Sparnaður eða sóun? Kristinn Jón Ólafsson skrifar 21. apríl 2026 09:15 Í október síðastliðnum fjallaði Forbes um þróun Reykjavíkur og hvað aðrar borgir geta lært af stafrænni þjónustu hennar. Það er ekki sjálfgefið að íslensk sveitarfélög veki slíka alþjóðlega athygli - en það gerist þegar hlutirnir eru gerðir vel og með skýrum markmiðum. Árangur sem mælist Alla tíð Pírata í borginni hefur verið unnið markvisst að því að einfalda þjónustu, stytta biðtíma og nýta betur tíma bæði íbúa og starfsfólks Reykjavíkurborgar. Árangurinn er mælanlegur: sem dæmi hefur heimsóknum í þjónustuver Reykjavíkurborgar fækkað um 50% með tilkomu m.a. rafrænna byggingarleyfa, teikningaskönnunar og vefaðstoðar – og fyrsta stóra stafræna verkefni borgarinnar, rafræna fjárhagsaðstoðin, hefur stytt biðtíma um allt að 90% - árangur sem hefur leitt til þess að fjöldi annarra sveitarfélaga hefur einnig tekið lausnina upp.Þjónustuumbreytingar sem þessar hafa ekki bara skilað bættri þjónustu til íbúa, heldur einnig lagt grunn að aukinni skilvirkni. Í dag sparast yfir 100.000 vinnustundir á ári og samkvæmt fyrstu mælingum er stafræna þjónustuumbreytingin að skila 1,7 milljarða króna í ábata árlega.Þetta er kjarni málsins: þrátt fyrir að aðeins hluti verkefna hafi verið metinn - eða um 25% þeirra - sjáum við strax að verkefnin skila betri nýtingu fjármuna og minni sóun. Reykjavík sem fyrirmynd Við innleiðingu stafrænna þjónustulausna hefur áhersla verið lögð á að vinna með öðrum frekar en að byggja upp dýr, einangruð kerfi. Lausnir sem eru þróaðar og þekking sem hefur myndast innan Reykjavíkurborgar nýtist víðar, til dæmis er stafræn innritun í grunnskóla, sem byrjaði hjá borginni, nú innleidd á landsvísu í samstarfi við Miðstöð menntunar- og skólaþjónustu.Það er með svona hugsun og aðgerðum sem við náum stærðarhagkvæmni sem skilar sér til skattgreiðenda.Skynsamlegt næsta skref Nú verður fyrsta stafræna stefna Reykjavíkurborgar tekin til fyrri umræðu á borgarstjórnarfundi í dag, en hún gildir til 2030. Slík stefna er eðlilegt framhald af þeirri þjónustuumbreytingu sem hefur þegar átt sér stað hjá borginni.Áherslurnar eru einfaldar: að þjónusta sé aðgengileg og skilvirk, að kerfi tali saman til að koma í veg fyrir tvíverknað, að efling stafrænnar hæfni og fræðslu til stjórnenda, starfsfólks og íbúa sé forgangsraðað, að öryggi gagna og innviða sé tryggt og að ákvarðanir byggi á traustum gögnum. Áhersla er einnig lögð á stafrænt fullveldi Reykjavíkurborgar sem felur í sér að borgin haldi stjórn á eigin gögnum og innviðum eins og hægt er. Ekki er um að ræða tilraunastarfsemi, heldur áherslur og aðgerðir sem eiga sér hliðstæður í nágrannalöndum og hafa reynst vel. Öryggi sem forsenda Net- og upplýsingaöryggi er svo burðarstólpinn í stefnunni. Í heimi þar sem netárásir á opinbera aðila fara fjölgandi er ljóst að öryggi er ekki eitthvað sem við getum hummað af okkur og vonast til að reddist. Slíkar ógnir kalla á fyrirbyggjandi hugsun, gagnadrifna stefnumótun og trausta innviði. Hvað kostar þetta í raun? Undanfarin ár hafa komið fram hugmyndir um að draga úr fjárfestingu í stafrænum umbótum eða breyta skipulagi þeirra. Það er eðlilegt að ræða forgangsröðun í opinberum rekstri. En það skiptir máli að gera það á grundvelli staðreynda.Innleiðing nýrrar stafrænnar stefnu mun byggja á reglulegu stöðumati, skýrum ábyrgðaraðilum og aðgerðaráætlunum sem eru uppfærðar reglulega í takt við þróun. Þannig verður hægt að fylgjast með árangri, bregðast tímanlega við og tryggja að fjármunir nýtist þar sem þeir skila mestum ávinningi. Við þekkjum vel þá innviða- og tækniskuld sem hið opinbera lenti í eftir hrunið 2008. Að draga úr stafrænum umbótum lítur kannski út eins og sparnaður til skamms tíma en reynslan, bæði hérlendis og erlendis, sýnir að það er dýrara að halda í gömul og sundurleit kerfi en að einfalda þau. Skammtíma sparnaður sem leiðir til lengri biðtíma og meiri handavinnu skilar sér bara í auknum kostnaði sem endar hjá skattgreiðendum. Tækni á forsendum íbúa Meginstef nýrrar stafrænnar stefnu er að tryggja að áframhaldandi innleiðing tækni verði ekki tækninnar vegna, heldur á forsendum fólks. Tilgangurinn er að einfalda þjónustu, spara tíma og gera daglegt líf íbúa auðveldara. Á sama tíma er lögð rík áhersla á að þessi þróun fari fram með ábyrgum hætti - án þess að fórna mikilvægum öryggis- og persónuverndarsjónarmiðum, fullveldi eða gagnsæi og lýðræðislegu aðhaldi. Í stefnunni er skýr áhersla á ábyrga notkun nýrrar tækni sem byggir á skýrum reglum, siðferðilegum viðmiðum og reglulegu mati á áhrifum og áhættu. Þannig byggjum við upp borg sem nýtir tæknina af skynsemi og virkar fyrir fólkið sem í henni býr. Höfundur er oddviti Pírata og varaformaður Stafræns ráðs Reykjavíkurborgar. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Kristinn Jón Ólafsson Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Mannréttindi eru ekki gjöf stjórnvalda Jón Þorsteinn Sigurðsson Skoðun Sumar án aðgerða Halla Gunnarsdóttir,Jakob Tryggvason,Andri Reyr Haraldsson,Eiður Stefánsson,Gunnar Sigurðsson,Óskar Hafnfjörð Gunnarsson Skoðun Þjóðinni er að blæða út – og þetta á bara að reddast Vilhelm Jónsson Skoðun Pólitískir vindhanar sem vilja nú hafa afstöðu af þjóð Þórður Snær Júlíusson Skoðun Ástæður þess að ég kýs NEI þann 29. ágúst Sigurður P. Sigmundsson Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson Skoðun Hversu lengi eigum við að bíða? Kristín María Birgisdóttir Skoðun Ég ætla að treysta komandi kynslóðum Margrét Sveinsdóttir Skoðun „Við hefðum aldrei átt að ganga í ESB,“ sagði engin þjóð aldrei Eiríkur Ragnarsson Skoðun Hörmuleg húsnæðisstaða ungs fólks á Íslandi Yngvi Ómar Sigrúnarson Skoðun Skoðun Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Já er uppgjöf og Nei er ekki nóg Ágústa Árnadóttir skrifar Skoðun Hversu lengi eigum við að bíða? Kristín María Birgisdóttir skrifar Skoðun Akkeri og trygging fyrir Ísland Gunnar Örn Gunnarsson skrifar Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Hörmuleg húsnæðisstaða ungs fólks á Íslandi Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki gjöf stjórnvalda Jón Þorsteinn Sigurðsson skrifar Skoðun Heilsuspillandi aðbúnaður fanga er dýrt stjórnunarlegt fúsk Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun 29. ágúst ‒ Fullveldið endurheimt? Jean-Rémi Chareyre skrifar Skoðun Fyrsta jáið skiptir máli Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Atvinnulífið ætti að vilja sjá samninginn Margrét Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar Skoðun Endalok einkalífsins: Hið alsjáandi auga Finnur Ágúst Ingimundarson skrifar Skoðun Að semja gegn sjálfum sér Gísli Hjálmtýsson skrifar Skoðun Ástæður þess að ég kýs NEI þann 29. ágúst Sigurður P. Sigmundsson skrifar Skoðun Heimurinn brennur minna – en það er aðeins hálf sagan sögð hjá Lomborg Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Ég ætla að treysta komandi kynslóðum Margrét Sveinsdóttir skrifar Skoðun Hvernig er að eiga sæti við borðið Ásta Guðrún Helgadóttir skrifar Skoðun Sumar án aðgerða Halla Gunnarsdóttir,Jakob Tryggvason,Andri Reyr Haraldsson,Eiður Stefánsson,Gunnar Sigurðsson,Óskar Hafnfjörð Gunnarsson skrifar Skoðun Þjóðinni er að blæða út – og þetta á bara að reddast Vilhelm Jónsson skrifar Skoðun Hörmuleg húsnæðisstaða ungs fólks í ESB Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Pólitískir vindhanar sem vilja nú hafa afstöðu af þjóð Þórður Snær Júlíusson skrifar Skoðun „Við hefðum aldrei átt að ganga í ESB,“ sagði engin þjóð aldrei Eiríkur Ragnarsson skrifar Skoðun Bandaríkin Gunnar Björgvinsson skrifar Skoðun Bollaleggingar Sigurður Kári Kristjánsson skrifar Skoðun Höggdeyfir fyrir hverja? Jóhann Páll Jóhannsson skrifar Skoðun Ísland, já takk Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Já-sjá leiðir til Já-já Guðmundur Edgarsson skrifar Skoðun Hvernig tryggjum við börnum okkar framtíð á Íslandi? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Sjá meira
Í október síðastliðnum fjallaði Forbes um þróun Reykjavíkur og hvað aðrar borgir geta lært af stafrænni þjónustu hennar. Það er ekki sjálfgefið að íslensk sveitarfélög veki slíka alþjóðlega athygli - en það gerist þegar hlutirnir eru gerðir vel og með skýrum markmiðum. Árangur sem mælist Alla tíð Pírata í borginni hefur verið unnið markvisst að því að einfalda þjónustu, stytta biðtíma og nýta betur tíma bæði íbúa og starfsfólks Reykjavíkurborgar. Árangurinn er mælanlegur: sem dæmi hefur heimsóknum í þjónustuver Reykjavíkurborgar fækkað um 50% með tilkomu m.a. rafrænna byggingarleyfa, teikningaskönnunar og vefaðstoðar – og fyrsta stóra stafræna verkefni borgarinnar, rafræna fjárhagsaðstoðin, hefur stytt biðtíma um allt að 90% - árangur sem hefur leitt til þess að fjöldi annarra sveitarfélaga hefur einnig tekið lausnina upp.Þjónustuumbreytingar sem þessar hafa ekki bara skilað bættri þjónustu til íbúa, heldur einnig lagt grunn að aukinni skilvirkni. Í dag sparast yfir 100.000 vinnustundir á ári og samkvæmt fyrstu mælingum er stafræna þjónustuumbreytingin að skila 1,7 milljarða króna í ábata árlega.Þetta er kjarni málsins: þrátt fyrir að aðeins hluti verkefna hafi verið metinn - eða um 25% þeirra - sjáum við strax að verkefnin skila betri nýtingu fjármuna og minni sóun. Reykjavík sem fyrirmynd Við innleiðingu stafrænna þjónustulausna hefur áhersla verið lögð á að vinna með öðrum frekar en að byggja upp dýr, einangruð kerfi. Lausnir sem eru þróaðar og þekking sem hefur myndast innan Reykjavíkurborgar nýtist víðar, til dæmis er stafræn innritun í grunnskóla, sem byrjaði hjá borginni, nú innleidd á landsvísu í samstarfi við Miðstöð menntunar- og skólaþjónustu.Það er með svona hugsun og aðgerðum sem við náum stærðarhagkvæmni sem skilar sér til skattgreiðenda.Skynsamlegt næsta skref Nú verður fyrsta stafræna stefna Reykjavíkurborgar tekin til fyrri umræðu á borgarstjórnarfundi í dag, en hún gildir til 2030. Slík stefna er eðlilegt framhald af þeirri þjónustuumbreytingu sem hefur þegar átt sér stað hjá borginni.