Reykjavík er að byrja á röngum enda Brynhildur Heiðar- og Ómarsdóttir skrifar 1. júlí 2026 06:46 Undanfarna daga hefur fjölda félagsfólks Visku hjá Reykjavíkurborg verið sagt upp í nafni hagræðingar. Markmiðið er að spara nokkur hundruð milljónir króna árlega, sem er dropi í hafið í rúmlega 200 milljarða króna rekstri borgarinnar. Það er auðvelt að fá almenning til að klappa fyrir slíkum táknrænum aðgerðum. Við erum hins vegar á villigötum ef við höldum að stærstu hagræðingartækifæri Reykjavíkurborgar felist í uppsögnum verðmæts starfsfólks, án þess að baki liggi ítarleg greining og heildstæð framtíðarsýn. Við þurfum að gera betur. Stærstu sparnaðartækifærin liggja annars staðar Í janúar 2025 spurði Viska hátt í 400 sérfræðinga hjá ríkisstofnunum hvar þeir sæju helst tækifæri til hagræðingar í opinberum rekstri. Niðurstöðurnar voru skýrar. Um 86% voru hlynnt hagræðingu í opinberum rekstri og 85% sáu tækifæri til hagræðingar á ýmsum sviðum. Þegar spurt var hvar þessi tækifæri lægju, allavega í ríkisrekstrinum, komu allt önnur svör en núverandi borgarstjórn hefur boðað fyrir rekstur Reykjavíkurborgar. Langflestir bentu á aukna tæknivæðingu og nútímalegri verkferla, sem lýst var sem ævafornum. Milljörðum var sagt sóað í innkaup og rándýra útvistun verkefna og stjórnmálamenn sagðir hafa lítinn áhuga á að spara á réttum stöðum. Því miður virðist nú það sama upp á teningnum hjá Reykjavíkurborg. Táknrænar, ómarkvissar sparnaðaraðgerðir sem bitna á verðmætu fólki. Fólki sem hefur litla rödd gegn þeim háværu röddum sem tala störf þeirra niður. Sum störf sem hverfa hjá Reykjavík hafa skapað tekjur í alþjóðlegu samstarfi Í umræðunni um starfsfólk Reykjavíkurborgar gleymist að sum þeirra starfa sem nú hverfa hjá borginni hafa aflað tekna í alþjóðlegu samstarfi. Ef slík störf hverfa sparast vissulega launakostnaður en um leið hverfa tekjur, þekking og tækifæri. Það er varhugavert að líta á öll stöðugildi sem einsleitan útgjaldalið. Hvert starf þarf að meta út frá því hvaða virði það skapar, ekki eingöngu hvað það kostar. Hverfum frá táknrænum aðgerðum og horfum á heildarmyndina Það er auðveldara að segja upp fólki en að endurhanna verkferla, auðveldara að leggja niður skrifstofu en að endurskoða innkaup og auðveldara að breyta skipuriti en að innleiða nýja tækni sem breytir því hvernig borgin vinnur. Ef Reykjavíkurborg ætlar að byggja upp sjálfbærari rekstur til framtíðar þarf hún að beina sjónum að því sem skiptir mestu máli: aukinni framleiðni, betri nýtingu tækni, minni sóun í innkaupum og betra samstarfi við verðmætt starfsfólk. Borgarbúar eiga skilið meira en táknrænar aðgerðir sem leiða til aukins atvinnuleysis á erfiðum tímum. Þeir eiga skilið borg sem er rekin af metnaði, skynsemi og með langtímahagsmuni að leiðarljósi. Ekki síst starfsfólk borgarinnar sem þykir oft vænna um borgarreksturinn en stjórnmálamönnunum sjálfum. Lítum á starfsfólk Reykjavíkurborgar sem hluta af lausninni fremur en vandann. Höfundur er formaður Visku – stéttarfélags sérfræðinga Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Reykjavík Mest lesið Hér eru sex veigamikil rök gegn inngöngu Íslands í Evrópusambandið Eggert Sigurbergsson Skoðun Hver lygi skapar skuld við sannleikann Yngvi Ómar Sigrúnarson Skoðun Herskylduhrakspár Haraldar skekkja raunhæfa sýn á varnarmál Svanur Sigurbjörnsson Skoðun Leiðrétting vegna greinar um Kristrúnar í breskum hlaðvarpsþætti Guðmundur Edgarsson Skoðun Rangfærslurnar standa enn og ekkert að þeim vikið Konráð S. Guðjónsson Skoðun Kristrún Frostadóttir sammála nei-sinnum Guðmundur Edgarsson Skoðun Þegar gögn verða að upplýsingaóreiðu: Nokkrum staðleysum Halldórs Jörgens Olesen svarað Kristinn Sv. Helgason Skoðun Sex ástæður fyrir JÁ-i í ágúst Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Vextir á villigötum Agnar Tómas Möller Skoðun Sigmar Guðmundsson, Bandaríkin og öryggi Íslands Hjörvar Sigurðsson Skoðun Skoðun Skoðun Heimurinn bíður ekki eftir Íslandi Birgir Orri Ásgrímsson skrifar Skoðun Leiðrétting vegna greinar um Kristrúnar í breskum hlaðvarpsþætti Guðmundur Edgarsson skrifar Skoðun Vextir á villigötum Agnar Tómas Möller skrifar Skoðun Rangfærslurnar standa enn og ekkert að þeim vikið Konráð S. Guðjónsson skrifar Skoðun Hver lygi skapar skuld við sannleikann Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Hér eru sex veigamikil rök gegn inngöngu Íslands í Evrópusambandið Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Herskylduhrakspár Haraldar skekkja raunhæfa sýn á varnarmál Svanur Sigurbjörnsson skrifar Skoðun Þegar gögn verða að upplýsingaóreiðu: Nokkrum staðleysum Halldórs Jörgens Olesen svarað Kristinn Sv. Helgason skrifar Skoðun Sigmar Guðmundsson, Bandaríkin og öryggi Íslands Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Sex ástæður fyrir JÁ-i í ágúst Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Heilbrigt starfsumhverfi Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Ísland í nýrri heimsmynd Dagur Jónsson skrifar Skoðun Fullyrðingar og raunveruleikinn Jón Frímann Jónsson skrifar Skoðun Kristrún Frostadóttir sammála nei-sinnum Guðmundur Edgarsson skrifar Skoðun Brestur í manngæsku - ESB og flóttafólk Ari Orrason skrifar Skoðun Þegar líðan stúlkna verður aukaatriði Lilja Benatov Hjartar skrifar Skoðun Evra eða króna? Grímur Grímsson skrifar Skoðun Auðvaldinu best borgið í Brussel - ekki þjóðinni Ögmundur Jónasson skrifar Skoðun Er hið gamla alltaf gott? Ebba Margrèt Magnúsdóttir skrifar Skoðun RKV- eða ESB-ranglætið? Benedikt V Warén skrifar Skoðun „Nei“ er ekki lok málsins, - það er frestun þess Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Hvernig varð gervigreindin til og hvernig virkar hún? Karl Thoroddsen skrifar Skoðun Af hverju er svona erfitt að vera heiðarlegur við sjálfan sig? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Það sem Ísland mun berjast fyrir í samningaviðræðum við ESB Þórður Snær Júlíusson skrifar Skoðun Hvar eru góðu mennirnir? Olga Björt Þórðardóttir skrifar Skoðun Slagorð í stað gagna: Grein Snorra Mássonar um ESB-aðild Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Stór orð, lítil rök og ekkert dæmi um ranga tölu – Svar til Konráðs S. Guðjónssonar Gauti B. Eggertsson skrifar Skoðun Hættulegasti tími ársins í umferðinni Ágúst Mogensen skrifar Skoðun Að neita að leita Kristrún Ágústsdóttir skrifar Skoðun ESB umræðan og gervigreindin Ólafur Hannesson skrifar Sjá meira
Undanfarna daga hefur fjölda félagsfólks Visku hjá Reykjavíkurborg verið sagt upp í nafni hagræðingar. Markmiðið er að spara nokkur hundruð milljónir króna árlega, sem er dropi í hafið í rúmlega 200 milljarða króna rekstri borgarinnar. Það er auðvelt að fá almenning til að klappa fyrir slíkum táknrænum aðgerðum. Við erum hins vegar á villigötum ef við höldum að stærstu hagræðingartækifæri Reykjavíkurborgar felist í uppsögnum verðmæts starfsfólks, án þess að baki liggi ítarleg greining og heildstæð framtíðarsýn. Við þurfum að gera betur. Stærstu sparnaðartækifærin liggja annars staðar Í janúar 2025 spurði Viska hátt í 400 sérfræðinga hjá ríkisstofnunum hvar þeir sæju helst tækifæri til hagræðingar í opinberum rekstri. Niðurstöðurnar voru skýrar. Um 86% voru hlynnt hagræðingu í opinberum rekstri og 85% sáu tækifæri til hagræðingar á ýmsum sviðum. Þegar spurt var hvar þessi tækifæri lægju, allavega í ríkisrekstrinum, komu allt önnur svör en núverandi borgarstjórn hefur boðað fyrir rekstur Reykjavíkurborgar. Langflestir bentu á aukna tæknivæðingu og nútímalegri verkferla, sem lýst var sem ævafornum. Milljörðum var sagt sóað í innkaup og rándýra útvistun verkefna og stjórnmálamenn sagðir hafa lítinn áhuga á að spara á réttum stöðum. Því miður virðist nú það sama upp á teningnum hjá Reykjavíkurborg. Táknrænar, ómarkvissar sparnaðaraðgerðir sem bitna á verðmætu fólki. Fólki sem hefur litla rödd gegn þeim háværu röddum sem tala störf þeirra niður. Sum störf sem hverfa hjá Reykjavík hafa skapað tekjur í alþjóðlegu samstarfi Í umræðunni um starfsfólk Reykjavíkurborgar gleymist að sum þeirra starfa sem nú hverfa hjá borginni hafa aflað tekna í alþjóðlegu samstarfi. Ef slík störf hverfa sparast vissulega launakostnaður en um leið hverfa tekjur, þekking og tækifæri. Það er varhugavert að líta á öll stöðugildi sem einsleitan útgjaldalið. Hvert starf þarf að meta út frá því hvaða virði það skapar, ekki eingöngu hvað það kostar. Hverfum frá táknrænum aðgerðum og horfum á heildarmyndina Það er auðveldara að segja upp fólki en að endurhanna verkferla, auðveldara að leggja niður skrifstofu en að endurskoða innkaup og auðveldara að breyta skipuriti en að innleiða nýja tækni sem breytir því hvernig borgin vinnur. Ef Reykjavíkurborg ætlar að byggja upp sjálfbærari rekstur til framtíðar þarf hún að beina sjónum að því sem skiptir mestu máli: aukinni framleiðni, betri nýtingu tækni, minni sóun í innkaupum og betra samstarfi við verðmætt starfsfólk. Borgarbúar eiga skilið meira en táknrænar aðgerðir sem leiða til aukins atvinnuleysis á erfiðum tímum. Þeir eiga skilið borg sem er rekin af metnaði, skynsemi og með langtímahagsmuni að leiðarljósi. Ekki síst starfsfólk borgarinnar sem þykir oft vænna um borgarreksturinn en stjórnmálamönnunum sjálfum. Lítum á starfsfólk Reykjavíkurborgar sem hluta af lausninni fremur en vandann. Höfundur er formaður Visku – stéttarfélags sérfræðinga
Þegar gögn verða að upplýsingaóreiðu: Nokkrum staðleysum Halldórs Jörgens Olesen svarað Kristinn Sv. Helgason Skoðun
Skoðun Leiðrétting vegna greinar um Kristrúnar í breskum hlaðvarpsþætti Guðmundur Edgarsson skrifar
Skoðun Hér eru sex veigamikil rök gegn inngöngu Íslands í Evrópusambandið Eggert Sigurbergsson skrifar
Skoðun Þegar gögn verða að upplýsingaóreiðu: Nokkrum staðleysum Halldórs Jörgens Olesen svarað Kristinn Sv. Helgason skrifar
Skoðun Af hverju er svona erfitt að vera heiðarlegur við sjálfan sig? Sigurður Árni Reynisson skrifar
Skoðun Stór orð, lítil rök og ekkert dæmi um ranga tölu – Svar til Konráðs S. Guðjónssonar Gauti B. Eggertsson skrifar
Þegar gögn verða að upplýsingaóreiðu: Nokkrum staðleysum Halldórs Jörgens Olesen svarað Kristinn Sv. Helgason Skoðun