Borgin sem hætti að hlusta 1. maí 2026 14:16 Húsnæðisvandinn í Reykjavík snýst ekki bara um fjölda íbúða. Hann snýst fyrst og fremst um það hvort við erum að byggja íbúðir fyrir fólk sem er til, hefur áhuga á að búa í borginni eða flytja til hennar. Búið er að skapa ástand þar sem gengið er út frá því að kerfið viti betur en íbúarnir hvernig þeir vilja búa. Skipulagið ekki í takt við raunveruleikann HMS birti á dögunum niðurstöður nýrrar búsetukönnunar. Niðurstöðurnar staðfesta það sem margir hafa lengi upplifað: skipulag borgarinnar er ekki í takt við óskir og þarfir fólks. Reykjavíkurborg lagði áður metnað í að hlusta á íbúa og mældi húsnæðis- og búsetuóskir. Þessi gögn voru grunnur að skipulagi sem átti að endurspegla þarfir og áhuga fólks. Síðasta áratug eða svo hætti borgin að spyrja Reykvíkinga hvernig þeir vildu búa og fór að ákveða það sjálf. Niðurstaðan er að borgin er að byggja fyrir fortíð sem er liðin. Hljóð og mynd fer ekki saman Í búsetukönnun HMS er niðurstaðan skýr. Fólk vill minni íbúðir - ekki risastór fjölbýlishús, græn svæði, birtu og veruleikatengingu í magni bílastæða fyrir sig og sína. Þetta eru ekki jaðaróskir heldur vilji yfirgnæfandi meirihluta. Og þetta heyrum við í Viðreisn daglega í þeirri kosningabaráttu sem nú stendur yfir. Gögnin vísa veginn Þótt Reykjavík sé einstök er hún í mörgu lík höfuðborgum hinna Norðurlandanna. Við erum hins vegar um 15 árum á eftir í lýðþróun. Höfuðborgir Norðurlandanna eiga það þó sameiginlegt að eftirspurnin er mest eftir minni eignum. Í hinum Norðurlöndum er um 60 prósent íbúða undir 80 fermetrum en hlutfallið hér á höfuðborgarsvæðinu er 23%. Stærðin skiptir máli Afleiðingar þess að byggja of dýrar íbúðir, eins og raungerst hefur í Reykjavík undanfarin ár, blasa við. Færri komast inn á markaðinn, fólk situr fast í óhentugu húsnæði, hreyfanleiki minnkar og unga fólkið flyst annað. Fleiri litlar og ódýrar eignir gera unga fólki kleift að komast inn á markaðinn og eldra fólki kleift að færa sig úr stóru húsunum. Minni eignir halda hringrás markaðarins á lífi. Þegar skortur er á þeim lokast fólk inni í kerfinu. Fyrstu eignar verkefni í fókus Á dögunum var höggvið á hnút sem lengi hefur staðið fastur varðandi uppbyggingu á ríkislóðum í borginni. Þar má sérstaklega hrósa fjármálaráðherra og varaformanni Viðreisnar, Daða Má Kristóferssyni, fyrir að koma þeim lóðum upp úr skotgröfum í samvinnu við borgina. Þetta eru allt að 1400 íbúðir. Við í Viðreisn leggjum áherslu á að á þessum reitum rísi íbúðir sem fólk vill búa í og hefur efni á. Þarna væri t.a.m. hægt að fara í sérstakt fyrstu eignar verkefni fyrir unga fólkið. Með fleiri minni eignum á viðráðanlegu verði komum við meiri hringrás á markaðinn sem við nauðsynlega þurfum á að halda. Snúum við í húsnæðismálum Það skiptir okkur í Viðreisn miklu máli að næsta kynslóð Reykvíkinga hafi efni á því að búa í borginni og vilji búa í borginni. Eins er mikilvægt að eldra fólk geti flutt sig úr stórum eignum í minni eignir sem þau langar að búa í og við nýtum þannig innviði sem best. Lykillinn að þessu er að vera í góðu samtali við íbúa, uppbyggingaraðila og markaðinn og byggja það samtal á gögnum og mælingum. Höfundur er oddviti Viðreisnar í Reykjavík. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Björg Magnúsdóttir Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Viðreisn Reykjavík Mest lesið Hvað er svona sérstakt við börn fædd í apríl? Nanna Kristín Tryggvadóttir Skoðun Hvers vegna starfa 632 starfsmenn ríkisins við að selja áfengi fyrir Ölgerðina? Lúðvík Bergvinsson Skoðun Mamma ég lofa Lára G. Sigurðardóttir Skoðun Spjall við Guð Atli Sævar Guðmundsson Skoðun Gilda engin lög um óvígða sambúð? Eva Hauksdóttir Skoðun Þetta hjólar sig ekki sjálft Birgir Birgisson Skoðun ÁTVR, Ölgerðin og breyttir tímar Jón Páll Haraldsson Skoðun Vefsíðan er dauð! Lengi lifi amma dreki! Geir Sigurður Jónsson Skoðun Uppnám í Uppsveitum Sigurður Ingi Jóhannsson Skoðun Bannað að gagnrýna konur – það er kvenfyrirlitning Íris Erlingsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Lögfræði er engin eðlisfræði – fullveldi er ekki þyngdarkraftur Bergur Hauksson skrifar Skoðun Mamma ég lofa Lára G. Sigurðardóttir skrifar Skoðun Þetta hjólar sig ekki sjálft Birgir Birgisson skrifar Skoðun Vefsíðan er dauð! Lengi lifi amma dreki! Geir Sigurður Jónsson skrifar Skoðun Öflugasta endurhæfingarstofnun Íslands verður að fá slagkraft á ný Halldór Víglundsson skrifar Skoðun Spjall við Guð Atli Sævar Guðmundsson skrifar Skoðun Hvað er svona sérstakt við börn fædd í apríl? Nanna Kristín Tryggvadóttir skrifar Skoðun Dauðalæsi: Þegar samtalið skiptir mestu máli Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Þegar samþykki virðist verða að ábyrgð brotaþola Herdís Ósk Sveinbjörnsdóttir. skrifar Skoðun ÁTVR, Ölgerðin og breyttir tímar Jón Páll Haraldsson skrifar Skoðun Gilda engin lög um óvígða sambúð? Eva Hauksdóttir skrifar Skoðun Ríkisstjórnin sker niður þjónustu við börn Lilja Dögg Alfreðsdóttir skrifar Skoðun Vill fólk að allir leikir skipti máli? Jón Fannar Árnason skrifar Skoðun Bannað að gagnrýna konur – það er kvenfyrirlitning Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Mannleg reisn á ekki að vera munaður – um aðstæður fólks sem leitar eftir mataraðstoð Sunna Lind Adessa skrifar Skoðun Styðjum Kúbu, verjum byltinguna, Bandaríkin burt með krumlurnar! Gylfi Páll Hersir skrifar Skoðun Þjóðaröryggi, fæðuöryggi og almannahagsmunir Ingibjörg Davíðsdóttir skrifar Skoðun Hvers vegna starfa 632 starfsmenn ríkisins við að selja áfengi fyrir Ölgerðina? Lúðvík Bergvinsson skrifar Skoðun Darwin og samkynhneigðin Ásgeir M Rudolfsson skrifar Skoðun Upprætum fátækt á Íslandi! Anna Margrét Bjarnadóttir,Steinunn Þóra Árnadóttir skrifar Skoðun Uppnám í Uppsveitum Sigurður Ingi Jóhannsson skrifar Skoðun Bætur fyrir lögregluaðgerðir lítið kynntar Bjarni Þór Sigurbjörnsson skrifar Skoðun Verjum það sem við höfum – byggjum upp það sem þarf Guðmundur Haukur Jakobsson skrifar Skoðun EES-samningurinn: Tími til kominn að endurmeta stöðu Íslands? Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Þroskahjálp 50 ára: Yfirfærslan 2011 – horft yfir veginn Gerður Aagot Árnadóttir skrifar Skoðun Gervigreind skýrsla gervigreindrar ríkisstjórnar Kristján Logason skrifar Skoðun Gráðugir hótelgestir sem borða rafmagn Björg Eva Erlendsdóttir skrifar Skoðun Skattahækkanir sem beinast gegn Suðurlandi Ásta Stefánsdóttir skrifar Skoðun Hvað myndi ég ráðleggja átján ára ungmenni í dag? Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Þegar netöryggi verður samfélagsöryggi Margrét V. Helgadóttir skrifar Sjá meira
Húsnæðisvandinn í Reykjavík snýst ekki bara um fjölda íbúða. Hann snýst fyrst og fremst um það hvort við erum að byggja íbúðir fyrir fólk sem er til, hefur áhuga á að búa í borginni eða flytja til hennar. Búið er að skapa ástand þar sem gengið er út frá því að kerfið viti betur en íbúarnir hvernig þeir vilja búa. Skipulagið ekki í takt við raunveruleikann HMS birti á dögunum niðurstöður nýrrar búsetukönnunar. Niðurstöðurnar staðfesta það sem margir hafa lengi upplifað: skipulag borgarinnar er ekki í takt við óskir og þarfir fólks. Reykjavíkurborg lagði áður metnað í að hlusta á íbúa og mældi húsnæðis- og búsetuóskir. Þessi gögn voru grunnur að skipulagi sem átti að endurspegla þarfir og áhuga fólks. Síðasta áratug eða svo hætti borgin að spyrja Reykvíkinga hvernig þeir vildu búa og fór að ákveða það sjálf. Niðurstaðan er að borgin er að byggja fyrir fortíð sem er liðin. Hljóð og mynd fer ekki saman Í búsetukönnun HMS er niðurstaðan skýr. Fólk vill minni íbúðir - ekki risastór fjölbýlishús, græn svæði, birtu og veruleikatengingu í magni bílastæða fyrir sig og sína. Þetta eru ekki jaðaróskir heldur vilji yfirgnæfandi meirihluta. Og þetta heyrum við í Viðreisn daglega í þeirri kosningabaráttu sem nú stendur yfir. Gögnin vísa veginn Þótt Reykjavík sé einstök er hún í mörgu lík höfuðborgum hinna Norðurlandanna. Við erum hins vegar um 15 árum á eftir í lýðþróun. Höfuðborgir Norðurlandanna eiga það þó sameiginlegt að eftirspurnin er mest eftir minni eignum. Í hinum Norðurlöndum er um 60 prósent íbúða undir 80 fermetrum en hlutfallið hér á höfuðborgarsvæðinu er 23%. Stærðin skiptir máli Afleiðingar þess að byggja of dýrar íbúðir, eins og raungerst hefur í Reykjavík undanfarin ár, blasa við. Færri komast inn á markaðinn, fólk situr fast í óhentugu húsnæði, hreyfanleiki minnkar og unga fólkið flyst annað. Fleiri litlar og ódýrar eignir gera unga fólki kleift að komast inn á markaðinn og eldra fólki kleift að færa sig úr stóru húsunum. Minni eignir halda hringrás markaðarins á lífi. Þegar skortur er á þeim lokast fólk inni í kerfinu. Fyrstu eignar verkefni í fókus Á dögunum var höggvið á hnút sem lengi hefur staðið fastur varðandi uppbyggingu á ríkislóðum í borginni. Þar má sérstaklega hrósa fjármálaráðherra og varaformanni Viðreisnar, Daða Má Kristóferssyni, fyrir að koma þeim lóðum upp úr skotgröfum í samvinnu við borgina. Þetta eru allt að 1400 íbúðir. Við í Viðreisn leggjum áherslu á að á þessum reitum rísi íbúðir sem fólk vill búa í og hefur efni á. Þarna væri t.a.m. hægt að fara í sérstakt fyrstu eignar verkefni fyrir unga fólkið. Með fleiri minni eignum á viðráðanlegu verði komum við meiri hringrás á markaðinn sem við nauðsynlega þurfum á að halda. Snúum við í húsnæðismálum Það skiptir okkur í Viðreisn miklu máli að næsta kynslóð Reykvíkinga hafi efni á því að búa í borginni og vilji búa í borginni. Eins er mikilvægt að eldra fólk geti flutt sig úr stórum eignum í minni eignir sem þau langar að búa í og við nýtum þannig innviði sem best. Lykillinn að þessu er að vera í góðu samtali við íbúa, uppbyggingaraðila og markaðinn og byggja það samtal á gögnum og mælingum. Höfundur er oddviti Viðreisnar í Reykjavík.
Hvers vegna starfa 632 starfsmenn ríkisins við að selja áfengi fyrir Ölgerðina? Lúðvík Bergvinsson Skoðun
Skoðun Öflugasta endurhæfingarstofnun Íslands verður að fá slagkraft á ný Halldór Víglundsson skrifar
Skoðun Mannleg reisn á ekki að vera munaður – um aðstæður fólks sem leitar eftir mataraðstoð Sunna Lind Adessa skrifar
Skoðun Hvers vegna starfa 632 starfsmenn ríkisins við að selja áfengi fyrir Ölgerðina? Lúðvík Bergvinsson skrifar
Hvers vegna starfa 632 starfsmenn ríkisins við að selja áfengi fyrir Ölgerðina? Lúðvík Bergvinsson Skoðun