Króatar og ávextir ESB-aðildar Gunnar Hólmsteinn Ársælsson skrifar 23. maí 2026 12:01 Í umræðunni um komandi atkvæðagreiðslu um framhald aðildarviðræðna við ESB, sem á köflum er virkilega furðuleg, er ýmsu kastað fram og margir kveða sér hljóðs. Vitræn umræða virðist eiga undir högg að sækja og meira að segja fyrrum hátt settir aðilar samfélagsins fara með fleipur og tala gegn viðurkenndum staðreyndum. Það er dapurlegt. Smáríki Króatía, með um 4 milljónir íbúa, er nýjasta aðildarríki ESB, en landið gekk í sambandið árið 2013. Landið sótti um aðild árið 2003, en fyrst þurfti að ganga frá ýmsum hlutum, meðal annars vegna þess að Króatar voru hluti af hinu hræðilega borgarastríði í fyrrum Júgóslavíu á árunum 1991-1995. Miklir bardagar fóru fram í Króatíu, þó mestur hafi djöfulgangurinn verið í Bosníu-Hersegóvínu (nú umsóknarríki að ESB). Júgóslavía er í dag aðeins minningin ein. Ríki sem ganga í ESB greiða fyrir það ákveðið gjald, svona svipað og þegar einstaklingur gengur til dæmis í golfklúbb. Þetta gjald er hluti af þjóðarframleiðslu, í tilfelli Íslands yrði það um sennilega um 0.8% af þjóðarframleiðslu, samkvæmt Evrópuvef H.Í. Um það er þó mögulega hægt að semja. Bæði Bretar og Svíar fengu afslátt þegar þeir sömdu um aðild. Bretar gengu hins vegar úr ESB 2020, eins og frægt er orðið. Flestir þeirra sjá eftir því í dag. En með fullri aðild að ESB fá aðildarríkin hins vegar fullan aðgang að sjóðum þess, sem eru stórir. ESB er nefnilega samansafn af mörgum öflugustu hagkerfum heims og er þriðja stærsta efnahagskerfi heimsins samantekið, á eftir Bandaríkjunum og Kína. Úr þessum sjóðum er síðan veitt fjármagni til ýmislegra verkefna til hagsbóta fyrir aðildarríkin; uppbyggingar mannvirkja, byggðamála, almennra innviða og fleira slíkt. Sem og til rannsókna og vísinda, mennta og menningarmála, svo dæmi séu tekin. Veruleg aukning fjárfestingar Rannsóknir hafa sýnt að eftir aðild hefur erlend fjárfesting aukist verulega í því ríki sem gengið hefur í sambandið. Um allt að tugi prósenta. Í þessu samhengi er áhugavert að skoða nýjasta dæmið, frá Króatíu. Það lítur svona út: Frá aðild hafa Króatar borgað um 5,2 milljarða evra í aðildargjöld. Á móti hafa þeir hins vegar fengið styrki og erlenda fjárfestingu upp á um 30 milljarða evra, eða um 3 milljarða evra að meðaltali á ári. Það eru um 450 milljarðar íslenskra króna árlega. Nettó-hagnaður Króatíu er því mikill. Árið 2013 þegar landið gekk í ESB var þjóðarframleiðsla á mann um 15.000 dollarar, en er í dag um 30.000 dollarar. Tvöföldun, takk fyrir. Útflutningur vöru og þjónustu hefur einnig aukist verulega, eða um allt að 70% til landa innan ESB. Frá þessu var sagt á vefsíðu The Dubrovnik Times, sem er króatískur fjölmiðill í hinni fornfrægu hafnarborg, Dubrovnik. Heildarútflutningur Króata árið 2013 var um 10 milljarðar evra, en var kominn í 25 milljarða evra árið 2025. Og hefur aldrei verið jafn mikill. Atvinnuleysi hefur farið úr um 18% í um 6%. Það er meira en 50% lækkun. Má ekkert taka tíma? Í umræðunni hér heima er því slegið fram að þetta sé svo ofboðslega dýrt allt saman að það taki þessu ekki. Og að þetta sé svo mikið vesen, taki t.d. svo mikinn tíma. Vissulega jú, þetta mun kosta einhverja peninga og tíma. En á sama tíma er fjármagni eytt í hluti (eða ekki), sem einnig kosta mikla peninga, en skila litlu. Til dæmis hefur dýpkun við Landeyjarhöfn frá árinu 2022 kostað rúmlega 7 milljarða (og stefnir í meira). Sjálf höfnin kostaði rúmlega 3 milljarða og hefur nýting hennar því miður verið langt undir væntingum. Góðir hlutir gerast hægt, segir máltækið. Svokölluð ,,innviðaskuld“ hérlendis er talinn vera um 600 milljarðar (viðhaldsþörf vega og annað slíkt). Sé ekkert í þessu gert, mun það kosta íslenskt samfélag mikið í framtíðinni. Mun sá kostnaður bara aukast. Möguleikar í boði Höfundur er þeirrar skoðunar að með fullri aðild að ESB opnist fyrir mikla möguleika á sviði bæði erlendrar og innlendrar fjárfestingar. Reynsla annarra þjóða af aðild að ESB sýnir það einfaldlega. Þess vegna er mér afstaða bæði SA og Samtaka iðnaðarins algerlega óskiljanleg. Mér sýnist það einfaldlega vera þannig að þessir stóru aðilar í atvinnulífinu vilji bara ekki skoða málið. Setningar á borð við ,,ESB er mjög áhugaverður markaður“ heyrast ekki. Hvers vegna? Um þessi mál og aðild Króata að ESB er hægt að finna allskonar efni um á netinu og það er ekki verið að fela neitt. Allt er uppi á borðum og upplýsingarnar bókstaflega liggja fyrir framan okkur. Það er bara að ná í þær. Um atkvæðagreiðsluna í sumar hér á landi er líka til fullt af upplýsingum. Króatía sjálfstæð og fullvalda með evruna En smáþjóðin Króatía (sjálfstæð og fullvalda!) nýtur nú fullrar aðildar að ESB og hefur farið alla leið, en landið tók upp evruna sem gjaldmiðil í ársbyrjun árið 2023. Tæp 80% Króata álíta að aðild að ESB hafi gagnast landinu vel, samkvæmt nýjum tölum úr könnunum á þessu ári. Við upptöku evru hefur erlend fjárfesting aukist enn frekar og traust gagnvart króatísku efnahagslífi. Á sama tíma erum við hér heima með krónu sem enginn býst við öðru af en verðbólgu, svimandi háum vöxtum og verðtryggingu. Er það íslenska framtíðin? Höfundur er stjórnmálafræðingur. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Gunnar Hólmsteinn Ársælsson Skoðun: Þjóðaratkvæðagreiðsla um ESB-viðræður Mest lesið Iðumálið frá upphafi frá sjónarhóli Stóru-Laxárdeildar Esther Guðjónsdótti Skoðun Óttinn sem gerir fólk leiðitamt og þörfin að tilheyra Helga Þórólfsdóttir Skoðun Bíddu! Erum við ekki að kjósa um það sama? Yngvi Ómar Sigrúnarson Skoðun Gögnin á borðið Steindór Þórarinsson Skoðun Stóra spurningin um íslenskt fiskeldi Björn Hembre,Daníel Jakobsson,Vidar Aspehaug Skoðun Ég hélt að ég vissi hvað fullveldi væri Hilmar Kristinsson Skoðun Hver stjórnar ríkisstjórn Kristrúnar Frostadóttur? Júlíus Valsson Skoðun Íslenska fánann á ekki að nota til skemmdarverka Ugla Stefanía Kristjönudóttir Jónsdóttir Skoðun Röng spurning í réttri umræðu Hjálmar Bogi Hafliðason Skoðun Börn fá aðeins eina bernsku Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir Skoðun Skoðun Skoðun „Hagræðingar” í Reykjanesbæ Halldóra Fríða Þorvaldssdóttir,Guðný Birna Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Óttinn sem gerir fólk leiðitamt og þörfin að tilheyra Helga Þórólfsdóttir skrifar Skoðun Tennur og tryggingar Guðjón Sigurbjartsson skrifar Skoðun Iðumálið frá upphafi frá sjónarhóli Stóru-Laxárdeildar Esther Guðjónsdótti skrifar Skoðun Íslenska fánann á ekki að nota til skemmdarverka Ugla Stefanía Kristjönudóttir Jónsdóttir skrifar Skoðun Stóra spurningin um íslenskt fiskeldi Björn Hembre,Daníel Jakobsson,Vidar Aspehaug skrifar Skoðun Bíddu! Erum við ekki að kjósa um það sama? Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Hver stjórnar ríkisstjórn Kristrúnar Frostadóttur? Júlíus Valsson skrifar Skoðun Vantar okkur líka lesefni sem börn hafa áhuga á að velja sjálf? Birgir Hrafn Birgisson skrifar Skoðun Verum góð við hvort annað Eva Pandora Baldursdóttir skrifar Skoðun Ég hélt að ég vissi hvað fullveldi væri Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Umburðarlyndið sem geltir Sveinn Kristjánsson skrifar Skoðun Börn fá aðeins eina bernsku Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Gögnin á borðið Steindór Þórarinsson skrifar Skoðun Röng spurning