Ekki gera ekki neitt

Áttu barn eða ungmenni með fjölþættan vanda?

Áttu fjölskyldumeðlim sem er að falla á milli kerfa í félags- og velferðarmálum?

Hefur þú leitað eftir aðstoð og fengið þau svör að þetta sé ekki á borði þessa kerfis heldur einhvers annars?

Hefur þú upplifað biðlista, ábyrgðarleysi, aðgerðarleysi eða algert tómarúm þegar þú þarft mest á stuðningi að halda?

Þetta er veruleiki allt of margra fjölskyldna á Íslandi í dag. Ég veit hvað er ekki að virka. Kerfin tala ekki nægilega vel saman. Úrræði eru of fá, of sein eða alls ekki til staðar. Fólk er sent á milli aðila þar til það gefst upp, veikist enn frekar eða dettur alveg út úr samfélaginu. Þetta á sérstaklega við þegar kemur að börnum og ungmennum með fjölþættan vanda, fólki með fíknivanda og fjölskyldum sem bera ábyrgðina einar.

Það sem er jafn alvarlegt er að aðgerðarleysið virðist orðið normalíserað. Það er ljóst að velferðarkerfið hefur þróast hægt og breytingar reynast oft flóknar. Of oft fer orka í innri ferla og skipulag í stað þess að nýtast í samstarf og lausnamiðaða vinnu. Með því að færa fókusinn nær fólkinu sjálfu getum við styrkt kerfið og bætt þjónustuna. Of oft snýst umræðan um vald, stöður og átök í stað lausna og samvinnu. Það þjónar engum, allra síst þeim sem þurfa mest á hjálp að halda.

Þegar mál hefur verið tekið til umfjöllunar skal liggja fyrir innan ákveðins tíma hvaða lausn verður farin, hver ber ábyrgð á framkvæmd hennar og hvenær hún tekur gildi. Án tímaramma verður engin ábyrgð og án ábyrgðar verða engar lausnir.

Við erum að missa ungt fólk og alltof oft kemur hjálpin of seint. Ekki vegna þess að fólk vilji ekki hjálpa heldur vegna þess að kerfin tala ekki nægjanlega vel saman og úrræðin eru of fá. Þá er kerfislegt reynsluleysi í málaflokknum hjá úrræðunum sjálfum. Ég þekki það vel þegar kallað er eftir sérfræðiáliti innan borgarkerfisins, en samtalið nær ekki alltaf nægilega vel utan um raunverulegar aðstæður fólksins sem um ræðir. Of oft vantar reynslu af vettvangi og innsýn í daglegt líf þeirra sem þjónustan á að ná til. Það gerist ítrekað í okkar borg.

Ekki gera ekki neitt.

Þú getur haft veruleg áhrif, miklu meiri áhrif en margir gera sér grein fyrir. Með því að skrá þig í stjórnmálaflokk getur þú haft áhrif á hverjir raðast á lista, hverjir fá tækifæri til að vinna saman og hverjir sitja áfram án þess að skila árangri. Þetta snýst ekki um blindan flokksaga heldur um ábyrgð og þátttöku.

Ég hvet sérstaklega foreldra, aðstandendur og þau sem hafa upplifað að detta á milli kerfa til að láta rödd sína heyrast. Þú getur skráð þig í Samfylkinguna hér xs.is/takathatt og tekið þátt í flokksvali. Það er undir hverjum og einum komið hvort fólk vilji vera skráð lengur eða skrá sig úr flokknum aftur strax að loknu flokksvali. Aðalmálið er að nýta þetta tækifæri til að hafa áhrif.

Þú getur einnig skráð stuðning við mig á www.gudmunduringi.is ef þú vilt, en lykilatriði er að skrá sig í flokkinntil að hafa áhrif á þau mál sem standa þér næst.

Ég er komin með nóg af aðgerðarleysi í velferðarmálum. Það vantar fólk með lífsreynslu, faglega þekkingu og raunverulega reynslu af því að vinna með fólki í vanda, fólk sem kann að vinna með öðrum og setja lausnir framar átökum.

Ég hef barist í þessum málum lengi. Ég veit hvað þarf að gera og ég er tilbúinn að taka þessi mál föstum tökum.

Kynntu þér mínar áherslur á www.gudmunduringi.is og skráðu þig til leiks til að aðstoða mig við að færa velferðamálin á hærra plan. Ég heiti Guðmundur Ingi Þóroddsson og sækist eftir 3. sæti á lista Samfylkingarinnar í Reykjavík í flokksvalinu 24. janúar. Fólk sem vill aðstoð eða þarf aðstoð til að skrá sig og kjósa má hafa beint samband við mig í tölvupósti: frambod@gudmunduringi.is

Ekki gera ekki neitt.

Höfundur er formaður Afstöðu-réttindafélags og sérhæfður starfsmaður Landspítala háskólasjúkrahúss. Hann býður sig fram í þriðja sæti í prófkjöri Samfylkingarinnar í Reykjavík fyrir sveitarstjórnarkosningarnar árið 2026.