Hæsta­réttar­dómari kallar Gróu á Leiti til vitnis

Í landinu leikur lausum hala fyrrverandi hæstaréttardómari sem hefur gert sig breiðan í umræðu á flestum sviðum þjóðlífsins. Honum hefur verið tíðrætt um að „ekki megi láta dómstól götunnar“ ráða ferðinni. Sérstaklega þegar frægir karlmenn eru sakaðir um að brjóta á konum kynferðislega eða með öðru ofbeldi.

Þessi tungulipri fyrrverandi hæstaréttardómari nýtur efri áranna brakandi rogginn með sjálfan sig hripandi niður niður alls kyns athugasemdir um fólk sem hann telur hættulegt réttarríkinu. Það er heldur ekki að undra að honum líði bærilega á ævilöngum launum hæstaréttardómara. Gott ef ekki stjórnarskrárvörðum rétti hans til þeirra launa skattborgaranna fyrir göfug störf hans í þágu réttlætisins í Hæstarétti landsins.

Athugasemdir á lausablöðum

Dómarinn fyrrverandi hripar gjarnan hjá sér stuttar athugasemdir á lausablöð og sendir þessar hugrenningar sínar til vina sinna á málgagni auðugasta fólks landsins. Málgagns sem hefur á undanförnum árum glatað trúverðugleika sínum vegna nokkurra eiturpenna sem hirða lítið lítið um siðareglur Blaðamannafélags Íslands, hvað þá almennt siðgæði.

Eitt slíkt bréfssnifsi barst ritstjórn málgagns auðugasta fólks landsins á dögunum og birtist í málgagninu á miðvikudag. Þessar athugasemdir minna á dómsorð sem birtast aftast í dómum, á eftir tugum og stundum hundruð blaðsíðna af rakningu máls og tilvitnanna í lagagreinar og dómafordæmi.

En sjálfumglaði hæstaréttardómarinn fyrrverandi hirðir lítið um slíkt lítilræði. Honum dugar að hlusta á eigin rökstuðning, eigin lög áður en hann kveður upp dóma sína. Í dómi hans í málgagninu á miðvikudag kveður hann upp dóm yfir þeirri konu sem hefur barist harðar en nokkur annar á Alþingi Íslendinga fyrir hag þeirra sem verst standa í þjóðfélaginu og hafa minnst milli handanna. Fólks sem á enga potta af gulli til að gefa út málgagn með stórtapi ár eftir ár eins og miðillinn sem dómarinn birtir vitranir sínar um réttlæti.

Að leggjast við neðstu skör Gróu

Í þessum ákaflega ósmekklega mannorðsdómi kallar hæstaréttardómarinn aðeins til eitt vitni áður en hann sakar formann Flokks fólksins og aðra forráðamenn flokksins um að misnota sjóði flokksins sjálfri sér til framdráttar. Hæstaréttardómarinn kallar Gróu á Leiti í vitnastúkuna.

Í málfarsbankanum segir vitnið um Gróu:

„Í skáldsögunni Piltur og stúlka eftir Jón Thoroddsen gegnir Gróa á Leiti miklu hlutverki og svo minnisstæð er sú mynd sem skáldið dregur upp af henni að hún er fyrir löngu orðin hluti af íslensku máli og menningu, nokkurs konar tákn sögusmettunnar, sbr. einnig nafnorðið Gróusögur ‘slúðursögur’. Eftirfarandi dæmi virðist eiga að vísa til þessa:

Ef menn telja að kerfið við mat og val á dómurum hér á landi sé ekki rétt þá skulu menn breyta því, ræða það af röggsemi og breyta því en ekki baknaga og leggjast við neðstu skör Gróu á leiti (1.1.08).“

Í dómsorðum hæstaréttardómarans fyrrverandi á ævilöngu dómaralaununum segir hann án þess að blikkna:

“Fram hafa komið op­in­ber­lega til­gát­ur um að fyr­ir­svars­menn Flokks fólks­ins kunni að hafa ráðstafað þessu fé til per­sónu­legra þarfa sjálfra sín. Hér er um að ræða tugi millj­óna ár­lega und­an­far­in ár. Það er auðvitað aðal­atriði máls­ins að upp­lýsa hvort mál­um sé svona farið. Sé svo sýn­ist að um sé að ræða refsi­verða hátt­semi þess­ara fyr­ir­svars­manna, sem falli und­ir að telj­ast auðgun­ar­brot sam­kvæmt al­menn­um hegn­ing­ar­lög­um,” segir maðurinn sem varað hefur ítrekað við dómstól götunnar en vitnar nú í Gróu á Leiti.

Svo vitnað sé í Joseph Welch þegar honum ofbauð ofsóknaræði Joseph R. McCarthy öldungardeildarþingmanns á Bandaríkjaþingi á sjötta áratug síðustu aldar: „Have you no sense of decency, sir? – Hefur þú enga sómatilfinningu herra dómari?“

Höfundur er framkvæmdastjóri þingflokks Flokks fólksins.