Byssur bæta ekki heiminn Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar 15. júlí 2026 10:00 Við lifum á viðsjárverðum tímum þar sem stríð geysa víða um heim. Ekkert virðist þokast í átt til friðar. Víða eru við völd karlmenn með skrýtna sjálfsmynd sem skipta um skoðun á mínútu fresti, vilja meira og meira og svífast einskis. Lega Íslands gerir það að verkum að ákjósanlegt er að hafa hér ítök. Það þekkja Íslendingar sem fæddir eru fyrir seinni heimsstyrjöld, er breskur og síðan amerískur her höfðu hér aðstöðu. Við sem herlaus þjóð þurfum vissulega að vera á varðbergi og verjast ef að okkur er sótt. Þegar appelsínuguli einræðisherrann i vestri vil eignast Grænland er Ísland kannski næst á lista hans yfir lönd sem gott væri að ráða yfir. Við heyrum í fréttum af rússneskum skuggaflota á sveimi umhverfis fiskiskip í okkar landhelgi. Einnig af stærðarinnar bresku flugmóðuskipi í Hvalfirði líkt og í seinna stríði. Vitum vel af okkar veiku hlekkjum eins og t.d. sæstrengjunum sem tengja okkur rafrænt við umheiminn. Við þurfum að fylgjast vel með atburðarásinni í heimsmálunum og vita hverjir eru vinir okkar og hverja ber að varast. NATO er okkar varnarbandalag og aldrei fyrr en nú hefur reynt á samstarf þeirra þjóða sem mynda það bandalag. Nýlega var haldinn aðalleiðtogafundur NATO Ankara i Tyrklandi, þar sem forystumenn og konur lögðu á ráðin og báru saman bækur sínar. Eins og gestgjafar gjarnan gera leysa þeir gesti sína út með gjöf að skilnaði. Gjöfin sem forsætisráðherra Íslands fékk og líklega allir hinir var ekki tyrkneskt teppi heldur byssa. Já skambyssa i fallegum viðarkassa með byssukúlum. Til hvers ? Hvað á Kristrún Frostadóttir að gera með þessa byssu ? Hver er skotmarkið ? Þessi kveðjugjöf segir allt um gefandann og hana á að afþakka. Við viljum að Ísland sé áfram herlaust land. Viljum ekki að börnin okkar læri að beita byssum eða þurfi að sinna herskyldu. það er samtal en ekki vopnaburður sem leysir vanda þeirra þjóða sem standa i átökum. Ísland getur verið í forystu um frið og betri heim með samtali. Tökum einbeitt og ákveðin skref í átt til friðar með samtali. Sýnum stolt okkar að vera herlaus þjóð á fallegri eyju í Atlantshafi sem ræðir málin og leysir þann vanda sem upp kemur með kærleika. Við þurfum ekki byssur. þær bæta ekki heiminn. Höfundur er læknir. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Ebba Margrét Magnúsdóttir Mest lesið Hver á arfinn? Gunnar Ármannsson Skoðun Í hvaða vitleysu erum við stödd? Ragnheiður Stephensen Skoðun Skuggamansal á Íslandi Sævar Þór Jónsson Skoðun Grateful Dead á Sæbrautinni Júlíus Valsson Skoðun Skattlagning til velsældar Hannes Lúðvíksson Skoðun Baráttan er ekki búin Mordekaí Elí Esrason Skoðun Til hamingju Reykjanesbær með leikskólana okkar Guðný Birna Guðmundsdóttir Skoðun Landsleikar RÚV! Sigurlín Margrét Sigurðardóttir Skoðun Er Þórarinn Tyrfings nýja framtíð Vogs? Bergþóra Haralds Eiðsdóttir Skoðun Við erum ekki jafn ömurleg og við höldum Þorsteinn Tjörvi Sigurðsson Skoðun Skoðun Skoðun Noregur styrkir EES – Ísland verður að fylgja Rögnvaldur Guðmundsson skrifar Skoðun Landsleikar RÚV! Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar Skoðun Við erum ekki jafn ömurleg og við höldum Þorsteinn Tjörvi Sigurðsson skrifar Skoðun Bjórinn sem slapp við suðurferðina Elís Pétur Elísson skrifar Skoðun Í hvaða vitleysu erum við stödd? Ragnheiður Stephensen skrifar Skoðun Skattlagning til velsældar Hannes Lúðvíksson skrifar Skoðun Baráttan er ekki búin Mordekaí Elí Esrason skrifar Skoðun Hver á arfinn? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Að tala um dauðann er að tala um lífið Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Til hamingju Reykjanesbær með leikskólana okkar Guðný Birna Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Skuggamansal á Íslandi Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun Grateful Dead á Sæbrautinni Júlíus Valsson skrifar Skoðun Þjóðarsjúkrahúsið seinkar Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Er gervigreindin spegill mannkyns Kristján Logason skrifar Skoðun Er Þórarinn Tyrfings nýja framtíð Vogs? Bergþóra Haralds Eiðsdóttir skrifar Skoðun Tólf ára ákvað ég að gera bíó Arnar Benjamín Kristjánsson skrifar Skoðun Hvað segja gögnin í raun um ásakanir á hendur séra Friðriki Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Það er sárt að tapa kosningum Heimir Már Pétursson skrifar Skoðun Er enn þess virði að leggja á sig langt háskólanám? Gunnar Alexander Ólafsson skrifar Skoðun Engin fjölskylda á að þurfa að standa ein Eydís Ásbjörnsdóttir skrifar Skoðun Þegar reglurnar gilda ekki jafnt Ágúst Karlsson skrifar Skoðun Utanríkisstefna án ábyrgðar? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar Skoðun PISA-skellur en hvað svo? Inga Sæland skrifar Skoðun Hver verndar velferð barna þegar náttúran blandar kynjunum? Jón Þór Ólafsson skrifar Skoðun Einhliða bergmálshellir og heimildir sem hrynja Lilja Benatov Hjartar skrifar Skoðun KEMUR TÓLFAN? Hilmar Jökull Stefánsson skrifar Skoðun Ábyrgðinni má ekki útvista til tækninnar Karen Ósk Nielsen Björnsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindin kaupir ekki það sem hún skilur ekki Jens Gunnarsson skrifar Skoðun Fólkið á bak við öruggt flug Elísabet Heiða Valdemarsdóttir skrifar Sjá meira
Við lifum á viðsjárverðum tímum þar sem stríð geysa víða um heim. Ekkert virðist þokast í átt til friðar. Víða eru við völd karlmenn með skrýtna sjálfsmynd sem skipta um skoðun á mínútu fresti, vilja meira og meira og svífast einskis. Lega Íslands gerir það að verkum að ákjósanlegt er að hafa hér ítök. Það þekkja Íslendingar sem fæddir eru fyrir seinni heimsstyrjöld, er breskur og síðan amerískur her höfðu hér aðstöðu. Við sem herlaus þjóð þurfum vissulega að vera á varðbergi og verjast ef að okkur er sótt. Þegar appelsínuguli einræðisherrann i vestri vil eignast Grænland er Ísland kannski næst á lista hans yfir lönd sem gott væri að ráða yfir. Við heyrum í fréttum af rússneskum skuggaflota á sveimi umhverfis fiskiskip í okkar landhelgi. Einnig af stærðarinnar bresku flugmóðuskipi í Hvalfirði líkt og í seinna stríði. Vitum vel af okkar veiku hlekkjum eins og t.d. sæstrengjunum sem tengja okkur rafrænt við umheiminn. Við þurfum að fylgjast vel með atburðarásinni í heimsmálunum og vita hverjir eru vinir okkar og hverja ber að varast. NATO er okkar varnarbandalag og aldrei fyrr en nú hefur reynt á samstarf þeirra þjóða sem mynda það bandalag. Nýlega var haldinn aðalleiðtogafundur NATO Ankara i Tyrklandi, þar sem forystumenn og konur lögðu á ráðin og báru saman bækur sínar. Eins og gestgjafar gjarnan gera leysa þeir gesti sína út með gjöf að skilnaði. Gjöfin sem forsætisráðherra Íslands fékk og líklega allir hinir var ekki tyrkneskt teppi heldur byssa. Já skambyssa i fallegum viðarkassa með byssukúlum. Til hvers ? Hvað á Kristrún Frostadóttir að gera með þessa byssu ? Hver er skotmarkið ? Þessi kveðjugjöf segir allt um gefandann og hana á að afþakka. Við viljum að Ísland sé áfram herlaust land. Viljum ekki að börnin okkar læri að beita byssum eða þurfi að sinna herskyldu. það er samtal en ekki vopnaburður sem leysir vanda þeirra þjóða sem standa i átökum. Ísland getur verið í forystu um frið og betri heim með samtali. Tökum einbeitt og ákveðin skref í átt til friðar með samtali. Sýnum stolt okkar að vera herlaus þjóð á fallegri eyju í Atlantshafi sem ræðir málin og leysir þann vanda sem upp kemur með kærleika. Við þurfum ekki byssur. þær bæta ekki heiminn. Höfundur er læknir.
Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar