Valdimar Víðisson hlustar: Það sem ég lærði af Coda Terminal Ragnar Þór Reynisson skrifar 14. maí 2026 16:34 Samstaðan sem hreyfði bæinn Fyrir tæpum tveimur árum kynnti Carbfix verkefnið Coda Terminal, sem fól í sér að dæla koltvíoxíði niður í jörðina við Vallarhverfið til varanlegrar geymslu. Ég fór að kynna mér málið og við þá eftirgrennslan vöknuðu margar stórar spurningar. Þegar íbúi í hverfinu, Arndís Kjartansdóttir lýsti yfir áhyggjum sínum á hverfasíðunni á Facebook, fann ég að ég deildi þeim fyllilega með henni. Við þekktumst ekki neitt á þessum tíma, en þarna leiddu sameiginlegar áhyggjur okkar tvo íbúa saman. Það sem byrjaði sem einföld athugasemd varð fljótt að öflugu hreyfiafli íbúa sem settu stórt spurningarmerki við fyrirhugaðar framkvæmdir. Þetta var barátta Davíðs við Golíat. Við vorum íbúar með engan annan málsvara en okkar eigin raddir, en á skömmum tíma söfnuðust yfir 4.000 manns í hópinn okkar. Undirskriftalisti gegn verkefninu taldi 6.090 manns, þar sem meira en helmingurinn voru Hafnfirðingar. Samstaðan var ótvíræð. Gaslýsing á ekki heima í bæjarstjórn Í samtölum okkar við fulltrúa flokkanna kom í ljós mikill munur á viðmóti. Á meðan sumir nálguðust okkur strax, þurftum við að ganga eftir samtali hjá öðrum. Það er mikilvægt að kjörnir fulltrúar átti sig á því að áhyggjur íbúa eru sprottnar af raunverulegri umhyggju og raunverulegum tilfinningum sem á að mæta af virðingu en ekki afskiptaleysi. Því miður upplifðum við mikið af því sem kalla má „gaslýsingu“. Reynt var að gera lítið úr áhyggjum okkar og einstaka menn vildu kalla til sérfræðinga úr fræðiheiminum til að blása á óttann eins og hann ætti ekki rétt á sér. Sú nálgun fór þvert ofan í mörg okkar Hafnfirðinga. Þegar bæjarstjóri stendur með fólkinu Í miðjum þessum mótmælum kynntist ég Valdimari Víðissyni. Hann tók við bæjarstjóraembættinu í byrjun árs 2025 og mætti okkur af mikilli einlægni. Í upphafi vorum við efablandin, við trúðum því að bæjarstjórnin væri hreinlega harðákveðin í að fá höfnina sem fylgdi verkefninu á forsendum Carbfix frekar en bæjarins. Eftir því sem samtölin urðu fleiri fann ég að hjá Valdimar var engin uppgerð, hann var sannarlega að hlusta. Á troðfullum fundi í Bæjarbíó í ársbyrjun 2025 stóð hann fast á því að verkefnið yrði aldrei að veruleika í andstöðu við íbúa. Þar gaf hann það loforð standandi á sviðinu að við íbúarnir hefðum úrslitavaldið. Hann stóð með bæjarbúum þegar mest á reyndi. Heiðarleiki er forsenda íbúalýðræðis Þegar hætt var við verkefnið kom í ljós að allt sem Valdimar hafði sagt okkur var strangheiðarlegt. Hann sýndi og sannaði að hægt er taka ákvarðanir með festu án þess að hundsa raddir þeirra sem þar búa. Hann skildi að íbúalýðræði snýst um virðingu og samráð. Hann gerði aldrei lítið úr áhyggjum íbúa, heldur tók mark á þeim. Það var í kjölfarið á þessu sem Valdimar fékk mig til að ganga til liðs við Framsókn í Hafnarfirði. Eftir umhugsun var ákvörðunin auðveld. Mín gildi um heiðarleika, hlustun og virðingu fyrir íbúum stemma fullkomlega við hans vinnubrögð og stefnu flokksins. Ég vil sjá Valdimar áfram sem bæjarstjóra okkar því hann skilur íbúa og vill í alvöru gera samfélagið okkar betra. Ég hef upplifað það sjálfur að hann hlustar og þess vegna treysti ég honum til að leiða stærri verkefni í bænum og gæta þess að þau verði aldrei keyrð áfram í andstöðu við íbúa. Við þurfum á þínu atkvæði að halda þann 16. maí. X-B fyrri Framsókn í Hafnarfirði Þetta snýst um Hafnarfjörð. Höfundur er í 9.sæti á framboðslista Framsóknar í Hafnarfirði. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Coda Terminal Mest lesið Auðvaldinu best borgið í Brussel - ekki þjóðinni Ögmundur Jónasson Skoðun Er hið gamla alltaf gott? Ebba Margrèt Magnúsdóttir Skoðun Það sem Ísland mun berjast fyrir í samningaviðræðum við ESB Þórður Snær Júlíusson Skoðun Halldór 01.08.2026 Halldór Kristrún Frostadóttir sammála nei-sinnum Guðmundur Edgarsson Skoðun Þegar líðan stúlkna verður aukaatriði Lilja Benatov Hjartar Skoðun RKV- eða ESB-ranglætið? Benedikt V Warén Skoðun Af hverju er svona erfitt að vera heiðarlegur við sjálfan sig? Sigurður Árni Reynisson Skoðun „Nei“ er ekki lok málsins, - það er frestun þess Hjálmar Vilhjálmsson Skoðun Evra eða króna? Grímur Grímsson Skoðun Skoðun Skoðun Ísland í nýrri heimsmynd Sigurgeir Þorkelsson skrifar Skoðun Fullyrðingar og raunveruleikinn Jón Frímann Jónsson skrifar Skoðun Kristrún Frostadóttir sammála nei-sinnum Guðmundur Edgarsson skrifar Skoðun Brestur í manngæsku - ESB og flóttafólk Ari Orrason skrifar Skoðun Þegar líðan stúlkna verður aukaatriði Lilja Benatov Hjartar skrifar Skoðun Evra eða króna? Grímur Grímsson skrifar Skoðun Auðvaldinu best borgið í Brussel - ekki þjóðinni Ögmundur Jónasson skrifar Skoðun Er hið gamla alltaf gott? Ebba Margrèt Magnúsdóttir skrifar Skoðun RKV- eða ESB-ranglætið? Benedikt V Warén skrifar Skoðun „Nei“ er ekki lok málsins, - það er frestun þess Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Hvernig varð gervigreindin til og hvernig virkar hún? Karl Thoroddsen skrifar Skoðun Af hverju er svona erfitt að vera heiðarlegur við sjálfan sig? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Það sem Ísland mun berjast fyrir í samningaviðræðum við ESB Þórður Snær Júlíusson skrifar Skoðun Hvar eru góðu mennirnir? Olga Björt Þórðardóttir skrifar Skoðun Slagorð í stað gagna: Grein Snorra Mássonar um ESB-aðild Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Stór orð, lítil rök og ekkert dæmi um ranga tölu – Svar til Konráðs S. Guðjónssonar Gauti B. Eggertsson skrifar Skoðun Hættulegasti tími ársins í umferðinni Ágúst Mogensen skrifar Skoðun Að neita að leita Kristrún Ágústsdóttir skrifar Skoðun ESB umræðan og gervigreindin Ólafur Hannesson skrifar Skoðun Vinnslustöðin rýrir afkomu sjómanna og landverkafólks – en til hvers? Gunnar Sigurðsson skrifar Skoðun Hver ber raunverulega ábyrgð á minkaslysinu? Anahita Sahar Babaei skrifar Skoðun Spænska knattspyrnuliðið sem héraðsmetafór fyrir Spán Jordi Oriola Folch skrifar Skoðun Gæði bygginga ráðast ekki ef reglugerðum einum saman Bergþóra Góa Kvaran skrifar Skoðun Ég hélt að þetta væri bara lítið hrúður Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Af hverju já? Reynir Böðvarsson skrifar Skoðun Ef lausnirnar eru til, af hverju eru þær ekki notaðar? Birgir Hrafn Birgisson skrifar Skoðun Óreiða á samviskunni Páll Rafnar Þorsteinsson skrifar Skoðun Fullveldi fyrir hvern? Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Viðræðurnar snúast um aðlögun Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Kristrún skýrði loksins hvað verður kosið um Gunnar Ármannsson skrifar Sjá meira
Samstaðan sem hreyfði bæinn Fyrir tæpum tveimur árum kynnti Carbfix verkefnið Coda Terminal, sem fól í sér að dæla koltvíoxíði niður í jörðina við Vallarhverfið til varanlegrar geymslu. Ég fór að kynna mér málið og við þá eftirgrennslan vöknuðu margar stórar spurningar. Þegar íbúi í hverfinu, Arndís Kjartansdóttir lýsti yfir áhyggjum sínum á hverfasíðunni á Facebook, fann ég að ég deildi þeim fyllilega með henni. Við þekktumst ekki neitt á þessum tíma, en þarna leiddu sameiginlegar áhyggjur okkar tvo íbúa saman. Það sem byrjaði sem einföld athugasemd varð fljótt að öflugu hreyfiafli íbúa sem settu stórt spurningarmerki við fyrirhugaðar framkvæmdir. Þetta var barátta Davíðs við Golíat. Við vorum íbúar með engan annan málsvara en okkar eigin raddir, en á skömmum tíma söfnuðust yfir 4.000 manns í hópinn okkar. Undirskriftalisti gegn verkefninu taldi 6.090 manns, þar sem meira en helmingurinn voru Hafnfirðingar. Samstaðan var ótvíræð. Gaslýsing á ekki heima í bæjarstjórn Í samtölum okkar við fulltrúa flokkanna kom í ljós mikill munur á viðmóti. Á meðan sumir nálguðust okkur strax, þurftum við að ganga eftir samtali hjá öðrum. Það er mikilvægt að kjörnir fulltrúar átti sig á því að áhyggjur íbúa eru sprottnar af raunverulegri umhyggju og raunverulegum tilfinningum sem á að mæta af virðingu en ekki afskiptaleysi. Því miður upplifðum við mikið af því sem kalla má „gaslýsingu“. Reynt var að gera lítið úr áhyggjum okkar og einstaka menn vildu kalla til sérfræðinga úr fræðiheiminum til að blása á óttann eins og hann ætti ekki rétt á sér. Sú nálgun fór þvert ofan í mörg okkar Hafnfirðinga. Þegar bæjarstjóri stendur með fólkinu Í miðjum þessum mótmælum kynntist ég Valdimari Víðissyni. Hann tók við bæjarstjóraembættinu í byrjun árs 2025 og mætti okkur af mikilli einlægni. Í upphafi vorum við efablandin, við trúðum því að bæjarstjórnin væri hreinlega harðákveðin í að fá höfnina sem fylgdi verkefninu á forsendum Carbfix frekar en bæjarins. Eftir því sem samtölin urðu fleiri fann ég að hjá Valdimar var engin uppgerð, hann var sannarlega að hlusta. Á troðfullum fundi í Bæjarbíó í ársbyrjun 2025 stóð hann fast á því að verkefnið yrði aldrei að veruleika í andstöðu við íbúa. Þar gaf hann það loforð standandi á sviðinu að við íbúarnir hefðum úrslitavaldið. Hann stóð með bæjarbúum þegar mest á reyndi. Heiðarleiki er forsenda íbúalýðræðis Þegar hætt var við verkefnið kom í ljós að allt sem Valdimar hafði sagt okkur var strangheiðarlegt. Hann sýndi og sannaði að hægt er taka ákvarðanir með festu án þess að hundsa raddir þeirra sem þar búa. Hann skildi að íbúalýðræði snýst um virðingu og samráð. Hann gerði aldrei lítið úr áhyggjum íbúa, heldur tók mark á þeim. Það var í kjölfarið á þessu sem Valdimar fékk mig til að ganga til liðs við Framsókn í Hafnarfirði. Eftir umhugsun var ákvörðunin auðveld. Mín gildi um heiðarleika, hlustun og virðingu fyrir íbúum stemma fullkomlega við hans vinnubrögð og stefnu flokksins. Ég vil sjá Valdimar áfram sem bæjarstjóra okkar því hann skilur íbúa og vill í alvöru gera samfélagið okkar betra. Ég hef upplifað það sjálfur að hann hlustar og þess vegna treysti ég honum til að leiða stærri verkefni í bænum og gæta þess að þau verði aldrei keyrð áfram í andstöðu við íbúa. Við þurfum á þínu atkvæði að halda þann 16. maí. X-B fyrri Framsókn í Hafnarfirði Þetta snýst um Hafnarfjörð. Höfundur er í 9.sæti á framboðslista Framsóknar í Hafnarfirði.
Skoðun Af hverju er svona erfitt að vera heiðarlegur við sjálfan sig? Sigurður Árni Reynisson skrifar
Skoðun Stór orð, lítil rök og ekkert dæmi um ranga tölu – Svar til Konráðs S. Guðjónssonar Gauti B. Eggertsson skrifar
Skoðun Vinnslustöðin rýrir afkomu sjómanna og landverkafólks – en til hvers? Gunnar Sigurðsson skrifar