Opið bréf til stjórnar Háskólans á Bifröst Hrafnhildur Theodórsdóttir skrifar 5. febrúar 2026 11:30 Virðulegi formaður stjórnar Háskólans á Bifröst, Ársæll Harðarson Ég skrifa þér sem meistaranemi við skólann og þar með einn af lykilhagaðilum hans. Tilefni bréfsins er sú alvarlega staða sem skapast hefur í kjölfar vantraustsyfirlýsingar akademískra starfsmanna gagnvart rektor og sú upplýsingagjöf sem nemendur hafa, eða öllu heldur hafa ekki fengið vegna málsins. Nemendur eru ekki jaðarhópur í starfsemi háskóla heldur burðarstoð hans. Þeir leggja í verulegar fjárhagslegar, faglegar og persónulegar skuldbindingar með því að hefja nám og treysta því að stjórnarhættir skólans, akademískt umhverfi og orðspor séu þess eðlis að prófgráður þeirra haldi gildi sínu til framtíðar. Í því ljósi er sú staða sem upp er komin sérstaklega alvarleg. Upplýsingagjöf til nemenda hefur að mestu takmarkast við almenn skilaboð frá rektor sjálfum, sem getur eðli máls samkvæmt ekki talist hlutlaus aðili í máli þar sem vantraust beinist persónulega að henni. Þá hefur nemendum nýlega borist bréf undirritað af þér, formanni stjórnar, þar sem ítrekað er lýst yfir fullum stuðningi stjórnar við rektor, án þess að áhyggjur akademískra starfsmanna, forsendur vantraustsins eða ábyrgð stjórnar á meðferð málsins séu teknar til efnislegrar umfjöllunar. Á sama tíma birtast ítrekað í fjölmiðlum upplýsingar sem stangast verulega á við þá mynd sem skólinn dregur upp í samskiptum við nemendur. Þetta skilur nemendur eftir í óvissu og rýrir traust til upplýsingagjafar skólans. Nýlegar fréttir, meðal annars um starfsmannafund þar sem ekki var gert ráð fyrir spurningum og um uppsögn kennara, ýta enn frekar undir tilfinningu um þöggun, skort á samtali og vanhæfni til að takast á við ágreining með uppbyggilegum hætti. Í stað þess að grípa málið og leysa það virðist sem stjórn Bifrastar og stjórnendur skólans auki vandann í hverju skrefi með illa ígrunduðum aðgerðum eins og t.d. að segja upp vinsælum og virtum kennara. Þannig eykst krísan og stækkar. Kannski gætu nemendur í Miðlun og almannatengslum hjálpað, nú eða þeir sem leggja stund á áfalllastjórnun. Sá sem er að drukkna í miðri á, stjórnar ekki björgunaraðgerðum á landi. Rektor er gerandi í málinu og því ætti stjórn skólans kannski aðeins að trimma stuðningsyfirlýsingar sínar niður og ráða sjálfstæðan óháðan aðila til að stýra þessu máli í höfn. Ef ekki er vilji til að mæta kröfum akademískra starfsmanna um að rektor og stjórnendur víki á meðan greitt er úr þá, í það minnsta, takmarkið valdsvið umræddra þannig að nornaveiðar og uppsagnir séu ekki mögulegar í miðri krísu. Sú staðreynd að engin skýr tímalína hefur verið sett fram um meðferð málsins eða næstu skref eykur enn á óöryggi nemenda. Óvissa um framvindu mála, ásamt opinberum yfirlýsingum akademískra starfsmanna um að uppsagnir kunni að verða næsta skref fari rektor ekki frá, skapar verulega áhættu fyrir akademíska starfsemi skólans, gæði kennslu og námsframvindu. Vanmáttug viðbrögð stjórnar skólans, ásamt sífelldum neikvæðum fréttum í fjölmiðlum, rýra orðspor Háskólans