Inga Sæland Gunnar Ármannsson skrifar 5. mars 2026 11:15 Inga Sæland talar inn í hóp öryrkja, sem illu heilli er hópur sem fer ört vaxandi. En þeir kjósa hana þess vegna. Þannig nær hún inná þing. Talar inn í hóp sem hefur verið afskiptur í íslensku samfélagi og ekki nógu vel hugsað um. Þeir kjósa hana, eðlilega, og hún kemst á þing. Og hún kemst að sem ráðherra. Og lofar öllu fögru - og framkvæmir þeim til hagsbóta. En það má spyrja, er of langt gengið? Það þarf að gæta að jafnvægi þeirra sem geta unnið og þeirra sem það geta ekki. Það þarf að gæta að jafnvægi þeirra sem skapa verðmæti inn í kerfið og þeirra sem þarf að aðstoða. Það stefnir í að færri og færri skapi verðmætin en fleiri og fleiri þiggi af hinum. Það má einnig spyrja um hvernig þetta verður þegar barnabörn okkar reka samfélagið? Höfum við áhyggjur af því? Eða er okkur kannski alveg sama? Þetta verður hvort sem er þeirra vandamál en ekki okkar? Þeir stjórnmálamenn sem tala inn í þennan veruleika margra, eða annarra sérhagsmunahópa, fá atkvæði. Og oft um tíma með góðum árangri þannig að þeir komast á þing. Og þaðan sníða þeir stakkinn að sérhagsmunum kjósenda sinna fái þeir tækifæri til. Það er misjafnt hversu langan tíma það tekur fyrir þorra almennings að sjá skaðsemi þessarar sérhagsmunagæslu og/eða þröngrar hugmyndafræðilegrar nálgunar án stuðnings raka eða gagna. Nýverið höfum við séð dæmi þess hvað gerist þegar almennir kjósendur sjá skaðsemi vinsældastjórnunar sem þessarar þegar frekara framlag viðkomandi er afþakkað í kosningum. Heilu flokkarnir hverfa af þingi, jafnvel eftir langa setu. Nú horfum við uppá það að með nálgun sinni, hefur Inga Sæland, með sínum prívat flokki, komist í þá stöðu að hún ræður miklu í íslenskri pólitík í dag. Það er hún sem heldur hinum í skrúfstykki. Ef þær leyfa henni ekki að koma sínu fram þá mun Inga Sæland stoppa af þennan Evrópudraum þeirra stallsystra. Það eru því forvitnilegar vikur, og kannski mánuðir, framundan. Hverjum til hagsbóta? Það er Inga Sæland sem nú stýrir þeim hinum tveimur í raun - en ekki öfugt. Höfundur er lögmaður. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Gunnar Ármannsson Mest lesið Sá maður sem ég sá á skjánum var ekki ég Gísli Hrafn Gunnarsson Skoðun Hverjir unnu þorskastríðin? Halldór Jörgen Olesen Skoðun Excel-heilafúinn í Ráðhúsinu: Þegar tónlistarnám varð munaðarvara Jónas Sen Skoðun Við erum að selja loftslagsmálin vitlaust Haukur Logi Jóhannsson Skoðun Andleg heilsa ungs fólks Héðinn Unnsteinsson Skoðun Dánaraðstoð snýst ekki aðeins um lækna heldur líka um sjúklinga Ingrid Kuhlman Skoðun Ég vel hattana sjálf Berglind Guðmundsdóttir Skoðun Hvaða löggjöf verður áfram í höndum Alþingis ef til aðildar að ESB kemur? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Þjóðargrafreitur sem ekki varð Sigurður Helgi Pálmason Skoðun Að leita langt yfir skammt Ingibjörg Isaksen Skoðun Skoðun Skoðun Eftirlit Alþingismanna með ráðuneytunum Pétur Halldórsson skrifar Skoðun Hvaða löggjöf verður áfram í höndum Alþingis ef til aðildar að ESB kemur? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Kári beislaður við Vaðöldu Sigurður Friðleifsson skrifar Skoðun Það vantar ekki enn eitt átakið – það vantar aðgerðir Birgir Hrafn Birgisson skrifar Skoðun Að leita langt yfir skammt Ingibjörg Isaksen skrifar Skoðun Framkvæmd skólastefnu fær falleinkunn Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Slönguspilið og svikamyllan Teitur Atlason skrifar Skoðun Þetta er algjört möst í fríið Hildur Vattnes Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Ég vel hattana sjálf Berglind Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Við erum að selja loftslagsmálin vitlaust Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Hin meinta lýðræðisveisla Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Excel-heilafúinn í Ráðhúsinu: Þegar tónlistarnám varð munaðarvara Jónas Sen skrifar Skoðun Andleg heilsa ungs fólks Héðinn Unnsteinsson skrifar Skoðun Sá maður sem ég sá á skjánum var ekki ég Gísli Hrafn Gunnarsson skrifar Skoðun Orðið í strætinu: Hræðsla og yfirlæti orðin helstu vopn já-liða – hroki bætist við þegar rökin vantar Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Um fáránleika þess að raska grafarró þjóðskáldsins Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun Leggjum niður framtíðina Kristinn Jón Ólafsson skrifar Skoðun Þegar umræðan og staðreyndirnar fara ekki saman Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Gervigreindin lýgur að þér – og það er nákvæmlega það sem þú baðst um Björgmundur Örn Guðmundsson skrifar Skoðun Hverjir unnu þorskastríðin? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Dánaraðstoð snýst ekki aðeins um lækna heldur líka um sjúklinga Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Fyrirtæki sem læra hægt munu deyja hægt Gísli Rafn Ólafsson skrifar Skoðun Þjóðargrafreitur sem ekki varð Sigurður Helgi Pálmason skrifar Skoðun Skutlið að sliga margar fjölskyldur Kolbrún Baldursdóttir skrifar Skoðun Bætt aðgengi að nýjum lyfjum skilar víðtækum ávinningi fyrir samfélagið Ragnhildur Reynisdóttir, Pétur Magnússon skrifar Skoðun Háskólar falla á prófi í samkeppnisrétti Ólafur Stephensen skrifar Skoðun Jarðhiti sem samkeppnisforskot Helga Kristín Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Ef fyrirtæki nota AI til að fækka fólki, eru þau að hugsa of smátt Vaka Ágústsdóttir skrifar Skoðun Hugleiðingar flugmanns Sara Hlín Sigurðardóttir skrifar Skoðun Mygluna burt úr Laugalækjarskóla Stefán Steingrímur Bergsson skrifar Sjá meira
Inga Sæland talar inn í hóp öryrkja, sem illu heilli er hópur sem fer ört vaxandi. En þeir kjósa hana þess vegna. Þannig nær hún inná þing. Talar inn í hóp sem hefur verið afskiptur í íslensku samfélagi og ekki nógu vel hugsað um. Þeir kjósa hana, eðlilega, og hún kemst á þing. Og hún kemst að sem ráðherra. Og lofar öllu fögru - og framkvæmir þeim til hagsbóta. En það má spyrja, er of langt gengið? Það þarf að gæta að jafnvægi þeirra sem geta unnið og þeirra sem það geta ekki. Það þarf að gæta að jafnvægi þeirra sem skapa verðmæti inn í kerfið og þeirra sem þarf að aðstoða. Það stefnir í að færri og færri skapi verðmætin en fleiri og fleiri þiggi af hinum. Það má einnig spyrja um hvernig þetta verður þegar barnabörn okkar reka samfélagið? Höfum við áhyggjur af því? Eða er okkur kannski alveg sama? Þetta verður hvort sem er þeirra vandamál en ekki okkar? Þeir stjórnmálamenn sem tala inn í þennan veruleika margra, eða annarra sérhagsmunahópa, fá atkvæði. Og oft um tíma með góðum árangri þannig að þeir komast á þing. Og þaðan sníða þeir stakkinn að sérhagsmunum kjósenda sinna fái þeir tækifæri til. Það er misjafnt hversu langan tíma það tekur fyrir þorra almennings að sjá skaðsemi þessarar sérhagsmunagæslu og/eða þröngrar hugmyndafræðilegrar nálgunar án stuðnings raka eða gagna. Nýverið höfum við séð dæmi þess hvað gerist þegar almennir kjósendur sjá skaðsemi vinsældastjórnunar sem þessarar þegar frekara framlag viðkomandi er afþakkað í kosningum. Heilu flokkarnir hverfa af þingi, jafnvel eftir langa setu. Nú horfum við uppá það að með nálgun sinni, hefur Inga Sæland, með sínum prívat flokki, komist í þá stöðu að hún ræður miklu í íslenskri pólitík í dag. Það er hún sem heldur hinum í skrúfstykki. Ef þær leyfa henni ekki að koma sínu fram þá mun Inga Sæland stoppa af þennan Evrópudraum þeirra stallsystra. Það eru því forvitnilegar vikur, og kannski mánuðir, framundan. Hverjum til hagsbóta? Það er Inga Sæland sem nú stýrir þeim hinum tveimur í raun - en ekki öfugt. Höfundur er lögmaður.
Hvaða löggjöf verður áfram í höndum Alþingis ef til aðildar að ESB kemur? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun
Skoðun Hvaða löggjöf verður áfram í höndum Alþingis ef til aðildar að ESB kemur? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Orðið í strætinu: Hræðsla og yfirlæti orðin helstu vopn já-liða – hroki bætist við þegar rökin vantar Gunnar Ármannsson skrifar
Skoðun Gervigreindin lýgur að þér – og það er nákvæmlega það sem þú baðst um Björgmundur Örn Guðmundsson skrifar
Skoðun Bætt aðgengi að nýjum lyfjum skilar víðtækum ávinningi fyrir samfélagið Ragnhildur Reynisdóttir, Pétur Magnússon skrifar
Hvaða löggjöf verður áfram í höndum Alþingis ef til aðildar að ESB kemur? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun