Fæðuöryggi byrjar hér heima Þórarinn Ingi Pétursson skrifar 2. apríl 2026 08:00 Páskarnir eru tími kyrrðar og íhugunar. Tími þegar margir staldra við og horfa fram á veginn. Þess vegna er ekki úr vegi að velta því fyrir sér um páskana hvort fjármálaáætlun ríkisstjórnarinnar gefi raunverulega tilefni til bjartsýni. Svarið, miðað við það sem nú liggur fyrir, er því miður nei. Fjármálaáætlunin var kynnt í síðustu viku og Alþingi mun ræða hana eftir páska. Hún á að vera vegvísir til næstu ára. Hún á að sýna hvernig stjórnvöld ætla að styrkja samfélagið, hvaða málaflokka þau setja í forgang og hvernig þau sjá framtíðina. En þegar áætlunin er lesin með hliðsjón af fæðuöryggi, nýliðun í landbúnaði og byggðastefnu blasir ekki við sérlega björt mynd. Heimurinn er að vakna. En hvað með okkur? Fæðuöryggi er ekki lengur hugtak sem við lesum um í gömlum kennslubókum. Þjóðir um allan heim eru að endurmeta eigin getu til innlendrar matvælaframleiðslu, setja sér skýr markmið og fjárfesta í innviðum og þar með framtíðinni. Ísland er eyþjóð sem reiðir sig að verulegu leyti á innflutt aðföng. Við erum því berskjaldaðri en margir vilja viðurkenna eða átta sig hreinlega á. Aukinn órói í alþjóðamálum og truflanir í aðfangakeðjum undanfarnar vikur og misseri hafa minnt okkur á þá stöðu. Orðasalat í stað aðgerða Í stefnumótun málefnasviðs landbúnaðar í nýrri fjármálaáætlun er að finna heldur bragðlitið orðasalat um verðmætasköpun, auðveldari nýliðun og eflingu fæðuöryggis. Þetta eru falleg orð. En falleg orð tryggja ekki nýliðun og leiða ekki til aukinnar framleiðslu heilbrigðra matvæla ein og sér. Tölurnar segja sína sögu. Fjárheimildir málefnasviðs landbúnaðar dragast saman á tímabilinu, úr 25.872 milljónum króna árið 2027 niður í 25.296 milljónir árið 2031. Þetta er skýrt merki um að ríkisstjórnin taki þennan málaflokk ekki nægilega alvarlega. Hvar eru aðgerðirnar? Stærsti veikleiki áætlunarinnar er að engar raunverulegar aðgerðir eru tilgreindar um nýliðun í landbúnaði eða matvælaframleiðslu. Hvar eru tillögurnar um betra aðgengi frumkvöðla að fjármagni? Hvar er stuðningurinn við ungt fólk sem vill hefja búskap? Hvar er skýr sýn á kynslóðaskipti, svo bændur geti afhent bú rekstrarhæfum arftökum í stað þess að hætta einfaldlega? Nýjar rætur Nýjar rætur er ein af þeim hugmyndum sem Framsókn hefur sett fram til að styðja við nýliðun í matvælaframleiðslu og tengdri nýsköpun. Hugmyndin er sú að nýliði finni jörð eða land sem hentar starfseminni og geri kauptilboð í eignina. Í stað þess að viðkomandi þurfi sjálfur að bera allan kostnaðinn frá fyrsta degi gangi ríkið tímabundið inn í kaupin. Frumkvöðullinn fær þannig svigrúm til að byggja upp rekstur og skapa þekkingu og verðmæti, en hefur síðan kauprétt að eigninni eftir 3–5 ár ef starfsemin hefur gengið upp. Að sjálfsögðu þyrfti að útfæra slíkt fyrirkomulag nánar, meðal annars með skýrum skilyrðum, fyrirvörum og reglum um mat á rekstrarhæfni, tímalengd, áhættudreifingu og réttarstöðu aðila. Takist verkefnið ekki situr ríkið eftir með eign sem hefur sjálfstætt