á Bifröst með áþreifanlegum hætti. Þegar orðspor háskóla veikist, veikist jafnframt virði þess náms og þeirra prófgráða sem nemendur hafa þegar fjárfest í. Í því samhengi blasir við raunveruleg hætta á því að menntun nemenda gjaldfallist að hluta til vegna ákvarðana, eða skorts á ákvörðunum, sem þeir hafa hvorki aðkomu að né fullnægjandi upplýsingar um. Í ljósi þessa vaknar óhjákvæmilega sú spurning hvort stjórn skólans sé í raun að setja hagsmuni einstaklings ofar heildarhagsmunum stofnunarinnar með því að lýsa ítrekað yfir óskilyrtum stuðningi við rektor, þrátt fyrir vantraust stórs hluta akademískra starfsmanna, vaxandi óstöðugleika og augljósa skaða á orðspori skólans. Slík forgangsröðun samrýmist illa þeirri ábyrgð sem stjórn háskóla ber gagnvart öllum hagaðilum hans. Í ljósi alvarleika málsins óska ég hér með formlega eftir skriflegu svari frá stjórn Háskólans á Bifröst. Ég tel eðlilegt að slíkt svar berist innan hæfilegs tímafrests og óska því eftir því að svar berist innan viku frá dagsetningu þessa bréfs, á þessum sama vettvangi eða til mín persónulega. Virðingarfyllst, Hrafnhildur TheodórsdóttirMeistaranemi í forystu og stjórnun við Háskólann á Bifröst Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Deilur í Háskólanum á Bifröst Háskólar Skóla- og menntamál Mest lesið Hvað er svona sérstakt við börn fædd í apríl? Nanna Kristín Tryggvadóttir Skoðun Hvers vegna starfa 632 starfsmenn ríkisins við að selja áfengi fyrir Ölgerðina? Lúðvík Bergvinsson Skoðun Mamma ég lofa Lára G. Sigurðardóttir Skoðun Spjall við Guð Atli Sævar Guðmundsson Skoðun Gilda engin lög um óvígða sambúð? Eva Hauksdóttir Skoðun ÁTVR, Ölgerðin og breyttir tímar Jón Páll Haraldsson Skoðun Vefsíðan er dauð! Lengi lifi amma dreki! Geir Sigurður Jónsson Skoðun Þetta hjólar sig ekki sjálft Birgir Birgisson Skoðun Uppnám í Uppsveitum Sigurður Ingi Jóhannsson Skoðun Bannað að gagnrýna konur – það er kvenfyrirlitning Íris Erlingsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Lögfræði er engin eðlisfræði – fullveldi er ekki þyngdarkraftur Bergur Hauksson skrifar Skoðun Mamma ég lofa Lára G. Sigurðardóttir skrifar Skoðun Þetta hjólar sig ekki sjálft Birgir Birgisson skrifar Skoðun Vefsíðan er dauð! Lengi lifi amma dreki! Geir Sigurður Jónsson skrifar Skoðun Öflugasta endurhæfingarstofnun Íslands verður að fá slagkraft á ný Halldór Víglundsson skrifar Skoðun Spjall við Guð Atli Sævar Guðmundsson skrifar Skoðun Hvað er svona sérstakt við börn fædd í apríl? Nanna Kristín Tryggvadóttir skrifar Skoðun Dauðalæsi: Þegar samtalið skiptir mestu máli Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Þegar samþykki virðist verða að ábyrgð brotaþola Herdís Ósk Sveinbjörnsdóttir. skrifar Skoðun ÁTVR, Ölgerðin og breyttir tímar Jón Páll Haraldsson skrifar Skoðun Gilda engin lög um óvígða sambúð? Eva Hauksdóttir skrifar Skoðun Ríkisstjórnin sker niður þjónustu við börn Lilja Dögg Alfreðsdóttir skrifar Skoðun Vill fólk að allir leikir skipti máli? Jón Fannar Árnason skrifar Skoðun Bannað að gagnrýna konur – það er kvenfyrirlitning Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Mannleg reisn á ekki að vera munaður – um aðstæður fólks sem leitar eftir mataraðstoð Sunna Lind Adessa skrifar Skoðun Styðjum Kúbu, verjum byltinguna, Bandaríkin burt með krumlurnar! Gylfi Páll Hersir skrifar Skoðun Þjóðaröryggi, fæðuöryggi og almannahagsmunir Ingibjörg Davíðsdóttir skrifar Skoðun Hvers vegna starfa 632 starfsmenn ríkisins við að selja áfengi fyrir Ölgerðina? Lúðvík Bergvinsson skrifar Skoðun Darwin og samkynhneigðin Ásgeir M Rudolfsson skrifar Skoðun Upprætum fátækt á Íslandi! Anna Margrét Bjarnadóttir,Steinunn Þóra Árnadóttir skrifar Skoðun Uppnám í Uppsveitum Sigurður Ingi Jóhannsson skrifar Skoðun Bætur fyrir lögregluaðgerðir lítið kynntar Bjarni Þór Sigurbjörnsson skrifar Skoðun Verjum það sem við höfum – byggjum upp það sem þarf Guðmundur Haukur Jakobsson skrifar Skoðun EES-samningurinn: Tími til kominn að endurmeta stöðu Íslands? Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Þroskahjálp 50 ára: Yfirfærslan 2011 – horft yfir veginn Gerður Aagot Árnadóttir skrifar Skoðun Gervigreind skýrsla gervigreindrar ríkisstjórnar Kristján Logason skrifar Skoðun Gráðugir hótelgestir sem borða rafmagn Björg Eva Erlendsdóttir skrifar Skoðun Skattahækkanir sem beinast gegn Suðurlandi Ásta Stefánsdóttir skrifar Skoðun Hvað myndi ég ráðleggja átján ára ungmenni í dag? Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Þegar netöryggi verður samfélagsöryggi Margrét V. Helgadóttir skrifar Sjá meira
Virðulegi formaður stjórnar Háskólans á Bifröst, Ársæll Harðarson Ég skrifa þér sem meistaranemi við skólann og þar með einn af lykilhagaðilum hans. Tilefni bréfsins er sú alvarlega staða sem skapast hefur í kjölfar vantraustsyfirlýsingar akademískra starfsmanna gagnvart rektor og sú upplýsingagjöf sem nemendur hafa, eða öllu heldur hafa ekki fengið vegna málsins. Nemendur eru ekki jaðarhópur í starfsemi háskóla heldur burðarstoð hans. Þeir leggja í verulegar fjárhagslegar, faglegar og persónulegar skuldbindingar með því að hefja nám og treysta því að stjórnarhættir skólans, akademískt umhverfi og orðspor séu þess eðlis að prófgráður þeirra haldi gildi sínu til framtíðar. Í því ljósi er sú staða sem upp er komin sérstaklega alvarleg. Upplýsingagjöf til nemenda hefur að mestu takmarkast við almenn skilaboð frá rektor sjálfum, sem getur eðli máls samkvæmt ekki talist hlutlaus aðili í máli þar sem vantraust beinist persónulega að henni. Þá hefur nemendum nýlega borist bréf undirritað af þér, formanni stjórnar, þar sem ítrekað er lýst yfir fullum stuðningi stjórnar við rektor, án þess að áhyggjur akademískra starfsmanna, forsendur vantraustsins eða ábyrgð stjórnar á meðferð málsins séu teknar til efnislegrar umfjöllunar. Á sama tíma birtast ítrekað í fjölmiðlum upplýsingar sem stangast verulega á við þá mynd sem skólinn dregur upp í samskiptum við nemendur. Þetta skilur nemendur eftir í óvissu og rýrir traust til upplýsingagjafar skólans. Nýlegar fréttir, meðal annars um starfsmannafund þar sem ekki var gert ráð fyrir spurningum og um uppsögn kennara, ýta enn frekar undir tilfinningu um þöggun, skort á samtali og vanhæfni til að takast á við ágreining með uppbyggilegum hætti. Í stað þess að grípa málið og leysa það virðist sem stjórn Bifrastar og stjórnendur skólans auki vandann í hverju skrefi með illa ígrunduðum aðgerðum eins og t.d. að segja upp vinsælum og virtum kennara. Þannig eykst krísan og stækkar. Kannski gætu nemendur í Miðlun og almannatengslum hjálpað, nú eða þeir sem leggja stund á áfalllastjórnun. Sá sem er að drukkna í miðri á, stjórnar ekki björgunaraðgerðum á landi. Rektor er gerandi í málinu og því ætti stjórn skólans kannski aðeins að trimma stuðningsyfirlýsingar sínar niður og ráða sjálfstæðan óháðan aðila til að stýra þessu máli í höfn. Ef ekki er vilji til að mæta kröfum akademískra starfsmanna um að rektor og stjórnendur víki á meðan greitt er úr þá, í það minnsta, takmarkið valdsvið umræddra þannig að nornaveiðar og uppsagnir séu ekki mögulegar í miðri krísu. Sú staðreynd að engin skýr tímalína hefur verið sett fram um meðferð málsins eða næstu skref eykur enn á óöryggi nemenda. Óvissa um framvindu mála, ásamt opinberum yfirlýsingum akademískra starfsmanna um að uppsagnir kunni að verða næsta skref fari rektor ekki frá, skapar verulega áhættu fyrir akademíska starfsemi skólans, gæði kennslu og námsframvindu. Vanmáttug viðbrögð stjórnar skólans, ásamt sífelldum neikvæðum fréttum í fjölmiðlum, rýra orðspor Háskólans á Bifröst með áþreifanlegum hætti. Þegar orðspor háskóla veikist, veikist jafnframt virði þess náms og þeirra prófgráða sem nemendur hafa þegar fjárfest í. Í því samhengi blasir við raunveruleg hætta á því að menntun nemenda gjaldfallist að hluta til vegna ákvarðana, eða skorts á ákvörðunum, sem þeir hafa hvorki aðkomu að né fullnægjandi upplýsingar um. Í ljósi þessa vaknar óhjákvæmilega sú spurning hvort stjórn skólans sé í raun að setja hagsmuni einstaklings ofar heildarhagsmunum stofnunarinnar með því að lýsa ítrekað yfir óskilyrtum stuðningi við rektor, þrátt fyrir vantraust stórs hluta akademískra starfsmanna, vaxandi óstöðugleika og augljósa skaða á orðspori skólans. Slík forgangsröðun samrýmist illa þeirri ábyrgð sem stjórn háskóla ber gagnvart öllum hagaðilum hans. Í ljósi alvarleika málsins óska ég hér með formlega eftir skriflegu svari frá stjórn Háskólans á Bifröst. Ég tel eðlilegt að slíkt svar berist innan hæfilegs tímafrests og óska því eftir því að svar berist innan viku frá dagsetningu þessa bréfs, á þessum sama vettvangi eða til mín persónulega. Virðingarfyllst, Hrafnhildur TheodórsdóttirMeistaranemi í forystu og stjórnun við Háskólann á Bifröst
Hvers vegna starfa 632 starfsmenn ríkisins við að selja áfengi fyrir Ölgerðina? Lúðvík Bergvinsson Skoðun
Skoðun Öflugasta endurhæfingarstofnun Íslands verður að fá slagkraft á ný Halldór Víglundsson skrifar
Skoðun Mannleg reisn á ekki að vera munaður – um aðstæður fólks sem leitar eftir mataraðstoð Sunna Lind Adessa skrifar
Skoðun Hvers vegna starfa 632 starfsmenn ríkisins við að selja áfengi fyrir Ölgerðina? Lúðvík Bergvinsson skrifar
Hvers vegna starfa 632 starfsmenn ríkisins við að selja áfengi fyrir Ölgerðina? Lúðvík Bergvinsson Skoðun