Mestu verðmæti Garðabæjar! Guðlaugur Kristmundsson skrifar 11. maí 2026 07:01 Ég hef starfað að bæjarmálum í Garðabæ frá árinu 2018 og býð mig nú fram í þriðja sinn til að hafa áhrif á þróun samfélagsins sem mér þykir vænt um. Á þeim tíma hef ég ítrekað séð hversu stórt hlutverk starfsfólk bæjarins gegnir í allri þjónustu við íbúa. Rúmlega þúsund manns vinna hjá Garðabæ. Sem gefur að rúmlega helmingur reksturs bæjarins er launakostnaður og önnur tengd gjöld. Ekkert sem bærinn á eða gerir jafnast á við þau auðæfi sem mannauðurinn okkar er. Þá hlýtur sú vangavelta að vakna hvað erum við að gera til að hlúa að okkar mestu verðmætum? Staðreyndin er sú að Garðabær nýtir fá eða jafnvel engin af þeim verkfærum í mannauðsmálum sem flestir vinnustaðir telja í dag vera sjálfsögð. Góð þjónusta byggir á fólki Hvort sem við tölum um skólamál, skipulag, umhverfismál eða velferðarþjónustu þá stendur árangurinn og fellur með fólkinu sem sinnir störfunum á hverjum degi. Þess vegna eru mannauðsmál ekki aukaatriði í rekstri sveitarfélags, þau eru grunnforsenda þess að hægt sé að veita góða þjónustu, eða jafnvel nokkra þjónustu yfir höfuð. Góð mannauðsstjórnun snýst um að styðja stjórnendur betur, draga úr kulnun og starfsmannaveltu, bæta starfsánægju og skapa vinnustað þar sem fólk fær tækifæri til að þróast í starfi. Slík nálgun er ekki aðeins betri fyrir starfsfólkið heldur líka hagkvæmari fyrir Garðabæ og leiðir til betri þjónustu fyrir okkur öll. Sveitarfélagið þarf nútímalegri verkfæri Í upphafi kjörtímabilsins lagði ég til að Garðabær tæki upp reglulegar púlsmælingar meðal starfsfólks. Slíkar mælingar eru algengt stjórntæki hjá framsýnum vinnustöðum og gera stjórnendum kleift að greina áskoranir fyrr, fylgjast með líðan starfsfólks og meta árangur breytinga og umbóta. Markmiðið var einfalt: að færa starfsmannamál bæjarins nær þeim faglegu vinnubrögðum sem stærri vinnustaðir byggja nú rekstur sinn á. Þegar yfir þúsund manns starfa hjá sama vinnustað er ekki lengur nóg að treysta á tilfinningu eða gömul vinnubrögð. Þá þarf skýra stefnu, mælikvarða og sérfræðikunnáttu í mannauðsmálum. Fjórtán milljarðar í launakostnað Starfsmannakostnaður Garðabæjar nemur í dag um fjórtán milljörðum króna og er rúmlega helmingur af rekstrarkostnaði bæjarins. Það er eðlilegt því sveitarfélag er fyrst og fremst þjónustusamfélag sem byggir á fólki.Þegar starfsemin er orðin svona umfangsmikil þarf reksturinn og utanumhaldið líka að þróast og taka mið af breyttum aðstæðum. Við eigum að hafa skýra yfirsýn yfir þætti eins og starfsmannaveltu, veikindafjarvistir, starfsánægju, traust til stjórnenda, hæfniþróun og nýliðun. Þetta eru ekki óþarfa mælingar heldur grundvallarupplýsingar sem hjálpa stjórnendum bæjarins að taka betri ákvarðanir og nýta fjármuni bæjarins betur. Sömuleiðis er mikilvægt að stjórnendur bæjarins fái bestu mögulegu þjálfun og fái tækifæri til að vera bestu mögulegu stjórnendur. Garðabær getur verið í fararbroddi Viðreisn vill styrkja mannauðsmál Garðabæjar með öflugu mannauðsteymi sem styður við stjórnendur, breytingar, fræðslu og starfsþróun. Markmiðið er skýrt: að Garðabær verði eftirsóttur vinnustaður sem laðar að og heldur í hæft starfsfólk. Við eigum ekki að sætta okkur við að vera eftir á þegar kemur að mannauðsmálum. Við höfum alla burði til að vera í fararbroddi. Gerum það! Höfundur er oddviti Viðreisnar í Garðabæ. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Guðlaugur Kristmundsson Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Fokk, ég er með ristilkrabbamein! Matthías Freyr Matthíasson Skoðun Börn þurfa úrræði, ekki innantóm loforð Ása Berglind Hjálmarsdóttir Skoðun Breyttur einkunnakvarði gerir námsmatið ekki skýrara Hjálmar Bogi Hafliðason,Jón Páll Haraldsson,Kristín Jóhannesdóttir,Margrét Sverrisdóttir,Snædís Valsdóttir,Þóranna Rósa Ólafsdóttir Skoðun Hvað er svona sérstakt við börn fædd í apríl? Nanna Kristín Tryggvadóttir Skoðun Mamma ég lofa Lára G. Sigurðardóttir Skoðun Var Stonehenge sláturhús? Ása Hlín Benediktsdóttir Skoðun Að byrja á röngum enda – vítahringur vímuefnavanda, afbrota og refsinga Margrét Dís Yeoman Skoðun Þetta hjólar sig ekki sjálft Birgir Birgisson Skoðun Spjall við Guð Atli Sævar Guðmundsson Skoðun Vefsíðan er dauð! Lengi lifi amma dreki! Geir Sigurður Jónsson Skoðun Skoðun Skoðun Sama fötlun en ólík réttindi - Aldurinn ræður úrslitum - Ásta Ólafsdóttir skrifar Skoðun Umskiptingar Flokks fólksins á Alþingi Júlíus Valsson skrifar Skoðun Okkar fé í Heimum Bergur Hauksson skrifar Skoðun Hver ætlar að hjúkra þér? Helga Rósa Másdóttir skrifar Skoðun Er alveg sama hvað Ísland er dýrt? Björn Ragnarsson skrifar Skoðun Krossinn er ekki matseðill Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Við mælum hávaða en mælum við óskýrleikann? Ragnhildur Bjarkadóttir skrifar Skoðun Hvað gerist í síðari hálfleik? Lovísa Oktovía Eyvindsdóttir skrifar Skoðun Hvers vegna skiptir bókun 35 máli? Eiríkur S. Svavarsson skrifar Skoðun Skörum fram úr í skaðlegu skattaumhverfi Elliði Vignisson skrifar Skoðun Hvernig getum við dregið úr einmanaleika mæðra í fæðingarorlofi? Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar Skoðun Arfurinn og réttur ríkisins til skattheimtu Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Undir sömu stjörnu – ópera fyrir alla þjóðina Sævar Þór Halldórsson skrifar Skoðun Börn þurfa úrræði, ekki innantóm loforð Ása Berglind Hjálmarsdóttir skrifar Skoðun Ísland á ekki að verða land gjaldhliða Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Fokk, ég er með ristilkrabbamein! Matthías Freyr Matthíasson skrifar Skoðun Lofthjúpurinn er ekki verðbólguspá – þegar prófessorinn villist út fyrir sitt sérfræðisvið Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Af þreyttasta frumvarpi íslenskrar þingsögu Árni Guðmundsson skrifar Skoðun Samfélagsbanki: Opið bréf til ríkisstjórnarinnar Guðmundur D. Haraldsson,Sævar Finnbogason skrifar Skoðun Var Stonehenge sláturhús? Ása Hlín Benediktsdóttir skrifar Skoðun Það er alltaf til fé fyrir næstu framkvæmd—Hvenær ætlum við að læra? Vilhelm Jónsson skrifar Skoðun Landsréttur gefur út óútfylltan tékka fyrir hvers kyns ofbeldi Sigrún Sif Eyfeld Jóelsdóttir skrifar Skoðun Nýtum betur gagnreyndar aðferðir í skólum Skúli Helgason skrifar Skoðun Súri sannleikurinn um rakastjórnun - Þekkingin er til, en húsin leka samt enn Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Að byrja á röngum enda – vítahringur vímuefnavanda, afbrota og refsinga Margrét Dís Yeoman skrifar Skoðun Breyttur einkunnakvarði gerir námsmatið ekki skýrara Hjálmar Bogi Hafliðason,Jón Páll Haraldsson,Kristín Jóhannesdóttir,Margrét Sverrisdóttir,Snædís Valsdóttir,Þóranna Rósa Ólafsdóttir skrifar Skoðun Lögfræði er engin eðlisfræði – fullveldi er ekki þyngdarkraftur Bergur Hauksson skrifar Skoðun Mamma ég lofa Lára G. Sigurðardóttir skrifar Skoðun Þetta hjólar sig ekki sjálft Birgir Birgisson skrifar Skoðun Vefsíðan er dauð! Lengi lifi amma dreki! Geir Sigurður Jónsson skrifar Sjá meira
Ég hef starfað að bæjarmálum í Garðabæ frá árinu 2018 og býð mig nú fram í þriðja sinn til að hafa áhrif á þróun samfélagsins sem mér þykir vænt um. Á þeim tíma hef ég ítrekað séð hversu stórt hlutverk starfsfólk bæjarins gegnir í allri þjónustu við íbúa. Rúmlega þúsund manns vinna hjá Garðabæ. Sem gefur að rúmlega helmingur reksturs bæjarins er launakostnaður og önnur tengd gjöld. Ekkert sem bærinn á eða gerir jafnast á við þau auðæfi sem mannauðurinn okkar er. Þá hlýtur sú vangavelta að vakna hvað erum við að gera til að hlúa að okkar mestu verðmætum? Staðreyndin er sú að Garðabær nýtir fá eða jafnvel engin af þeim verkfærum í mannauðsmálum sem flestir vinnustaðir telja í dag vera sjálfsögð. Góð þjónusta byggir á fólki Hvort sem við tölum um skólamál, skipulag, umhverfismál eða velferðarþjónustu þá stendur árangurinn og fellur með fólkinu sem sinnir störfunum á hverjum degi. Þess vegna eru mannauðsmál ekki aukaatriði í rekstri sveitarfélags, þau eru grunnforsenda þess að hægt sé að veita góða þjónustu, eða jafnvel nokkra þjónustu yfir höfuð. Góð mannauðsstjórnun snýst um að styðja stjórnendur betur, draga úr kulnun og starfsmannaveltu, bæta starfsánægju og skapa vinnustað þar sem fólk fær tækifæri til að þróast í starfi. Slík nálgun er ekki aðeins betri fyrir starfsfólkið heldur líka hagkvæmari fyrir Garðabæ og leiðir til betri þjónustu fyrir okkur öll. Sveitarfélagið þarf nútímalegri verkfæri Í upphafi kjörtímabilsins lagði ég til að Garðabær tæki upp reglulegar púlsmælingar meðal starfsfólks. Slíkar mælingar eru algengt stjórntæki hjá framsýnum vinnustöðum og gera stjórnendum kleift að greina áskoranir fyrr, fylgjast með líðan starfsfólks og meta árangur breytinga og umbóta. Markmiðið var einfalt: að færa starfsmannamál bæjarins nær þeim faglegu vinnubrögðum sem stærri vinnustaðir byggja nú rekstur sinn á. Þegar yfir þúsund manns starfa hjá sama vinnustað er ekki lengur nóg að treysta á tilfinningu eða gömul vinnubrögð. Þá þarf skýra stefnu, mælikvarða og sérfræðikunnáttu í mannauðsmálum. Fjórtán milljarðar í launakostnað Starfsmannakostnaður Garðabæjar nemur í dag um fjórtán milljörðum króna og er rúmlega helmingur af rekstrarkostnaði bæjarins. Það er eðlilegt því sveitarfélag er fyrst og fremst þjónustusamfélag sem byggir á fólki.Þegar starfsemin er orðin svona umfangsmikil þarf reksturinn og utanumhaldið líka að þróast og taka mið af breyttum aðstæðum. Við eigum að hafa skýra yfirsýn yfir þætti eins og starfsmannaveltu, veikindafjarvistir, starfsánægju, traust til stjórnenda, hæfniþróun og nýliðun. Þetta eru ekki óþarfa mælingar heldur grundvallarupplýsingar sem hjálpa stjórnendum bæjarins að taka betri ákvarðanir og nýta fjármuni bæjarins betur. Sömuleiðis er mikilvægt að stjórnendur bæjarins fái bestu mögulegu þjálfun og fái tækifæri til að vera bestu mögulegu stjórnendur. Garðabær getur verið í fararbroddi Viðreisn vill styrkja mannauðsmál Garðabæjar með öflugu mannauðsteymi sem styður við stjórnendur, breytingar, fræðslu og starfsþróun. Markmiðið er skýrt: að Garðabær verði eftirsóttur vinnustaður sem laðar að og heldur í hæft starfsfólk. Við eigum ekki að sætta okkur við að vera eftir á þegar kemur að mannauðsmálum. Við höfum alla burði til að vera í fararbroddi. Gerum það! Höfundur er oddviti Viðreisnar í Garðabæ.
Breyttur einkunnakvarði gerir námsmatið ekki skýrara Hjálmar Bogi Hafliðason,Jón Páll Haraldsson,Kristín Jóhannesdóttir,Margrét Sverrisdóttir,Snædís Valsdóttir,Þóranna Rósa Ólafsdóttir Skoðun
Að byrja á röngum enda – vítahringur vímuefnavanda, afbrota og refsinga Margrét Dís Yeoman Skoðun
Skoðun Hvernig getum við dregið úr einmanaleika mæðra í fæðingarorlofi? Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar
Skoðun Lofthjúpurinn er ekki verðbólguspá – þegar prófessorinn villist út fyrir sitt sérfræðisvið Sveinn Atli Gunnarsson skrifar
Skoðun Samfélagsbanki: Opið bréf til ríkisstjórnarinnar Guðmundur D. Haraldsson,Sævar Finnbogason skrifar
Skoðun Landsréttur gefur út óútfylltan tékka fyrir hvers kyns ofbeldi Sigrún Sif Eyfeld Jóelsdóttir skrifar
Skoðun Súri sannleikurinn um rakastjórnun - Þekkingin er til, en húsin leka samt enn Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Að byrja á röngum enda – vítahringur vímuefnavanda, afbrota og refsinga Margrét Dís Yeoman skrifar
Skoðun Breyttur einkunnakvarði gerir námsmatið ekki skýrara Hjálmar Bogi Hafliðason,Jón Páll Haraldsson,Kristín Jóhannesdóttir,Margrét Sverrisdóttir,Snædís Valsdóttir,Þóranna Rósa Ólafsdóttir skrifar
Breyttur einkunnakvarði gerir námsmatið ekki skýrara Hjálmar Bogi Hafliðason,Jón Páll Haraldsson,Kristín Jóhannesdóttir,Margrét Sverrisdóttir,Snædís Valsdóttir,Þóranna Rósa Ólafsdóttir Skoðun
Að byrja á röngum enda – vítahringur vímuefnavanda, afbrota og refsinga Margrét Dís Yeoman Skoðun