Við þurfum öll á hjúkrun að halda Helga Rósa Másdóttir skrifar 12. maí 2026 07:32 Í dag, 12. maí, er alþjóðlegur dagur hjúkrunarfræðinga og jafnframt fæðingardagur Florence Nightingale, sem gjarnan er kölluð fyrsti hjúkrunarfræðingurinn. Florence var vel menntuð kona sem helgaði líf sitt hjúkrun og umbótum í heilbrigðisþjónustu. Hún beitti tölfræðilegum gögnum til að sýna fram á gagnsemi meðferða og vinnubragða og sýndi meðal annars með afgerandi hætti að sjúklingum farnaðist betur þegar þeir sem sinntu þeim gættu að hreinlæti, hreinsuðu hendur sínar, tryggðu góða næringu og ferskt loft. Á grunni rannsókna og vísinda stendur hjúkrunarfræði enn í dag. Hjúkrunarfræðingar sinna störfum sínum á grunni gagnreyndrar þekkingar um hvaða aðferðir reynast bestar til að hjúkra fólki til heilsu. Mikilvægi vísinda og þekkingar í hjúkrunarfræði hefur alltaf verið ótvírætt og þörfin fyrir góða menntun hjúkrunarfræðinga hefur aldrei verið meiri en nú. Starfið krefst bæði þekkingar á nýrri tækni, meðferðum og nýsköpun í heilbrigðisþjónustu og skilnings á félagslegum, menningarlegum og umhverfislegum þáttum sem hafa áhrif á heilsu fólks. Hjúkrunarfræðingar þurfa að geta sinnt fjölbreyttum skjólstæðingum, stýrt þverfaglegu samstarfi og endurspeglað það samfélag sem þeir starfa í. Viðfangsefni hjúkrunarfræðinga breytast stöðugt í takt við samfélagsþróun. Fjölgun aldraðra, aukning lífsstílssjúkdóma, fleiri langvinn fjölveikindi og þörf fyrir aukna sérhæfingu kallar á nýjar lausnir og öra þekkingarþróun hjúkrunarfræðinga. Á sama tíma skapa stríð, fólksflutningar, loftslagsbreytingar, náttúruhamfarir og skautun í samfélaginu nýjar áskoranir sem krefjast menningarfærni og þekkingar á fjölbreyttum heilsufarsvanda. Því er afar brýnt að menntun hjúkrunarfræðinga sé öflug og vönduð. Hjúkrunarfræðingar á Íslandi hafa lengi verið í fremstu röð á heimsvísu og notið mikils trausts. Hjúkrunarfræði var færð á háskólastig hér á landi fyrir rúmlega 50 árum, fyrst Evrópulanda og í fyrra fagnaði Tímarit hjúkrunarfræðinga 100 ára afmæli sem gerir það að einu elsta tímariti landsins. Frá upphafi hafa íslenskir hjúkrunarfræðingar verið frumkvöðlar sem sýnt hafa dug, metnað og þor til þess að vera í fararbroddi og veita bestu mögulegu hjúkrun sem völ er á. Sá metnaður sést vel í því hvernig hjúkrunarfræðingar hafa nýtt aukin tækifæri til starfsþróunar síðasta ár. Umsóknum í Starfsþróunarsetur hjúkrunarfræðinga fjölgaði um 80% milli ára eftir að framlag til þess var aukið í síðustu kjarasamningum. Það endurspeglar sterkan vilja stéttarinnar til að efla þekkingu sína með það markmið að auka gæði og öryggi hjúkrunar sem þeir veita. Félag íslenskra hjúkrunarfræðinga telur rúmlega 4.000 starfandi hjúkrunarfræðinga og um 90% þeirra starfar hjá hinu opinbera við margskonar störf. Í þessari öflugu stétt felast gríðarleg verðmæti fyrir íslenskt samfélag og heilbrigðiskerfi sem mikilvægt er að nýta til fulls. Í dag höldum við upp á alþjóðlegan dag hjúkrunarfræðinga. Ég hvet fólk til að staldra við og rifja upp síðasta augnablikið sem það mætti hjúkrunarfræðingi við störf. Því hjúkrunarfræðingar snerta á flestum stigum lífsins og samfélagsins í heild, frá vöggu til grafar, eins og segir svo fallega í nýrri auglýsingu okkar hjúkrunarfræðinga. Við þurfum öll á hjúkrun að halda! Til hamingju með daginn hjúkrunarfræðingar! Höfundur er formaður Félags íslenskra hjúkrunarfræðinga. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Heilbrigðismál Helga Rósa Másdóttir Mest lesið Auðvaldinu best borgið í Brussel - ekki þjóðinni Ögmundur Jónasson Skoðun Það sem Ísland mun berjast fyrir í samningaviðræðum við ESB Þórður Snær Júlíusson Skoðun Er hið gamla alltaf gott? Ebba Margrèt Magnúsdóttir Skoðun Kristrún Frostadóttir sammála nei-sinnum Guðmundur Edgarsson Skoðun Halldór 01.08.2026 Halldór Þegar líðan stúlkna verður aukaatriði Lilja Benatov Hjartar Skoðun Fullyrðingar og raunveruleikinn Jón Frímann Jónsson Skoðun RKV- eða ESB-ranglætið? Benedikt V Warén Skoðun Ísland í nýrri heimsmynd Sigurgeir Þorkelsson Skoðun Af hverju er svona erfitt að vera heiðarlegur við sjálfan sig? Sigurður Árni Reynisson Skoðun Skoðun Skoðun Heilbrigt starfsumhverfi Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Ísland í nýrri heimsmynd Sigurgeir Þorkelsson skrifar Skoðun Fullyrðingar og raunveruleikinn Jón Frímann Jónsson skrifar Skoðun Kristrún Frostadóttir sammála nei-sinnum Guðmundur Edgarsson skrifar Skoðun Brestur í manngæsku - ESB og flóttafólk Ari Orrason skrifar Skoðun Þegar líðan stúlkna verður aukaatriði Lilja Benatov Hjartar skrifar Skoðun Evra eða króna? Grímur Grímsson skrifar Skoðun Auðvaldinu best borgið í Brussel - ekki þjóðinni Ögmundur Jónasson skrifar Skoðun Er hið gamla alltaf gott? Ebba Margrèt Magnúsdóttir skrifar Skoðun RKV- eða ESB-ranglætið? Benedikt V Warén skrifar Skoðun „Nei“ er ekki lok málsins, - það er frestun þess Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Hvernig varð gervigreindin til og hvernig virkar hún? Karl Thoroddsen skrifar Skoðun Af hverju er svona erfitt að vera heiðarlegur við sjálfan sig? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Það sem Ísland mun berjast fyrir í samningaviðræðum við ESB Þórður Snær Júlíusson skrifar Skoðun Hvar eru góðu mennirnir? Olga Björt Þórðardóttir skrifar Skoðun Slagorð í stað gagna: Grein Snorra Mássonar um ESB-aðild Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Stór orð, lítil rök og ekkert dæmi um ranga tölu – Svar til Konráðs S. Guðjónssonar Gauti B. Eggertsson skrifar Skoðun Hættulegasti tími ársins í umferðinni Ágúst Mogensen skrifar Skoðun Að neita að leita Kristrún Ágústsdóttir skrifar Skoðun ESB umræðan og gervigreindin Ólafur Hannesson skrifar Skoðun Vinnslustöðin rýrir afkomu sjómanna og landverkafólks – en til hvers? Gunnar Sigurðsson skrifar Skoðun Hver ber raunverulega ábyrgð á minkaslysinu? Anahita Sahar Babaei skrifar Skoðun Spænska knattspyrnuliðið sem héraðsmetafór fyrir Spán Jordi Oriola Folch skrifar Skoðun Gæði bygginga ráðast ekki ef reglugerðum einum saman Bergþóra Góa Kvaran skrifar Skoðun Ég hélt að þetta væri bara lítið hrúður Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Af hverju já? Reynir Böðvarsson skrifar Skoðun Ef lausnirnar eru til, af hverju eru þær ekki notaðar? Birgir Hrafn Birgisson skrifar Skoðun Óreiða á samviskunni Páll Rafnar Þorsteinsson skrifar Skoðun Fullveldi fyrir hvern? Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Viðræðurnar snúast um aðlögun Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Sjá meira
Í dag, 12. maí, er alþjóðlegur dagur hjúkrunarfræðinga og jafnframt fæðingardagur Florence Nightingale, sem gjarnan er kölluð fyrsti hjúkrunarfræðingurinn. Florence var vel menntuð kona sem helgaði líf sitt hjúkrun og umbótum í heilbrigðisþjónustu. Hún beitti tölfræðilegum gögnum til að sýna fram á gagnsemi meðferða og vinnubragða og sýndi meðal annars með afgerandi hætti að sjúklingum farnaðist betur þegar þeir sem sinntu þeim gættu að hreinlæti, hreinsuðu hendur sínar, tryggðu góða næringu og ferskt loft. Á grunni rannsókna og vísinda stendur hjúkrunarfræði enn í dag. Hjúkrunarfræðingar sinna störfum sínum á grunni gagnreyndrar þekkingar um hvaða aðferðir reynast bestar til að hjúkra fólki til heilsu. Mikilvægi vísinda og þekkingar í hjúkrunarfræði hefur alltaf verið ótvírætt og þörfin fyrir góða menntun hjúkrunarfræðinga hefur aldrei verið meiri en nú. Starfið krefst bæði þekkingar á nýrri tækni, meðferðum og nýsköpun í heilbrigðisþjónustu og skilnings á félagslegum, menningarlegum og umhverfislegum þáttum sem hafa áhrif á heilsu fólks. Hjúkrunarfræðingar þurfa að geta sinnt fjölbreyttum skjólstæðingum, stýrt þverfaglegu samstarfi og endurspeglað það samfélag sem þeir starfa í. Viðfangsefni hjúkrunarfræðinga breytast stöðugt í takt við samfélagsþróun. Fjölgun aldraðra, aukning lífsstílssjúkdóma, fleiri langvinn fjölveikindi og þörf fyrir aukna sérhæfingu kallar á nýjar lausnir og öra þekkingarþróun hjúkrunarfræðinga. Á sama tíma skapa stríð, fólksflutningar, loftslagsbreytingar, náttúruhamfarir og skautun í samfélaginu nýjar áskoranir sem krefjast menningarfærni og þekkingar á fjölbreyttum heilsufarsvanda. Því er afar brýnt að menntun hjúkrunarfræðinga sé öflug og vönduð. Hjúkrunarfræðingar á Íslandi hafa lengi verið í fremstu röð á heimsvísu og notið mikils trausts. Hjúkrunarfræði var færð á háskólastig hér á landi fyrir rúmlega 50 árum, fyrst Evrópulanda og í fyrra fagnaði Tímarit hjúkrunarfræðinga 100 ára afmæli sem gerir það að einu elsta tímariti landsins. Frá upphafi hafa íslenskir hjúkrunarfræðingar verið frumkvöðlar sem sýnt hafa dug, metnað og þor til þess að vera í fararbroddi og veita bestu mögulegu hjúkrun sem völ er á. Sá metnaður sést vel í því hvernig hjúkrunarfræðingar hafa nýtt aukin tækifæri til starfsþróunar síðasta ár. Umsóknum í Starfsþróunarsetur hjúkrunarfræðinga fjölgaði um 80% milli ára eftir að framlag til þess var aukið í síðustu kjarasamningum. Það endurspeglar sterkan vilja stéttarinnar til að efla þekkingu sína með það markmið að auka gæði og öryggi hjúkrunar sem þeir veita. Félag íslenskra hjúkrunarfræðinga telur rúmlega 4.000 starfandi hjúkrunarfræðinga og um 90% þeirra starfar hjá hinu opinbera við margskonar störf. Í þessari öflugu stétt felast gríðarleg verðmæti fyrir íslenskt samfélag og heilbrigðiskerfi sem mikilvægt er að nýta til fulls. Í dag höldum við upp á alþjóðlegan dag hjúkrunarfræðinga. Ég hvet fólk til að staldra við og rifja upp síðasta augnablikið sem það mætti hjúkrunarfræðingi við störf. Því hjúkrunarfræðingar snerta á flestum stigum lífsins og samfélagsins í heild, frá vöggu til grafar, eins og segir svo fallega í nýrri auglýsingu okkar hjúkrunarfræðinga. Við þurfum öll á hjúkrun að halda! Til hamingju með daginn hjúkrunarfræðingar! Höfundur er formaður Félags íslenskra hjúkrunarfræðinga.
Skoðun Af hverju er svona erfitt að vera heiðarlegur við sjálfan sig? Sigurður Árni Reynisson skrifar
Skoðun Stór orð, lítil rök og ekkert dæmi um ranga tölu – Svar til Konráðs S. Guðjónssonar Gauti B. Eggertsson skrifar
Skoðun Vinnslustöðin rýrir afkomu sjómanna og landverkafólks – en til hvers? Gunnar Sigurðsson skrifar