Eru 700 milljónir á ári ekki miklir peningar? Róbert Ragnarsson skrifar 16. apríl 2026 10:17 Reykjavíkurborg er eina höfuðborg Norðurlanda þar sem allir borgarfulltrúar eru í 100% starfi hjá borginni. Meðallaun borgarfulltrúa eru um 1,7 milljónir króna á mánuði, og meðallaun varaborgarfulltrúa eru um 1,1 milljón króna á mánuði. Heildarkostnaður við 23 borgarfulltrúa og 8 varaborgarfulltrúa í Reykjavík er um 700 milljónir króna á ári. Þar af er kostnaður við föst laun varaborgarfulltrúa um 130 miljónir króna á ári, eða um hálfur milljarður á kjörtímabilinu. Það má hæglega lækka þennan kostnað. Ég hef áður vakið athygli á þessu og Viðskiptaráð hefur núna tekið undir þá gagnrýni, en Samfylkingin ver það kerfi sem þau hafa skapað. Kerfi sem borgarbúar treysta ekki. Slæmir stjórnarhættir Árið 2018 var borgarfulltrúum fjölgað úr 15 í 23 fulltrúa þegar Alþingi breytti sveitarstjórnarlögum. Það er fátt sem bendir til að þessi fjölgun hafi skilað sér í betri ákvarðanatöku fyrir borgarbúa. Þvert á móti er upplifun borgarbúa að stjórnsýsla hjá Reykjavíkurborg sé of flókin, ákvarðanir taki langan tíma og kostnaður sé of mikill. Traust til borgarstjórnar er um 13%. Það er ekki bara dýrt að vera með 31 borgarfulltrúa á launum, það er líka slæmir stjórnarhættir. Í hlutafélagi myndu eigendur aldrei samþykkja að öll stjórnin væri í fullu starfi því það veikir stöðu stjórnar varðandi eftirlit og ábyrgð. Það er gott að stjórnarfólk hafi önnur störf og séu í tengslum við atvinnulíf og samfélag. Hlutverk stjórna, hvort sem það er í hlutafélagi eða sveitarfélagi er að að setja stefnu, sinna eftirliti með rekstri og halda stjórnendum ábyrgum. Viðreisn sér tækifæri til breytinga Við í Viðreisn í Reykjavík viljum draga úr kostnaði við stjórnsýslu og færa peningana í þjónustu við íbúa. Við sjáum tækifæri í því að núna stendur yfir endurskoðun á sveitarstjórnarlögum á Alþingi. Það tækifæri ætti að nýta til að breyta lögum þannig að hægt sé að fækka borgarfulltrúum og lækka kostnað. Þetta má gera með einfaldri breytingu á ákvæði 11. greinar gildandi sveitarstjórnarlaga (12. gr. frumvarpsins) um fjölda fulltrúa í sveitarstjórn. Þar sem segir: 4. töluliður: Þar sem íbúar eru 50.000–99.999: 15–23 aðalmenn. 5. töluliður: Þar sem íbúar eru 100.000 eða fleiri: 23–31 aðalmenn. Ekkert sveitarfélag á Íslandi er með 50 til 90 þúsund íbúa og sú grein því augljóslega óþörf. Með því að fella út 5. tölulið og segja þar sem íbúar eru 50.000 eða fleiri í 4. tölulið er hámarkið sett í 23 aðalmenn og borgarstjórn Reykjavíkur veitt heimild til að taka ákvörðun um fjölda borgarfulltrúa á bilinu 15-23. Á þann hátt er hægt að færa hundruði milljóna króna í þjónustu við borgarbúa. Við í Viðreisn ætlum að gera betur og borgarbúar geta treyst því að við klárum verkefnin. Höfundur skipar 2. sæti á lista Viðreisnar í Reykjavík. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Róbert Ragnarsson Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Spænski draumurinn – Ungt fólk í leit af sól, rólegheitum og eigið fé Hans Birgisson Skoðun Kjósa Íslendingar með fótunum? Hjálmar Vilhjálmsson Skoðun Það er mikið talað um ESB. En hver á Ísland í raun? Valerio Gargiulo Skoðun Þegar strákar og menn hætta að svara Steindór Þórarinsson Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir Skoðun Fíllinn í stofunni Eldur Smári Kristinsson Skoðun Þú þarft ekki samninginn til að sjá það sem mestu skiptir Daði Freyr Ólafsson Skoðun Þegar Alþingi virkar fyrir Ísland Guðmundur Ari Sigurjónsson Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir Skoðun Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson Skoðun Skoðun Skoðun Þegar strákar og menn hætta að svara Steindór Þórarinsson skrifar Skoðun Mikilvægir áfangar í orkumálum Vestfjarða Arna Lára Jónsdóttir skrifar Skoðun Spænski draumurinn – Ungt fólk í leit af sól, rólegheitum og eigið fé Hans Birgisson skrifar Skoðun Gervigreind í ráðningum - stuðningur eða staðgengill? Helga Jóhanna Oddsdóttir skrifar Skoðun Opinber gögn eru þjóðarauðlind – ríkið verður að mynda eigið mállíkan Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Hraðtíska kallar á aðgerðir Norðurlanda Bryndís Haraldsdóttir skrifar Skoðun Fíllinn í stofunni Eldur Smári Kristinsson skrifar Skoðun Framtíð heilbrigðisþjónustu á Akureyri er í sjónmáli Sindri S. Kristjánsson skrifar Skoðun Engar formlegar aðlögunarviðræður við ESB mögulegar án umsóknar Íslands um aðild Júlíus Valsson skrifar Skoðun Þú þarft ekki samninginn til að sjá það sem mestu skiptir Daði Freyr Ólafsson skrifar Skoðun Þegar orðaslagurinn stríðir við þjóðarsálina Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Gervigreind er ekki sjálfkrafa góð eða slæm. Hún er alin upp Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Það er mikið talað um ESB. En hver á Ísland í raun? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Kjósa Íslendingar með fótunum? Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Þegar Alþingi virkar fyrir Ísland Guðmundur Ari Sigurjónsson skrifar Skoðun Lítil þjóð, stór tækifæri Þórður Birgisson skrifar Skoðun Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson skrifar Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar Skoðun Sæti við borðið – eða sæti á ganginum? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Ég vil ráða mínu sumarfríi Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir skrifar Skoðun Stóra Stjórnarskrármálið Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Hverjir fá sætin við borðið? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar Skoðun Já til að SJÁ Berglind Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Fórnarlambsnaglinn Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Þegar jafnrétti verður blóraböggull Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Sumarsólstöður: Tími birtu, þakklætis og helgisiða Þuríður Stefánsdóttir skrifar Skoðun Skýr mörk fyrir vindorku, sterkari vernd fyrir náttúruna Ása Berglind Hjálmarsdóttir skrifar Skoðun Hver hugsar þegar þú notar gervigreind — þú eða vélin? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Mannréttindastofnun og réttindagæsla fatlaðs fólks Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Sjá meira
Reykjavíkurborg er eina höfuðborg Norðurlanda þar sem allir borgarfulltrúar eru í 100% starfi hjá borginni. Meðallaun borgarfulltrúa eru um 1,7 milljónir króna á mánuði, og meðallaun varaborgarfulltrúa eru um 1,1 milljón króna á mánuði. Heildarkostnaður við 23 borgarfulltrúa og 8 varaborgarfulltrúa í Reykjavík er um 700 milljónir króna á ári. Þar af er kostnaður við föst laun varaborgarfulltrúa um 130 miljónir króna á ári, eða um hálfur milljarður á kjörtímabilinu. Það má hæglega lækka þennan kostnað. Ég hef áður vakið athygli á þessu og Viðskiptaráð hefur núna tekið undir þá gagnrýni, en Samfylkingin ver það kerfi sem þau hafa skapað. Kerfi sem borgarbúar treysta ekki. Slæmir stjórnarhættir Árið 2018 var borgarfulltrúum fjölgað úr 15 í 23 fulltrúa þegar Alþingi breytti sveitarstjórnarlögum. Það er fátt sem bendir til að þessi fjölgun hafi skilað sér í betri ákvarðanatöku fyrir borgarbúa. Þvert á móti er upplifun borgarbúa að stjórnsýsla hjá Reykjavíkurborg sé of flókin, ákvarðanir taki langan tíma og kostnaður sé of mikill. Traust til borgarstjórnar er um 13%. Það er ekki bara dýrt að vera með 31 borgarfulltrúa á launum, það er líka slæmir stjórnarhættir. Í hlutafélagi myndu eigendur aldrei samþykkja að öll stjórnin væri í fullu starfi því það veikir stöðu stjórnar varðandi eftirlit og ábyrgð. Það er gott að stjórnarfólk hafi önnur störf og séu í tengslum við atvinnulíf og samfélag. Hlutverk stjórna, hvort sem það er í hlutafélagi eða sveitarfélagi er að að setja stefnu, sinna eftirliti með rekstri og halda stjórnendum ábyrgum. Viðreisn sér tækifæri til breytinga Við í Viðreisn í Reykjavík viljum draga úr kostnaði við stjórnsýslu og færa peningana í þjónustu við íbúa. Við sjáum tækifæri í því að núna stendur yfir endurskoðun á sveitarstjórnarlögum á Alþingi. Það tækifæri ætti að nýta til að breyta lögum þannig að hægt sé að fækka borgarfulltrúum og lækka kostnað. Þetta má gera með einfaldri breytingu á ákvæði 11. greinar gildandi sveitarstjórnarlaga (12. gr. frumvarpsins) um fjölda fulltrúa í sveitarstjórn. Þar sem segir: 4. töluliður: Þar sem íbúar eru 50.000–99.999: 15–23 aðalmenn. 5. töluliður: Þar sem íbúar eru 100.000 eða fleiri: 23–31 aðalmenn. Ekkert sveitarfélag á Íslandi er með 50 til 90 þúsund íbúa og sú grein því augljóslega óþörf. Með því að fella út 5. tölulið og segja þar sem íbúar eru 50.000 eða fleiri í 4. tölulið er hámarkið sett í 23 aðalmenn og borgarstjórn Reykjavíkur veitt heimild til að taka ákvörðun um fjölda borgarfulltrúa á bilinu 15-23. Á þann hátt er hægt að færa hundruði milljóna króna í þjónustu við borgarbúa. Við í Viðreisn ætlum að gera betur og borgarbúar geta treyst því að við klárum verkefnin. Höfundur skipar 2. sæti á lista Viðreisnar í Reykjavík.
Skoðun Spænski draumurinn – Ungt fólk í leit af sól, rólegheitum og eigið fé Hans Birgisson skrifar
Skoðun Opinber gögn eru þjóðarauðlind – ríkið verður að mynda eigið mállíkan Haukur Arnþórsson skrifar
Skoðun Engar formlegar aðlögunarviðræður við ESB mögulegar án umsóknar Íslands um aðild Júlíus Valsson skrifar