Skítamix sem börnin borga Róbert Ragnarsson og Sandra Hlín Guðmundsdóttir skrifa 16. mars 2026 07:45 Skýrsla sem lögð var fram í skóla- og frístundaráði Reykjavíkur í mars sýnir að 21 prósent leikskóla og 16 prósent grunnskóla í borginni hafa þurft að loka tímabundið, flytja starfsemi eða starfa við verulega skertar aðstæður vegna viðhalds og loftgæðavandamála. Þessi staða hefur áhrif á hundruð barna og starfsfólks á hverjum degi. Það ætti að vera sjálfsagt að börn í borginni okkar læri og leiki sér í öruggu og heilnæmu umhverfi, en því miður er staðan í mörgum leik- og grunnskólum borgarinnar langt frá því að vera þannig. Fyrir foreldra þýðir þetta óvissu. Fyrir starfsfólk þýðir þetta erfiðari vinnuaðstæður. Fyrst og fremst þýðir þó þetta röskun á daglegu lífi barnanna. Listinn yfir húsnæði sem hefur þurft að loka eða takmarka notkun á er allt of langur, og er afleiðing ábyrgðar- og stjórnleysis í borgarstjórn. Í Langholtsskóla hefur íþróttahúsið verið lokað frá vorinu 2025 vegna myglu. Nemendur í Hagaskóla eru í færanlegum einingum á meðan beðið er eftir framkvæmdum. Í Ölduselsskóla þurfti að flytja hluta skólastarfsins í Seljakirkju vegna loftgæðavandamála. Svona mætti halda lengi áfram varðandi ástandið í grunnskólum borgarinnar. Á leikskólastiginu er staðan víða svipuð. Leikskólar hafa verið fluttir í tímabundið húsnæði, aðrir starfa í færanlegum einingum eða hafa þurft að fækka plássum á meðan framkvæmdir standa yfir. Í einu tilviki hefur starfsemi jafnvel verið á þremur stöðum á skömmum tíma og leikskólanum Vinagerði verður lokað í haust. Húsnæði Laugasólar hefur staðið tómt um árabil vegna þess að borgarstjórn getur ekki tekið ákvörðun um hvort eigi að rífa, eða endurbyggja. Þegar þessi mál eru skoðuð blasir eitt við: of oft hefur viðhaldi verið frestað þar til vandinn verður alvarlegur. Þá þarf að grípa til bráðabirgðalausna – færanlegra eininga, flutninga á starfsemi og neyðarviðgerða. Slíkar lausnir eru sjaldnast góðar og nánast alltaf dýrari til lengri tíma litið. Reykjavíkurborg þarf að hugsa lengra fram í tímann þegar kemur að skólahúsnæði. Það þarf skýra langtímaáætlun um viðhald og uppbyggingu, betra utanumhald um eignir borgarinnar og meira gagnsæi um stöðu húsnæðis áður en vandinn verður að krísu. Það þarf að forgangsraða peningum í grunnþjónustu í stað gæluverkefna í Ráðhúsinu. Þetta eru grunnatriði í ábyrgri stjórnsýslu. Viðreisn hefur lagt áherslu á að borgin verði betur rekin – með skýrari forgangsröðun og faglegri nálgun í rekstri innviða. Þegar kemur að skólum ætti markmiðið að vera einfalt: að sinna viðhaldi áður en vandinn verður til. Í Reykjavík í dag er fjöldinn allur af börnum sem getur ekki sinnt námi sínu af þeim krafti sem þau vilja vegna þess að skólinn þeirra er myglaður. Börn sem þurfa að flytjast á milli staða, vera í bráðabirgðahúsnæði eða heima hjá sér með hausverk og illt í maganum vegna þess að þeim er boðið upp á óheilnæm hús þar sem þeim líður ekki vel. Þetta er óásættanlegt. Við megum ekki nálgast þessi mál eins og þetta snúist um einhver tæknileg útfærsluatriði. Eða að þetta sé bara enn ein framkvæmdin sem megi fresta þar til Orkuveitan er búin að millifæra arðgreiðslu ársins. Þetta snýst um heilsu barnanna okkar – barnanna sem munu halda uppi þessu samfélagi í framtíðinni. Börn í Reykjavík eiga einfaldlega betra skilið – og við getum gert betur. Við í Viðreisn ætlum að gera betur og við vitum hvernig við ætlum að gera það. Höfundar skipa 2. og 6. sætið á lista Viðreisnar í Reykjavík Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Róbert Ragnarsson Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Það sem Ísland mun berjast fyrir í samningaviðræðum við ESB Þórður Snær Júlíusson Skoðun Auðvaldinu best borgið í Brussel - ekki þjóðinni Ögmundur Jónasson Skoðun Er hið gamla alltaf gott? Ebba Margrèt Magnúsdóttir Skoðun Kristrún Frostadóttir sammála nei-sinnum Guðmundur Edgarsson Skoðun Halldór 01.08.2026 Halldór Þegar líðan stúlkna verður aukaatriði Lilja Benatov Hjartar Skoðun Fullyrðingar og raunveruleikinn Jón Frímann Jónsson Skoðun Ísland í nýrri heimsmynd Sigurgeir Þorkelsson Skoðun RKV- eða ESB-ranglætið? Benedikt V Warén Skoðun Af hverju er svona erfitt að vera heiðarlegur við sjálfan sig? Sigurður Árni Reynisson Skoðun Skoðun Skoðun Heilbrigt starfsumhverfi Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Ísland í nýrri heimsmynd Sigurgeir Þorkelsson skrifar Skoðun Fullyrðingar og raunveruleikinn Jón Frímann Jónsson skrifar Skoðun Kristrún Frostadóttir sammála nei-sinnum Guðmundur Edgarsson skrifar Skoðun Brestur í manngæsku - ESB og flóttafólk Ari Orrason skrifar Skoðun Þegar líðan stúlkna verður aukaatriði Lilja Benatov Hjartar skrifar Skoðun Evra eða króna? Grímur Grímsson skrifar Skoðun Auðvaldinu best borgið í Brussel - ekki þjóðinni Ögmundur Jónasson skrifar Skoðun Er hið gamla alltaf gott? Ebba Margrèt Magnúsdóttir skrifar Skoðun RKV- eða ESB-ranglætið? Benedikt V Warén skrifar Skoðun „Nei“ er ekki lok málsins, - það er frestun þess Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Hvernig varð gervigreindin til og hvernig virkar hún? Karl Thoroddsen skrifar Skoðun Af hverju er svona erfitt að vera heiðarlegur við sjálfan sig? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Það sem Ísland mun berjast fyrir í samningaviðræðum við ESB Þórður Snær Júlíusson skrifar Skoðun Hvar eru góðu mennirnir? Olga Björt Þórðardóttir skrifar Skoðun Slagorð í stað gagna: Grein Snorra Mássonar um ESB-aðild Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Stór orð, lítil rök og ekkert dæmi um ranga tölu – Svar til Konráðs S. Guðjónssonar Gauti B. Eggertsson skrifar Skoðun Hættulegasti tími ársins í umferðinni Ágúst Mogensen skrifar Skoðun Að neita að leita Kristrún Ágústsdóttir skrifar Skoðun ESB umræðan og gervigreindin Ólafur Hannesson skrifar Skoðun Vinnslustöðin rýrir afkomu sjómanna og landverkafólks – en til hvers? Gunnar Sigurðsson skrifar Skoðun Hver ber raunverulega ábyrgð á minkaslysinu? Anahita Sahar Babaei skrifar Skoðun Spænska knattspyrnuliðið sem héraðsmetafór fyrir Spán Jordi Oriola Folch skrifar Skoðun Gæði bygginga ráðast ekki ef reglugerðum einum saman Bergþóra Góa Kvaran skrifar Skoðun Ég hélt að þetta væri bara lítið hrúður Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Af hverju já? Reynir Böðvarsson skrifar Skoðun Ef lausnirnar eru til, af hverju eru þær ekki notaðar? Birgir Hrafn Birgisson skrifar Skoðun Óreiða á samviskunni Páll Rafnar Þorsteinsson skrifar Skoðun Fullveldi fyrir hvern? Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Viðræðurnar snúast um aðlögun Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Sjá meira
Skýrsla sem lögð var fram í skóla- og frístundaráði Reykjavíkur í mars sýnir að 21 prósent leikskóla og 16 prósent grunnskóla í borginni hafa þurft að loka tímabundið, flytja starfsemi eða starfa við verulega skertar aðstæður vegna viðhalds og loftgæðavandamála. Þessi staða hefur áhrif á hundruð barna og starfsfólks á hverjum degi. Það ætti að vera sjálfsagt að börn í borginni okkar læri og leiki sér í öruggu og heilnæmu umhverfi, en því miður er staðan í mörgum leik- og grunnskólum borgarinnar langt frá því að vera þannig. Fyrir foreldra þýðir þetta óvissu. Fyrir starfsfólk þýðir þetta erfiðari vinnuaðstæður. Fyrst og fremst þýðir þó þetta röskun á daglegu lífi barnanna. Listinn yfir húsnæði sem hefur þurft að loka eða takmarka notkun á er allt of langur, og er afleiðing ábyrgðar- og stjórnleysis í borgarstjórn. Í Langholtsskóla hefur íþróttahúsið verið lokað frá vorinu 2025 vegna myglu. Nemendur í Hagaskóla eru í færanlegum einingum á meðan beðið er eftir framkvæmdum. Í Ölduselsskóla þurfti að flytja hluta skólastarfsins í Seljakirkju vegna loftgæðavandamála. Svona mætti halda lengi áfram varðandi ástandið í grunnskólum borgarinnar. Á leikskólastiginu er staðan víða svipuð. Leikskólar hafa verið fluttir í tímabundið húsnæði, aðrir starfa í færanlegum einingum eða hafa þurft að fækka plássum á meðan framkvæmdir standa yfir. Í einu tilviki hefur starfsemi jafnvel verið á þremur stöðum á skömmum tíma og leikskólanum Vinagerði verður lokað í haust. Húsnæði Laugasólar hefur staðið tómt um árabil vegna þess að borgarstjórn getur ekki tekið ákvörðun um hvort eigi að rífa, eða endurbyggja. Þegar þessi mál eru skoðuð blasir eitt við: of oft hefur viðhaldi verið frestað þar til vandinn verður alvarlegur. Þá þarf að grípa til bráðabirgðalausna – færanlegra eininga, flutninga á starfsemi og neyðarviðgerða. Slíkar lausnir eru sjaldnast góðar og nánast alltaf dýrari til lengri tíma litið. Reykjavíkurborg þarf að hugsa lengra fram í tímann þegar kemur að skólahúsnæði. Það þarf skýra langtímaáætlun um viðhald og uppbyggingu, betra utanumhald um eignir borgarinnar og meira gagnsæi um stöðu húsnæðis áður en vandinn verður að krísu. Það þarf að forgangsraða peningum í grunnþjónustu í stað gæluverkefna í Ráðhúsinu. Þetta eru grunnatriði í ábyrgri stjórnsýslu. Viðreisn hefur lagt áherslu á að borgin verði betur rekin – með skýrari forgangsröðun og faglegri nálgun í rekstri innviða. Þegar kemur að skólum ætti markmiðið að vera einfalt: að sinna viðhaldi áður en vandinn verður til. Í Reykjavík í dag er fjöldinn allur af börnum sem getur ekki sinnt námi sínu af þeim krafti sem þau vilja vegna þess að skólinn þeirra er myglaður. Börn sem þurfa að flytjast á milli staða, vera í bráðabirgðahúsnæði eða heima hjá sér með hausverk og illt í maganum vegna þess að þeim er boðið upp á óheilnæm hús þar sem þeim líður ekki vel. Þetta er óásættanlegt. Við megum ekki nálgast þessi mál eins og þetta snúist um einhver tæknileg útfærsluatriði. Eða að þetta sé bara enn ein framkvæmdin sem megi fresta þar til Orkuveitan er búin að millifæra arðgreiðslu ársins. Þetta snýst um heilsu barnanna okkar – barnanna sem munu halda uppi þessu samfélagi í framtíðinni. Börn í Reykjavík eiga einfaldlega betra skilið – og við getum gert betur. Við í Viðreisn ætlum að gera betur og við vitum hvernig við ætlum að gera það. Höfundar skipa 2. og 6. sætið á lista Viðreisnar í Reykjavík
Skoðun Af hverju er svona erfitt að vera heiðarlegur við sjálfan sig? Sigurður Árni Reynisson skrifar
Skoðun Stór orð, lítil rök og ekkert dæmi um ranga tölu – Svar til Konráðs S. Guðjónssonar Gauti B. Eggertsson skrifar
Skoðun Vinnslustöðin rýrir afkomu sjómanna og landverkafólks – en til hvers? Gunnar Sigurðsson skrifar