Tökum ekki skref til fortíðar Hrönn Svansdóttir, Tótla I. Sæmundsdóttir, Bjarni Gíslason, Ingibjörg Elín Halldórsdóttir, Sigríður Schram, Ragnar Schram, Birna Þórarinsdóttir og Stella Samúelsdóttir skrifa 7. maí 2026 08:03 Í áratugi hefur markmið íslenskra stjórnvalda verið að auka framlög til þróunarsamvinnu. Hluti af því hefur verið að nálgast sem mest langtímamarkmið Sameinuðu þjóðanna um að framlag ríkja til málaflokksins nemi um 0,7% af vergum þjóðartekjum. Ísland hefur lengi verið eftirbátur þeirra ríkja sem við berum okkur gjarnan saman við í þessum efnum. Því fögnuðu frjáls félagasamtök þegar Alþingi samþykkti einróma nýja stefnu í lok árs 2023, um að hækka framlagið úr 0,35% árið 2024 upp í 0,46% yfir fjögurra ára tímabil. Misræmi hefur verið á milli markmiða þróunarsamvinnustefnu og fjármálaáætlunar frá því að þróunarsamvinnustefna var fyrst samþykkt, eins og sést glöggt á þessari mynd: Það eru okkur sem störfum við alþjóðlega þróunarsamvinnu mikil vonbrigði að sjá að í þingsályktunartillögu um fjármálaáætlun 2027-2031, skuli einungis vera gert ráð fyrir því að framlög til málaflokksins nemi um 0,30% af vergum þjóðartekjum á tímabili áætlunarinnar. Samþykktri stefnu hefur í raun aldrei verið fylgt og nú skal vikið enn frekar frá henni þegar lagt er til að á lokaári stefnunnar verði framlög til alþjóðlegrar þróunarsamvinnu aðeins 0,30% í stað 0,46% sem Alþingi samþykkti fyrir árið 2028. Þetta veldur okkur þungum áhyggjum. Fjármálaáætlun styður ekki við markmið eða framkvæmd gildandi þróunarsamvinnustefnu sem Alþingi hefur sjálft sett. Skert framlög til þróunarsamvinnu munu hafa bein áhrif á markmið Íslands um útrýmingu fátæktar, virðingu fyrir mannréttindum og bætt lífsskilyrði í fátækari ríkjum heims. Þau munu draga úr tækifærum til valdeflingar kvenna, minnka aðgengi að grunnheilbrigðisþjónustu, skerða tækifæri til þess að bæta aðlögunarhæfni samfélaga í Ijósi loftslagsbreytinga og koma í veg fyrir styrkingu félagslegra og borgaralegra innviða, svo nokkur dæmi séu nefnd. Nú þegar eru blikur á lofti, vegna þess að hátekjuríki um allan heim hafa dregið verulega úr fjármögnun til þróunarsamvinnu. Það er ekki góður bragur á því að draga nú úr framlögunum eftir að ákvörðun hefur verið tekin um að hækka þau og og skýr áætlun komin um að nálgast markmið Sameinuðu þjóðanna um framlög til betri heims. Ísland er eitt ríkasta, hamingjusamasta og friðsælasta land í heimi samkvæmt alþjóðlegum mælikvörðum og við ættum að fara fram með góðu fordæmi í þróunarsamvinnu í stað þess að taka skref aftur á bak. Því hvetjum við Alþingi til að samræma fjármálaáætlunina þeirri stefnu í þróunarsamvinnu sem hefur þegar verið samþykkt, í stað þess að takast á um brot úr prósenti af þjóðartekjum sem hægt er að verja til að bæta lífsgæði og velferð þeirra sem höllustum fæti standa í heiminum. Hrönn Svansdóttir, framkvæmdastjóri ABC barnahjálpar Tótla I. Sæmundsdóttir, framkvæmdastjóri Barnaheilla - Save the Children á Íslandi Bjarni Gíslason, framkvæmdastjóri Hjálparstarfs kirkjunnar Ingibjörg Elín Halldórsdóttir, framkvæmdastjóri Rauða krossins á Íslandi Sigríður Schram, framkvæmdastjóri Sambands íslenskra kristniboðsfélaga