Komið með skólabörnin í heimsókn á gamla leikskólann Elína Hallgrímsdóttir skrifar 1. júlí 2026 22:01 Í 5 ár eyðir barn meirihluta vökutíma síns á leikskólanum. Afstæði tímans gerir það að verkum, eins og við vitum, að 5 ár í lífi barns eru töluvert lengri en 5 ár í lífi fullorðins einstaklings. Þess vegna má reikna með því að þegar barnið á að kveðja stofnunina er það að kveðja stóran, mikilvægan og dýrmætan part úr litlu lífi þess. Við fullorðna fólkið hugsum um áfangann sem þann fyrsta, þann fyrsta af fjölmörgum sem barnið á eftir að ganga í gegnum á lífsleiðinni. En í heimi barnsins er þetta eini áfanginn. Fullorðna fólkið virðist gleyma því að barnið hefur ekki víðsýnina sem þau fullorðnu hafa öðlast, einungis með því að hafa upplifað fleiri ár og þar af leiðandi fleiri áfanga. Barnið er að kveðja hitt heimilið sitt. Heimili þar sem það hefur vaxið og þroskast. Heimili sem hefur mótað það. Barnið er að kveðja vini og fólk sem þykir vænt um það. Barnið er að kveðja stað sem það þekkir í þaula; hvern krók og kima, hvern felustað. Stað lærdóms. Stað leiks og hamingju. Öskurs og gráturs. Faðmlaga og söngva. Síðan er þessi merka veröld kvödd. Sum börn fara í skóla í öðru hverfi og koma aldrei aftur. Sum fara í skóla í sama hverfi og koma aldrei aftur. Fæst koma aftur í heimsókn. Leikskólaslit eiga ekki að vera dauði þess áfanga. Þau eiga að flæða inn í næsta áfanga og vera enn til staðar þegar litið er til baka. Leikskólaheimurinn lifir á sínum stað þó svo skólabarnið sé komið á næsta stig. Ég hvet ykkur til að koma með skólabörnin í heimsókn. Á móti þeim tekur fólk sem bíður spennt eftir því að fá að vita hvernig gengur í nýja skólanum. Sem í allri einlægni hefur áhuga á því að sjá hvernig barninu líður. Ég þekki engan kennara sem yrði ekki glaður að fá „gamlan“ nemanda í heimsókn, í smá knús. Hugsanlega eru enn góðir vinir sem eiga eftir að klára leikskólaáfangann þarna - þarna í gamla lífinu. Leikskólinn gerðist. Kennum börnunum okkar að heiðra áfangann sem mótaði fyrstu ár lífs þeirra. Tengjum saman áfangana sem við þræðum í gegnum lífið svo úr verði heild upplifana sem hefur áhrif á það hvernig manneskjur við verðum. Tengjum heimilin saman. Búum til skilning hjá börnunum um hvað skiptir máli í lífinu, hvað mótar okkur. Allt hefur áhrif. Öll upplifun, tíma eytt og deilt hefur áhrif. Það byrjar strax. Þetta er nefnilega svolítið merkilegur tími, þessi ár í ævintýrinu sem leikskólagangan er. Höfundur er kennaramenntaður leikskólakennari Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skóla- og menntamál Leikskólar Grunnskólar Mest lesið Leggjum þá Náttúruverndarstofnun niður Svanur Guðmundsson Skoðun Ég þekki ekki lengur minn gamla Sjálfstæðisflokk Dagur Jónsson Skoðun Með óttann einan að vopni Benedikt Jóhannesson Skoðun Hættum að pissa í skóinn í frostinu til að hlýja okkur – klæðum okkur í ullarsokka Grímur Atlason Skoðun Merkilegur tvískinnungur Ingólfur Sverrisson Skoðun Hvað er dýrmætara en rétturinn og valdið til að ráða okkar málum sjálf? Diljá Mist Einarsdóttir Skoðun Þjóðin á að njóta vafans Snorri Másson Skoðun ESB og skoðanabræður þínir Yngvi Ómar Sigrúnarson Skoðun Gervigreindarskrif Halldórs Jörgen Olesen Hjörvar Sigurðsson Skoðun Hjá LESA skrifum við sögurnar sjálf og höfundar eiga alltaf að fá greitt Birgir Hrafn Birgisson Skoðun Skoðun Skoðun Ég þekki ekki lengur minn gamla Sjálfstæðisflokk Dagur Jónsson skrifar Skoðun Leggjum þá Náttúruverndarstofnun niður Svanur Guðmundsson skrifar Skoðun Meðferð ríkisvaldsins á máli lífslokalæknisins Eva Hauksdóttir skrifar Skoðun Hættum að pissa í skóinn í frostinu til að hlýja okkur – klæðum okkur í ullarsokka Grímur Atlason skrifar Skoðun Með óttann einan að vopni Benedikt Jóhannesson skrifar Skoðun Merkilegur tvískinnungur Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Þjóðin á að njóta vafans Snorri Másson skrifar Skoðun Tosca skýst upp úr turninum í Brussel Jónas Sen skrifar Skoðun ESB og skoðanabræður þínir Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Hjá LESA skrifum við sögurnar sjálf og höfundar eiga alltaf að fá greitt Birgir Hrafn Birgisson skrifar Skoðun Litblindur á fótboltavellinum Ingunn Eir Andrésdóttir skrifar Skoðun Á hugmyndafræðilegt ofbeldi heima í kosningabaráttu? Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Hvað er dýrmætara en rétturinn og valdið til að ráða okkar málum sjálf? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindarskrif Halldórs Jörgen Olesen Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Íslands-Lúpínan Kristján Hreinsson skrifar Skoðun Afvegaleiðingum og rangfærslum Gauta svarað Konráð S. Guðjónsson skrifar Skoðun Áhættumat í röngum höndum Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Ábyrgð Ríkisstjórnar Íslands áður en aðildarviðræður við ESB hefjast Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Hefur þú komið á Þjóðhátíð? Íris Róbertsdóttir skrifar Skoðun Kíkt í pakkann Júlíus Valsson skrifar Skoðun Samningurinn sem stækkar í kyrrþey Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Hvað kostar léleg umsýsla ríkissjóðs okkur í raun? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Þegar gróðureldar verða að samfélagsógn Snorri Birgisson skrifar Skoðun Flestir nota gervigreind eins og leitarvél Þórdís Inga Ingigerðardóttir skrifar Skoðun Sex staðreyndir um dánaraðstoð Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Aðlögun, hvaða aðlögun? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Svar við grein Per Ekström varðandi varanlegar undanþágur Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Veganismi og dýraskaði Atli Sævar Guðmundsson skrifar Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar Skoðun Tími varanlegra undanþága er liðinn Eggert Sigurbergsson skrifar Sjá meira
Í 5 ár eyðir barn meirihluta vökutíma síns á leikskólanum. Afstæði tímans gerir það að verkum, eins og við vitum, að 5 ár í lífi barns eru töluvert lengri en 5 ár í lífi fullorðins einstaklings. Þess vegna má reikna með því að þegar barnið á að kveðja stofnunina er það að kveðja stóran, mikilvægan og dýrmætan part úr litlu lífi þess. Við fullorðna fólkið hugsum um áfangann sem þann fyrsta, þann fyrsta af fjölmörgum sem barnið á eftir að ganga í gegnum á lífsleiðinni. En í heimi barnsins er þetta eini áfanginn. Fullorðna fólkið virðist gleyma því að barnið hefur ekki víðsýnina sem þau fullorðnu hafa öðlast, einungis með því að hafa upplifað fleiri ár og þar af leiðandi fleiri áfanga. Barnið er að kveðja hitt heimilið sitt. Heimili þar sem það hefur vaxið og þroskast. Heimili sem hefur mótað það. Barnið er að kveðja vini og fólk sem þykir vænt um það. Barnið er að kveðja stað sem það þekkir í þaula; hvern krók og kima, hvern felustað. Stað lærdóms. Stað leiks og hamingju. Öskurs og gráturs. Faðmlaga og söngva. Síðan er þessi merka veröld kvödd. Sum börn fara í skóla í öðru hverfi og koma aldrei aftur. Sum fara í skóla í sama hverfi og koma aldrei aftur. Fæst koma aftur í heimsókn. Leikskólaslit eiga ekki að vera dauði þess áfanga. Þau eiga að flæða inn í næsta áfanga og vera enn til staðar þegar litið er til baka. Leikskólaheimurinn lifir á sínum stað þó svo skólabarnið sé komið á næsta stig. Ég hvet ykkur til að koma með skólabörnin í heimsókn. Á móti þeim tekur fólk sem bíður spennt eftir því að fá að vita hvernig gengur í nýja skólanum. Sem í allri einlægni hefur áhuga á því að sjá hvernig barninu líður. Ég þekki engan kennara sem yrði ekki glaður að fá „gamlan“ nemanda í heimsókn, í smá knús. Hugsanlega eru enn góðir vinir sem eiga eftir að klára leikskólaáfangann þarna - þarna í gamla lífinu. Leikskólinn gerðist. Kennum börnunum okkar að heiðra áfangann sem mótaði fyrstu ár lífs þeirra. Tengjum saman áfangana sem við þræðum í gegnum lífið svo úr verði heild upplifana sem hefur áhrif á það hvernig manneskjur við verðum. Tengjum heimilin saman. Búum til skilning hjá börnunum um hvað skiptir máli í lífinu, hvað mótar okkur. Allt hefur áhrif. Öll upplifun, tíma eytt og deilt hefur áhrif. Það byrjar strax. Þetta er nefnilega svolítið merkilegur tími, þessi ár í ævintýrinu sem leikskólagangan er. Höfundur er kennaramenntaður leikskólakennari
Hættum að pissa í skóinn í frostinu til að hlýja okkur – klæðum okkur í ullarsokka Grímur Atlason Skoðun
Hvað er dýrmætara en rétturinn og valdið til að ráða okkar málum sjálf? Diljá Mist Einarsdóttir Skoðun
Hjá LESA skrifum við sögurnar sjálf og höfundar eiga alltaf að fá greitt Birgir Hrafn Birgisson Skoðun
Skoðun Hættum að pissa í skóinn í frostinu til að hlýja okkur – klæðum okkur í ullarsokka Grímur Atlason skrifar
Skoðun Hjá LESA skrifum við sögurnar sjálf og höfundar eiga alltaf að fá greitt Birgir Hrafn Birgisson skrifar
Skoðun Á hugmyndafræðilegt ofbeldi heima í kosningabaráttu? Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar
Skoðun Hvað er dýrmætara en rétturinn og valdið til að ráða okkar málum sjálf? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar
Skoðun Ábyrgð Ríkisstjórnar Íslands áður en aðildarviðræður við ESB hefjast Eggert Guðmundsson skrifar
Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar
Hættum að pissa í skóinn í frostinu til að hlýja okkur – klæðum okkur í ullarsokka Grímur Atlason Skoðun
Hvað er dýrmætara en rétturinn og valdið til að ráða okkar málum sjálf? Diljá Mist Einarsdóttir Skoðun
Hjá LESA skrifum við sögurnar sjálf og höfundar eiga alltaf að fá greitt Birgir Hrafn Birgisson Skoðun