Má bjóða þér nokkra milljarða? Róbert Ragnarsson skrifar 15. maí 2026 07:52 Viðreisn hefur verið alveg skýr á því að við ætlum að einfalda stjórnkerfi borgarinnar, draga úr kostnaði og koma þeim peningum í þjónustu út í hverfunum. Við ætlum að færa milljarð árlega úr ráðhúsinu í þjónustu. Það eru 4 milljarðar á kjörtímabilinu. Það er vel hægt. Ég hef farið í samskonar aðgerðir áður sem bæjarstjóri og ráðgjafi sveitarfélaga. Aðgerðir sem hafa bætt ákvarðanatöku og skilað ávinningi fyrir íbúa. Börn af biðlistum Í dag bíða fötluð börn mánuðum og árum saman eftir greiningu og þjónustu sem þau eiga rétt á. Þetta eru ár og mánuðir sem tapast, tími sem hefur varanleg áhrif á líf barnanna og fjölskyldna. Á meðan peningar fara í of þungt stjórnkerfi, bíða börn eftir þjónustu sem á að vera sjálfsögð. Sem dæmi má nefna þrífast ekki mörg börn með einhverfu í heimaskóla og er ákall eftir fleiri sérdeildum. Börn og ungt fólk með fötlun bíða eftir skammtímadvöl og búsetuúrræðum. Viðreisn ætlar að snúa þessu við! Kostnaður borgarinnar um 3,5 milljörðum hærri Stjórnsýsla Reykjavíkur kostar rúmlega 13 milljarða á ári. Það gera tæplega 94 þúsund krónur á hvern íbúa, 11 þúsund krónum meira en landsmeðaltalið. Þetta þýðir einfaldlega að ef borgin næði sama árangri og meðal sveitarfélagið myndi stjórnsýslan kosta 1,5 milljarði minna en hún gerir í dag. Ef Reykjavíkurborg næði sama árangri og Mosfellsbær eða Akureyri, þar sem kostnaðurinn er hæstur af hinum stóru sveitarfélögunum, myndi stjórnsýsla borgarinnar kosta um 3,5 milljörðum minna en hún gerir í dag. Verðmiðinn væri enn lægri ef miðað væri við Hafnarfjörð eða Reykjanesbæ. Þessar upplýsingar liggja fyrir í opinberum gögnum Sambands íslenskra sveitarfélaga. Viðreisn ætlar að snúa þessu við og hefur sett fram það hóflega markmið að lækka kostnaðinn við stjórnsýslu borgarinnar um milljarð á ári. Stærðaróhagkvæmni Reykjavíkurborg hefur fjárfest mikið í stafrænni umbreytingu. Sú fjárfesting og stærðarhagkvæmni ætti að skila sér í lægri kostnaði. Við í Viðreisn ætlum að ná þeirri hagræðingu fram. Það eru mörg verkefni sem voru einu sinni mikilvæg, en eru það ekki lengur, sem við sjáum fyrir okkur að draga úr eða hætta. Til dæmis verkefni sem voru sett af stað í COVID, eða voru afleiðing samningaviðræðna milli flokkanna sem allir þurftu að fá sitt. Byrjum á okkur sjálfum Við ætlum að byrja á okkur sjálfum með því að lækka kostnað við borgarfulltrúa úr um 850 milljónum í um 750 milljónir króna árlega. Þar eru fyrstu 100 milljónirnar komnar. Viðreisn hefur verið opin og heiðarleg með að stöðugildum í stjórnsýslu mun fækka. Það eru um 600 stöðugildi í stjórnsýslu hjá borginni sem eru ekki í beinni þjónustu við borgarbúa. Við viljum fækka þeim um 10%. Það er hagræðing um 800 til 900 milljónir króna árlega. Það mun ekki hafa áhrif á grunnþjónustu við borgarbúa, heldur þvert á móti mun stjórnkerfið verða einfaldara og kvikara. Hjá Reykjavíkurborg starfar mjög öflugt og hæft fólk sem eftirspurn er eftir í atvinnulífinu. Við breytingar sem þessar er mikilvægt að gæta að öllum réttindum starfsfólks og sýna fólki virðingu. Það er vel hægt. Ég hef gert þetta áður og ætla að gera aftur í Reykjavíkurborg. Höfundur skipar 2. sæti á lista Viðreisnar í Reykjavík. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Róbert Ragnarsson Viðreisn Reykjavík Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Mannréttindi í Reykjavík í hættu Eldur Smári Kristinsson Skoðun Þegar íslenskir embættismenn auglýsa ísraelskt njósnafyrirtæki Ragnhildur Hólmgeirsdóttir,Magnús Magnússon Skoðun Viðreisn gengur í verkin Róbert Ragnarsson Skoðun Lifandi hvalir skapa líka verðmæti Rannveig Grétarsdóttir Skoðun How to ruin a university system with one law Colin Fisher Skoðun Geisp Þorgerður María Þorbjarnardóttir Skoðun Upplýst umræða og framsal ríkisvalds Margrét Einarsdóttir Skoðun Nei Íslandsbanki ég er ekki 6 ára Kristján Logason Skoðun Dánaraðstoð fyrir deyjandi fólk: Á ótti við framtíðina að ráða úrslitum? Svanur Sigurbjörnsson Skoðun Líffræðileg fjölbreytni á undanþágu? Maren Davíðsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Brexit og fyrirhuguð þjóðaratkvæðagreiðsla hér á landi Meyvant Þórólfsson skrifar Skoðun How to ruin a university system with one law Colin Fisher skrifar Skoðun Upplýst umræða og framsal ríkisvalds Margrét Einarsdóttir skrifar Skoðun Skólinn er alltaf vandinn Íris E. Gísladóttir skrifar Skoðun Geisp Þorgerður María Þorbjarnardóttir skrifar Skoðun Dánaraðstoð fyrir deyjandi fólk: Á ótti við framtíðina að ráða úrslitum? Svanur Sigurbjörnsson skrifar Skoðun Það sem kynslóðir byggðu – og okkar ábyrgð að varðveita Sveinn Kristjánsson skrifar Skoðun Handan óttans: Hvers konar Ísland viljum við byggja? Bjarndís Helena Mitchell skrifar Skoðun Lifandi hvalir skapa líka verðmæti Rannveig Grétarsdóttir skrifar Skoðun Þegar íslenskir embættismenn auglýsa ísraelskt njósnafyrirtæki Ragnhildur Hólmgeirsdóttir,Magnús Magnússon skrifar Skoðun Hangið frammi á gangi í von um fréttir Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Viðreisn gengur í verkin Róbert Ragnarsson skrifar Skoðun Mannréttindi í Reykjavík í hættu Eldur Smári Kristinsson skrifar Skoðun Hvernig líður fjölskyldunni? Auður Axelsdóttir skrifar Skoðun Heilbrigðisráðherra slær eigið heimsmet Vilhjálmur Hjálmarsson skrifar Skoðun Borgarlínan og Línuborg Soria Þórður Már Sigfússon skrifar Skoðun Hvaða börn koma fyrst? Lúðvík Júlíusson skrifar Skoðun Lífeyririnn okkar má ekki týnast Sandra B. Franks skrifar Skoðun Aldrei fleiri Ljón á Íslandi Selma Rut Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Mikilvægur áfangi fyrir eldri ökumenn Björn Snæbjörnsson skrifar Skoðun Nei Íslandsbanki ég er ekki 6 ára Kristján Logason skrifar Skoðun Er gervigreind örlög eða stefna? Hanna Kristín Skaftadóttir skrifar Skoðun Menningarsjá og hlutverk hennar Anna Hildur Hildibrandsdóttir ,Erna Kaaber skrifar Skoðun Líffræðileg fjölbreytni á undanþágu? Maren Davíðsdóttir skrifar Skoðun Minna fólk – aðrar þarfir Bozena Raczkowska skrifar Skoðun Fullveldi og almannaheill Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Börnin fyrst, kerfið svo Inga Sæland skrifar Skoðun Hvar mega okkar minnstu bræður borða? Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar Skoðun Núverandi heilbrigðiskerfi er ekki sjálfbært – aukið einkaframtak er hluti af lausninni Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun Valdatafl og viðskiptapólitík í lagareldi Eydís Ásbjörnsdóttir skrifar Sjá meira
Viðreisn hefur verið alveg skýr á því að við ætlum að einfalda stjórnkerfi borgarinnar, draga úr kostnaði og koma þeim peningum í þjónustu út í hverfunum. Við ætlum að færa milljarð árlega úr ráðhúsinu í þjónustu. Það eru 4 milljarðar á kjörtímabilinu. Það er vel hægt. Ég hef farið í samskonar aðgerðir áður sem bæjarstjóri og ráðgjafi sveitarfélaga. Aðgerðir sem hafa bætt ákvarðanatöku og skilað ávinningi fyrir íbúa. Börn af biðlistum Í dag bíða fötluð börn mánuðum og árum saman eftir greiningu og þjónustu sem þau eiga rétt á. Þetta eru ár og mánuðir sem tapast, tími sem hefur varanleg áhrif á líf barnanna og fjölskyldna. Á meðan peningar fara í of þungt stjórnkerfi, bíða börn eftir þjónustu sem á að vera sjálfsögð. Sem dæmi má nefna þrífast ekki mörg börn með einhverfu í heimaskóla og er ákall eftir fleiri sérdeildum. Börn og ungt fólk með fötlun bíða eftir skammtímadvöl og búsetuúrræðum. Viðreisn ætlar að snúa þessu við! Kostnaður borgarinnar um 3,5 milljörðum hærri Stjórnsýsla Reykjavíkur kostar rúmlega 13 milljarða á ári. Það gera tæplega 94 þúsund krónur á hvern íbúa, 11 þúsund krónum meira en landsmeðaltalið. Þetta þýðir einfaldlega að ef borgin næði sama árangri og meðal sveitarfélagið myndi stjórnsýslan kosta 1,5 milljarði minna en hún gerir í dag. Ef Reykjavíkurborg næði sama árangri og Mosfellsbær eða Akureyri, þar sem kostnaðurinn er hæstur af hinum stóru sveitarfélögunum, myndi stjórnsýsla borgarinnar kosta um 3,5 milljörðum minna en hún gerir í dag. Verðmiðinn væri enn lægri ef miðað væri við Hafnarfjörð eða Reykjanesbæ. Þessar upplýsingar liggja fyrir í opinberum gögnum Sambands íslenskra sveitarfélaga. Viðreisn ætlar að snúa þessu við og hefur sett fram það hóflega markmið að lækka kostnaðinn við stjórnsýslu borgarinnar um milljarð á ári. Stærðaróhagkvæmni Reykjavíkurborg hefur fjárfest mikið í stafrænni umbreytingu. Sú fjárfesting og stærðarhagkvæmni ætti að skila sér í lægri kostnaði. Við í Viðreisn ætlum að ná þeirri hagræðingu fram. Það eru mörg verkefni sem voru einu sinni mikilvæg, en eru það ekki lengur, sem við sjáum fyrir okkur að draga úr eða hætta. Til dæmis verkefni sem voru sett af stað í COVID, eða voru afleiðing samningaviðræðna milli flokkanna sem allir þurftu að fá sitt. Byrjum á okkur sjálfum Við ætlum að byrja á okkur sjálfum með því að lækka kostnað við borgarfulltrúa úr um 850 milljónum í um 750 milljónir króna árlega. Þar eru fyrstu 100 milljónirnar komnar. Viðreisn hefur verið opin og heiðarleg með að stöðugildum í stjórnsýslu mun fækka. Það eru um 600 stöðugildi í stjórnsýslu hjá borginni sem eru ekki í beinni þjónustu við borgarbúa. Við viljum fækka þeim um 10%. Það er hagræðing um 800 til 900 milljónir króna árlega. Það mun ekki hafa áhrif á grunnþjónustu við borgarbúa, heldur þvert á móti mun stjórnkerfið verða einfaldara og kvikara. Hjá Reykjavíkurborg starfar mjög öflugt og hæft fólk sem eftirspurn er eftir í atvinnulífinu. Við breytingar sem þessar er mikilvægt að gæta að öllum réttindum starfsfólks og sýna fólki virðingu. Það er vel hægt. Ég hef gert þetta áður og ætla að gera aftur í Reykjavíkurborg. Höfundur skipar 2. sæti á lista Viðreisnar í Reykjavík.
Þegar íslenskir embættismenn auglýsa ísraelskt njósnafyrirtæki Ragnhildur Hólmgeirsdóttir,Magnús Magnússon Skoðun
Dánaraðstoð fyrir deyjandi fólk: Á ótti við framtíðina að ráða úrslitum? Svanur Sigurbjörnsson Skoðun
Skoðun Dánaraðstoð fyrir deyjandi fólk: Á ótti við framtíðina að ráða úrslitum? Svanur Sigurbjörnsson skrifar
Skoðun Þegar íslenskir embættismenn auglýsa ísraelskt njósnafyrirtæki Ragnhildur Hólmgeirsdóttir,Magnús Magnússon skrifar
Skoðun Núverandi heilbrigðiskerfi er ekki sjálfbært – aukið einkaframtak er hluti af lausninni Sævar Þór Jónsson skrifar
Þegar íslenskir embættismenn auglýsa ísraelskt njósnafyrirtæki Ragnhildur Hólmgeirsdóttir,Magnús Magnússon Skoðun
Dánaraðstoð fyrir deyjandi fólk: Á ótti við framtíðina að ráða úrslitum? Svanur Sigurbjörnsson Skoðun