Notum þau verkfæri sem nýtast okkur best Kristín Linda Árnadóttir skrifar 11. mars 2026 09:02 Oft hafa verið hafðar uppi heitstrengingar um að einfalda verði regluverk hér á landi enda líði atvinnulífið og þar með samfélagið allt fyrir flókið kerfi sem á stundum geti virkað sem spennitreyja á umsvif og framfarir. Núverandi stjórnvöld hafa vissulega brett upp ermar og við hjá Landsvirkjun höfum mikla trú á að árangur sé í sjónmáli. Það skýtur því óneitanlega skökku við að á sama tíma skuli vera ætlunin að innleiða evrópskar reglur frá 2018 sem Evrópusambandið sjálft hefur þegar áttað sig á að gengu ekki nægilega langt. Reglur, sem óbreyttar geta dregið úr samkeppnishæfni okkar á alþjóðamarkaði. Breyttur heimur Íslendingar eiga aðild að innri markaði ESB í gegnum EES-samninginn. Í þeirri aðild felst sú skuldbinding að innleiða þær reglur sem gilda á innri markaðnum. Í sumum málaflokkum, til dæmis orkumálum, er innleiðingarhalli, þ.e. við höfum ekki innleitt allar þær reglur sem við höfum skuldbundið okkur til. Sú staðreynd, að við höfum látið tíma líða án þess að innleiða reglur, þýðir hins vegar að þessar sömu reglur eru nú orðnar úreltar. Heimurinn hefur breyst og við þurfum reglur sem endurspegla það. Tilefni þessara skrifa er að nú stendur til að innleiða hér á landi tilskipun um aukna notkun orku frá endurnýjanlegum orkugjöfum, svokallaða RED II tilskipun (Renewable Energy Directive). Sá hængur er á, að innan Evrópusambandsins hefur endurskoðun þessarar tilskipunar (RED III) þegar tekið gildi og hraðað leyfisferlum sem varða uppbyggingu á endurnýjanlegri orkuvinnslu. Sú staðreynd er tilefni til að staldra við. Almannahagsmunir ráði Dæmi um breytingu milli tilskipana, sem við hjá Landsvirkjun teljum mikilvægt að innleiða hér á landi, er ákvæði nýju RED III tilskipunarinnar um almannahagsmuni. Þar er kveðið á um að leyfisveitingaferlið, uppbygging og rekstur endurnýjanlegrar orkuvinnslu og tilheyrandi innviðir skuli teljast til brýnna almannahagsmuna sem þjóni lýðheilsu og almannaöryggi. Þessi skilgreining getur haft áhrif á mat á umhverfisáhrifum og heimild til breytinga á umhverfismarkmiðum vatnshlota, svo dæmi séu nefnd. Það myndi einfalda og gera leyfisveitingaferlið fyrirsjáanlegra. Við hjá Landsvirkjun höfum alltaf vandað okkur við undirbúning, byggingu og rekstur virkjana og munum sannarlega gera það áfram. Leyfisveitingaferlið, sem við höfum byggt upp hér á landi, er hins vegar allt of tímafrekt og flókið. Virkjunarkostir sitja fastir í því ferli árum, jafnvel áratugum, saman. Á þeim árum og áratugum höldum við áfram að flytja inn og brenna jarðefnaeldsneyti, sem sannarlega þjónar ekki almannahagsmunum. Á þeim árum og áratugum fáum við ekki heldur þann fyrirsjáanleika í framboði á orku sem getur tryggt samkeppnisstöðu Íslands, því þrátt fyrir að við búum við lokað orkukerfi þá keppum við á alþjóðavettvangi um þau stórfyrirtæki sem vilja nýta orkuna okkar. Verðum að huga að samkeppnishæfni Orkuskipti fela í sér aukna vinnslu á innlendri orku sem jafnframt þýðir minni innflutning á jarðefnaeldsneyti. Ríkissjóður, atvinnulífið og allur almenningur myndu sannarlega njóta góðs af slíkum umskiptum. Aukin endurnýjanleg orkuvinnsla verður hins vegar vart að veruleika nema jafnframt verði hugað að því að auðvelda allan aðdraganda hennar og undirbúning. Það er hagur okkar allra að innleiða líka þær reglur sem auðvelda ferlið en ekki aðeins þær kröfur sem íþyngja því. Leiðin til aukinnar grænnar orkuvinnslu og orkuskipta er sannarlega ekki flóknara regluverk. Sú leið hefur reynst illfær. Við þurfum að huga að samkeppnishæfni Íslands og íslensks atvinnulífs og það gerum við með nýrri grænni orku inn á kerfið og hún þarf að vera samkeppnishæf í alþjóðlegu samhengi. Við þurfum einfaldari, hraðari og fyrirsjáanlegri leyfisveitingarferla fyrir orkumannvirki, traust flutnings- og dreifikerfi og skýra orkupólitík og atvinnustefnu. Vinnum ekki eftir reglum gærdagsins Það er ekki skynsamlegt að innleiða regluverk sem var hannað fyrir nær áratug — áður en orkukreppan skall á og áður en Evrópa sjálf hóf að endurskrifa leikreglurnar. Það er hins vegar sannarlega tímabært að innleiða tilskipanir sem auðvelda okkur að halda áfram á braut endurnýjanlegrar orkuvinnslu. Við erum stolt af þeim árangri sem við höfum náð og vitum að við getum gert enn betur. Það gerum við með því að nýta lærdóm og reynslu annarra þjóða. Við getum ekki innleitt þegar úreltar reglur og beðið svo árum saman eftir þeim lausnum sem Evrópa er þegar farin að innleiða. Við höldum ekki samkeppnisstöðu okkar meðal þjóða á morgun ef við vinnum eftir reglum gærdagsins. Höfundur er aðstoðarforstjóri Landsvirkjunar Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Evrópusambandið Orkumál Kristín Linda Árnadóttir Mest lesið Að byrja á röngum enda – vítahringur vímuefnavanda, afbrota og refsinga Margrét Dís Yeoman Skoðun Af þreyttasta frumvarpi íslenskrar þingsögu Árni Guðmundsson Skoðun Hvers vegna skiptir bókun 35 máli? Eiríkur S. Svavarsson Skoðun Skörum fram úr í skaðlegu skattaumhverfi Elliði Vignisson Skoðun Börn þurfa úrræði, ekki innantóm loforð Ása Berglind Hjálmarsdóttir Skoðun Breyttur einkunnakvarði gerir námsmatið ekki skýrara Hjálmar Bogi Hafliðason,Jón Páll Haraldsson,Kristín Jóhannesdóttir,Margrét Sverrisdóttir,Snædís Valsdóttir,Þóranna Rósa Ólafsdóttir Skoðun Var Stonehenge sláturhús? Ása Hlín Benediktsdóttir Skoðun Súri sannleikurinn um rakastjórnun - Þekkingin er til, en húsin leka samt enn Sigurður Sigurðsson Skoðun Undir sömu stjörnu – ópera fyrir alla þjóðina Sævar Þór Halldórsson Skoðun Ísland á ekki að verða land gjaldhliða Þórir Garðarsson Skoðun Skoðun Skoðun Sama fötlun en ólík réttindi - Aldurinn ræður úrslitum - Ásta Ólafsdóttir skrifar Skoðun Umskiptingar Flokks fólksins á Alþingi Júlíus Valsson skrifar Skoðun Okkar fé í Heimum Bergur Hauksson skrifar Skoðun Hver ætlar að hjúkra þér? Helga Rósa Másdóttir skrifar Skoðun Er alveg sama hvað Ísland er dýrt? Björn Ragnarsson skrifar Skoðun Krossinn er ekki matseðill Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Við mælum hávaða en mælum við óskýrleikann? Ragnhildur Bjarkadóttir skrifar Skoðun Hvað gerist í síðari hálfleik? Lovísa Oktovía Eyvindsdóttir skrifar Skoðun Hvers vegna skiptir bókun 35 máli? Eiríkur S. Svavarsson skrifar Skoðun Skörum fram úr í skaðlegu skattaumhverfi Elliði Vignisson skrifar Skoðun Hvernig getum við dregið úr einmanaleika mæðra í fæðingarorlofi? Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar Skoðun Arfurinn og réttur ríkisins til skattheimtu Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Undir sömu stjörnu – ópera fyrir alla þjóðina Sævar Þór Halldórsson skrifar Skoðun Börn þurfa úrræði, ekki innantóm loforð Ása Berglind Hjálmarsdóttir skrifar Skoðun Ísland á ekki að verða land gjaldhliða Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Fokk, ég er með ristilkrabbamein! Matthías Freyr Matthíasson skrifar Skoðun Lofthjúpurinn er ekki verðbólguspá – þegar prófessorinn villist út fyrir sitt sérfræðisvið Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Af þreyttasta frumvarpi íslenskrar þingsögu Árni Guðmundsson skrifar Skoðun Samfélagsbanki: Opið bréf til ríkisstjórnarinnar Guðmundur D. Haraldsson,Sævar Finnbogason skrifar Skoðun Var Stonehenge sláturhús? Ása Hlín Benediktsdóttir skrifar Skoðun Það er alltaf til fé fyrir næstu framkvæmd—Hvenær ætlum við að læra? Vilhelm Jónsson skrifar Skoðun Landsréttur gefur út óútfylltan tékka fyrir hvers kyns ofbeldi Sigrún Sif Eyfeld Jóelsdóttir skrifar Skoðun Nýtum betur gagnreyndar aðferðir í skólum Skúli Helgason skrifar Skoðun Súri sannleikurinn um rakastjórnun - Þekkingin er til, en húsin leka samt enn Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Að byrja á röngum enda – vítahringur vímuefnavanda, afbrota og refsinga Margrét Dís Yeoman skrifar Skoðun Breyttur einkunnakvarði gerir námsmatið ekki skýrara Hjálmar Bogi Hafliðason,Jón Páll Haraldsson,Kristín Jóhannesdóttir,Margrét Sverrisdóttir,Snædís Valsdóttir,Þóranna Rósa Ólafsdóttir skrifar Skoðun Lögfræði er engin eðlisfræði – fullveldi er ekki þyngdarkraftur Bergur Hauksson skrifar Skoðun Mamma ég lofa Lára G. Sigurðardóttir skrifar Skoðun Þetta hjólar sig ekki sjálft Birgir Birgisson skrifar Skoðun Vefsíðan er dauð! Lengi lifi amma dreki! Geir Sigurður Jónsson skrifar Sjá meira
Oft hafa verið hafðar uppi heitstrengingar um að einfalda verði regluverk hér á landi enda líði atvinnulífið og þar með samfélagið allt fyrir flókið kerfi sem á stundum geti virkað sem spennitreyja á umsvif og framfarir. Núverandi stjórnvöld hafa vissulega brett upp ermar og við hjá Landsvirkjun höfum mikla trú á að árangur sé í sjónmáli. Það skýtur því óneitanlega skökku við að á sama tíma skuli vera ætlunin að innleiða evrópskar reglur frá 2018 sem Evrópusambandið sjálft hefur þegar áttað sig á að gengu ekki nægilega langt. Reglur, sem óbreyttar geta dregið úr samkeppnishæfni okkar á alþjóðamarkaði. Breyttur heimur Íslendingar eiga aðild að innri markaði ESB í gegnum EES-samninginn. Í þeirri aðild felst sú skuldbinding að innleiða þær reglur sem gilda á innri markaðnum. Í sumum málaflokkum, til dæmis orkumálum, er innleiðingarhalli, þ.e. við höfum ekki innleitt allar þær reglur sem við höfum skuldbundið okkur til. Sú staðreynd, að við höfum látið tíma líða án þess að innleiða reglur, þýðir hins vegar að þessar sömu reglur eru nú orðnar úreltar. Heimurinn hefur breyst og við þurfum reglur sem endurspegla það. Tilefni þessara skrifa er að nú stendur til að innleiða hér á landi tilskipun um aukna notkun orku frá endurnýjanlegum orkugjöfum, svokallaða RED II tilskipun (Renewable Energy Directive). Sá hængur er á, að innan Evrópusambandsins hefur endurskoðun þessarar tilskipunar (RED III) þegar tekið gildi og hraðað leyfisferlum sem varða uppbyggingu á endurnýjanlegri orkuvinnslu. Sú staðreynd er tilefni til að staldra við. Almannahagsmunir ráði Dæmi um breytingu milli tilskipana, sem við hjá Landsvirkjun teljum mikilvægt að innleiða hér á landi, er ákvæði nýju RED III tilskipunarinnar um almannahagsmuni. Þar er kveðið á um að leyfisveitingaferlið, uppbygging og rekstur endurnýjanlegrar orkuvinnslu og tilheyrandi innviðir skuli teljast til brýnna almannahagsmuna sem þjóni lýðheilsu og almannaöryggi. Þessi skilgreining getur haft áhrif á mat á umhverfisáhrifum og heimild til breytinga á umhverfismarkmiðum vatnshlota, svo dæmi séu nefnd. Það myndi einfalda og gera leyfisveitingaferlið fyrirsjáanlegra. Við hjá Landsvirkjun höfum alltaf vandað okkur við undirbúning, byggingu og rekstur virkjana og munum sannarlega gera það áfram. Leyfisveitingaferlið, sem við höfum byggt upp hér á landi, er hins vegar allt of tímafrekt og flókið. Virkjunarkostir sitja fastir í því ferli árum, jafnvel áratugum, saman. Á þeim árum og áratugum höldum við áfram að flytja inn og brenna jarðefnaeldsneyti, sem sannarlega þjónar ekki almannahagsmunum. Á þeim árum og áratugum fáum við ekki heldur þann fyrirsjáanleika í framboði á orku sem getur tryggt samkeppnisstöðu Íslands, því þrátt fyrir að við búum við lokað orkukerfi þá keppum við á alþjóðavettvangi um þau stórfyrirtæki sem vilja nýta orkuna okkar. Verðum að huga að samkeppnishæfni Orkuskipti fela í sér aukna vinnslu á innlendri orku sem jafnframt þýðir minni innflutning á jarðefnaeldsneyti. Ríkissjóður, atvinnulífið og allur almenningur myndu sannarlega njóta góðs af slíkum umskiptum. Aukin endurnýjanleg orkuvinnsla verður hins vegar vart að veruleika nema jafnframt verði hugað að því að auðvelda allan aðdraganda hennar og undirbúning. Það er hagur okkar allra að innleiða líka þær reglur sem auðvelda ferlið en ekki aðeins þær kröfur sem íþyngja því. Leiðin til aukinnar grænnar orkuvinnslu og orkuskipta er sannarlega ekki flóknara regluverk. Sú leið hefur reynst illfær. Við þurfum að huga að samkeppnishæfni Íslands og íslensks atvinnulífs og það gerum við með nýrri grænni orku inn á kerfið og hún þarf að vera samkeppnishæf í alþjóðlegu samhengi. Við þurfum einfaldari, hraðari og fyrirsjáanlegri leyfisveitingarferla fyrir orkumannvirki, traust flutnings- og dreifikerfi og skýra orkupólitík og atvinnustefnu. Vinnum ekki eftir reglum gærdagsins Það er ekki skynsamlegt að innleiða regluverk sem var hannað fyrir nær áratug — áður en orkukreppan skall á og áður en Evrópa sjálf hóf að endurskrifa leikreglurnar. Það er hins vegar sannarlega tímabært að innleiða tilskipanir sem auðvelda okkur að halda áfram á braut endurnýjanlegrar orkuvinnslu. Við erum stolt af þeim árangri sem við höfum náð og vitum að við getum gert enn betur. Það gerum við með því að nýta lærdóm og reynslu annarra þjóða. Við getum ekki innleitt þegar úreltar reglur og beðið svo árum saman eftir þeim lausnum sem Evrópa er þegar farin að innleiða. Við höldum ekki samkeppnisstöðu okkar meðal þjóða á morgun ef við vinnum eftir reglum gærdagsins. Höfundur er aðstoðarforstjóri Landsvirkjunar
Að byrja á röngum enda – vítahringur vímuefnavanda, afbrota og refsinga Margrét Dís Yeoman Skoðun
Breyttur einkunnakvarði gerir námsmatið ekki skýrara Hjálmar Bogi Hafliðason,Jón Páll Haraldsson,Kristín Jóhannesdóttir,Margrét Sverrisdóttir,Snædís Valsdóttir,Þóranna Rósa Ólafsdóttir Skoðun
Súri sannleikurinn um rakastjórnun - Þekkingin er til, en húsin leka samt enn Sigurður Sigurðsson Skoðun
Skoðun Hvernig getum við dregið úr einmanaleika mæðra í fæðingarorlofi? Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar
Skoðun Lofthjúpurinn er ekki verðbólguspá – þegar prófessorinn villist út fyrir sitt sérfræðisvið Sveinn Atli Gunnarsson skrifar
Skoðun Samfélagsbanki: Opið bréf til ríkisstjórnarinnar Guðmundur D. Haraldsson,Sævar Finnbogason skrifar
Skoðun Landsréttur gefur út óútfylltan tékka fyrir hvers kyns ofbeldi Sigrún Sif Eyfeld Jóelsdóttir skrifar
Skoðun Súri sannleikurinn um rakastjórnun - Þekkingin er til, en húsin leka samt enn Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Að byrja á röngum enda – vítahringur vímuefnavanda, afbrota og refsinga Margrét Dís Yeoman skrifar
Skoðun Breyttur einkunnakvarði gerir námsmatið ekki skýrara Hjálmar Bogi Hafliðason,Jón Páll Haraldsson,Kristín Jóhannesdóttir,Margrét Sverrisdóttir,Snædís Valsdóttir,Þóranna Rósa Ólafsdóttir skrifar
Að byrja á röngum enda – vítahringur vímuefnavanda, afbrota og refsinga Margrét Dís Yeoman Skoðun
Breyttur einkunnakvarði gerir námsmatið ekki skýrara Hjálmar Bogi Hafliðason,Jón Páll Haraldsson,Kristín Jóhannesdóttir,Margrét Sverrisdóttir,Snædís Valsdóttir,Þóranna Rósa Ólafsdóttir Skoðun
Súri sannleikurinn um rakastjórnun - Þekkingin er til, en húsin leka samt enn Sigurður Sigurðsson Skoðun