Mín kynslóð brást! Margrét Kristmannsdóttir skrifar 6. ágúst 2026 18:07 Ég hef verið í atvinnurekstri í tæp 40 ár og upplifað sveiflur og áföll í íslensku efnahagslífi, sem virðast endurtaka sig sí og æ! En iðulega hefur mér verið sagt að lausn á þessum vandræðum liggi í "okkar höndum" og að við þurfum einfaldlega "að sýna aga", sem ég ætla ekki að gera lítið úr. Ég veit að rekstur míns fyrirtækis mun seint skipta þjóðarbúið miklu máli en við höfum reynt að vanda okkur og m.a. tekist að vera fyrirmyndarfyrirtæki frá upphafi mælinga hjá Creditinfo - eitt rúmlega 50 fyrirtækja, þannig að eitthvað höfum við gert rétt og vart verið agalaus með öllu. Ég hef á undanförnum áratugum upplifað fjölmargar ríkisstjórnir með allrahanda samsetningum og verið hluti af forystusveit atvinnulífsins, sem gert hefur hvern kjarasamninginn eftir annan og örugglega trúað því í hvert sinn að nú tækist okkur að sýna þennan umdeilda aga. En það hefur staðið á þessum efnahagslega stöðuleika enda hef ég fyrir margt löngu komist að þeirri skoðun að það kerfi - sem við erum að vinna í - sé hannað fyrir suma og sé í raun ótrúlega ósanngjarnt. Það er einfaldlega ógjörningur að reikna með að lítil fyrirtæki og þorri heimila landsins blómstri í því umhverfi sem þeim er gert að búa við. Það er erfitt að sjá rekstrarleg tækifæri í mörgum hlutum þegar fjármagna þarf þau á 14% vöxtum. Ég hef því oft öfundað þau fyrirtæki sem lifa að mestu utan krónuhagkerfisins enda áhyggjur af íþyngjandi vaxtagreiðslum vart að halda fyrir þeim vöku. Það skal því viðurkennast í þessum pistli að það hefur hent mig í draumi að sjá mig alsæla í þessum fámenna, útvalda hópi - en vaknað upp við raunveruleik okkar hinna þegar birti af degi. En draumurinn um að lifa með alvöru gjaldmiðli lifir hins vegar góðu lífi. Ekki eingöngu fyrir litlu fyrirtækin í landinu heldur ekki síður fyrir mestu verðmætin í okkar lífi, sem eru börn okkar og barnabörn. Sjálf hélt ég að í einfeldni minni að mín kynslóð yrði sú kynslóð sem myndi koma hlutunum í lag - en við brugðumst. Og það er því þyngra en tárum taki ef við skoðum ekki allar leiðir til að létta afkomendum okkar róðurinn og auka öryggi þeirra. Ég ætla hiklaust að segja JÁ í ágúst enda mín skoðun að það sé frábært að eiga íslenskar krónur en hörmung að skulda þær! Íslenska krónan er ósanngjörn og hún mismunar fyrirtækjum og heimilum. Við eigum svo miklu betra skilið en það sem okkur er boðið upp á í dag. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Margrét Kristmannsdóttir Skoðun: Þjóðaratkvæðagreiðsla um ESB-viðræður Mest lesið Í hvaða vitleysu erum við stödd? Ragnheiður Stephensen Skoðun Hver á arfinn? Gunnar Ármannsson Skoðun Skuggamansal á Íslandi Sævar Þór Jónsson Skoðun Landsleikar RÚV! Sigurlín Margrét Sigurðardóttir Skoðun Hvar eru þingmenn NV-kjördæmis? Sigurður Páll Jónsson Skoðun Opið bréf til Húnboga Þórs Árnasonar Margrét Rut Eddudóttir Skoðun Noregur styrkir EES – Ísland verður að fylgja Rögnvaldur Guðmundsson Skoðun Skattlagning til velsældar Hannes Lúðvíksson Skoðun Grateful Dead á Sæbrautinni Júlíus Valsson Skoðun Við erum ekki jafn ömurleg og við höldum Þorsteinn Tjörvi Sigurðsson Skoðun Skoðun Skoðun Bókasöfnin okkar Hrönn Soffíu Björgvinsdóttir skrifar Skoðun Skildi hugmynd Trumps vera “sleggjan” sem allir eru að leita af. Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Opið bréf til Húnboga Þórs Árnasonar Margrét Rut Eddudóttir skrifar Skoðun Hvar eru þingmenn NV-kjördæmis? Sigurður Páll Jónsson skrifar Skoðun Noregur styrkir EES – Ísland verður að fylgja Rögnvaldur Guðmundsson skrifar Skoðun Landsleikar RÚV! Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar Skoðun Við erum ekki jafn ömurleg og við höldum Þorsteinn Tjörvi Sigurðsson skrifar Skoðun Bjórinn sem slapp við suðurferðina Elís Pétur Elísson skrifar Skoðun Í hvaða vitleysu erum við stödd? Ragnheiður Stephensen skrifar Skoðun Skattlagning til velsældar Hannes Lúðvíksson skrifar Skoðun Baráttan er ekki búin Mordekaí Elí Esrason skrifar Skoðun Hver á arfinn? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Að tala um dauðann er að tala um lífið Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Til hamingju Reykjanesbær með leikskólana okkar Guðný Birna Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Skuggamansal á Íslandi Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun Grateful Dead á Sæbrautinni Júlíus Valsson skrifar Skoðun Þjóðarsjúkrahúsið seinkar Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Er gervigreindin spegill mannkyns Kristján Logason skrifar Skoðun Er Þórarinn Tyrfings nýja framtíð Vogs? Bergþóra Haralds Eiðsdóttir skrifar Skoðun Tólf ára ákvað ég að gera bíó Arnar Benjamín Kristjánsson skrifar Skoðun Hvað segja gögnin í raun um ásakanir á hendur séra Friðriki Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Það er sárt að tapa kosningum Heimir Már Pétursson skrifar Skoðun Er enn þess virði að leggja á sig langt háskólanám? Gunnar Alexander Ólafsson skrifar Skoðun Engin fjölskylda á að þurfa að standa ein Eydís Ásbjörnsdóttir skrifar Skoðun Þegar reglurnar gilda ekki jafnt Ágúst Karlsson skrifar Skoðun Utanríkisstefna án ábyrgðar? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar Skoðun PISA-skellur en hvað svo? Inga Sæland skrifar Skoðun Hver verndar velferð barna þegar náttúran blandar kynjunum? Jón Þór Ólafsson skrifar Skoðun Einhliða bergmálshellir og heimildir sem hrynja Lilja Benatov Hjartar skrifar Sjá meira
Ég hef verið í atvinnurekstri í tæp 40 ár og upplifað sveiflur og áföll í íslensku efnahagslífi, sem virðast endurtaka sig sí og æ! En iðulega hefur mér verið sagt að lausn á þessum vandræðum liggi í "okkar höndum" og að við þurfum einfaldlega "að sýna aga", sem ég ætla ekki að gera lítið úr. Ég veit að rekstur míns fyrirtækis mun seint skipta þjóðarbúið miklu máli en við höfum reynt að vanda okkur og m.a. tekist að vera fyrirmyndarfyrirtæki frá upphafi mælinga hjá Creditinfo - eitt rúmlega 50 fyrirtækja, þannig að eitthvað höfum við gert rétt og vart verið agalaus með öllu. Ég hef á undanförnum áratugum upplifað fjölmargar ríkisstjórnir með allrahanda samsetningum og verið hluti af forystusveit atvinnulífsins, sem gert hefur hvern kjarasamninginn eftir annan og örugglega trúað því í hvert sinn að nú tækist okkur að sýna þennan umdeilda aga. En það hefur staðið á þessum efnahagslega stöðuleika enda hef ég fyrir margt löngu komist að þeirri skoðun að það kerfi - sem við erum að vinna í - sé hannað fyrir suma og sé í raun ótrúlega ósanngjarnt. Það er einfaldlega ógjörningur að reikna með að lítil fyrirtæki og þorri heimila landsins blómstri í því umhverfi sem þeim er gert að búa við. Það er erfitt að sjá rekstrarleg tækifæri í mörgum hlutum þegar fjármagna þarf þau á 14% vöxtum. Ég hef því oft öfundað þau fyrirtæki sem lifa að mestu utan krónuhagkerfisins enda áhyggjur af íþyngjandi vaxtagreiðslum vart að halda fyrir þeim vöku. Það skal því viðurkennast í þessum pistli að það hefur hent mig í draumi að sjá mig alsæla í þessum fámenna, útvalda hópi - en vaknað upp við raunveruleik okkar hinna þegar birti af degi. En draumurinn um að lifa með alvöru gjaldmiðli lifir hins vegar góðu lífi. Ekki eingöngu fyrir litlu fyrirtækin í landinu heldur ekki síður fyrir mestu verðmætin í okkar lífi, sem eru börn okkar og barnabörn. Sjálf hélt ég að í einfeldni minni að mín kynslóð yrði sú kynslóð sem myndi koma hlutunum í lag - en við brugðumst. Og það er því þyngra en tárum taki ef við skoðum ekki allar leiðir til að létta afkomendum okkar róðurinn og auka öryggi þeirra. Ég ætla hiklaust að segja JÁ í ágúst enda mín skoðun að það sé frábært að eiga íslenskar krónur en hörmung að skulda þær! Íslenska krónan er ósanngjörn og hún mismunar fyrirtækjum og heimilum. Við eigum svo miklu betra skilið en það sem okkur er boðið upp á í dag.
Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar