Það sem hentar að bíða með þar til eftir kosningar í Kópavogi! Theódóra Þorsteinsdóttir skrifar 12. maí 2026 11:21 Fyrir stuttu óskaði ég eftir því að fá upplýsingar um stöðuna á Barnaskóla Kársness á dagskrá bæjarráðs. Ég fékk engin skrifleg gögn. Á fundinum kom hins vegar fram að Kópavogsbær hefði reynt að kyrrsetja eignir ítalska verktakans á Ítalíu. Það gekk ekki, því ítalski verktakinn er í einhvers konar fjárhagslegri endurskipulagningu og ekki hægt að ganga að eignum hans til tryggingar fyrir bótum. Barnaskólinn átti að kosta 3,2 milljarða árið 2021 en kostnaðurinn er nú að nálgast 9 milljarða. Ég er algjörlega handviss um að ef þetta mál væri í Reykjavík væri allt brjálað, enda er framúrkeyrslan gríðarleg. Til dæmis fór Bragginn 257 milljónum fram úr áætlun, en Kársnesskóli hefur farið milljörðum fram úr miðað við það tilboð sem tekið var í skólann og þann kostnað sem skólinn átti að bera. Þegar ákveðið var að rifta samningnum var búið að greiða verktakanum 1,5 milljarð og verkið átti þá að vera um það bil hálfnað. Kópavogsbær ákvað að bjóða verkið ekki út aftur, heldur voru undirverktakar meira og minna settir á tímakaup. Það er auðvitað brjálsemi. Bæjarfulltrúar fengu upplýsingar um að krafan á ítalska verktakann ætti að liggja fyrir í nóvember 2025. Síðan var talað um mars og svo mánaðamótin apríl/maí. Enn hafa engar upplýsingar um kröfuna komið fram. Hvað veldur? Hvað tefur? Allt bendir til þess að Kópavogsbær fái tjónið ekki bætt að fullu og óvissa er uppi um hvort einhverjar bætur fáist yfirleitt. Það hefur háttað þannig til á þessu kjörtímabili að öll stóru verkefnin sem þessi meirihluti snertir fara í skrúfuna. Meirihlutinn fékk upp í hendurnar nýtt hverfi til úthlutunar. Fyrsti áfangi var strax kærður og ákvörðunin um úthlutun var felld úr gildi, þar sem hún fór í bága við jafnræðisreglu og réttmætisreglu stjórnsýslulaga. Enn ekki hvað! Nú er enn eitt dómsmálið í boði Sjálfstæðisflokks og Framsóknar farið í gang. Nýverið lögðu þau síðan af stað með samkeppnisviðræður um byggingu nýrrar stúku fyrir HK. Kostnaðaráætlunin er 2,2 milljarðar. Strax er komin kæra frá Ístaki og samningsgerð hefur verið stöðvuð. Kærunefnd metur nú málið og lætur í ljós álit sitt á skaðabótaskyldu Kópavogsbæjar. Það verður fróðlegt að sjá hvernig Kópavogsbær ætlar að svara þeim alvarlegu athugasemdum sem komið hafa fram um ferlið. Svo má ekki gleyma því að Kópavogsbær hefur tekið inn um 10 milljarða í sölu lóða á þessu kjörtímabili. Þess vegna líta mælikvarðarnir betur út. Þegar einskiptis lóðasala er tekin út úr uppgjöri ársins 2025 er Kópavogsbær rekinn með 400 milljóna króna halla. Staðan er þannig að annaðhvort þarf að koma til lántaka eða lóðasölu til þess að skila rekstrinum á núlli. Kjörnir fulltrúar sem vilja geta sagt að þetta sé „besta rekstrarár í 18 ár þrátt fyrir miklar fjárfestingar“ hafa því ríkan hvata til að selja allar lóðir til hæstbjóðenda. Með þessari aðferð getur lóðakostnaður numið 12–16 milljónum króna á hverja íbúð áður en tekið er tillit til lögbundinna gjalda og byggingarkostnaðar. Það bitnar á ungu fólki og tekjulægri fjölskyldum sem eiga sífellt erfiðara með að komast inn á íbúðamarkaðinn. Já, og svo má bæta því við að meirihlutinn hefur hækkað gatnagerðargjöld um 140% á kjörtímabilinu. Þannig að þetta meinta „besta rekstrarár í 18 ár“ og þessar „miklu fjárfestingar“ eru ekkert annað en álögur á ungt fólk og framúrkeyrsla í opinberum framkvæmdum. Höfundur er oddviti Viðreisnar í bæjarstjórn Kópavogsbæjar. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Theódóra S. Þorsteinsdóttir Mest lesið Er hið gamla alltaf gott? Ebba Margrèt Magnúsdóttir Skoðun Auðvaldinu best borgið í Brussel - ekki þjóðinni Ögmundur Jónasson Skoðun Það sem Ísland mun berjast fyrir í samningaviðræðum við ESB Þórður Snær Júlíusson Skoðun Halldór 01.08.2026 Halldór Þegar líðan stúlkna verður aukaatriði Lilja Benatov Hjartar Skoðun RKV- eða ESB-ranglætið? Benedikt V Warén Skoðun „Nei“ er ekki lok málsins, - það er frestun þess Hjálmar Vilhjálmsson Skoðun Af hverju er svona erfitt að vera heiðarlegur við sjálfan sig? Sigurður Árni Reynisson Skoðun Evra eða króna? Grímur Grímsson Skoðun Kristrún Frostadóttir sammála nei-sinnum Guðmundur Edgarsson Skoðun Skoðun Skoðun Fullyrðingar og raunveruleikinn Jón Frímann Jónsson skrifar Skoðun Kristrún Frostadóttir sammála nei-sinnum Guðmundur Edgarsson skrifar Skoðun Brestur í manngæsku - ESB og flóttafólk Ari Orrason skrifar Skoðun Þegar líðan stúlkna verður aukaatriði Lilja Benatov Hjartar skrifar Skoðun Evra eða króna? Grímur Grímsson skrifar Skoðun Auðvaldinu best borgið í Brussel - ekki þjóðinni Ögmundur Jónasson skrifar Skoðun Er hið gamla alltaf gott? Ebba Margrèt Magnúsdóttir skrifar Skoðun RKV- eða ESB-ranglætið? Benedikt V Warén skrifar Skoðun „Nei“ er ekki lok málsins, - það er frestun þess Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Hvernig varð gervigreindin til og hvernig virkar hún? Karl Thoroddsen skrifar Skoðun Af hverju er svona erfitt að vera heiðarlegur við sjálfan sig? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Það sem Ísland mun berjast fyrir í samningaviðræðum við ESB Þórður Snær Júlíusson skrifar Skoðun Hvar eru góðu mennirnir? Olga Björt Þórðardóttir skrifar Skoðun Slagorð í stað gagna: Grein Snorra Mássonar um ESB-aðild Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Stór orð, lítil rök og ekkert dæmi um ranga tölu – Svar til Konráðs S. Guðjónssonar Gauti B. Eggertsson skrifar Skoðun Hættulegasti tími ársins í umferðinni Ágúst Mogensen skrifar Skoðun Að neita að leita Kristrún Ágústsdóttir skrifar Skoðun ESB umræðan og gervigreindin Ólafur Hannesson skrifar Skoðun Vinnslustöðin rýrir afkomu sjómanna og landverkafólks – en til hvers? Gunnar Sigurðsson skrifar Skoðun Hver ber raunverulega ábyrgð á minkaslysinu? Anahita Sahar Babaei skrifar Skoðun Spænska knattspyrnuliðið sem héraðsmetafór fyrir Spán Jordi Oriola Folch skrifar Skoðun Gæði bygginga ráðast ekki ef reglugerðum einum saman Bergþóra Góa Kvaran skrifar Skoðun Ég hélt að þetta væri bara lítið hrúður Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Af hverju já? Reynir Böðvarsson skrifar Skoðun Ef lausnirnar eru til, af hverju eru þær ekki notaðar? Birgir Hrafn Birgisson skrifar Skoðun Óreiða á samviskunni Páll Rafnar Þorsteinsson skrifar Skoðun Fullveldi fyrir hvern? Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Viðræðurnar snúast um aðlögun Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Kristrún skýrði loksins hvað verður kosið um Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Ég þekki ekki lengur minn gamla Sjálfstæðisflokk Dagur Jónsson skrifar Sjá meira
