Borgin sem hætti að hlusta 1. maí 2026 14:16 Húsnæðisvandinn í Reykjavík snýst ekki bara um fjölda íbúða. Hann snýst fyrst og fremst um það hvort við erum að byggja íbúðir fyrir fólk sem er til, hefur áhuga á að búa í borginni eða flytja til hennar. Búið er að skapa ástand þar sem gengið er út frá því að kerfið viti betur en íbúarnir hvernig þeir vilja búa. Skipulagið ekki í takt við raunveruleikann HMS birti á dögunum niðurstöður nýrrar búsetukönnunar. Niðurstöðurnar staðfesta það sem margir hafa lengi upplifað: skipulag borgarinnar er ekki í takt við óskir og þarfir fólks. Reykjavíkurborg lagði áður metnað í að hlusta á íbúa og mældi húsnæðis- og búsetuóskir. Þessi gögn voru grunnur að skipulagi sem átti að endurspegla þarfir og áhuga fólks. Síðasta áratug eða svo hætti borgin að spyrja Reykvíkinga hvernig þeir vildu búa og fór að ákveða það sjálf. Niðurstaðan er að borgin er að byggja fyrir fortíð sem er liðin. Hljóð og mynd fer ekki saman Í búsetukönnun HMS er niðurstaðan skýr. Fólk vill minni íbúðir - ekki risastór fjölbýlishús, græn svæði, birtu og veruleikatengingu í magni bílastæða fyrir sig og sína. Þetta eru ekki jaðaróskir heldur vilji yfirgnæfandi meirihluta. Og þetta heyrum við í Viðreisn daglega í þeirri kosningabaráttu sem nú stendur yfir. Gögnin vísa veginn Þótt Reykjavík sé einstök er hún í mörgu lík höfuðborgum hinna Norðurlandanna. Við erum hins vegar um 15 árum á eftir í lýðþróun. Höfuðborgir Norðurlandanna eiga það þó sameiginlegt að eftirspurnin er mest eftir minni eignum. Í hinum Norðurlöndum er um 60 prósent íbúða undir 80 fermetrum en hlutfallið hér á höfuðborgarsvæðinu er 23%. Stærðin skiptir máli Afleiðingar þess að byggja of dýrar íbúðir, eins og raungerst hefur í Reykjavík undanfarin ár, blasa við. Færri komast inn á markaðinn, fólk situr fast í óhentugu húsnæði, hreyfanleiki minnkar og unga fólkið flyst annað. Fleiri litlar og ódýrar eignir gera unga fólki kleift að komast inn á markaðinn og eldra fólki kleift að færa sig úr stóru húsunum. Minni eignir halda hringrás markaðarins á lífi. Þegar skortur er á þeim lokast fólk inni í kerfinu. Fyrstu eignar verkefni í fókus Á dögunum var höggvið á hnút sem lengi hefur staðið fastur varðandi uppbyggingu á ríkislóðum í borginni. Þar má sérstaklega hrósa fjármálaráðherra og varaformanni Viðreisnar, Daða Má Kristóferssyni, fyrir að koma þeim lóðum upp úr skotgröfum í samvinnu við borgina. Þetta eru allt að 1400 íbúðir. Við í Viðreisn leggjum áherslu á að á þessum reitum rísi íbúðir sem fólk vill búa í og hefur efni á. Þarna væri t.a.m. hægt að fara í sérstakt fyrstu eignar verkefni fyrir unga fólkið. Með fleiri minni eignum á viðráðanlegu verði komum við meiri hringrás á markaðinn sem við nauðsynlega þurfum á að halda. Snúum við í húsnæðismálum Það skiptir okkur í Viðreisn miklu máli að næsta kynslóð Reykvíkinga hafi efni á því að búa í borginni og vilji búa í borginni. Eins er mikilvægt að eldra fólk geti flutt sig úr stórum eignum í minni eignir sem þau langar að búa í og við nýtum þannig innviði sem best. Lykillinn að þessu er að vera í góðu samtali við íbúa, uppbyggingaraðila og markaðinn og byggja það samtal á gögnum og mælingum. Höfundur er oddviti Viðreisnar í Reykjavík. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Björg Magnúsdóttir Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Viðreisn Reykjavík Mest lesið Varanlegar undanþágur eru möguleiki Per Ekström Skoðun Gjaldþrotasaga flugfélaga er alvarleg áminning um skaða krónunnar Baldur Pétursson Skoðun Þreifað á „pakkanum“ Hlín Leifsdóttir Skoðun Er Ísland Manchester City og ESB Sheffield United Gauti Eggertsson Skoðun Fullyrðingar utanríkisráðherra um samningssvigrúm Íslands Erna Bjarnadóttir Skoðun Halldór 25.07.2026 Halldór Sættum okkur ekki við atvinnuleysi Illugi Gunnarsson,Ragnhildur Björt Björnsdóttir Skoðun Hver fer í slíkar „samningaviðræður“? Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Einfaldasta sagan er ekki alltaf sú sanna Sigurður Árni Reynisson Skoðun Það er ekki nóg að tala um geðheilbrigði. Það er kominn tími á aðgerðir Jóna Kristín Einarsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Fullyrðingar utanríkisráðherra um samningssvigrúm Íslands Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þreifað á „pakkanum“ Hlín Leifsdóttir skrifar Skoðun Er Ísland Manchester City og ESB Sheffield United Gauti Eggertsson skrifar Skoðun Varanlegar undanþágur eru möguleiki Per Ekström skrifar Skoðun Hvernig lögum við vanstillt stjórnmál? Gunnar Már Gunnarsson skrifar Skoðun Gjaldþrotasaga flugfélaga er alvarleg áminning um skaða krónunnar Baldur Pétursson skrifar Skoðun Einfaldasta sagan er ekki alltaf sú sanna Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Það er ekki nóg að tala um geðheilbrigði. Það er kominn tími á aðgerðir Jóna Kristín Einarsdóttir skrifar Skoðun Hver fer í slíkar „samningaviðræður“? Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Sættum okkur ekki við atvinnuleysi Illugi Gunnarsson,Ragnhildur Björt Björnsdóttir skrifar Skoðun Íslenskir vefir á faraldsfæti Birgir Hrafn Birgisson skrifar Skoðun Ég er ekki Evrópusinni Óðinn Freyr Baldursson skrifar Skoðun Hjarðarbólsoddi Oddur Sigurðsson skrifar Skoðun Þetta snýst um aðild Gunnar Bragi Sveinsson skrifar Skoðun Standast orkufyrirtæki ríkisins grundvallargildi fjármálaráðherra? Embla Einarsdóttir skrifar Skoðun Hvers vegna „nei“ er eina rökrétta svarið þann 29. ágúst Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Hvaða kröfur eigum við að gera? Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Hvers vegna venjulegt launafólk á að segja JÁ? Margrét Högnadóttir skrifar Skoðun Stóra leiðréttingarmálið, einhverjir Hollendingar og kollegar Guðlaugur Þór Þórðarson skrifar Skoðun Er kominn tími á „Íslenska landklasann“? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Um hvað er hægt að semja? Jónas Már Torfason skrifar Skoðun Sumarið, samveran og samspil taugakerfa Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar Skoðun Þegar peningarnir og pólitíkin mæta nýjum veruleika Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Bíp... bíp... bíp… Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Króna eða evra? Bolli Héðinsson skrifar Skoðun Dauðans alvara – fölsuð lyf og ólögleg lyfsala Alma D. Möller,Rúna Hauksdóttir skrifar Skoðun Hvað er samfélagsmiðill? Anna Laufey Stefánsdóttir skrifar Skoðun Stöðugleiki í heljargreipum Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Landlægur misskilningur um þjóðaratkvæðagreiðslu Hjörtur Hjartarson skrifar Skoðun Það sem gögnin fundu ekki Elliði Vignisson skrifar Sjá meira
Húsnæðisvandinn í Reykjavík snýst ekki bara um fjölda íbúða. Hann snýst fyrst og fremst um það hvort við erum að byggja íbúðir fyrir fólk sem er til, hefur áhuga á að búa í borginni eða flytja til hennar. Búið er að skapa ástand þar sem gengið er út frá því að kerfið viti betur en íbúarnir hvernig þeir vilja búa. Skipulagið ekki í takt við raunveruleikann HMS birti á dögunum niðurstöður nýrrar búsetukönnunar. Niðurstöðurnar staðfesta það sem margir hafa lengi upplifað: skipulag borgarinnar er ekki í takt við óskir og þarfir fólks. Reykjavíkurborg lagði áður metnað í að hlusta á íbúa og mældi húsnæðis- og búsetuóskir. Þessi gögn voru grunnur að skipulagi sem átti að endurspegla þarfir og áhuga fólks. Síðasta áratug eða svo hætti borgin að spyrja Reykvíkinga hvernig þeir vildu búa og fór að ákveða það sjálf. Niðurstaðan er að borgin er að byggja fyrir fortíð sem er liðin. Hljóð og mynd fer ekki saman Í búsetukönnun HMS er niðurstaðan skýr. Fólk vill minni íbúðir - ekki risastór fjölbýlishús, græn svæði, birtu og veruleikatengingu í magni bílastæða fyrir sig og sína. Þetta eru ekki jaðaróskir heldur vilji yfirgnæfandi meirihluta. Og þetta heyrum við í Viðreisn daglega í þeirri kosningabaráttu sem nú stendur yfir. Gögnin vísa veginn Þótt Reykjavík sé einstök er hún í mörgu lík höfuðborgum hinna Norðurlandanna. Við erum hins vegar um 15 árum á eftir í lýðþróun. Höfuðborgir Norðurlandanna eiga það þó sameiginlegt að eftirspurnin er mest eftir minni eignum. Í hinum Norðurlöndum er um 60 prósent íbúða undir 80 fermetrum en hlutfallið hér á höfuðborgarsvæðinu er 23%. Stærðin skiptir máli Afleiðingar þess að byggja of dýrar íbúðir, eins og raungerst hefur í Reykjavík undanfarin ár, blasa við. Færri komast inn á markaðinn, fólk situr fast í óhentugu húsnæði, hreyfanleiki minnkar og unga fólkið flyst annað. Fleiri litlar og ódýrar eignir gera unga fólki kleift að komast inn á markaðinn og eldra fólki kleift að færa sig úr stóru húsunum. Minni eignir halda hringrás markaðarins á lífi. Þegar skortur er á þeim lokast fólk inni í kerfinu. Fyrstu eignar verkefni í fókus Á dögunum var höggvið á hnút sem lengi hefur staðið fastur varðandi uppbyggingu á ríkislóðum í borginni. Þar má sérstaklega hrósa fjármálaráðherra og varaformanni Viðreisnar, Daða Má Kristóferssyni, fyrir að koma þeim lóðum upp úr skotgröfum í samvinnu við borgina. Þetta eru allt að 1400 íbúðir. Við í Viðreisn leggjum áherslu á að á þessum reitum rísi íbúðir sem fólk vill búa í og hefur efni á. Þarna væri t.a.m. hægt að fara í sérstakt fyrstu eignar verkefni fyrir unga fólkið. Með fleiri minni eignum á viðráðanlegu verði komum við meiri hringrás á markaðinn sem við nauðsynlega þurfum á að halda. Snúum við í húsnæðismálum Það skiptir okkur í Viðreisn miklu máli að næsta kynslóð Reykvíkinga hafi efni á því að búa í borginni og vilji búa í borginni. Eins er mikilvægt að eldra fólk geti flutt sig úr stórum eignum í minni eignir sem þau langar að búa í og við nýtum þannig innviði sem best. Lykillinn að þessu er að vera í góðu samtali við íbúa, uppbyggingaraðila og markaðinn og byggja það samtal á gögnum og mælingum. Höfundur er oddviti Viðreisnar í Reykjavík.
Það er ekki nóg að tala um geðheilbrigði. Það er kominn tími á aðgerðir Jóna Kristín Einarsdóttir Skoðun
Skoðun Gjaldþrotasaga flugfélaga er alvarleg áminning um skaða krónunnar Baldur Pétursson skrifar
Skoðun Það er ekki nóg að tala um geðheilbrigði. Það er kominn tími á aðgerðir Jóna Kristín Einarsdóttir skrifar
Skoðun Standast orkufyrirtæki ríkisins grundvallargildi fjármálaráðherra? Embla Einarsdóttir skrifar
Skoðun Stóra leiðréttingarmálið, einhverjir Hollendingar og kollegar Guðlaugur Þór Þórðarson skrifar
Það er ekki nóg að tala um geðheilbrigði. Það er kominn tími á aðgerðir Jóna Kristín Einarsdóttir Skoðun