„Mig langar bara alls ekki að þetta skilgreini mig til frambúðar“

Þegar hún var aðeins fjórtán ára gömul breyttist líf hennar til hins betra þegar hún las bókina How to kill a Mockingbird. Þar tengdi hún sterkt við Atticus og áttaði sig á því að lögfræði væri sú stefna sem hún vildi taka í lífinu. Hún segist alltaf hafa verið mjög skipulögð og með fimm ára plan. 

Lenya var gestur í Jákastinu hjá Kristjáni Hafþórssyni þar sem hún talar meðal annars um það hvers vegna hún er í pólitík, fordóma, loftslagsmálin, stórfjölskylduna í Kúrdistan og „Gellu take over“ færsluna hjá henni og Gunnhildi Fríðu. 

Þáttinn má heyra í heild sinni hér að neðan.

Er meira en fordómarnir

Í gegnum tíðina segir Lenya áhersluna á fordóma hafa verið mikla en henni finnst það skipta miklu máli að sýna og sanna að hún sé meira en fordómarnir sem hún glímir við. 

„Mig langar bara alls ekki að þetta skilgreini mig til frambúðar. Já ég verð fyrir fordómum og það er ömurlegt, eitthvað þurfum við að gera til að uppræta kynþáttafordóma hér á Íslandi og ég er að vinna í því eins og staðan er núna.“

Hún segist hafa tileinkað sér skýra pólitík og pólitíska hugsun, sé ávallt vel upplýst og vill tala um hlutina á mannamáli. Hún segir háværan minnihluta oft standa fyrir fordómum sem hún segist hafa upplifað í bylgjum í gegnum lífið.

Pólitíkin ólík

„Ég er rosalega mikil fjölskyldumanneskja og stórfjölskyldan mín á heima í Kúrdistan. Undanfarið hef ég verið að finna fyrir rosalega mikilli heimþrá út af því að það er svo falleg árstíð þar núna“. Hún segist alltaf þrá það að vera úti á vorin en Lenya átti heima þar í þrjú ár á unglingsárunum og segir þá reynslu hafa verið einkennandi og mótandi: 

„Ég hefði aldrei farið út í pólitík, ég hefði aldrei orðið góður námsmaður ef það hefði ekki verið fyrir þessu þrjú ár þarna úti.“

Hún segir samfélagið þar vera ólíkt því sem er á Íslandi, að þar séu aðrar reglur fyrir konur og hvað varðar orðspor. Hún segist hafa fengið menningarsjokk þegar hún flutti aftur heim. „Öll fjölskyldan mín er í pólitík í Kúrdistan, þá þurftu konurnar að passa sig extra mikið.“

„Pólitíkin þar er auðvitað allt öðruvísi en hér, hún er bara verulega spillt og hættuleg. Mjög hættuleg. 

Ég man í hvert einasta skipti sem frændi minn fór í viðtöl við flokkinn sem er í meirihluta í höfuðborginni og svoleiðis þá vorum við bara: Heyrðu hann er að fara að fá einhverjar morðhótanir, hann þarf að fá verði í kringum sig, hann þarf að passa sig á sprengjum, að það sé enginn að setja sprengjur undir bílinn hans.“

Þakklát að hafa sinn bakgrunn

Hún segist ekki hafa séð það þegar hún var yngri þegar gert var grín af henni fyrir að vera öðruvísi en mamma hennar var dugleg að segja henni að hún væri ríkari fyrir vikið að hafa sinn bakgrunn. Í dag segist Lenya sjá hvað mamma hennar átti við:

„Því eldri sem ég verð því meira fatta ég hversu rík ég einmitt er af því að hafa þessa arfleifð og koma frá kúrdísku fólki, af öllum þjóðum, því að þetta er svo mikil baráttu þjóð og vonandi næ ég að taka það svona aðeins inn í pólitíkina með mér“.

Kynslóðin sem breytir heiminum

Hún segir viðbrögðin sem hún hefur fengið í stjórnmálum sýna að fleiri ungir einstaklingar séu til í að taka slaginn, til í að taka erfið samtöl og líta inn á við. Hún segir aukna fræðslu á öllum flötum vera hluti af því að bæta framtíðina og uppræta fordóma. 

„Mér líður eins og kynslóðin mín sé að fara að vera kynslóðin sem er að fara að laga heiminn, er að fara að bæta heiminn“

Lenya segist hafa fengið hrós fyrir að nota kynhlutlaust tal en finnst það vera sjálfsagt hjá sér og sinni kynslóð: „Við gerum ráð fyrir því að það séu ekki bara til tvö kyn“. Lenya segir það vera gott skref í framtíðina því kynsegin fólk sé aðeins að biðja um grunnmannréttindi og að hennar kynslóð sjái það. Hún er spennt fyrir framtíðinni og bjartsýn á það sem er framundan.