Borgin sem við byggjum er borg allra Heiða Björg Hilmisdóttir skrifar 20. janúar 2026 16:31 Framtíðin er ekki eins og hún var einu sinni. Þessi gamli orðaleikur hefur sjaldan hitt jafnvel og nú. Það er svo ótrúlega margt að gerast í heiminum í dag sem ekkert okkar óraði fyrir að gæti gerst. Innrásarstríð frá nágrannaþjóð, gamlir bandamenn verða ógn, almenningur berst gegn ofbeldi yfirvalda á sama tíma í miðausturlöndum og Ameríku. Vettvangur átakanna eru borgir. Endastöð þeirra sem flýja átök og lífshættu í sínu heimalandi eru borgir eða sveitarfélög í nýju landi. Það eru innviðir þeirra sem móta líf fólksins sem byggir upp á nýjum stað. Borgir heimsins eiga hver sinn persónuleika og einkenni sem gerir þær heillandi í margbreytileika sínum. Ekkert er þar hoggið í stein. Það sem eitt sinn var er annað í dag. Það er þessi breytileiki sem laðar að sér ólíka einstaklinga, fjölskyldur ýmist til búsetu, upplifana eða ferðalaga. Og það eru eiginleikar þeirra sem ráða því hvort fyrirtæki hefji þar starfsemi og skapi störf, bæti lífsskilyrði, fari í samkeppni, efli markaðinn og fjölgi tækifærum kynslóða sem mæta á svæðið hver á eftir annari. Fyrirtækin, skólarnir, íþróttafélögin, stofnanirnar og hverfin; öll þessi endalausa flóra verður að lykt, hávaða, lífi. Verður svo að blóðrás samfélags sem er eins og lífvera þar sem óteljandi kerfi verða að virka svo að hægt sé að fjölga, stækka og lifa. Til þess að vaxa og dafna þarf Reykjavík súrefni. Það verður að vera vinna. Fólk þarf að sjá tækifæri í því að stofna fyrirtæki, afla sér menntunar, bjóða þjónustu, stunda frístundir. Við þurfum öll að finna að þetta er okkar borg. Við tilheyrum öll. Ég trúi því að mín pólitík, mín stefna, sé það sem íbúar Reykjavíkur þurfa á að halda. Ég er jafnaðarmaður. Ég veit að aðrir eru því ósammála og ég er þeirrar einlægu skoðunar að samkeppni hugmyndanna um hvað er best og rétt að gera næst, sé það stjórnmálakerfi sem tryggir framfarir og lifsgæði. Ég hef aldrei litið svo á þau sem eru ekki með mér í stjórnmálaflokki séu óvinir mínir eða andstæðingar, heldur miklu frekar einstaklinga sem keppa að sama marki og ég. Betra samfélagi. Ef þau standa sig vel þá þarf ég að standa mig enn betur. Sú samkeppni er öllum til hagsbóta. Ég trúi því að velferð færi velmegun. Að borg þar sem öll tilheyra búi til fleiri tækifæri. Að það sé virðisaukandi fyrir okkur öll að tryggja að einstaklingar og fjölskyldur á jaðrinum séu dregin inn í hringamiðju samfélagsins og gerð að þátttakendum. Að rétt sé að nýta verkfæri samfélagsins, fjármuni, stofnanir og reglur til að jafna kjörin. Valdefla þau sem minnst hafa handa á milli og hjálpa til þátttöku. Það gagnast á endanum okkur öllum. Hamingjusamt fólk skapar hamingjusama borg. Hamingjusöm borg laðar að sér tækifæri, vex og dafnar. Það er sú borg sem við byggjum öll saman. Höfundur er borgarstjóri. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Heiða Björg Hilmisdóttir Borgarstjórn Samfylkingin Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Reykjavík Mest lesið Hvað er svona sérstakt við börn fædd í apríl? Nanna Kristín Tryggvadóttir Skoðun Hvers vegna starfa 632 starfsmenn ríkisins við að selja áfengi fyrir Ölgerðina? Lúðvík Bergvinsson Skoðun Mamma ég lofa Lára G. Sigurðardóttir Skoðun Spjall við Guð Atli Sævar Guðmundsson Skoðun Gilda engin lög um óvígða sambúð? Eva Hauksdóttir Skoðun ÁTVR, Ölgerðin og breyttir tímar Jón Páll Haraldsson Skoðun Vefsíðan er dauð! Lengi lifi amma dreki! Geir Sigurður Jónsson Skoðun Uppnám í Uppsveitum Sigurður Ingi Jóhannsson Skoðun Þetta hjólar sig ekki sjálft Birgir Birgisson Skoðun Bannað að gagnrýna konur – það er kvenfyrirlitning Íris Erlingsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Lögfræði er engin eðlisfræði – fullveldi er ekki þyngdarkraftur Bergur Hauksson skrifar Skoðun Mamma ég lofa Lára G. Sigurðardóttir skrifar Skoðun Þetta hjólar sig ekki sjálft Birgir Birgisson skrifar Skoðun Vefsíðan er dauð! Lengi lifi amma dreki! Geir Sigurður Jónsson skrifar Skoðun Öflugasta endurhæfingarstofnun Íslands verður að fá slagkraft á ný Halldór Víglundsson skrifar Skoðun Spjall við Guð Atli Sævar Guðmundsson skrifar Skoðun Hvað er svona sérstakt við börn fædd í apríl? Nanna Kristín Tryggvadóttir skrifar Skoðun Dauðalæsi: Þegar samtalið skiptir mestu máli Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Þegar samþykki virðist verða að ábyrgð brotaþola Herdís Ósk Sveinbjörnsdóttir. skrifar Skoðun ÁTVR, Ölgerðin og breyttir tímar Jón Páll Haraldsson skrifar Skoðun Gilda engin lög um óvígða sambúð? Eva Hauksdóttir skrifar Skoðun Ríkisstjórnin sker niður þjónustu við börn Lilja Dögg Alfreðsdóttir skrifar Skoðun Vill fólk að allir leikir skipti máli? Jón Fannar Árnason skrifar Skoðun Bannað að gagnrýna konur – það er kvenfyrirlitning Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Mannleg reisn á ekki að vera munaður – um aðstæður fólks sem leitar eftir mataraðstoð Sunna Lind Adessa skrifar Skoðun Styðjum Kúbu, verjum byltinguna, Bandaríkin burt með krumlurnar! Gylfi Páll Hersir skrifar Skoðun Þjóðaröryggi, fæðuöryggi og almannahagsmunir Ingibjörg Davíðsdóttir skrifar Skoðun Hvers vegna starfa 632 starfsmenn ríkisins við að selja áfengi fyrir Ölgerðina? Lúðvík Bergvinsson skrifar Skoðun Darwin og samkynhneigðin Ásgeir M Rudolfsson skrifar Skoðun Upprætum fátækt á Íslandi! Anna Margrét Bjarnadóttir,Steinunn Þóra Árnadóttir skrifar Skoðun Uppnám í Uppsveitum Sigurður Ingi Jóhannsson skrifar Skoðun Bætur fyrir lögregluaðgerðir lítið kynntar Bjarni Þór Sigurbjörnsson skrifar Skoðun Verjum það sem við höfum – byggjum upp það sem þarf Guðmundur Haukur Jakobsson skrifar Skoðun EES-samningurinn: Tími til kominn að endurmeta stöðu Íslands? Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Þroskahjálp 50 ára: Yfirfærslan 2011 – horft yfir veginn Gerður Aagot Árnadóttir skrifar Skoðun Gervigreind skýrsla gervigreindrar ríkisstjórnar Kristján Logason skrifar Skoðun Gráðugir hótelgestir sem borða rafmagn Björg Eva Erlendsdóttir skrifar Skoðun Skattahækkanir sem beinast gegn Suðurlandi Ásta Stefánsdóttir skrifar Skoðun Hvað myndi ég ráðleggja átján ára ungmenni í dag? Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Þegar netöryggi verður samfélagsöryggi Margrét V. Helgadóttir skrifar Sjá meira
Framtíðin er ekki eins og hún var einu sinni. Þessi gamli orðaleikur hefur sjaldan hitt jafnvel og nú. Það er svo ótrúlega margt að gerast í heiminum í dag sem ekkert okkar óraði fyrir að gæti gerst. Innrásarstríð frá nágrannaþjóð, gamlir bandamenn verða ógn, almenningur berst gegn ofbeldi yfirvalda á sama tíma í miðausturlöndum og Ameríku. Vettvangur átakanna eru borgir. Endastöð þeirra sem flýja átök og lífshættu í sínu heimalandi eru borgir eða sveitarfélög í nýju landi. Það eru innviðir þeirra sem móta líf fólksins sem byggir upp á nýjum stað. Borgir heimsins eiga hver sinn persónuleika og einkenni sem gerir þær heillandi í margbreytileika sínum. Ekkert er þar hoggið í stein. Það sem eitt sinn var er annað í dag. Það er þessi breytileiki sem laðar að sér ólíka einstaklinga, fjölskyldur ýmist til búsetu, upplifana eða ferðalaga. Og það eru eiginleikar þeirra sem ráða því hvort fyrirtæki hefji þar starfsemi og skapi störf, bæti lífsskilyrði, fari í samkeppni, efli markaðinn og fjölgi tækifærum kynslóða sem mæta á svæðið hver á eftir annari. Fyrirtækin, skólarnir, íþróttafélögin, stofnanirnar og hverfin; öll þessi endalausa flóra verður að lykt, hávaða, lífi. Verður svo að blóðrás samfélags sem er eins og lífvera þar sem óteljandi kerfi verða að virka svo að hægt sé að fjölga, stækka og lifa. Til þess að vaxa og dafna þarf Reykjavík súrefni. Það verður að vera vinna. Fólk þarf að sjá tækifæri í því að stofna fyrirtæki, afla sér menntunar, bjóða þjónustu, stunda frístundir. Við þurfum öll að finna að þetta er okkar borg. Við tilheyrum öll. Ég trúi því að mín pólitík, mín stefna, sé það sem íbúar Reykjavíkur þurfa á að halda. Ég er jafnaðarmaður. Ég veit að aðrir eru því ósammála og ég er þeirrar einlægu skoðunar að samkeppni hugmyndanna um hvað er best og rétt að gera næst, sé það stjórnmálakerfi sem tryggir framfarir og lifsgæði. Ég hef aldrei litið svo á þau sem eru ekki með mér í stjórnmálaflokki séu óvinir mínir eða andstæðingar, heldur miklu frekar einstaklinga sem keppa að sama marki og ég. Betra samfélagi. Ef þau standa sig vel þá þarf ég að standa mig enn betur. Sú samkeppni er öllum til hagsbóta. Ég trúi því að velferð færi velmegun. Að borg þar sem öll tilheyra búi til fleiri tækifæri. Að það sé virðisaukandi fyrir okkur öll að tryggja að einstaklingar og fjölskyldur á jaðrinum séu dregin inn í hringamiðju samfélagsins og gerð að þátttakendum. Að rétt sé að nýta verkfæri samfélagsins, fjármuni, stofnanir og reglur til að jafna kjörin. Valdefla þau sem minnst hafa handa á milli og hjálpa til þátttöku. Það gagnast á endanum okkur öllum. Hamingjusamt fólk skapar hamingjusama borg. Hamingjusöm borg laðar að sér tækifæri, vex og dafnar. Það er sú borg sem við byggjum öll saman. Höfundur er borgarstjóri.
Hvers vegna starfa 632 starfsmenn ríkisins við að selja áfengi fyrir Ölgerðina? Lúðvík Bergvinsson Skoðun
Skoðun Öflugasta endurhæfingarstofnun Íslands verður að fá slagkraft á ný Halldór Víglundsson skrifar
Skoðun Mannleg reisn á ekki að vera munaður – um aðstæður fólks sem leitar eftir mataraðstoð Sunna Lind Adessa skrifar
Skoðun Hvers vegna starfa 632 starfsmenn ríkisins við að selja áfengi fyrir Ölgerðina? Lúðvík Bergvinsson skrifar
Hvers vegna starfa 632 starfsmenn ríkisins við að selja áfengi fyrir Ölgerðina? Lúðvík Bergvinsson Skoðun