Ragnar Schram, framkvæmdastjóri SOS Barnaþorpa Birna Þórarinsdóttir, framkvæmdastjóri UNICEF á Íslandi Stella Samúelsdóttir, framkvæmdastýra UN Women á Íslandi Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Birna Þórarinsdóttir Stella Samúelsdóttir Tótla I. Sæmundsdóttir Þróunarsamvinna Mest lesið Hver á arfinn? Gunnar Ármannsson Skoðun Í hvaða vitleysu erum við stödd? Ragnheiður Stephensen Skoðun Skuggamansal á Íslandi Sævar Þór Jónsson Skoðun Landsleikar RÚV! Sigurlín Margrét Sigurðardóttir Skoðun Grateful Dead á Sæbrautinni Júlíus Valsson Skoðun Skattlagning til velsældar Hannes Lúðvíksson Skoðun Baráttan er ekki búin Mordekaí Elí Esrason Skoðun Við erum ekki jafn ömurleg og við höldum Þorsteinn Tjörvi Sigurðsson Skoðun Til hamingju Reykjanesbær með leikskólana okkar Guðný Birna Guðmundsdóttir Skoðun Er Þórarinn Tyrfings nýja framtíð Vogs? Bergþóra Haralds Eiðsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Opið bréf til Húnboga Þórs Árnasonar Margrét Rut Eddudóttir skrifar Skoðun Hvar eru þingmenn NV-kjördæmis? Sigurður Páll Jónsson skrifar Skoðun Noregur styrkir EES – Ísland verður að fylgja Rögnvaldur Guðmundsson skrifar Skoðun Landsleikar RÚV! Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar Skoðun Við erum ekki jafn ömurleg og við höldum Þorsteinn Tjörvi Sigurðsson skrifar Skoðun Bjórinn sem slapp við suðurferðina Elís Pétur Elísson skrifar Skoðun Í hvaða vitleysu erum við stödd? Ragnheiður Stephensen skrifar Skoðun Skattlagning til velsældar Hannes Lúðvíksson skrifar Skoðun Baráttan er ekki búin Mordekaí Elí Esrason skrifar Skoðun Hver á arfinn? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Að tala um dauðann er að tala um lífið Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Til hamingju Reykjanesbær með leikskólana okkar Guðný Birna Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Skuggamansal á Íslandi Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun Grateful Dead á Sæbrautinni Júlíus Valsson skrifar Skoðun Þjóðarsjúkrahúsið seinkar Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Er gervigreindin spegill mannkyns Kristján Logason skrifar Skoðun Er Þórarinn Tyrfings nýja framtíð Vogs? Bergþóra Haralds Eiðsdóttir skrifar Skoðun Tólf ára ákvað ég að gera bíó Arnar Benjamín Kristjánsson skrifar Skoðun Hvað segja gögnin í raun um ásakanir á hendur séra Friðriki Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Það er sárt að tapa kosningum Heimir Már Pétursson skrifar Skoðun Er enn þess virði að leggja á sig langt háskólanám? Gunnar Alexander Ólafsson skrifar Skoðun Engin fjölskylda á að þurfa að standa ein Eydís Ásbjörnsdóttir skrifar Skoðun Þegar reglurnar gilda ekki jafnt Ágúst Karlsson skrifar Skoðun Utanríkisstefna án ábyrgðar? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar Skoðun PISA-skellur en hvað svo? Inga Sæland skrifar Skoðun Hver verndar velferð barna þegar náttúran blandar kynjunum? Jón Þór Ólafsson skrifar Skoðun Einhliða bergmálshellir og heimildir sem hrynja Lilja Benatov Hjartar skrifar Skoðun KEMUR TÓLFAN? Hilmar Jökull Stefánsson skrifar Skoðun Ábyrgðinni má ekki útvista til tækninnar Karen Ósk Nielsen Björnsdóttir skrifar Sjá meira
Í áratugi hefur markmið íslenskra stjórnvalda verið að auka framlög til þróunarsamvinnu. Hluti af því hefur verið að nálgast sem mest langtímamarkmið Sameinuðu þjóðanna um að framlag ríkja til málaflokksins nemi um 0,7% af vergum þjóðartekjum. Ísland hefur lengi verið eftirbátur þeirra ríkja sem við berum okkur gjarnan saman við í þessum efnum. Því fögnuðu frjáls félagasamtök þegar Alþingi samþykkti einróma nýja stefnu í lok árs 2023, um að hækka framlagið úr 0,35% árið 2024 upp í 0,46% yfir fjögurra ára tímabil. Misræmi hefur verið á milli markmiða þróunarsamvinnustefnu og fjármálaáætlunar frá því að þróunarsamvinnustefna var fyrst samþykkt, eins og sést glöggt á þessari mynd: Það eru okkur sem störfum við alþjóðlega þróunarsamvinnu mikil vonbrigði að sjá að í þingsályktunartillögu um fjármálaáætlun 2027-2031, skuli einungis vera gert ráð fyrir því að framlög til málaflokksins nemi um 0,30% af vergum þjóðartekjum á tímabili áætlunarinnar. Samþykktri stefnu hefur í raun aldrei verið fylgt og nú skal vikið enn frekar frá henni þegar lagt er til að á lokaári stefnunnar verði framlög til alþjóðlegrar þróunarsamvinnu aðeins 0,30% í stað 0,46% sem Alþingi samþykkti fyrir árið 2028. Þetta veldur okkur þungum áhyggjum. Fjármálaáætlun styður ekki við markmið eða framkvæmd gildandi þróunarsamvinnustefnu sem Alþingi hefur sjálft sett. Skert framlög til þróunarsamvinnu munu hafa bein áhrif á markmið Íslands um útrýmingu fátæktar, virðingu fyrir mannréttindum og bætt lífsskilyrði í fátækari ríkjum heims. Þau munu draga úr tækifærum til valdeflingar kvenna, minnka aðgengi að grunnheilbrigðisþjónustu, skerða tækifæri til þess að bæta aðlögunarhæfni samfélaga í Ijósi loftslagsbreytinga og koma í veg fyrir styrkingu félagslegra og borgaralegra innviða, svo nokkur dæmi séu nefnd. Nú þegar eru blikur á lofti, vegna þess að hátekjuríki um allan heim hafa dregið verulega úr fjármögnun til þróunarsamvinnu. Það er ekki góður bragur á því að draga nú úr framlögunum eftir að ákvörðun hefur verið tekin um að hækka þau og og skýr áætlun komin um að nálgast markmið Sameinuðu þjóðanna um framlög til betri heims. Ísland er eitt ríkasta, hamingjusamasta og friðsælasta land í heimi samkvæmt alþjóðlegum mælikvörðum og við ættum að fara fram með góðu fordæmi í þróunarsamvinnu í stað þess að taka skref aftur á bak. Því hvetjum við Alþingi til að samræma fjármálaáætlunina þeirri stefnu í þróunarsamvinnu sem hefur þegar verið samþykkt, í stað þess að takast á um brot úr prósenti af þjóðartekjum sem hægt er að verja til að bæta lífsgæði og velferð þeirra sem höllustum fæti standa í heiminum. Hrönn Svansdóttir, framkvæmdastjóri ABC barnahjálpar Tótla I. Sæmundsdóttir, framkvæmdastjóri Barnaheilla - Save the Children á Íslandi Bjarni Gíslason, framkvæmdastjóri Hjálparstarfs kirkjunnar Ingibjörg Elín Halldórsdóttir, framkvæmdastjóri Rauða krossins á Íslandi Sigríður Schram, framkvæmdastjóri Sambands íslenskra kristniboðsfélaga Ragnar Schram, framkvæmdastjóri SOS Barnaþorpa Birna Þórarinsdóttir, framkvæmdastjóri UNICEF á Íslandi Stella Samúelsdóttir, framkvæmdastýra UN Women á Íslandi
Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar