Opinber áskorun til borgarstjóra: Hvar er kaffispjallið í Grafarvogi? Elísabet Gísladóttir skrifar 28. janúar 2026 14:32 Íbúar Grafarvogs hafa ítrekað óskað eftir opnum fundi með borgarstjóra, líkt og haldnir hafa verið í öðrum hverfum Reykjavíkur á Hverfadögum. Óskin er hvorki ný né óeðlileg. Hún hefur verið sett fram kurteislega, skriflega og með góðum fyrirvara. Samt sitjum við enn eftir án dagsetningar, án boðs og án raunverulegs samtals. Þetta vekur upp spurningar um jafnræði, gagnsæi og vilja borgaryfirvalda til að hlusta á íbúa Grafarvogs. Ítrekaðar beiðnir – engin niðurstaða Frá því í nóvember hafa Íbúasamtök Grafarvogs ítrekað óskað eftir því að borgarstjóri haldi kaffispjall eða opinn íbúafund í hverfinu. Beiðnir hafa verið sendar beint á borgarstjóra og skrifstofu hennar, svarað hefur verið en án efnda. Í svörum borgarinnar hefur m.a. komið fram að „að þau verði í sambandi fljótlega“ og að dagskrá sé „þétt“. Nú eru liðnir margir mánuðir, jól og áramót liðin, og enn hefur ekkert samtal átt sér stað. Þetta er einfaldlega ekki ásættanlegt. Grafarvogur virðist sitja eftir Borgarstjóri hefur sjálf lagt áherslu á mikilvægi samtals við íbúa og haldið kaffispjöll og opna fundi í öðrum hverfum borgarinnar. Í fjölmiðlum hefur verið talað um að borgarstjóri vilji mæta fólki þar sem það er, hlusta og ræða málin af hreinskilni. Grafarvogsbúar spyrja því eðlilega: Af hverju gildir þetta ekki um okkur? Er Grafarvogur undanskilinn? Eða eru áhyggjur íbúa hverfisins einfaldlega ekki taldar nægilega mikilvægar? Málin brenna á íbúum Ástæða beiðnarinnar er skýr. Íbúar Grafarvogs hafa miklar áhyggjur af samgöngumálum, skipulagi, umferð, uppbyggingu í Gufunesi og áhrifum stórra innviðaverkefna á hverfið. Þetta eru ekki smámál, heldur ákvarðanir sem snerta daglegt líf, öryggi og framtíð heils hverfis. Slík mál verða ekki leyst með almennum tölvupóstum eða stöðluðum svörum úr stjórnsýslunni. Þau krefjast opins samtals, augliti til auglitis, þar sem íbúar fá að spyrja og kjörnir fulltrúar svara. Sjálfboðaliðar, ekki skrifstofa borgarinnar Vert er að minna á að Íbúasamtök Grafarvogs eru skipuð sjálfboðaliðum sem sinna þessu starfi samhliða fullri vinnu annars staðar. Þetta er ekki fagleg stofnun með skrifstofu og starfsfólk, heldur fólk sem leggur tíma sinn og orku í þá einföldu trú að íbúalýðræði skipti máli. Að láta slíkar beiðnir daga uppi, mánuðum saman, sendir skýr skilaboð, skilaboð sem enginn borgarbúi ætti að þurfa að sætta sig við. Skýr áskorun Við skorum hér með á Heiða Björg Hilmisdóttir, borgarstjóra Reykjavíkur, að standa við þau gildi sem hún hefur sjálf talað fyrir: Að eiga samtal við íbúa Að sýna jafnræði milli hverfa Að mæta fólki þar sem það býr Við krefjumst þess að dagsetning fyrir opinn íbúafund/kaffispjall í Grafarvogi verði ákveðin tafarlaust og kynnt opinberlega. Grafarvogur á ekki að þurfa að berjast fyrir því að fá að tala við borgarstjóra sinn. Það á að vera sjálfsagt. Höfundur er formaður Íbúasamtaka Grafarvogs. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Reykjavík Borgarstjórn Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Gott bú stendur undir sér Róbert Ragnarsson Skoðun Fæðingarorlof fyrir ömmu og afa? Magnea Gná Jóhannsdóttir Skoðun Þegar samþykki virðist verða að ábyrgð brotaþola Herdís Ósk Sveinbjörnsdóttir Skoðun Börn þurfa úrræði, ekki innantóm loforð Ása Berglind Hjálmarsdóttir Skoðun Að byrja á röngum enda – vítahringur vímuefnavanda, afbrota og refsinga Margrét Dís Yeoman Skoðun Skörum fram úr í skaðlegu skattaumhverfi Elliði Vignisson Skoðun Af þreyttasta frumvarpi íslenskrar þingsögu Árni Guðmundsson Skoðun Hvers vegna skiptir bókun 35 máli? Eiríkur S. Svavarsson Skoðun Hver ætlar að hjúkra þér? Helga Rósa Másdóttir Skoðun Mikilvægt er að draga lærdóm af smáíbúðamálinu i Hafnarfirði Árni Rúnar Þorvaldsson Skoðun Skoðun Skoðun Ferðaþjónustan: Úr öskunni í eldinn Ingveldur Anna Sigurðardóttir skrifar Skoðun Hamfarir í hversdagslegum kringumstæðum Sanna Magdalena Mörtudóttir skrifar Skoðun Heimilin eiga ekki alltaf að borga brúsann Alexander M. Árnason skrifar Skoðun Fleiri krónur taldar – fáar nýjar Daði Freyr Ólafsson skrifar Skoðun „The Concert of Three“. Samráð stórveldanna þriggja – ný leið til heimsfriðar? Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar Skoðun Mikilvægt er að draga lærdóm af smáíbúðamálinu i Hafnarfirði Árni Rúnar Þorvaldsson skrifar Skoðun Farsælt ferðalag fólks og fisks Heiðrún Lind Marteinsdóttir skrifar Skoðun Orkan í ólgusjó efnahagsmála Tinna Traustadóttir skrifar Skoðun Fæðingarorlof fyrir ömmu og afa? Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Gott bú stendur undir sér Róbert Ragnarsson skrifar Skoðun Loksins get ég notið þess að vera heima Ingibjörg Dóra Scheving Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þegar samþykki virðist verða að ábyrgð brotaþola Herdís Ósk Sveinbjörnsdóttir skrifar Skoðun Sama fötlun en ólík réttindi - Aldurinn ræður úrslitum - Ásta Ólafsdóttir skrifar Skoðun Umskiptingar Flokks fólksins á Alþingi Júlíus Valsson skrifar Skoðun Okkar fé í Heimum Bergur Hauksson skrifar Skoðun Hver ætlar að hjúkra þér? Helga Rósa Másdóttir skrifar Skoðun Er alveg sama hvað Ísland er dýrt? Björn Ragnarsson skrifar Skoðun Krossinn er ekki matseðill Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Við mælum hávaða en mælum við óskýrleikann? Ragnhildur Bjarkadóttir skrifar Skoðun Hvað gerist í síðari hálfleik? Lovísa Oktovía Eyvindsdóttir skrifar Skoðun Hvers vegna skiptir bókun 35 máli? Eiríkur S. Svavarsson skrifar Skoðun Skörum fram úr í skaðlegu skattaumhverfi Elliði Vignisson skrifar Skoðun Hvernig getum við dregið úr einmanaleika mæðra í fæðingarorlofi? Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar Skoðun Arfurinn og réttur ríkisins til skattheimtu Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Undir sömu stjörnu – ópera fyrir alla þjóðina Sævar Þór Halldórsson skrifar Skoðun Börn þurfa úrræði, ekki innantóm loforð Ása Berglind Hjálmarsdóttir skrifar Skoðun Ísland á ekki að verða land gjaldhliða Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Fokk, ég er með ristilkrabbamein! Matthías Freyr Matthíasson skrifar Skoðun Lofthjúpurinn er ekki verðbólguspá – þegar prófessorinn villist út fyrir sitt sérfræðisvið Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Af þreyttasta frumvarpi íslenskrar þingsögu Árni Guðmundsson skrifar Sjá meira
Íbúar Grafarvogs hafa ítrekað óskað eftir opnum fundi með borgarstjóra, líkt og haldnir hafa verið í öðrum hverfum Reykjavíkur á Hverfadögum. Óskin er hvorki ný né óeðlileg. Hún hefur verið sett fram kurteislega, skriflega og með góðum fyrirvara. Samt sitjum við enn eftir án dagsetningar, án boðs og án raunverulegs samtals. Þetta vekur upp spurningar um jafnræði, gagnsæi og vilja borgaryfirvalda til að hlusta á íbúa Grafarvogs. Ítrekaðar beiðnir – engin niðurstaða Frá því í nóvember hafa Íbúasamtök Grafarvogs ítrekað óskað eftir því að borgarstjóri haldi kaffispjall eða opinn íbúafund í hverfinu. Beiðnir hafa verið sendar beint á borgarstjóra og skrifstofu hennar, svarað hefur verið en án efnda. Í svörum borgarinnar hefur m.a. komið fram að „að þau verði í sambandi fljótlega“ og að dagskrá sé „þétt“. Nú eru liðnir margir mánuðir, jól og áramót liðin, og enn hefur ekkert samtal átt sér stað. Þetta er einfaldlega ekki ásættanlegt. Grafarvogur virðist sitja eftir Borgarstjóri hefur sjálf lagt áherslu á mikilvægi samtals við íbúa og haldið kaffispjöll og opna fundi í öðrum hverfum borgarinnar. Í fjölmiðlum hefur verið talað um að borgarstjóri vilji mæta fólki þar sem það er, hlusta og ræða málin af hreinskilni. Grafarvogsbúar spyrja því eðlilega: Af hverju gildir þetta ekki um okkur? Er Grafarvogur undanskilinn? Eða eru áhyggjur íbúa hverfisins einfaldlega ekki taldar nægilega mikilvægar? Málin brenna á íbúum Ástæða beiðnarinnar er skýr. Íbúar Grafarvogs hafa miklar áhyggjur af samgöngumálum, skipulagi, umferð, uppbyggingu í Gufunesi og áhrifum stórra innviðaverkefna á hverfið. Þetta eru ekki smámál, heldur ákvarðanir sem snerta daglegt líf, öryggi og framtíð heils hverfis. Slík mál verða ekki leyst með almennum tölvupóstum eða stöðluðum svörum úr stjórnsýslunni. Þau krefjast opins samtals, augliti til auglitis, þar sem íbúar fá að spyrja og kjörnir fulltrúar svara. Sjálfboðaliðar, ekki skrifstofa borgarinnar Vert er að minna á að Íbúasamtök Grafarvogs eru skipuð sjálfboðaliðum sem sinna þessu starfi samhliða fullri vinnu annars staðar. Þetta er ekki fagleg stofnun með skrifstofu og starfsfólk, heldur fólk sem leggur tíma sinn og orku í þá einföldu trú að íbúalýðræði skipti máli. Að láta slíkar beiðnir daga uppi, mánuðum saman, sendir skýr skilaboð, skilaboð sem enginn borgarbúi ætti að þurfa að sætta sig við. Skýr áskorun Við skorum hér með á Heiða Björg Hilmisdóttir, borgarstjóra Reykjavíkur, að standa við þau gildi sem hún hefur sjálf talað fyrir: Að eiga samtal við íbúa Að sýna jafnræði milli hverfa Að mæta fólki þar sem það býr Við krefjumst þess að dagsetning fyrir opinn íbúafund/kaffispjall í Grafarvogi verði ákveðin tafarlaust og kynnt opinberlega. Grafarvogur á ekki að þurfa að berjast fyrir því að fá að tala við borgarstjóra sinn. Það á að vera sjálfsagt. Höfundur er formaður Íbúasamtaka Grafarvogs.
Að byrja á röngum enda – vítahringur vímuefnavanda, afbrota og refsinga Margrét Dís Yeoman Skoðun
Skoðun „The Concert of Three“. Samráð stórveldanna þriggja – ný leið til heimsfriðar? Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar
Skoðun Mikilvægt er að draga lærdóm af smáíbúðamálinu i Hafnarfirði Árni Rúnar Þorvaldsson skrifar
Skoðun Hvernig getum við dregið úr einmanaleika mæðra í fæðingarorlofi? Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar
Skoðun Lofthjúpurinn er ekki verðbólguspá – þegar prófessorinn villist út fyrir sitt sérfræðisvið Sveinn Atli Gunnarsson skrifar
Að byrja á röngum enda – vítahringur vímuefnavanda, afbrota og refsinga Margrét Dís Yeoman Skoðun