Öndum í poka! Ís­land verður í lagi

Frá því að ég var 16 ára gamall hef ég haft óþolandi tilhneigingu til að blanda mér í allt sem tengist pólitík. Ég hef hins vegar verið hikandi við að blanda mér í umræðu um þjóðaratkvæðagreiðsluna 29. ágúst. Ekki vegna þess að mér finnist hún ekki mikilvæg heldur vegna þess hvað umræðan er fljót að detta í skotgrafahernað og upphrópanir þar sem fólki er ætlaður illur ásetningur eða annarlegir hagsmunir.

Á samfélagsmiðlum sér maður já-sinna vera kallaða föðurlandssvikara, þeir vilji selja landið og fullveldið til Brussel. Þegar maður skrollar neðar les maður að þeir sem segi nei séu, vitandi eða óafvitandi, að þjóna „auðvaldinu“ eða hagsmunum hinna fáu, eða bara vitlausir. Í útvarpinu heyrir maður svo kjörna fulltrúa frá virðulegum stjórnmálaflokkum halda því fram að ríkisstjórnin sé, með því einu að leyfa þjóðinni að kjósa, að reyna að smygla okkur öllum inn í Evrópusambandið í svefni.

Kannski ættum við bara að anda aðeins ofan í maga. Íslenska þjóðin er ekki saman sett af fólki sem reynir að ljúga að hvort öðru. Fólk hefur sínar skoðanir og ástæður til að kjósa já eða nei og það er bara allt í lagi. Það er hægt að færa gild rök fyrir því að halda áfram aðildarviðræðum við Evrópusambandið og það er líka hægt að færa gild rök fyrir hinu gagnstæða. Þessar kosningar skipta vissulega máli en sama hver niðurstaðan verður mun ekkert hræðilegt gerast. Ísland verður áfram Ísland og okkur mun áfram vegna vel.

Að því sögðu þá ætla ég að kjósa JÁ í þjóðaratkvæðagreiðslunni og fyrir því eru helst þrjár ástæður:

Í fyrsta lagi eru að eiga sér stað miklar breytingar í alþjóðakerfinu. Bandaríkin eru að rekja upp alþjóðakerfið sem þau smíðuðu eftir seinni heimsstyrjöld. Það hefur kallað á að allur heimurinn endurhugsi sína stöðu, sérstaklega smáríki eins og Ísland. Þá er spurningin: hvernig verjum við fullveldi okkar best í breyttum heimi?

Í öðru lagi held ég að það felist alveg gífurleg tækifæri fyrir íslensk heimili og fyrirtæki í að verða hluti af stærra myntsvæði. Íslensku krónunni fylgir í dag mikil smæðar- og gengisáhætta sem gerir langtímafjármögnun erfiðari og dregur úr samkeppni. Auk þess sem okkur hefur því miður alla tíð gengið illa að halda aftur af verðbólgu og vöxtum.

Í þriðja lagi sýnir sagan okkur að þegar við tökum skrefið og aukum alþjóðasamstarf græðum við á því. Síðastliðna áratugi hafa lífsgæði á Íslandi tekið risa stökk fram á við vegna þess að við höfum stóraukið alþjóðasamstarf og eflt tengingar við aðra. Þess vegna finnst mér borðleggjandi að skoða hvort við ættum að gera meira af því.

Við ættum öll að kynna okkur málin, finna hvað skiptir okkur máli og kjósa í þjóðaratkvæðagreiðslunni. Ég vona að þjóðin segi JÁ í atkvæðagreiðslunni en sama hver niðurstaðan verður mun ég ábyggilega bara mæta í skólann á mánudeginum, drekka minn hvíta monster og hafa áhyggjur af hljóðinu í Yarisnum mínum.

Höfundur er forseti Ungs jafnaðarfólks.