Þjónustu­skerðing Sorpu

„Markmið breytinganna er að einfalda móttöku, stytta biðtíma og bæta nýtingu á svæðunum. Þær byggja á vinnu starfsfólks SORPU, sveitarfélaganna og stjórnar SORPU.“

Svona hljóðar niðurlag fréttar sem birtist á vef Sorpu 18. mars síðastliðinn. Í fréttinni eru þær breytingar boðaðar að á móttökustöðvum Sorpu á Dalvegi og í Jafnaseli er nú ekki lengur tekið við „rúmfrekum úrgangi“. Á bannlistanum eru meðal annars húsgögn, timbur, gler, rúmdýnur, reiðhjól, dekk og flísar. Stöðvarnar voru notaðar af of mörgum, segja þeir.

Þannig vildi til laugardaginn 11. apríl að þeim tímapunkti í heimilisrekstrinum var náð að óumflýjanlegt var að fara í Sorpuferð. Kerran var hlaðin af því sem fellur til á nútímalegu fjölskylduheimili en á ekki heima í grenndargámi. Góssið var vandlega bundið niður.

Á Dalveginum, sem er næsta stöð við heimili mitt, leit út fyrir að vera lokað. Þegar betur var að gáð reyndist stöðin vera opin. Tveir starfsmenn litu á farminn og bar þeim saman um að á þessa móttökustöð ætti ég ekkert erindi. Þeir útskýrðu afsakandi fyrir mér breytingarnar og vísuðu mér á Sævarhöfða eða á Vellina í Hafnarfirði. Þeir bættu reyndar við að ég mætti búast við að bíða lengi í biðröð.

Þegar mér varð ljóst að ég þyrfti að fara með hlassið um stórar umferðaræðar í aprílrokinu ákvað ég að stoppa á miðju planinu innan stöðvarinnar og huga að bindingum fyrir langferðina. Það var auðvelt því þar var ekki nokkurn viðskiptavin að sjá. Þriðji starfsmaðurinn kom þá út á plan og bauðst til að hjálpa mér við spottana. Hann hafði fátt annað að gera, sagði hann, en að vísa fólki frá. Hann bætti svo afsakandi við að þessar breytingar hefðu ekki verið hans hugarfóstur. Það hafði reyndar ekki hvarflað að mér.

Við Sævarhöfða blasti við mér löng bílaröð. Eftir um hálftíma bið eftir því að komast inn á svæðið tók á móti okkur þreyttur en lipur starfsmaður sem vísaði okkur veginn innan stöðvarinnar. Í stuttu samtali við hann kom fram að ákvörðunin um þessar breytingar hefði ekki verið tekin af starfsfólki. „Ég hefði betur verið heima í dag,“ sagði hann einlægur. Innan stöðvarinnar mátti ég bíða í annan hálftíma eftir rampi.

Rifjum upp markmið þessara breytinga, að „einfalda móttöku, stytta biðtíma og bæta nýtingu á svæðunum“.

Ég er ekki viss um að starfsfólkið sem vinnur á Sævarhöfða sé sammála því að markmiði Sorpu um að einfalda móttöku hafi verið náð. Ég get sjálfur vottað um að þetta er ekki til þess fallið að stytta biðtíma og mér er til efs að nokkur geti með góðri samvisku kvittað undir það að þessi tilhögun sé til þess fallin að bæta nýtingu á svæðunum.

Í besta falli blasir við að þessi markmið hafa mistekist. Einhver gæti fullyrt að þau fælu í sér gaslýsingu fyrir notendur þjónustunnar. Manni er sagt að þetta sé til þess að gera hlutina betri þegar reynsla notenda er sú að þeir eru miklu verri. Mín upplifun er sú að um hreina þjónustuskerðingu sé að ræða.

Það er illskiljanlegt hvernig lausnin við yfirfalli á litlum stöðvum geti falist í því að loka og vísa fólki á stöðvar sem geta ekki tekið við yfirfallinu. Skyldi rýmri opnunartími þessara stöðva aldrei hafa komið til greina?

Ný móttökustöð er í undirbúningi við Lambhagaveg, í námunda við Korputorg. Þá á að loka stöðvunum á Dalvegi og Jafnaseli endanlega og svo skella í lás á Sævarhöfða. Við það lengist akstur drjúgs hluta íbúa með sorp enn frekar. Þær lokanir verða sennilega til þess að stórbæta þjónustuna.

Höfundur er íbúi í Kópavogi.