Þúsund klifurbörn í frjálsu falli Róbert Ragnarsson skrifar 20. janúar 2026 07:03 Forsvarsfólk Klifurfélagsins hefur lagt fram metnaðarfulla og raunhæfa áætlun um uppbyggingu á aðstöðu sinni en starfsemin er dreifð á á þrjá mismunandi staði í dag, með tilheyrandi óhagræði fyrir börn, foreldra, þjálfara og sjálfboðaliða. Þetta fyrirkomulag eykur kostnað og skutl, flækir skipulag og dregur úr samfellu í starfinu. Þetta þarf ekki að vera svona. Klifur er ekki jaðaríþrótt. Klifurfélagið er með afreksíþróttastarf sem hefur skilað Norðurlandameistaratitli og heldur úti öflugu barna- og ungmennastarfi með gríðarlegt forvarnargildi. Aðstaða þeirra er hins vegar á jaðrinum. Tímabundin, þröng og ótrygg. Það er einfaldlega óásættanlegt. Félagið hefur verið starfandi í rúm 20 ár. Við stofnun voru félagsmenn 19, en eru í dag um 2.500 og þar af eru nærri 1.000 börn. Íþróttagreinar sem áður voru kallaðar jaðaríþróttir, eins og klifur, hjólabretti og fleiri einstaklingsmiðaðar greinar, eru í dag að ná til stórs hóps barna og ungmenna. Þetta eru íþróttir sem höfða sérstaklega til þeirra sem finna sig síður í hópíþróttum. Þau þurfa betri aðstöðu. Íþróttir barna og ungmenna hafa fyrir löngu sannað gildi sitt sem hornsteinn forvarna, lýðheilsu og félagslegrar þátttöku. Þar hafa íslensk sveitarfélög staðið sig vel, en framlög sveitarfélaganna til íþrótta- og æskulýðsmála eru með því hæsta í heiminum. Reykjavíkurborg á stóran þátt í því, og á hrós skilið. Íþróttagreinar sem ná til þúsund barna eiga skilið stöðugan rekstrargrundvöll, viðunandi aðstöðu og raunverulegan stuðning til framtíðar. Það er brýnt að sveitarfélög á höfuðborgarsvæðinu, og Reykjavíkurborg sérstaklega, mæti þessum greinum. Forvarnargildið er ótvírætt. Börn sem tilheyra félagsskap og stunda reglubundna hreyfingu glíma síður við áhættuhegðun. Fjárfesting í fjölbreyttu íþróttastarfi barna er því ekki kostnaður, hún er sparnaður til framtíðar. Nú er komið að borginni og sveitarfélögum á höfuðborgarsvæðinu að bregðast við af ábyrgð. Sem leiðtogi Viðreisnar í Reykjavík mun ég beita mér fyrir því að aðstaða fyrir klifur og aðrar sambærilegar greinar verði bætt. Það er í anda Viðreisnar að tryggja valfrelsi. Að börn og ungmenni hafi raunverulega möguleika til að velja sér íþróttir og frístundir sem henta þeim. Höfundur er stjórnmálafræðingur Msc og frambjóðandi í 1. sæti í prófkjöri Viðreisnar í Reykjavík. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Róbert Ragnarsson Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Í hvaða vitleysu erum við stödd? Ragnheiður Stephensen Skoðun Hver á arfinn? Gunnar Ármannsson Skoðun Skuggamansal á Íslandi Sævar Þór Jónsson Skoðun Landsleikar RÚV! Sigurlín Margrét Sigurðardóttir Skoðun Hvar eru þingmenn NV-kjördæmis? Sigurður Páll Jónsson Skoðun Opið bréf til Húnboga Þórs Árnasonar Margrét Rut Eddudóttir Skoðun Noregur styrkir EES – Ísland verður að fylgja Rögnvaldur Guðmundsson Skoðun Skattlagning til velsældar Hannes Lúðvíksson Skoðun Grateful Dead á Sæbrautinni Júlíus Valsson Skoðun Við erum ekki jafn ömurleg og við höldum Þorsteinn Tjörvi Sigurðsson Skoðun Skoðun Skoðun Bókasöfnin okkar Hrönn Soffíu Björgvinsdóttir skrifar Skoðun Skildi hugmynd Trumps vera “sleggjan” sem allir eru að leita af. Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Opið bréf til Húnboga Þórs Árnasonar Margrét Rut Eddudóttir skrifar Skoðun Hvar eru þingmenn NV-kjördæmis? Sigurður Páll Jónsson skrifar Skoðun Noregur styrkir EES – Ísland verður að fylgja Rögnvaldur Guðmundsson skrifar Skoðun Landsleikar RÚV! Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar Skoðun Við erum ekki jafn ömurleg og við höldum Þorsteinn Tjörvi Sigurðsson skrifar Skoðun Bjórinn sem slapp við suðurferðina Elís Pétur Elísson skrifar Skoðun Í hvaða vitleysu erum við stödd? Ragnheiður Stephensen skrifar Skoðun Skattlagning til velsældar Hannes Lúðvíksson skrifar Skoðun Baráttan er ekki búin Mordekaí Elí Esrason skrifar Skoðun Hver á arfinn? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Að tala um dauðann er að tala um lífið Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Til hamingju Reykjanesbær með leikskólana okkar Guðný Birna Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Skuggamansal á Íslandi Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun Grateful Dead á Sæbrautinni Júlíus Valsson skrifar Skoðun Þjóðarsjúkrahúsið seinkar Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Er gervigreindin spegill mannkyns Kristján Logason skrifar Skoðun Er Þórarinn Tyrfings nýja framtíð Vogs? Bergþóra Haralds Eiðsdóttir skrifar Skoðun Tólf ára ákvað ég að gera bíó Arnar Benjamín Kristjánsson skrifar Skoðun Hvað segja gögnin í raun um ásakanir á hendur séra Friðriki Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Það er sárt að tapa kosningum Heimir Már Pétursson skrifar Skoðun Er enn þess virði að leggja á sig langt háskólanám? Gunnar Alexander Ólafsson skrifar Skoðun Engin fjölskylda á að þurfa að standa ein Eydís Ásbjörnsdóttir skrifar Skoðun Þegar reglurnar gilda ekki jafnt Ágúst Karlsson skrifar Skoðun Utanríkisstefna án ábyrgðar? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar Skoðun PISA-skellur en hvað svo? Inga Sæland skrifar Skoðun Hver verndar velferð barna þegar náttúran blandar kynjunum? Jón Þór Ólafsson skrifar Skoðun Einhliða bergmálshellir og heimildir sem hrynja Lilja Benatov Hjartar skrifar Sjá meira
Forsvarsfólk Klifurfélagsins hefur lagt fram metnaðarfulla og raunhæfa áætlun um uppbyggingu á aðstöðu sinni en starfsemin er dreifð á á þrjá mismunandi staði í dag, með tilheyrandi óhagræði fyrir börn, foreldra, þjálfara og sjálfboðaliða. Þetta fyrirkomulag eykur kostnað og skutl, flækir skipulag og dregur úr samfellu í starfinu. Þetta þarf ekki að vera svona. Klifur er ekki jaðaríþrótt. Klifurfélagið er með afreksíþróttastarf sem hefur skilað Norðurlandameistaratitli og heldur úti öflugu barna- og ungmennastarfi með gríðarlegt forvarnargildi. Aðstaða þeirra er hins vegar á jaðrinum. Tímabundin, þröng og ótrygg. Það er einfaldlega óásættanlegt. Félagið hefur verið starfandi í rúm 20 ár. Við stofnun voru félagsmenn 19, en eru í dag um 2.500 og þar af eru nærri 1.000 börn. Íþróttagreinar sem áður voru kallaðar jaðaríþróttir, eins og klifur, hjólabretti og fleiri einstaklingsmiðaðar greinar, eru í dag að ná til stórs hóps barna og ungmenna. Þetta eru íþróttir sem höfða sérstaklega til þeirra sem finna sig síður í hópíþróttum. Þau þurfa betri aðstöðu. Íþróttir barna og ungmenna hafa fyrir löngu sannað gildi sitt sem hornsteinn forvarna, lýðheilsu og félagslegrar þátttöku. Þar hafa íslensk sveitarfélög staðið sig vel, en framlög sveitarfélaganna til íþrótta- og æskulýðsmála eru með því hæsta í heiminum. Reykjavíkurborg á stóran þátt í því, og á hrós skilið. Íþróttagreinar sem ná til þúsund barna eiga skilið stöðugan rekstrargrundvöll, viðunandi aðstöðu og raunverulegan stuðning til framtíðar. Það er brýnt að sveitarfélög á höfuðborgarsvæðinu, og Reykjavíkurborg sérstaklega, mæti þessum greinum. Forvarnargildið er ótvírætt. Börn sem tilheyra félagsskap og stunda reglubundna hreyfingu glíma síður við áhættuhegðun. Fjárfesting í fjölbreyttu íþróttastarfi barna er því ekki kostnaður, hún er sparnaður til framtíðar. Nú er komið að borginni og sveitarfélögum á höfuðborgarsvæðinu að bregðast við af ábyrgð. Sem leiðtogi Viðreisnar í Reykjavík mun ég beita mér fyrir því að aðstaða fyrir klifur og aðrar sambærilegar greinar verði bætt. Það er í anda Viðreisnar að tryggja valfrelsi. Að börn og ungmenni hafi raunverulega möguleika til að velja sér íþróttir og frístundir sem henta þeim. Höfundur er stjórnmálafræðingur Msc og frambjóðandi í 1. sæti í prófkjöri Viðreisnar í Reykjavík.
Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar