Þau eru víst svo ljót að það verður að grafa þau ofan í jörð með steyptum veggjum upp úr og niður úr. Síðan verður að grafa djúpan skurð milli þeirra og steypa í hann stokk sem verður eins og kílómetris há íbúðarblokk á hliðinni með þykkum veggjum, moka svo yfir allt saman og hafa akbraut fyrir Borgarlínu efst. Þá skal setja lóðir við stokkinn og fjölga þar blokkum með löngu skuggavarpi sem byggðar eru yfir niðurgrafna bílakjallara. Þetta er mikil steypa. Væri ekki nær að byggja fremur blokkirnar þar sem ódýrara land er fyrir hendi og hagkvæmara að byggja svo einstæðu foreldrarnir hafi smá möguleika? Nóg er landrýmið á Íslandi og góður slatti eftir á höfuðborgarsvæðinu. Þessi ofur áhersla á rándýra Borgarlínu, meðan skólarnir mygla, dagheimilismál eru í ólestri víða og fólk sem á í vaxandi vandræðum með að komast leiðar sinnar um höfuðborgarsvæðið er farið að ganga ansi langt. Borgarlínan mun gjörbreyta ásýnd borgar til hins verra og setja borgarsjóðinn skáhallt á hausinn. Enginn peningur verður eftir til að koma til móts við þær þarfir sem borgarlínan mun skapa þegar öllu hefur verið eytt í byggingu hennar og steypta stokka. Blöðin segja líka að til séu miklu ódýrari leiðir til að bæta samgöngur á höfuðborgarsvæðinu. Má ekki hlusta á þær raddir? Það er ekki bara fjárhagsþátturinn heldur líka mannlegi þátturinn sem hefur orðið út undan vegna ofur þungrar áherslu á Borgarlínuna. Höfundur er verkfræðingur. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Borgarlína Skoðun: Kosningar 2022 Reykjavík Mest lesið Kynslóðin sem mátti aldrei sýna tilfinningar getur ekki lengur sofið Sigríður Svanborgardóttir Skoðun Að nota börn til að næra sitt eigið egó Helga Snædal Skoðun Gott bú stendur undir sér Róbert Ragnarsson Skoðun Hamfarir í hversdagslegum kringumstæðum Sanna Magdalena Mörtudóttir Skoðun Hvar er karlmannadagurinn? Íris Erlingsdóttir Skoðun 75 milljóna rangfærsla í samþykktum ársreikningi Krabbameinsfélags Íslands Einar Páll Svavarsson Skoðun Hver pantaði börn með þessu ADHD? Jóna Kristín Gunnarsdóttir Skoðun Fæðingarorlof fyrir ömmu og afa? Magnea Gná Jóhannsdóttir Skoðun Mikilvægt er að draga lærdóm af smáíbúðamálinu i Hafnarfirði Árni Rúnar Þorvaldsson Skoðun Af þreyttasta frumvarpi íslenskrar þingsögu Árni Guðmundsson Skoðun Skoðun Skoðun Innleiðing nýs einkunnakerfis – Sjaldan verður flýtiverk til fagnaðar skrifar Skoðun Af morðingjum og mannkostum Svala Magnea Ásdísardóttir skrifar Skoðun Skattahækkanir sem beinast gegn Suðurlandi Ásta Stefánsdóttir skrifar Skoðun Hvar er karlmannadagurinn? Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Ekki orð um heimsins lengstu biðlista… Vilhjálmur Hjálmarsson skrifar Skoðun 75 milljóna rangfærsla í samþykktum ársreikningi Krabbameinsfélags Íslands Einar Páll Svavarsson skrifar Skoðun Virkari eigandi og ný nálgun í stjórn Norðurorku Berglind Ósk Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Hækkun matarverðs lífeyrisþega á undan innri úttekt Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Tengslarof ríkistjórnarinna við atvinnulíf og samfélög á landsbyggðinni Sonja Lind E. Eyglóardóttir skrifar Skoðun Hver pantaði börn með þessu ADHD? Jóna Kristín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Sniglar á götunni Kristján Logason skrifar Skoðun Kynslóðin sem mátti aldrei sýna tilfinningar getur ekki lengur sofið Sigríður Svanborgardóttir skrifar Skoðun Skipulagið grefur undan séreignarstefnunni – brött brekka fyrir fyrstu kaupendur Sigurður Stefánsson skrifar Skoðun Myrkraverk í Afríku Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Skaðabætur frá síðustu öld Hópur lögmanna skrifar Skoðun Að nota börn til að næra sitt eigið egó Helga Snædal skrifar Skoðun Veitingageiranum var hent undir vagninn Einar Bárðarson skrifar Skoðun Ætlum við að fækka bílum eða bara ökumönnum með sjálfkeyrandi bílum? Kristín Hrefna Halldórsdóttir skrifar Skoðun Úr öskunni í eldinn Ingveldur Anna Sigurðardóttir skrifar Skoðun Hamfarir í hversdagslegum kringumstæðum Sanna Magdalena Mörtudóttir skrifar Skoðun Heimilin eiga ekki alltaf að borga brúsann Alexander M. Árnason skrifar Skoðun Fleiri krónur taldar – fáar nýjar Daði Freyr Ólafsson skrifar Skoðun „The Concert of Three“. Samráð stórveldanna þriggja – ný leið til heimsfriðar? Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar Skoðun Mikilvægt er að draga lærdóm af smáíbúðamálinu i Hafnarfirði Árni Rúnar Þorvaldsson skrifar Skoðun Farsælt ferðalag fólks og fisks Heiðrún Lind Marteinsdóttir skrifar Skoðun Orkan í ólgusjó efnahagsmála Tinna Traustadóttir skrifar Skoðun Fæðingarorlof fyrir ömmu og afa? Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Gott bú stendur undir sér Róbert Ragnarsson skrifar Skoðun Loksins get ég notið þess að vera heima Ingibjörg Dóra Scheving Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þegar samþykki virðist verða að ábyrgð brotaþola Herdís Ósk Sveinbjörnsdóttir skrifar Sjá meira
Þessi spurning kom upp í samtali í vinahópnum og leitast ég hér við að svara henni út frá þeim kostnaði og afleiddum kostnaði sem af henni hlýst. Borgarlína er rándýrt fyrirbrigði eins og ég hef komið að áður í fyrri greinum mínum eða lágmark 60 milljarðar og þá er ekki tekið inn kostnaður við rekstur og afleiddur kostnaður vegna umferðartafa sem munu óhjákvæmlega aukast. Á sama tíma eigum við að borga kostnað sem af Covid hefur hlotist með spá um um aukna verðbólgu. Það hlýtur að vera öllum heilbrigðum mönnum ljóst að við stefnum í algjört óefni með óbreytt plön. Við þurfum nefnilega líka að reka grunnþjónustu, skóla, heilsugæslu, heima og félagsþjónustu og þjónustu við fatlaða svo eitthvað smátt eitt er nefnd og þar skortir fjármagn. Það er ekki lítið mál þegar sveitarfélögin, þar sem nær tveir þriðju þjóðarinnar búa, ákveða að leggja út í svo stóra fjárfestingu og ráða á sama tíma ekki við nema brot af henni. Mér stendur að sjálfsögðu ekki á sama og það væri óskandi að fleiri myndu sjá í hvaða óefni við erum að stefna. Þá er ekki nefndar nógu oft allar umferðartafirnar sem af þessu brölti leiðir og kosta okkur almenning ómældan tíma til ferðast frá A til B. Tíma sem ungar fjölskyldur með börn hafa ekki nóg af til að sinna grunnþörfum sínum og sinna nánustu. Það er á plani að þétta eigi höfuðborgarsvæðið svo mikið fyrir Borgarlínuna að umferðin hreinlega komist ekki fyrir. Það verða allar, bæði aðalgötur og íbúðagötur allt frá Laugarnesi suður um Kópavog sneisafullar af bílum sem sniglast áfram í einni kös. Einhvers staðar þarf að vera hægt að finna greiðfæra leið milli hverfa höfuðborgarsvæðisins, þar sem bílarnir keyra áfram með góðum jöfnum hraða. Það er ófært að svo þröngt sé um umferðina á aðalgötunum að hún leiti út í íbúðarhverfin þar sem börn eru við leik. Flest ungt fólk dreymir um að kaupa sér fyrst íbúð og svo bíl þegar það efnast, nema auðvitað einstæðir foreldrar sem flest velja að gera þetta í öfugri röð, nema það er lítil von að geta keypt sér íbúð í dag sem er annar fylgifiskur Borgarlínunnar. Það er dýrt að byggja og enn dýrara að kaupa þar sem hún á að liggja og aðeins fyrir þá efnameiri. Aðrir mega búa heima hjá foreldrum. Fólk sem á gæludýr þarf líka að eiga bíl því það er langur vegur að fara á næsta svæði þar sem hundar mega hlaupa frjálsir. Það er langur vegur í alla þjónustu hér í höfuðborginni. Marga dreymir um bústað þar sem bæði er hægt að geyma bílinn en stutt í verslun og þjónustu og gjarnan má vera smá grasblettur útiveru. Þeir flytja því í úthverfin með bíl og buru. Það er viðbúið. Við, venjulega fólkið sitjum uppi með reikninginn fyrir Borgarlínuna. Hvíldartíminn verður styttri og þreytan safnast upp. Svo eru það mislægu gatnamótin. Þau eru víst svo ljót að það verður að grafa þau ofan í jörð með steyptum veggjum upp úr og niður úr. Síðan verður að grafa djúpan skurð milli þeirra og steypa í hann stokk sem verður eins og kílómetris há íbúðarblokk á hliðinni með þykkum veggjum, moka svo yfir allt saman og hafa akbraut fyrir Borgarlínu efst. Þá skal setja lóðir við stokkinn og fjölga þar blokkum með löngu skuggavarpi sem byggðar eru yfir niðurgrafna bílakjallara. Þetta er mikil steypa. Væri ekki nær að byggja fremur blokkirnar þar sem ódýrara land er fyrir hendi og hagkvæmara að byggja svo einstæðu foreldrarnir hafi smá möguleika? Nóg er landrýmið á Íslandi og góður slatti eftir á höfuðborgarsvæðinu. Þessi ofur áhersla á rándýra Borgarlínu, meðan skólarnir mygla, dagheimilismál eru í ólestri víða og fólk sem á í vaxandi vandræðum með að komast leiðar sinnar um höfuðborgarsvæðið er farið að ganga ansi langt. Borgarlínan mun gjörbreyta ásýnd borgar til hins verra og setja borgarsjóðinn skáhallt á hausinn. Enginn peningur verður eftir til að koma til móts við þær þarfir sem borgarlínan mun skapa þegar öllu hefur verið eytt í byggingu hennar og steypta stokka. Blöðin segja líka að til séu miklu ódýrari leiðir til að bæta samgöngur á höfuðborgarsvæðinu. Má ekki hlusta á þær raddir? Það er ekki bara fjárhagsþátturinn heldur líka mannlegi þátturinn sem hefur orðið út undan vegna ofur þungrar áherslu á Borgarlínuna. Höfundur er verkfræðingur.
Kynslóðin sem mátti aldrei sýna tilfinningar getur ekki lengur sofið Sigríður Svanborgardóttir Skoðun
75 milljóna rangfærsla í samþykktum ársreikningi Krabbameinsfélags Íslands Einar Páll Svavarsson Skoðun
Skoðun 75 milljóna rangfærsla í samþykktum ársreikningi Krabbameinsfélags Íslands Einar Páll Svavarsson skrifar
Skoðun Tengslarof ríkistjórnarinna við atvinnulíf og samfélög á landsbyggðinni Sonja Lind E. Eyglóardóttir skrifar
Skoðun Kynslóðin sem mátti aldrei sýna tilfinningar getur ekki lengur sofið Sigríður Svanborgardóttir skrifar
Skoðun Skipulagið grefur undan séreignarstefnunni – brött brekka fyrir fyrstu kaupendur Sigurður Stefánsson skrifar
Skoðun Ætlum við að fækka bílum eða bara ökumönnum með sjálfkeyrandi bílum? Kristín Hrefna Halldórsdóttir skrifar
Skoðun „The Concert of Three“. Samráð stórveldanna þriggja – ný leið til heimsfriðar? Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar
Skoðun Mikilvægt er að draga lærdóm af smáíbúðamálinu i Hafnarfirði Árni Rúnar Þorvaldsson skrifar
Kynslóðin sem mátti aldrei sýna tilfinningar getur ekki lengur sofið Sigríður Svanborgardóttir Skoðun
75 milljóna rangfærsla í samþykktum ársreikningi Krabbameinsfélags Íslands Einar Páll Svavarsson Skoðun