Áherslurnar eru einfaldar: að þjónusta sé aðgengileg og skilvirk, að kerfi tali saman til að koma í veg fyrir tvíverknað, að efling stafrænnar hæfni og fræðslu til stjórnenda, starfsfólks og íbúa sé forgangsraðað, að öryggi gagna og innviða sé tryggt og að ákvarðanir byggi á traustum gögnum. Áhersla er einnig lögð á stafrænt fullveldi Reykjavíkurborgar sem felur í sér að borgin haldi stjórn á eigin gögnum og innviðum eins og hægt er. Ekki er um að ræða tilraunastarfsemi, heldur áherslur og aðgerðir sem eiga sér hliðstæður í nágrannalöndum og hafa reynst vel. Öryggi sem forsenda Net- og upplýsingaöryggi er svo burðarstólpinn í stefnunni. Í heimi þar sem netárásir á opinbera aðila fara fjölgandi er ljóst að öryggi er ekki eitthvað sem við getum hummað af okkur og vonast til að reddist. Slíkar ógnir kalla á fyrirbyggjandi hugsun, gagnadrifna stefnumótun og trausta innviði. Hvað kostar þetta í raun? Undanfarin ár hafa komið fram hugmyndir um að draga úr fjárfestingu í stafrænum umbótum eða breyta skipulagi þeirra. Það er eðlilegt að ræða forgangsröðun í opinberum rekstri. En það skiptir máli að gera það á grundvelli staðreynda.Innleiðing nýrrar stafrænnar stefnu mun byggja á reglulegu stöðumati, skýrum ábyrgðaraðilum og aðgerðaráætlunum sem eru uppfærðar reglulega í takt við þróun. Þannig verður hægt að fylgjast með árangri, bregðast tímanlega við og tryggja að fjármunir nýtist þar sem þeir skila mestum ávinningi. Við þekkjum vel þá innviða- og tækniskuld sem hið opinbera lenti í eftir hrunið 2008. Að draga úr stafrænum umbótum lítur kannski út eins og sparnaður til skamms tíma en reynslan, bæði hérlendis og erlendis, sýnir að það er dýrara að halda í gömul og sundurleit kerfi en að einfalda þau. Skammtíma sparnaður sem leiðir til lengri biðtíma og meiri handavinnu skilar sér bara í auknum kostnaði sem endar hjá skattgreiðendum. Tækni á forsendum íbúa Meginstef nýrrar stafrænnar stefnu er að tryggja að áframhaldandi innleiðing tækni verði ekki tækninnar vegna, heldur á forsendum fólks. Tilgangurinn er að einfalda þjónustu, spara tíma og gera daglegt líf íbúa auðveldara. Á sama tíma er lögð rík áhersla á að þessi þróun fari fram með ábyrgum hætti - án þess að fórna mikilvægum öryggis- og persónuverndarsjónarmiðum, fullveldi eða gagnsæi og lýðræðislegu aðhaldi. Í stefnunni er skýr áhersla á ábyrga notkun nýrrar tækni sem byggir á skýrum reglum, siðferðilegum viðmiðum og reglulegu mati á áhrifum og áhættu. Þannig byggjum við upp borg sem nýtir tæknina af skynsemi og virkar fyrir fólkið sem í henni býr. Höfundur er oddviti Pírata og varaformaður Stafræns ráðs Reykjavíkurborgar.
Sumar án aðgerða Halla Gunnarsdóttir,Jakob Tryggvason,Andri Reyr Haraldsson,Eiður Stefánsson,Gunnar Sigurðsson,Óskar Hafnfjörð Gunnarsson Skoðun
Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson Skoðun
Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar
Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar
Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar
Skoðun Heimurinn brennur minna – en það er aðeins hálf sagan sögð hjá Lomborg Haukur Logi Jóhannsson skrifar
Skoðun Sumar án aðgerða Halla Gunnarsdóttir,Jakob Tryggvason,Andri Reyr Haraldsson,Eiður Stefánsson,Gunnar Sigurðsson,Óskar Hafnfjörð Gunnarsson skrifar
Sumar án aðgerða Halla Gunnarsdóttir,Jakob Tryggvason,Andri Reyr Haraldsson,Eiður Stefánsson,Gunnar Sigurðsson,Óskar Hafnfjörð Gunnarsson Skoðun
Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson Skoðun