Fyrir stuttu óskaði ég eftir því að fá upplýsingar um stöðuna á Barnaskóla Kársness á dagskrá bæjarráðs. Ég fékk engin skrifleg gögn. Á fundinum kom hins vegar fram að Kópavogsbær hefði reynt að kyrrsetja eignir ítalska verktakans á Ítalíu. Það gekk ekki, því ítalski verktakinn er í einhvers konar fjárhagslegri endurskipulagningu og ekki hægt að ganga að eignum hans til tryggingar fyrir bótum. Barnaskólinn átti að kosta 3,2 milljarða árið 2021 en kostnaðurinn er nú að nálgast 9 milljarða. Ég er algjörlega handviss um að ef þetta mál væri í Reykjavík væri allt brjálað, enda er framúrkeyrslan gríðarleg. Til dæmis fór Bragginn 257 milljónum fram úr áætlun, en Kársnesskóli hefur farið milljörðum fram úr miðað við það tilboð sem tekið var í skólann og þann kostnað sem skólinn átti að bera. Þegar ákveðið var að rifta samningnum var búið að greiða verktakanum 1,5 milljarð og verkið átti þá að vera um það bil hálfnað. Kópavogsbær ákvað að bjóða verkið ekki út aftur, heldur voru undirverktakar meira og minna settir á tímakaup. Það er auðvitað brjálsemi. Bæjarfulltrúar fengu upplýsingar um að krafan á ítalska verktakann ætti að liggja fyrir í nóvember 2025. Síðan var talað um mars og svo mánaðamótin apríl/maí. Enn hafa engar upplýsingar um kröfuna komið fram. Hvað veldur? Hvað tefur? Allt bendir til þess að Kópavogsbær fái tjónið ekki bætt að fullu og óvissa er uppi um hvort einhverjar bætur fáist yfirleitt. Það hefur háttað þannig til á þessu kjörtímabili að öll stóru verkefnin sem þessi meirihluti snertir fara í skrúfuna. Meirihlutinn fékk upp í hendurnar nýtt hverfi til úthlutunar. Fyrsti áfangi var strax kærður og ákvörðunin um úthlutun var felld úr gildi, þar sem hún fór í bága við jafnræðisreglu og réttmætisreglu stjórnsýslulaga. Enn ekki hvað! Nú er enn eitt dómsmálið í boði Sjálfstæðisflokks og Framsóknar farið í gang. Nýverið lögðu þau síðan af stað með samkeppnisviðræður um byggingu nýrrar stúku fyrir HK. Kostnaðaráætlunin er 2,2 milljarðar. Strax er komin kæra frá Ístaki og samningsgerð hefur verið stöðvuð. Kærunefnd metur nú málið og lætur í ljós álit sitt á skaðabótaskyldu Kópavogsbæjar. Það verður fróðlegt að sjá hvernig Kópavogsbær ætlar að svara þeim alvarlegu athugasemdum sem komið hafa fram um ferlið. Svo má ekki gleyma því að Kópavogsbær hefur tekið inn um 10 milljarða í sölu lóða á þessu kjörtímabili. Þess vegna líta mælikvarðarnir betur út. Þegar einskiptis lóðasala er tekin út úr uppgjöri ársins 2025 er Kópavogsbær rekinn með 400 milljóna króna halla. Staðan er þannig að annaðhvort þarf að koma til lántaka eða lóðasölu til þess að skila rekstrinum á núlli. Kjörnir fulltrúar sem vilja geta sagt að þetta sé „besta rekstrarár í 18 ár þrátt fyrir miklar fjárfestingar“ hafa því ríkan hvata til að selja allar lóðir til hæstbjóðenda. Með þessari aðferð getur lóðakostnaður numið 12–16 milljónum króna á hverja íbúð áður en tekið er tillit til lögbundinna gjalda og byggingarkostnaðar. Það bitnar á ungu fólki og tekjulægri fjölskyldum sem eiga sífellt erfiðara með að komast inn á íbúðamarkaðinn. Já, og svo má bæta því við að meirihlutinn hefur hækkað gatnagerðargjöld um 140% á kjörtímabilinu. Þannig að þetta meinta „besta rekstrarár í 18 ár“ og þessar „miklu fjárfestingar“ eru ekkert annað en álögur á ungt fólk og framúrkeyrsla í opinberum framkvæmdum. Höfundur er oddviti Viðreisnar í bæjarstjórn Kópavogsbæjar.
Skoðun Af hverju er svona erfitt að vera heiðarlegur við sjálfan sig? Sigurður Árni Reynisson skrifar
Skoðun Stór orð, lítil rök og ekkert dæmi um ranga tölu – Svar til Konráðs S. Guðjónssonar Gauti B. Eggertsson skrifar
Skoðun Vinnslustöðin rýrir afkomu sjómanna og landverkafólks – en til hvers? Gunnar Sigurðsson skrifar