Loksins fá sjónarmið Afstöðu hljómgrunn Guðmundur Ingi Þóroddsson skrifar 16. mars 2026 12:03 Þar sem ég sat á landssamráðsfundi um aðgerðir gegn ofbeldi og afleiðingum þess á Hilton Reykjavík Nordica fyrr í mánuðinum læddist að mér grunur sem ég átti eiginlega erfitt með að trúa og reglulega leit ég í kringum mig til að fullvissa mig um að þetta væri ekki ímyndun. Hver á fætur öðrum stigu fram sérfræðingar, fulltrúar stofnana og samtaka og héldu ótrúlega kunnuglegar ræður. Orðræðan var ekki bara svipuð heldur voru ræðurnar nánast orðréttar þeim sem við hjá Afstöðu – réttindafélagi höfum flutt undanfarna áratugi. Þetta var svolítið eins og einhver væri að lesa upp úr gömlum greinum sem við höfum birt, til dæmis hugmyndir um að rjúfa vítahring ofbeldis, tala um ábyrgð án þess að loka á samtal, byggja upp traust og skapa raunveruleg úrræði til breytinga. Þetta eru sjónarmið sem hafa lengi verið til staðar en hafa orðið undir í umræðunni þar sem refsivendinum einum hefur verið haldið hátt á lofti. Þess vegna var þessi dagur á margan hátt sérstakur. Fyrir það fyrsta þá er einnig nokkuð merkilegt að fundur sem þessi hafi yfirleitt verið haldinn. Fyrir nokkrum árum hefði það líklega þótt óhugsandi að safna á sama stað fulltrúum stofnana, félagasamtaka, sérfræðingum, fólki með reynslu af refsivörslukerfinu og jafnvel fólki sem hefur sjálft beitt ofbeldi til að ræða þetta eina mál, þ.e. ofbeldi og hvernig við getum dregið úr því. Sú staðreynd ein og sér bendir til þess að eitthvað sé að breytast í íslensku samfélagi. Við erum loksins farin að ræða ofbeldi sem samfélagslegt vandamál sem þarf að takast á við með fleiri úrræðum en refsingu. Það sem mér fannst þó mikilvægast er sú aukna áhersla sem lögð var á traust og raunveruleg úrræði. Mörg sem beita ofbeldi bera með sér eigin áföll og brostið traust gagnvart hinum ýmsu kerfum. Sú staðreynd réttlætir að sjálfsögðu aldrei ofbeldi en skiptir máli ef markmiðið er að breyta hegðun til hins betra. Ef fólk upplifir að kerfið sé eingöngu til að dæma það en ekki hjálpa því þá lokast samtalið sjálfkrafa. Þarna kemur jafningjastuðningur að góðum notum. Þegar einstaklingur hittir annan sem hefur sjálfur gengið í gegnum sambærilega reynslu og hefur jákvæða sögu að segja skapast traust. Samtalið verður heiðarlegra og ábyrgðin raunveruleg. Við hjá Afstöðu – réttindafélagi höfum lengi boðað þá staðreynd að breytingar gerast ekki með refsingu einni saman heldur þurfa að koma til ábyrgð, stuðningur og raunveruleg tækifæri til að breyta lífi fólks. Þess vegna höfum við lagt mikla áherslu á jafningjastarf, fræðslu og ráðgjöf. Ég vil þakka skipuleggjendum fundarins sérstaklega fyrir að skapa þennan góða vettvang. Slík samtöl eru ekki aðeins mikilvæg heldur nauðsynleg ef við ætlum í alvöru að draga úr ofbeldi og rjúfa vítahring ítrekaðra brota. Stundum tekur langan tíma fyrir hugmyndir að ná fótfestu. En stundum finnur maður líka að eitthvað er að breytast. Þessi dagur var einmitt þannig dagur. Höfundur er formaður Afstöðu – réttindafélags. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Guðmundur Ingi Þóroddsson Fangelsismál Mest lesið Gleðilegan dag læsis Auður Soffíu Björgvinsdóttir Skoðun Hjartaendurhæfing er fjárfesting Kristín E. Hólmgeirsdóttir,María Barbara Árnadóttir Skoðun Hvenær hættum við að vera þjóð? Jón Pétur Zimsen Skoðun Stækkum kökuna í stað þess að sneiða hana þynnra Rannveig Grétarsdóttir Skoðun Hvaða gervigreind og skýjaþjónustur mega opinberir aðilar nota? Karl Thoroddsen Skoðun Engin miskunn hjá Reykjavíkurborg Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir Skoðun Þrautseigja í framlínunni Sigríður Björk Þormar Skoðun Fjárfestum í heilsu – Alþjóðlegur dagur sjúkraþjálfunar Gunnlaugur Már Briem Skoðun Sjálfbærni í heimi glötunar Kristján Logason Skoðun Hvað varð um það að vilja betri heim? Indriði Þröstur Gunnlaugsson Skoðun Skoðun Skoðun Betri gögn, minni stjórnsýsla? Karl Steinar Óskarsson skrifar Skoðun Eru tómstundir allra? Margrét Júlía Rafnsdóttir skrifar Skoðun Öryggisnet í 90 ár! Unnur Sverrisdóttir skrifar Skoðun Þrautseigja í framlínunni Sigríður Björk Þormar skrifar Skoðun Hjartaendurhæfing er fjárfesting Kristín E. Hólmgeirsdóttir,María Barbara Árnadóttir skrifar Skoðun Hvaða gervigreind og skýjaþjónustur mega opinberir aðilar nota? Karl Thoroddsen skrifar Skoðun Hvenær hættum við að vera þjóð? Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Hver ertu þegar yfirmaðurinn fer út úr herberginu? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Fjárfestum í heilsu – Alþjóðlegur dagur sjúkraþjálfunar Gunnlaugur Már Briem skrifar Skoðun Varnir frá 2019, ógnir frá 2026 Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Hvað varð um það að vilja betri heim? Indriði Þröstur Gunnlaugsson skrifar Skoðun Sjálfbærni í heimi glötunar Kristján Logason skrifar Skoðun Ert þú kannski frábær í ofbeldisforvörnum barna? Alfa Dröfn Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Bókun 35, ESA og stjórnarskrá Íslands — hvenær verður EES samningurinn stjórnarskrárlega ólýðræðislegur? Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Gleðilegan dag læsis Auður Soffíu Björgvinsdóttir skrifar Skoðun Engin miskunn hjá Reykjavíkurborg Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Brjóstagjöf er svoddan streð… Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Stækkum kökuna í stað þess að sneiða hana þynnra Rannveig Grétarsdóttir skrifar Skoðun Er þetta ásættanleg frammistaða íslenskrar stjórnsýslu? Þorsteinn Narfason skrifar Skoðun Forsjálni því þetta reddast ekki Gunnar Hersveinn skrifar Skoðun Flokkur fólksins og fjárlögin Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun Svargrein við grein Hauks Arnþórssonar Jón Sigurgeirsson skrifar Skoðun Sjálfstæðisflokkurinn og Bókun 35. Fullveldi eftir hentugleikum? Júlíus Valsson skrifar Skoðun Hvar er náungakærleikurinn? Steindór J. Erlingsson skrifar Skoðun Það sem gerist þegar við segjum frá Olga Björt Þórðardóttir skrifar Skoðun Brýtur innviðaráðherra lög, aftur? Örvar Marteinsson skrifar Skoðun Ekkert okkar á að ganga þennan veg eitt Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Kerfið sem sýndarveruleiki Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Erum við að grafa undan lýðræðinu? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Berð þú ábyrgð á stafrænni útilokun fólks með fötlun? Rósa María Hjörvar skrifar Sjá meira
Þar sem ég sat á landssamráðsfundi um aðgerðir gegn ofbeldi og afleiðingum þess á Hilton Reykjavík Nordica fyrr í mánuðinum læddist að mér grunur sem ég átti eiginlega erfitt með að trúa og reglulega leit ég í kringum mig til að fullvissa mig um að þetta væri ekki ímyndun. Hver á fætur öðrum stigu fram sérfræðingar, fulltrúar stofnana og samtaka og héldu ótrúlega kunnuglegar ræður. Orðræðan var ekki bara svipuð heldur voru ræðurnar nánast orðréttar þeim sem við hjá Afstöðu – réttindafélagi höfum flutt undanfarna áratugi. Þetta var svolítið eins og einhver væri að lesa upp úr gömlum greinum sem við höfum birt, til dæmis hugmyndir um að rjúfa vítahring ofbeldis, tala um ábyrgð án þess að loka á samtal, byggja upp traust og skapa raunveruleg úrræði til breytinga. Þetta eru sjónarmið sem hafa lengi verið til staðar en hafa orðið undir í umræðunni þar sem refsivendinum einum hefur verið haldið hátt á lofti. Þess vegna var þessi dagur á margan hátt sérstakur. Fyrir það fyrsta þá er einnig nokkuð merkilegt að fundur sem þessi hafi yfirleitt verið haldinn. Fyrir nokkrum árum hefði það líklega þótt óhugsandi að safna á sama stað fulltrúum stofnana, félagasamtaka, sérfræðingum, fólki með reynslu af refsivörslukerfinu og jafnvel fólki sem hefur sjálft beitt ofbeldi til að ræða þetta eina mál, þ.e. ofbeldi og hvernig við getum dregið úr því. Sú staðreynd ein og sér bendir til þess að eitthvað sé að breytast í íslensku samfélagi. Við erum loksins farin að ræða ofbeldi sem samfélagslegt vandamál sem þarf að takast á við með fleiri úrræðum en refsingu. Það sem mér fannst þó mikilvægast er sú aukna áhersla sem lögð var á traust og raunveruleg úrræði. Mörg sem beita ofbeldi bera með sér eigin áföll og brostið traust gagnvart hinum ýmsu kerfum. Sú staðreynd réttlætir að sjálfsögðu aldrei ofbeldi en skiptir máli ef markmiðið er að breyta hegðun til hins betra. Ef fólk upplifir að kerfið sé eingöngu til að dæma það en ekki hjálpa því þá lokast samtalið sjálfkrafa. Þarna kemur jafningjastuðningur að góðum notum. Þegar einstaklingur hittir annan sem hefur sjálfur gengið í gegnum sambærilega reynslu og hefur jákvæða sögu að segja skapast traust. Samtalið verður heiðarlegra og ábyrgðin raunveruleg. Við hjá Afstöðu – réttindafélagi höfum lengi boðað þá staðreynd að breytingar gerast ekki með refsingu einni saman heldur þurfa að koma til ábyrgð, stuðningur og raunveruleg tækifæri til að breyta lífi fólks. Þess vegna höfum við lagt mikla áherslu á jafningjastarf, fræðslu og ráðgjöf. Ég vil þakka skipuleggjendum fundarins sérstaklega fyrir að skapa þennan góða vettvang. Slík samtöl eru ekki aðeins mikilvæg heldur nauðsynleg ef við ætlum í alvöru að draga úr ofbeldi og rjúfa vítahring ítrekaðra brota. Stundum tekur langan tíma fyrir hugmyndir að ná fótfestu. En stundum finnur maður líka að eitthvað er að breytast. Þessi dagur var einmitt þannig dagur. Höfundur er formaður Afstöðu – réttindafélags.
Skoðun Bókun 35, ESA og stjórnarskrá Íslands — hvenær verður EES samningurinn stjórnarskrárlega ólýðræðislegur? Eggert Guðmundsson skrifar