Sjálfstætt fólk og núverandi mynd af íslensku samfélagi Valerio Gargiulo skrifar 9. apríl 2024 07:30 Fyrir Ítala eins og mig, sem hefur gert Ísland að heimili sínu, birtist mynd Halldórs Laxness sem björt stjarna á bókmenntafestingu þessarar heillandi norrænu þjóðar. Virðing mín fyrir Laxnesi er ekki aðeins virðing fyrir mikilleika höfundarins sjálfs, heldur einnig fegurð og dýpt íslenskrar menningar sem hann sýnir svo kunnáttusamlega í verkum sínum. Það er virðing fyrir getu bókmennta til að sameina fólk þvert á hindranir tíma, rúms og tungumáls og láta okkur líða eins og heima, jafnvel í fjarlægustu og dularfullustu löndum. Í bókmenntameistaraverki sínu „Sjálfstætt fólk“ málaði Halldór Laxness fresku af íslensku samfélagi á 20. öld og undirstrikaði félagslega, pólitíska og efnahagslega krafta þess tíma. Hins vegar, ef við einblínum á Ísland í dag, getum við séð bæði samlýkingu og verulegar breytingar miðað við heiminn sem Laxness lýsir. Eitt af sérkennum íslensks samfélags sem Laxness lýsir er sterk sjálfstæði og þjóðerniskennd. Þessi menningareiginleiki er enn til staðar í dag, áberandi í því hvernig Íslendingar takast á við áskoranir samtímans, svo sem náttúruauðlindastjórnun og umhverfisvernd. En á meðan frásögn Laxness beindist fyrst og fremst að sveitalífi og togstreitu milli hefðar og nútíma, einkennist Ísland nútímans af sívaxandi þéttbýlissamfélagi og með aukinni tengingu við umheiminn. Þessi breyting endurspeglast einnig í stjórnmálum og efnahagslífi landsins þar sem meiri áhersla er lögð á greinar eins og ferðaþjónustu og tækni. Annað meginþema í "Sjálfstæðu fólki" er baráttan fyrir félagslegu réttlæti og mannlegri reisn sem endurspeglast í baráttu aðalpersónanna til að bæta lífskjör sín. Enn þann dag í dag er íslenskt samfélag skuldbundið til að efla félagslegt réttlæti, með vel þróuðu velferðarkerfi og sterkri skuldbindingu um jafnrétti kynjanna og LGBTQ+ réttindi. Hins vegar eru enn áskoranir sem þarf að takast á við. Hækkandi húsnæðisverð og vaxandi efnahagslegur ójöfnuður eru mikilvæg mál sem íslenskt samfélag stendur frammi fyrir á 21. öldinni. Ennfremur stendur Ísland frammi fyrir nýjum alþjóðlegum áskorunum, svo sem loftslagsbreytingum og þrýstingi á náttúruauðlindir. Að lokum má segja að þrátt fyrir að mörg af þeim málum sem Halldór Laxness fjallaði um í "Sjálfstæðu fólki" eigi enn við íslenska nútímann, hefur íslenskt samfélag einnig tekið miklum breytingum og stendur frammi fyrir nýjum áskorunum og tækifærum á 21. öldinni. Höfundur er skáld, rithöfundur og þýðandi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Valerio Gargiulo Mest lesið Gleðilegan dag læsis Auður Soffíu Björgvinsdóttir Skoðun Hjartaendurhæfing er fjárfesting Kristín E. Hólmgeirsdóttir,María Barbara Árnadóttir Skoðun Stækkum kökuna í stað þess að sneiða hana þynnra Rannveig Grétarsdóttir Skoðun Hvenær hættum við að vera þjóð? Jón Pétur Zimsen Skoðun Engin miskunn hjá Reykjavíkurborg Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir Skoðun Fjárfestum í heilsu – Alþjóðlegur dagur sjúkraþjálfunar Gunnlaugur Már Briem Skoðun Við vissum að þetta myndi gerast Íris E. Gísladóttir Skoðun Hvaða gervigreind og skýjaþjónustur mega opinberir aðilar nota? Karl Thoroddsen Skoðun Þrautseigja í framlínunni Sigríður Björk Þormar Skoðun Betri gögn, minni stjórnsýsla? Karl Steinar Óskarsson Skoðun Skoðun Skoðun Við vissum að þetta myndi gerast Íris E. Gísladóttir skrifar Skoðun Betri gögn, minni stjórnsýsla? Karl Steinar Óskarsson skrifar Skoðun Eru tómstundir allra? Margrét Júlía Rafnsdóttir skrifar Skoðun Öryggisnet í 90 ár! Unnur Sverrisdóttir skrifar Skoðun Þrautseigja í framlínunni Sigríður Björk Þormar skrifar Skoðun Hjartaendurhæfing er fjárfesting Kristín E. Hólmgeirsdóttir,María Barbara Árnadóttir skrifar Skoðun Hvaða gervigreind og skýjaþjónustur mega opinberir aðilar nota? Karl Thoroddsen skrifar Skoðun Hvenær hættum við að vera þjóð? Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Hver ertu þegar yfirmaðurinn fer út úr herberginu? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Fjárfestum í heilsu – Alþjóðlegur dagur sjúkraþjálfunar Gunnlaugur Már Briem skrifar Skoðun Varnir frá 2019, ógnir frá 2026 Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Hvað varð um það að vilja betri heim? Indriði Þröstur Gunnlaugsson skrifar Skoðun Sjálfbærni í heimi glötunar Kristján Logason skrifar Skoðun Ert þú kannski frábær í ofbeldisforvörnum barna? Alfa Dröfn Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Bókun 35, ESA og stjórnarskrá Íslands — hvenær verður EES samningurinn stjórnarskrárlega ólýðræðislegur? Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Gleðilegan dag læsis Auður Soffíu Björgvinsdóttir skrifar Skoðun Engin miskunn hjá Reykjavíkurborg Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Brjóstagjöf er svoddan streð… Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Stækkum kökuna í stað þess að sneiða hana þynnra Rannveig Grétarsdóttir skrifar Skoðun Er þetta ásættanleg frammistaða íslenskrar stjórnsýslu? Þorsteinn Narfason skrifar Skoðun Forsjálni því þetta reddast ekki Gunnar Hersveinn skrifar Skoðun Flokkur fólksins og fjárlögin Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun Svargrein við grein Hauks Arnþórssonar Jón Sigurgeirsson skrifar Skoðun Sjálfstæðisflokkurinn og Bókun 35. Fullveldi eftir hentugleikum? Júlíus Valsson skrifar Skoðun Hvar er náungakærleikurinn? Steindór J. Erlingsson skrifar Skoðun Það sem gerist þegar við segjum frá Olga Björt Þórðardóttir skrifar Skoðun Brýtur innviðaráðherra lög, aftur? Örvar Marteinsson skrifar Skoðun Ekkert okkar á að ganga þennan veg eitt Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Kerfið sem sýndarveruleiki Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Erum við að grafa undan lýðræðinu? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Sjá meira
Fyrir Ítala eins og mig, sem hefur gert Ísland að heimili sínu, birtist mynd Halldórs Laxness sem björt stjarna á bókmenntafestingu þessarar heillandi norrænu þjóðar. Virðing mín fyrir Laxnesi er ekki aðeins virðing fyrir mikilleika höfundarins sjálfs, heldur einnig fegurð og dýpt íslenskrar menningar sem hann sýnir svo kunnáttusamlega í verkum sínum. Það er virðing fyrir getu bókmennta til að sameina fólk þvert á hindranir tíma, rúms og tungumáls og láta okkur líða eins og heima, jafnvel í fjarlægustu og dularfullustu löndum. Í bókmenntameistaraverki sínu „Sjálfstætt fólk“ málaði Halldór Laxness fresku af íslensku samfélagi á 20. öld og undirstrikaði félagslega, pólitíska og efnahagslega krafta þess tíma. Hins vegar, ef við einblínum á Ísland í dag, getum við séð bæði samlýkingu og verulegar breytingar miðað við heiminn sem Laxness lýsir. Eitt af sérkennum íslensks samfélags sem Laxness lýsir er sterk sjálfstæði og þjóðerniskennd. Þessi menningareiginleiki er enn til staðar í dag, áberandi í því hvernig Íslendingar takast á við áskoranir samtímans, svo sem náttúruauðlindastjórnun og umhverfisvernd. En á meðan frásögn Laxness beindist fyrst og fremst að sveitalífi og togstreitu milli hefðar og nútíma, einkennist Ísland nútímans af sívaxandi þéttbýlissamfélagi og með aukinni tengingu við umheiminn. Þessi breyting endurspeglast einnig í stjórnmálum og efnahagslífi landsins þar sem meiri áhersla er lögð á greinar eins og ferðaþjónustu og tækni. Annað meginþema í "Sjálfstæðu fólki" er baráttan fyrir félagslegu réttlæti og mannlegri reisn sem endurspeglast í baráttu aðalpersónanna til að bæta lífskjör sín. Enn þann dag í dag er íslenskt samfélag skuldbundið til að efla félagslegt réttlæti, með vel þróuðu velferðarkerfi og sterkri skuldbindingu um jafnrétti kynjanna og LGBTQ+ réttindi. Hins vegar eru enn áskoranir sem þarf að takast á við. Hækkandi húsnæðisverð og vaxandi efnahagslegur ójöfnuður eru mikilvæg mál sem íslenskt samfélag stendur frammi fyrir á 21. öldinni. Ennfremur stendur Ísland frammi fyrir nýjum alþjóðlegum áskorunum, svo sem loftslagsbreytingum og þrýstingi á náttúruauðlindir. Að lokum má segja að þrátt fyrir að mörg af þeim málum sem Halldór Laxness fjallaði um í "Sjálfstæðu fólki" eigi enn við íslenska nútímann, hefur íslenskt samfélag einnig tekið miklum breytingum og stendur frammi fyrir nýjum áskorunum og tækifærum á 21. öldinni. Höfundur er skáld, rithöfundur og þýðandi.
Skoðun Bókun 35, ESA og stjórnarskrá Íslands — hvenær verður EES samningurinn stjórnarskrárlega ólýðræðislegur? Eggert Guðmundsson skrifar