Þröngt mega sáttir? Kristín Kolbrún Waage Kolbeinsdóttir skrifar 14. apríl 2026 14:17 Áform um þrengingu gatna innan borgarinnar hafa nú farið óbærilega fram úr sér. Við sjáum fagrar grevigreindarmyndir með fallegum torgum og börnum í leik. Raunin er hins vegar önnur og skynja ég á borgarbúum að þetta sé ekki sú leið og sú ásýnd sem þau vilja sjá. Fyrir utan þær augljósu neikvæð afleiðingar sem þrengingin hefur á umferðarflæðið eru nokkur ekki eins augljós atriði sem skaða samfélagið okkar. Í fyrsta lagi skerðir þrenging sjónsvið vegfarenda verulega. Þetta skapar sérstaka hættu fyrir börn. Þau hverfa á bak við bíla og gróður sem þrengt er inn í götuna. Ökumenn sjá þau ekki fyrr en of seint. Það vekur furðu að þeir sem hanna slíkar breytingar virðast ekki gera ráð fyrir okkar smæsta fólki. Í öðru lagi hafa þrengingar mikil áhrif á snjómokstur. Þrengdar götur og bílar á báðum hliðum þýða einfaldlega að snjór finnur hvergi góðan farveg. Ruðningar safnast upp, aðgengi versnar og hættur aukast. Þetta þekkja til dæmis foreldrar með barnavagna mætavel. Fólk finnur ómaklega fyrir fækkun bílastæða sem fylgir þrengingunni. Færri stæði þýða meiri leit að stæðum. Það þýðir meiri umferð innan hverfa, meiri mengun og meira álag á íbúa. Fólk hreinlega setur þetta fyrir sig og hættir að sækja ákveðin hverfi og ákveðna þjónustu sökum bílastæðaskorts. Sorphirða verður einnig fyrir barðinu á þessum breytingum. Þrengri götur og verri aðkoma gera starf þeirra sem sinna henni erfiðara og tímafrekara. Kostnaður eykst og þjónustan versnar. Þetta er kjarni málsins. Hér er verið að innleiða breytingar sem líta vel út á teikniborði en standast ekki raunveruleikann. Í stað þess að bæta borgarumhverfið er verið að grafa undan öryggi, aðgengi og daglegum þægindum fólks. Það er ekki of seint að stíga á bremsuna. En það krefst þess að viðurkenna augljósa galla þessarar stefnu og hætta að selja íbúum hana sem framfaraskref. Miðflokkurinn hefur ávallt verið skýr í afstöðu sinni gagnvart þrengingu og ætlar að vernda borgarbúa frá óraunhæfri draumsýn og forræðishyggju núverandi meirihluta. Höfundur er í 2. sæti á lista Miðflokksins í Reykjavík. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Kristín Kolbrún Waage Kolbeinsdóttir Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Halldór 04.07.2026 Halldór Hef trú á Arnari Ögmundur Jónasson Skoðun Húsnæðiskaupmáttur Eggert Sigurbergsson Skoðun Ríkið má ekki skorast undan Þórarinn Ingi Pétursson Skoðun Það sem við gefum áfram Sigurður Árni Reynisson Skoðun „Áður en við segjum já eða nei“ Hilmar Kristinsson Skoðun Samningurinn sem allir hafa lesið Skoðun Breyttar áherslur í borgarskipulagi Þórarinn Hjaltason Skoðun Hernaðarbrölt Gestur Valgarðsson Skoðun Júlí - mánuður fötlunarstolts Freyja Haraldsdóttir ,Jana Birta Björnsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Ég hef líka trú á Ögmundi Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun „Áður en við segjum já eða nei“ Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Þjóðarmorð? Finnur Th. Eiríksson skrifar Skoðun Breyttar áherslur í borgarskipulagi Þórarinn Hjaltason skrifar Skoðun Hernaðarbrölt Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Það sem við gefum áfram Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Ríkið má ekki skorast undan Þórarinn Ingi Pétursson skrifar Skoðun Gjaldtaka hins opinbera þarf að vera fyrirsjáanleg Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Bandaríkin 250 ára: frelsi, stjórnarskrá og lærdómur fyrir Ísland Júlíus Valsson skrifar Skoðun Getum við gert enn betur? Já í ágúst Elvar Örn Arason skrifar Skoðun Húsnæðiskaupmáttur Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Hef trú á Arnari Ögmundur Jónasson skrifar Skoðun Börn eiga ekki að bíða meðan kerfið rífst Guðmundur Ármann skrifar Skoðun Júlí - mánuður fötlunarstolts Freyja Haraldsdóttir ,Jana Birta Björnsdóttir skrifar Skoðun Níutíu ár af sameiginlegu öryggi Ragnar Þór Ingólfsson skrifar Skoðun Var þetta sýndarsamráð? Sigurborg Kr. Hannesdóttir skrifar Skoðun Hvað vitum við í ágúst? Staðreyndir og möguleikar Íslands Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Töpum við fullveldinu ef við göngum í ESB? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Samningurinn sem allir hafa lesið skrifar Skoðun UT-mál Reykjavíkurborgar Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Er Ísland tilbúið fyrir dánaraðstoð? Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Þolendur sem vitni í eigin málum Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Maðurinn sem treysti þjóðinni, en ekki lengur Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Mælanlegt sjálfstæði þjóðar Sigurður Friðleifsson skrifar Skoðun Af hverju er netöryggisfræðsla grunninnviður? Margrét Valgerður Helgadóttir skrifar Skoðun Ferðaþjónustan er ekki endalaus tekjulind fyrir ríkissjóð Björn Ragnarsson skrifar Skoðun Hlustum á börn – líka þegar þau eru ósammála okkur Tótla I. Sæmundsdóttir skrifar Skoðun Stærsta hópverkefni Íslands Einar Örn Einarsson skrifar Skoðun Úr gráu yfir í grænt með hjálp 50.000 trjáa Margrét Rós Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Er Ísland að undirbúa nemendur fyrir framtíðina? Íris Þóra Birgisdóttir skrifar Sjá meira
Áform um þrengingu gatna innan borgarinnar hafa nú farið óbærilega fram úr sér. Við sjáum fagrar grevigreindarmyndir með fallegum torgum og börnum í leik. Raunin er hins vegar önnur og skynja ég á borgarbúum að þetta sé ekki sú leið og sú ásýnd sem þau vilja sjá. Fyrir utan þær augljósu neikvæð afleiðingar sem þrengingin hefur á umferðarflæðið eru nokkur ekki eins augljós atriði sem skaða samfélagið okkar. Í fyrsta lagi skerðir þrenging sjónsvið vegfarenda verulega. Þetta skapar sérstaka hættu fyrir börn. Þau hverfa á bak við bíla og gróður sem þrengt er inn í götuna. Ökumenn sjá þau ekki fyrr en of seint. Það vekur furðu að þeir sem hanna slíkar breytingar virðast ekki gera ráð fyrir okkar smæsta fólki. Í öðru lagi hafa þrengingar mikil áhrif á snjómokstur. Þrengdar götur og bílar á báðum hliðum þýða einfaldlega að snjór finnur hvergi góðan farveg. Ruðningar safnast upp, aðgengi versnar og hættur aukast. Þetta þekkja til dæmis foreldrar með barnavagna mætavel. Fólk finnur ómaklega fyrir fækkun bílastæða sem fylgir þrengingunni. Færri stæði þýða meiri leit að stæðum. Það þýðir meiri umferð innan hverfa, meiri mengun og meira álag á íbúa. Fólk hreinlega setur þetta fyrir sig og hættir að sækja ákveðin hverfi og ákveðna þjónustu sökum bílastæðaskorts. Sorphirða verður einnig fyrir barðinu á þessum breytingum. Þrengri götur og verri aðkoma gera starf þeirra sem sinna henni erfiðara og tímafrekara. Kostnaður eykst og þjónustan versnar. Þetta er kjarni málsins. Hér er verið að innleiða breytingar sem líta vel út á teikniborði en standast ekki raunveruleikann. Í stað þess að bæta borgarumhverfið er verið að grafa undan öryggi, aðgengi og daglegum þægindum fólks. Það er ekki of seint að stíga á bremsuna. En það krefst þess að viðurkenna augljósa galla þessarar stefnu og hætta að selja íbúum hana sem framfaraskref. Miðflokkurinn hefur ávallt verið skýr í afstöðu sinni gagnvart þrengingu og ætlar að vernda borgarbúa frá óraunhæfri draumsýn og forræðishyggju núverandi meirihluta. Höfundur er í 2. sæti á lista Miðflokksins í Reykjavík.