verðmæti og getur vel hækkað í verði með tímanum. Þetta er aðeins ein afmörkuð leið, en hún sýnir hvernig hægt er að auðvelda nýju fólki að hasla sér völl án þess að öll áhættan sé lögð á herðar þess strax í upphafi. Fjárfesting er lykilatriði Að yrkja landið og framleiða mat næstu ár kallar á fjárfestingu í tækni, þekkingu og innviðum. Neytendur gera í auknum mæli kröfur um gæði, rekjanleika og fjölbreytni í vöruframboði. Þessar kröfur munu ekki minnka. Þær munu aukast. Ef við ætlum að mæta þeim með innlendri framleiðslu þarf að efla garðyrkju, kornrækt og aðra akuryrkju og skapa hvata til fjölbreyttari og gæðaríkari framleiðslu. Það þarf stefnu. Það þarf forgangsröðun. Það þarf fjármagn. Rætur þurfa næringu Páskar minna okkur á að ekkert vex af sjálfu sér. Það þarf jarðveg, næringu og umhyggju. Það á jafnt við um fólk, byggðir og matvælaframleiðslu. Ríkisstjórnin hefur lagt á borð bragðdauft orðasalat með núgildandi fjármálaáætlun. En þjóðin á skilið meira en það. Hún á skilið skýrar aðgerðir, raunverulega forgangsröðun og stjórnvöld sem þora að taka fæðuöryggi og nýliðun alvarlega. Framtíðin bíður ekki. Gleðilega páska. Höfundur er þingmaður Framsóknarflokksins. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Þórarinn Ingi Pétursson Mest lesið Hver á þennan bústað? Já eða nei? Stefán Hrafn Jónsson Skoðun Halldór 27.06.2026 Halldór Þegar íslenskir embættismenn auglýsa ísraelskt njósnafyrirtæki Ragnhildur Hólmgeirsdóttir,Magnús Magnússon Skoðun How to ruin a university system with one law Colin Fisher Skoðun Mannréttindi í Reykjavík í hættu Eldur Smári Kristinsson Skoðun Verður valdagræðgi Flokks fólksins honum að falli? Júlíus Valsson Skoðun Þjóðin föst í Groundhog Day krónunnar Baldur Pétursson Skoðun Viðreisn gengur í verkin Róbert Ragnarsson Skoðun Velferð þarf rými Þorvaldur Davíð Kristjánsson Skoðun Lifandi hvalir skapa líka verðmæti Rannveig Grétarsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Verður valdagræðgi Flokks fólksins honum að falli? Júlíus Valsson skrifar Skoðun Tengsl eru innviðir samfélagsins Rannveig Tenchi Ernudóttir skrifar Skoðun Kæru landar – Eigum við að hafna samningi sem við höfum ekki séð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Börnin fyrst, en þau bíða enn Steindór Þórarinsson,Jón K. Jacobsen skrifar Skoðun Að semja við sjálfan sig Sigurjón Njarðarson skrifar Skoðun Þjóðin föst í Groundhog Day krónunnar Baldur Pétursson skrifar Skoðun Verður Ísland brothætt byggð? Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun „Kannski“ Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Velferð þarf rými Þorvaldur Davíð Kristjánsson skrifar Skoðun Ábyrgð í orði og verki Lilja Dögg Alfreðsdóttir,Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Stóru verkefnin leysum við saman Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Valdatafl eða nauðsynlegt stopp á gölluðu frumvarpi? Jóhann Helgi Stefánsson skrifar Skoðun Dánaraðstoð: Varúð má ekki verða að forræðishyggju Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Farsæld barna: Ekkert annað en rómantísk saga á blaði Ingibjörg Einarsdóttir skrifar Skoðun Hver á þennan bústað? Já eða nei? Stefán Hrafn Jónsson skrifar Skoðun Brexit og fyrirhuguð þjóðaratkvæðagreiðsla hér á landi Meyvant Þórólfsson skrifar Skoðun How to ruin a university system with one law Colin Fisher skrifar Skoðun Upplýst umræða og framsal ríkisvalds Margrét Einarsdóttir skrifar Skoðun Skólinn er alltaf vandinn Íris E. Gísladóttir skrifar Skoðun Geisp Þorgerður María Þorbjarnardóttir skrifar Skoðun Dánaraðstoð fyrir deyjandi fólk: Á ótti við framtíðina að ráða úrslitum? Svanur Sigurbjörnsson skrifar Skoðun Það sem kynslóðir byggðu – og okkar ábyrgð að varðveita Sveinn Kristjánsson skrifar Skoðun Handan óttans: Hvers konar Ísland viljum við byggja? Bjarndís Helena Mitchell skrifar Skoðun Lifandi hvalir skapa líka verðmæti Rannveig Grétarsdóttir skrifar Skoðun Þegar íslenskir embættismenn auglýsa ísraelskt njósnafyrirtæki Ragnhildur Hólmgeirsdóttir,Magnús Magnússon skrifar Skoðun Hangið frammi á gangi í von um fréttir Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Viðreisn gengur í verkin Róbert Ragnarsson skrifar Skoðun Mannréttindi í Reykjavík í hættu Eldur Smári Kristinsson skrifar Skoðun Hvernig líður fjölskyldunni? Auður Axelsdóttir skrifar Skoðun Heilbrigðisráðherra slær eigið heimsmet Vilhjálmur Hjálmarsson skrifar Sjá meira
Páskarnir eru tími kyrrðar og íhugunar. Tími þegar margir staldra við og horfa fram á veginn. Þess vegna er ekki úr vegi að velta því fyrir sér um páskana hvort fjármálaáætlun ríkisstjórnarinnar gefi raunverulega tilefni til bjartsýni. Svarið, miðað við það sem nú liggur fyrir, er því miður nei. Fjármálaáætlunin var kynnt í síðustu viku og Alþingi mun ræða hana eftir páska. Hún á að vera vegvísir til næstu ára. Hún á að sýna hvernig stjórnvöld ætla að styrkja samfélagið, hvaða málaflokka þau setja í forgang og hvernig þau sjá framtíðina. En þegar áætlunin er lesin með hliðsjón af fæðuöryggi, nýliðun í landbúnaði og byggðastefnu blasir ekki við sérlega björt mynd. Heimurinn er að vakna. En hvað með okkur? Fæðuöryggi er ekki lengur hugtak sem við lesum um í gömlum kennslubókum. Þjóðir um allan heim eru að endurmeta eigin getu til innlendrar matvælaframleiðslu, setja sér skýr markmið og fjárfesta í innviðum og þar með framtíðinni. Ísland er eyþjóð sem reiðir sig að verulegu leyti á innflutt aðföng. Við erum því berskjaldaðri en margir vilja viðurkenna eða átta sig hreinlega á. Aukinn órói í alþjóðamálum og truflanir í aðfangakeðjum undanfarnar vikur og misseri hafa minnt okkur á þá stöðu. Orðasalat í stað aðgerða Í stefnumótun málefnasviðs landbúnaðar í nýrri fjármálaáætlun er að finna heldur bragðlitið orðasalat um verðmætasköpun, auðveldari nýliðun og eflingu fæðuöryggis. Þetta eru falleg orð. En falleg orð tryggja ekki nýliðun og leiða ekki til aukinnar framleiðslu heilbrigðra matvæla ein og sér. Tölurnar segja sína sögu. Fjárheimildir málefnasviðs landbúnaðar dragast saman á tímabilinu, úr 25.872 milljónum króna árið 2027 niður í 25.296 milljónir árið 2031. Þetta er skýrt merki um að ríkisstjórnin taki þennan málaflokk ekki nægilega alvarlega. Hvar eru aðgerðirnar? Stærsti veikleiki áætlunarinnar er að engar raunverulegar aðgerðir eru tilgreindar um nýliðun í landbúnaði eða matvælaframleiðslu. Hvar eru tillögurnar um betra aðgengi frumkvöðla að fjármagni? Hvar er stuðningurinn við ungt fólk sem vill hefja búskap? Hvar er skýr sýn á kynslóðaskipti, svo bændur geti afhent bú rekstrarhæfum arftökum í stað þess að hætta einfaldlega? Nýjar rætur Nýjar rætur er ein af þeim hugmyndum sem Framsókn hefur sett fram til að styðja við nýliðun í matvælaframleiðslu og tengdri nýsköpun. Hugmyndin er sú að nýliði finni jörð eða land sem hentar starfseminni og geri kauptilboð í eignina. Í stað þess að viðkomandi þurfi sjálfur að bera allan kostnaðinn frá fyrsta degi gangi ríkið tímabundið inn í kaupin. Frumkvöðullinn fær þannig svigrúm til að byggja upp rekstur og skapa þekkingu og verðmæti, en hefur síðan kauprétt að eigninni eftir 3–5 ár ef starfsemin hefur gengið upp. Að sjálfsögðu þyrfti að útfæra slíkt fyrirkomulag nánar, meðal annars með skýrum skilyrðum, fyrirvörum og reglum um mat á rekstrarhæfni, tímalengd, áhættudreifingu og réttarstöðu aðila. Takist verkefnið ekki situr ríkið eftir með eign sem hefur sjálfstætt verðmæti og getur vel hækkað í verði með tímanum. Þetta er aðeins ein afmörkuð leið, en hún sýnir hvernig hægt er að auðvelda nýju fólki að hasla sér völl án þess að öll áhættan sé lögð á herðar þess strax í upphafi. Fjárfesting er lykilatriði Að yrkja landið og framleiða mat næstu ár kallar á fjárfestingu í tækni, þekkingu og innviðum. Neytendur gera í auknum mæli kröfur um gæði, rekjanleika og fjölbreytni í vöruframboði. Þessar kröfur munu ekki minnka. Þær munu aukast. Ef við ætlum að mæta þeim með innlendri framleiðslu þarf að efla garðyrkju, kornrækt og aðra akuryrkju og skapa hvata til fjölbreyttari og gæðaríkari framleiðslu. Það þarf stefnu. Það þarf forgangsröðun. Það þarf fjármagn. Rætur þurfa næringu Páskar minna okkur á að ekkert vex af sjálfu sér. Það þarf jarðveg, næringu og umhyggju. Það á jafnt við um fólk, byggðir og matvælaframleiðslu. Ríkisstjórnin hefur lagt á borð bragðdauft orðasalat með núgildandi fjármálaáætlun. En þjóðin á skilið meira en það. Hún á skilið skýrar aðgerðir, raunverulega forgangsröðun og stjórnvöld sem þora að taka fæðuöryggi og nýliðun alvarlega. Framtíðin bíður ekki. Gleðilega páska. Höfundur er þingmaður Framsóknarflokksins.
Þegar íslenskir embættismenn auglýsa ísraelskt njósnafyrirtæki Ragnhildur Hólmgeirsdóttir,Magnús Magnússon Skoðun
Skoðun Kæru landar – Eigum við að hafna samningi sem við höfum ekki séð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Dánaraðstoð fyrir deyjandi fólk: Á ótti við framtíðina að ráða úrslitum? Svanur Sigurbjörnsson skrifar
Skoðun Þegar íslenskir embættismenn auglýsa ísraelskt njósnafyrirtæki Ragnhildur Hólmgeirsdóttir,Magnús Magnússon skrifar
Þegar íslenskir embættismenn auglýsa ísraelskt njósnafyrirtæki Ragnhildur Hólmgeirsdóttir,Magnús Magnússon Skoðun