í réttri umræðu Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Vönduð hönnun er ábyrg uppbygging Björg Torfadóttir skrifar Skoðun Markaðsverð raforku í áttfalt heimilisverð Símon Einarsson skrifar Skoðun Aukin gjaldtaka vinnur gegn dreifingu ferðamanna Sara Sigmundsdóttir skrifar Skoðun Svíkjum ekki gerða samninga Bragi Bjarnason skrifar Skoðun Danir ætla að verja Grænland Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun Já eða nei? Kosningar 29. ágúst 2026 Grétar H. Óskarsson skrifar Skoðun Þegar innviðaskuldin gjaldfellir samfélagssáttmálann Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Ekki sjá eftir atkvæðinu þínu! Arnar Steinn Þórarinsson skrifar Skoðun Símafriður er kominn til að vera og það er fagnaðarefni Atli Þór Jóhannsson,Hermann Arnar Austmar,Dagný Hróbjartsdóttir,Héðinn Svarfdal Björnsson,Karen Kristine Pye,Kristófer Nökkvi Sigurðsson,Kristín Ólöf Grétarsdóttir,Salka Hauksdóttir,Sigvaldi Egill Lárusson,Stefán Þór Helgason,Stefán Karl Snorrason skrifar Skoðun Er sanngjarnt að almenningssamgöngur á landsbyggðinni séu skertar? Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Í kjörklefanum erum við ein Jón Steindór Valdimarsson skrifar Skoðun Sævar Helgi horfir heima Atli Viðar Thorstensen skrifar Skoðun Skiptir stærðin máli? Páll Rafnar Þorsteinsson skrifar Skoðun Samvinna auðlindagreina styrkir allra hag Þorsteinn Másson skrifar Skoðun Ekki ert þú nú mikill maður Kristján Loftsson Kristján Logason skrifar Sjá meira
Í umræðunni um komandi atkvæðagreiðslu um framhald aðildarviðræðna við ESB, sem á köflum er virkilega furðuleg, er ýmsu kastað fram og margir kveða sér hljóðs. Vitræn umræða virðist eiga undir högg að sækja og meira að segja fyrrum hátt settir aðilar samfélagsins fara með fleipur og tala gegn viðurkenndum staðreyndum. Það er dapurlegt. Smáríki Króatía, með um 4 milljónir íbúa, er nýjasta aðildarríki ESB, en landið gekk í sambandið árið 2013. Landið sótti um aðild árið 2003, en fyrst þurfti að ganga frá ýmsum hlutum, meðal annars vegna þess að Króatar voru hluti af hinu hræðilega borgarastríði í fyrrum Júgóslavíu á árunum 1991-1995. Miklir bardagar fóru fram í Króatíu, þó mestur hafi djöfulgangurinn verið í Bosníu-Hersegóvínu (nú umsóknarríki að ESB). Júgóslavía er í dag aðeins minningin ein. Ríki sem ganga í ESB greiða fyrir það ákveðið gjald, svona svipað og þegar einstaklingur gengur til dæmis í golfklúbb. Þetta gjald er hluti af þjóðarframleiðslu, í tilfelli Íslands yrði það um sennilega um 0.8% af þjóðarframleiðslu, samkvæmt Evrópuvef H.Í. Um það er þó mögulega hægt að semja. Bæði Bretar og Svíar fengu afslátt þegar þeir sömdu um aðild. Bretar gengu hins vegar úr ESB 2020, eins og frægt er orðið. Flestir þeirra sjá eftir því í dag. En með fullri aðild að ESB fá aðildarríkin hins vegar fullan aðgang að sjóðum þess, sem eru stórir. ESB er nefnilega samansafn af mörgum öflugustu hagkerfum heims og er þriðja stærsta efnahagskerfi heimsins samantekið, á eftir Bandaríkjunum og Kína. Úr þessum sjóðum er síðan veitt fjármagni til ýmislegra verkefna til hagsbóta fyrir aðildarríkin; uppbyggingar mannvirkja, byggðamála, almennra innviða og fleira slíkt. Sem og til rannsókna og vísinda, mennta og menningarmála, svo dæmi séu tekin. Veruleg aukning fjárfestingar Rannsóknir hafa sýnt að eftir aðild hefur erlend fjárfesting aukist verulega í því ríki sem gengið hefur í sambandið. Um allt að tugi prósenta. Í þessu samhengi er áhugavert að skoða nýjasta dæmið, frá Króatíu. Það lítur svona út: Frá aðild hafa Króatar borgað um 5,2 milljarða evra í aðildargjöld. Á móti hafa þeir hins vegar fengið styrki og erlenda fjárfestingu upp á um 30 milljarða evra, eða um 3 milljarða evra að meðaltali á ári. Það eru um 450 milljarðar íslenskra króna árlega. Nettó-hagnaður Króatíu er því mikill. Árið 2013 þegar landið gekk í ESB var þjóðarframleiðsla á mann um 15.000 dollarar, en er í dag um 30.000 dollarar. Tvöföldun, takk fyrir. Útflutningur vöru og þjónustu hefur einnig aukist verulega, eða um allt að 70% til landa innan ESB. Frá þessu var sagt á vefsíðu The Dubrovnik Times, sem er króatískur fjölmiðill í hinni fornfrægu hafnarborg, Dubrovnik. Heildarútflutningur Króata árið 2013 var um 10 milljarðar evra, en var kominn í 25 milljarða evra árið 2025. Og hefur aldrei verið jafn mikill. Atvinnuleysi hefur farið úr um 18% í um 6%. Það er meira en 50% lækkun. Má ekkert taka tíma? Í umræðunni hér heima er því slegið fram að þetta sé svo ofboðslega dýrt allt saman að það taki þessu ekki. Og að þetta sé svo mikið vesen, taki t.d. svo mikinn tíma. Vissulega jú, þetta mun kosta einhverja peninga og tíma. En á sama tíma er fjármagni eytt í hluti (eða ekki), sem einnig kosta mikla peninga, en skila litlu. Til dæmis hefur dýpkun við Landeyjarhöfn frá árinu 2022 kostað rúmlega 7 milljarða (og stefnir í meira). Sjálf höfnin kostaði rúmlega 3 milljarða og hefur nýting hennar því miður verið langt undir væntingum. Góðir hlutir gerast hægt, segir máltækið. Svokölluð ,,innviðaskuld“ hérlendis er talinn vera um 600 milljarðar (viðhaldsþörf vega og annað slíkt). Sé ekkert í þessu gert, mun það kosta íslenskt samfélag mikið í framtíðinni. Mun sá kostnaður bara aukast. Möguleikar í boði Höfundur er þeirrar skoðunar að með fullri aðild að ESB opnist fyrir mikla möguleika á sviði bæði erlendrar og innlendrar fjárfestingar. Reynsla annarra þjóða af aðild að ESB sýnir það einfaldlega. Þess vegna er mér afstaða bæði SA og Samtaka iðnaðarins algerlega óskiljanleg. Mér sýnist það einfaldlega vera þannig að þessir stóru aðilar í atvinnulífinu vilji bara ekki skoða málið. Setningar á borð við ,,ESB er mjög áhugaverður markaður“ heyrast ekki. Hvers vegna? Um þessi mál og aðild Króata að ESB er hægt að finna allskonar efni um á netinu og það er ekki verið að fela neitt. Allt er uppi á borðum og upplýsingarnar bókstaflega liggja fyrir framan okkur. Það er bara að ná í þær. Um atkvæðagreiðsluna í sumar hér á landi er líka til fullt af upplýsingum. Króatía sjálfstæð og fullvalda með evruna En smáþjóðin Króatía (sjálfstæð og fullvalda!) nýtur nú fullrar aðildar að ESB og hefur farið alla leið, en landið tók upp evruna sem gjaldmiðil í ársbyrjun árið 2023. Tæp 80% Króata álíta að aðild að ESB hafi gagnast landinu vel, samkvæmt nýjum tölum úr könnunum á þessu ári. Við upptöku evru hefur erlend fjárfesting aukist enn frekar og traust gagnvart króatísku efnahagslífi. Á sama tíma erum við hér heima með krónu sem enginn býst við öðru af en verðbólgu, svimandi háum vöxtum og verðtryggingu. Er það íslenska framtíðin? Höfundur er stjórnmálafræðingur.
Skoðun „Hagræðingar” í Reykjanesbæ Halldóra Fríða Þorvaldssdóttir,Guðný Birna Guðmundsdóttir skrifar
Skoðun Íslenska fánann á ekki að nota til skemmdarverka Ugla Stefanía Kristjönudóttir Jónsdóttir skrifar
Skoðun Vantar okkur líka lesefni sem börn hafa áhuga á að velja sjálf? Birgir Hrafn Birgisson skrifar
Skoðun Símafriður er kominn til að vera og það er fagnaðarefni Atli Þór Jóhannsson,Hermann Arnar Austmar,Dagný Hróbjartsdóttir,Héðinn Svarfdal Björnsson,Karen Kristine Pye,Kristófer Nökkvi Sigurðsson,Kristín Ólöf Grétarsdóttir,Salka Hauksdóttir,Sigvaldi Egill Lárusson,Stefán Þór Helgason,Stefán Karl Snorrason skrifar
Skoðun Er sanngjarnt að almenningssamgöngur á landsbyggðinni séu skertar? Halla Hrund Logadóttir skrifar