Takk Hveragerði Njörður Sigurðsson skrifar 14. maí 2026 10:02 „Yfir dyrum hinnar glæsilegu hallar Vinnumálaskrifstofunnar í Genéve stendur skýrum dráttum letruð latneska setningin: „Si vis pacem, cole justitiam“, er að efni til mætti þýða þannig: „Ef annt þú friðnum, þá iðkaðu réttlæti“. Í þessum orðum felast mikil sannindi, sem sérstaklega má tengja við framkvæmd félagsmálefnanna. Á meðan félagslegt réttlæti ríkir ekki, fæst enginn friður innan þjóðfélagsins. Og sá friður á ekki heldur að fást, fyrr en það réttlæti er tryggt.“ Þessi orð Stefáns Jóhanns Stefánssonar, þingmanns og ráðherra, sem ég las fyrir um tuttugu árum í formála bókarinnar Félagsmál á Íslandi frá árinu 1942, hafa oft leitað til mín. Þau minna okkur á að stjórnmál snúast á endanum um fólk, samfélag og ábyrgð okkar hvert gagnvart öðru. Þau hafa verið mér mikilvægt leiðarljós í mínum pólitísku störfum í gegnum tíðina. Njörður Sigurðsson Það eru ekki síst velferðarmálin sem hafa staðið mér nærri. Á þessu kjörtímabili höfum við í Okkar Hveragerði lagt áherslu á að styrkja stoð- og velferðarþjónustu sveitarfélagsins, auka stuðning við barnafjölskyldur og fjölga fjölbreyttum búsetuúrræðum, s.s. með félagslegum leiguíbúðum, námsmannaíbúðum og íbúðum með aðgengi fyrir alla, svo dæmi séu tekin. Við höfum fundið sterkt fyrir því, bæði frá notendum þjónustunnar og starfsfólki, að þessi uppbygging hefur skipt máli í daglegu lífi fólks. Þar birtist kannski best það samfélagslega réttlæti sem var ofarlega í huga Stefáns Jóhanns fyrir meira en áttatíu árum. Á sama tíma höfum við unnið markvisst að því að bæta rekstur sveitarfélagsins, styrkja fjárhag þess, sækja nýja tekjustofna og gera stjórnsýsluna skilvirkari og vandaðri. Það er mikilvægt vegna þess að öflug velferðarþjónusta og góð samfélagsþjónusta verða aðeins byggð á traustum grunni. Ég sat minn síðasta bæjarstjórnarfund í Hveragerðisbæ síðastliðinn þriðjudag. Minn fyrsta fund sat ég 28. júní 2010, þá sem varamaður í bæjarstjórn, en ég hef starfað sem bæjarfulltrúi frá árinu 2014. Það eru því liðin nær sextán ár síðan ég steig inn í heim sveitarstjórnarmála. Það voru blendnar tilfinningar þegar forseti bæjarstjórnar sleit síðasta fundi þessa kjörtímabils. Þessum árum fylgja ótal minningar, verkefni, áskoranir, árangur og samstarf með góðu fólki. Það er sérstök tilfinning að loka kafla sem hefur tekið svo stóran hluta af lífi manns í langan tíma. Á sama tíma fylgir því ákveðin ró og þakklæti að geta litið til baka og séð hversu margt hefur áunnist fyrir samfélagið okkar á þessum árum. Það er líka góð tilfinning að sjá nýtt og öflugt fólk stíga fram í bæjarmálafélaginu Okkar Hveragerði, sem ég tók þátt í að stofna árið 2018. Hugsjónir og markmið Okkar Hveragerðis hafa alltaf verið skýr: að hafa hagsmuni bæjarbúa og Hveragerðisbæjar að leiðarljósi, óháð landsmálapólitík og hagsmunum landsflokka. Ég veit því að framtíð Okkar Hveragerðis er í góðum höndum með því öfluga fólki sem nú tekur við keflinu og þeirri sterku bakvarðasveit sem stendur þar að baki. Fyrst og fremst ríkir þó þakklæti. Þakklæti fyrir traustið, samstarfið, vináttuna og tækifærið til að taka þátt í að móta samfélagið okkar. Takk Hveragerði. Höfundur er fráfarandi bæjarfulltrúi Okkar Hveragerðis Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Njörður Sigurðsson Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Skuggamansal á Íslandi Sævar Þór Jónsson Skoðun Bókasöfnin okkar Hrönn Soffíu Björgvinsdóttir Skoðun Skattlagning til velsældar Hannes Lúðvíksson Skoðun Skildi hugmynd Trumps vera “sleggjan” sem allir eru að leita af. Eggert Guðmundsson Skoðun Í hvaða vitleysu erum við stödd? Ragnheiður Stephensen Skoðun Hver á arfinn? Gunnar Ármannsson Skoðun Þjóðarsjúkrahúsið seinkar Sigurður Sigurðsson Skoðun Hvar eru þingmenn NV-kjördæmis? Sigurður Páll Jónsson Skoðun Að tala um dauðann er að tala um lífið Ingrid Kuhlman Skoðun Opið bréf til Húnboga Þórs Árnasonar Margrét Rut Eddudóttir Skoðun Skoðun Skoðun Bókasöfnin okkar Hrönn Soffíu Björgvinsdóttir skrifar Skoðun Skildi hugmynd Trumps vera “sleggjan” sem allir eru að leita af. Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Opið bréf til Húnboga Þórs Árnasonar Margrét Rut Eddudóttir skrifar Skoðun Hvar eru þingmenn NV-kjördæmis? Sigurður Páll Jónsson skrifar Skoðun Noregur styrkir EES – Ísland verður að fylgja Rögnvaldur Guðmundsson skrifar Skoðun Landsleikar RÚV! Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar Skoðun Við erum ekki jafn ömurleg og við höldum Þorsteinn Tjörvi Sigurðsson skrifar Skoðun Bjórinn sem slapp við suðurferðina Elís Pétur Elísson skrifar Skoðun Í hvaða vitleysu erum við stödd? Ragnheiður Stephensen skrifar Skoðun Skattlagning til velsældar Hannes Lúðvíksson skrifar Skoðun Baráttan er ekki búin Mordekaí Elí Esrason skrifar Skoðun Hver á arfinn? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Að tala um dauðann er að tala um lífið Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Til hamingju Reykjanesbær með leikskólana okkar Guðný Birna Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Skuggamansal á Íslandi Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun Grateful Dead á Sæbrautinni Júlíus Valsson skrifar Skoðun Þjóðarsjúkrahúsið seinkar Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Er gervigreindin spegill mannkyns Kristján Logason skrifar Skoðun Er Þórarinn Tyrfings nýja framtíð Vogs? Bergþóra Haralds Eiðsdóttir skrifar Skoðun Tólf ára ákvað ég að gera bíó Arnar Benjamín Kristjánsson skrifar Skoðun Hvað segja gögnin í raun um ásakanir á hendur séra Friðriki Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Það er sárt að tapa kosningum Heimir Már Pétursson skrifar Skoðun Er enn þess virði að leggja á sig langt háskólanám? Gunnar Alexander Ólafsson skrifar Skoðun Engin fjölskylda á að þurfa að standa ein Eydís Ásbjörnsdóttir skrifar Skoðun Þegar reglurnar gilda ekki jafnt Ágúst Karlsson skrifar Skoðun Utanríkisstefna án ábyrgðar? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar Skoðun PISA-skellur en hvað svo? Inga Sæland skrifar Skoðun Hver verndar velferð barna þegar náttúran blandar kynjunum? Jón Þór Ólafsson skrifar Skoðun Einhliða bergmálshellir og heimildir sem hrynja Lilja Benatov Hjartar skrifar Sjá meira
„Yfir dyrum hinnar glæsilegu hallar Vinnumálaskrifstofunnar í Genéve stendur skýrum dráttum letruð latneska setningin: „Si vis pacem, cole justitiam“, er að efni til mætti þýða þannig: „Ef annt þú friðnum, þá iðkaðu réttlæti“. Í þessum orðum felast mikil sannindi, sem sérstaklega má tengja við framkvæmd félagsmálefnanna. Á meðan félagslegt réttlæti ríkir ekki, fæst enginn friður innan þjóðfélagsins. Og sá friður á ekki heldur að fást, fyrr en það réttlæti er tryggt.“ Þessi orð Stefáns Jóhanns Stefánssonar, þingmanns og ráðherra, sem ég las fyrir um tuttugu árum í formála bókarinnar Félagsmál á Íslandi frá árinu 1942, hafa oft leitað til mín. Þau minna okkur á að stjórnmál snúast á endanum um fólk, samfélag og ábyrgð okkar hvert gagnvart öðru. Þau hafa verið mér mikilvægt leiðarljós í mínum pólitísku störfum í gegnum tíðina. Njörður Sigurðsson Það eru ekki síst velferðarmálin sem hafa staðið mér nærri. Á þessu kjörtímabili höfum við í Okkar Hveragerði lagt áherslu á að styrkja stoð- og velferðarþjónustu sveitarfélagsins, auka stuðning við barnafjölskyldur og fjölga fjölbreyttum búsetuúrræðum, s.s. með félagslegum leiguíbúðum, námsmannaíbúðum og íbúðum með aðgengi fyrir alla, svo dæmi séu tekin. Við höfum fundið sterkt fyrir því, bæði frá notendum þjónustunnar og starfsfólki, að þessi uppbygging hefur skipt máli í daglegu lífi fólks. Þar birtist kannski best það samfélagslega réttlæti sem var ofarlega í huga Stefáns Jóhanns fyrir meira en áttatíu árum. Á sama tíma höfum við unnið markvisst að því að bæta rekstur sveitarfélagsins, styrkja fjárhag þess, sækja nýja tekjustofna og gera stjórnsýsluna skilvirkari og vandaðri. Það er mikilvægt vegna þess að öflug velferðarþjónusta og góð samfélagsþjónusta verða aðeins byggð á traustum grunni. Ég sat minn síðasta bæjarstjórnarfund í Hveragerðisbæ síðastliðinn þriðjudag. Minn fyrsta fund sat ég 28. júní 2010, þá sem varamaður í bæjarstjórn, en ég hef starfað sem bæjarfulltrúi frá árinu 2014. Það eru því liðin nær sextán ár síðan ég steig inn í heim sveitarstjórnarmála. Það voru blendnar tilfinningar þegar forseti bæjarstjórnar sleit síðasta fundi þessa kjörtímabils. Þessum árum fylgja ótal minningar, verkefni, áskoranir, árangur og samstarf með góðu fólki. Það er sérstök tilfinning að loka kafla sem hefur tekið svo stóran hluta af lífi manns í langan tíma. Á sama tíma fylgir því ákveðin ró og þakklæti að geta litið til baka og séð hversu margt hefur áunnist fyrir samfélagið okkar á þessum árum. Það er líka góð tilfinning að sjá nýtt og öflugt fólk stíga fram í bæjarmálafélaginu Okkar Hveragerði, sem ég tók þátt í að stofna árið 2018. Hugsjónir og markmið Okkar Hveragerðis hafa alltaf verið skýr: að hafa hagsmuni bæjarbúa og Hveragerðisbæjar að leiðarljósi, óháð landsmálapólitík og hagsmunum landsflokka. Ég veit því að framtíð Okkar Hveragerðis er í góðum höndum með því öfluga fólki sem nú tekur við keflinu og þeirri sterku bakvarðasveit sem stendur þar að baki. Fyrst og fremst ríkir þó þakklæti. Þakklæti fyrir traustið, samstarfið, vináttuna og tækifærið til að taka þátt í að móta samfélagið okkar. Takk Hveragerði. Höfundur er fráfarandi bæjarfulltrúi Okkar Hveragerðis
Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar