Það vaknar enginn með sæstreng í bakgarðinum Jóna Þórey Pétursdóttir skrifar 28. ágúst 2026 06:31 Það getur enginn ákveðið að leggja sæstreng til Íslands nema Ísland samþykki það. Punktur. Að halda öðru fram er til þess gert að villa um fyrir almenningi. Samþykki Íslands fyrir slíkri ákvörðun er grundvallarforsenda í þjóðarrétti, alþjóðasamskiptum og regluverki Evrópusambandsins ef út í það væri farið.(1) Enginn getur einfaldlega komið hingað með kapal og hafið framkvæmdir í óþökk íslenskra stjórnvalda. Spáum aðeins í þetta. Hvað myndi það þýða ef erlendir aðilar kæmu hér í óþökk Íslands, færu að bora, leggja sæstreng og hefja útflutning á íslensku rafmagni? Án íslenskra leyfa og samþykkis? Slíkt leyfisleysi erlendra ríkja eða erlendra aðila er það sem næst kemst innrás í fullvalda ríki. Að sjálfsögðu verður það ekki afleiðing þess að segja já á laugardaginn við að klára viðræður við Evrópusambandið. Fyrir nokkrum vikum hefði slík innrás verið enn fjarstæðukenndari hugmynd í nútímasamfélagi þjóða. En áform Bandaríkjanna um olíuleit í lögsögu Grænlands án fyrirfram samþykkis Grænlendinga eru umhugsunarefni þessu tengt. Sum stórveldin eru farin að svífast einskis. Virðing fyrir þjóðarétti er undir miklum þrýstingi og smáríki eiga allt undir í þeim efnum. Einmitt þá eykst mikilvægi þess að við höldum samtalinu opnu við sterka bandamenn sem byggja samskipti sín á sameiginlegum reglum. Evrópusambandið er stærsta markaðssvæði Íslands sem hefur ítrekað áréttað virðingu fyrir alþjóðalögum og þjóðarrétti undanfarin misseri. Að ganga til viðræðna við þau um dýpra samstarf og að gerast hluti af tollabandalagi við þau 27 ríki sem eru í Evrópusambandinu er skynsamlegt á þessum tímum. Við innleiðum nú þegar orkulöggjöf ESB í gegnum EES Þegar fullyrt er að hér muni skyndilega birtast sæstrengur í kjölfar jákvæðrar niðurstöðu á laugardaginn, gleymist að við erum nú þegar skuldbundin til að innleiða orkulöggjöf ESB vegna EES samningsins. Já á laugardaginn mun engu breyta þar um. Ísland ræður sæstrengnum, hvort sem viðræður hefjast eða ekki. Sæstrengur er okkar ákvörðun, í dag undir EES, og hver sem niðurstaðan verður á laugardaginn. Reglur orkulöggjafar ESB um meðal annars samkeppni og ríkisstyrki gilda því í dag um íslenskan orkumarkað. Hvorki viðræður né aðild að ESB myndi allt í einu færa íslensk orkumál undir evrópskt regluverk. Við erum þegar inni í því kerfi að verulegu leyti. Munurinn er fyrst og fremst sá að með aðild hefðum við sæti við borðið þegar reglurnar eru mótaðar. Umræðan undanfarna daga gegn evrópskum áhrifum á orkumál á Íslandi gengur oft nærri því að tala gegn EES samningnum. Því helsta leiðin til að losna undan kvöðum og byrðum evrópsks regluverks fyrir orkumál á Íslandi er að losna undan EES. Þessa orðræðu ber að varast, enda EES-samningurinn mikilvægasti viðskiptasamningur Íslands frá upphafi og tryggir Íslandi aðgang að okkar stærsta markaðssvæði. Ríkin hafa full forræði yfir sínum orkuauðlindum Hvort sem það er í Evópuretti eða annarri alþjóðlegri löggjöf, þá er alveg skýrt að forræði orkuauðlinda er ríkjanna sjálfra.(2) ESB getur sett sameiginlegar reglur um orkumarkaði, samkeppni og viðskipti. En það þýðir ekki að sambandið taki ákvörðun fyrir Ísland um hvort nýta eigi jarðvarma, vatnsafl eða aðrar orkuauðlindir – eða hvernig orkukerfið okkar er byggt upp eða hvort það tengist eða ekki. Það þýðir heldur ekki að ESB geti stjórnað eignarhaldi fyrirtækja á orkumarkaði á Íslandi. Dregin hefur verið upp sú mynd að Landsvirkjun verði einkavædd ef af aðildarviðræðum kemur, en það er rangt og gengur beinlínis gegn sáttmálanum um starfshætti Evrópusambandsins.(3) Svo nei: við myndum ekki vakna einn morgun við það að einhver annar hefði ákveðið að leggja sæstreng frá Íslandi. Ísland ræður því. Og það breytist ekki við að opna á aðildarviðræður við Evrópusambandið. Höfundur er aðstoðarmaður umhverfis-, orku- og loftslagsráðherra (1) Í 194. gr. sáttmálans um starfshætti Evrópusambandsins tryggir að aðildarríkin haldi ákvörðunarvaldi um grundvallaratriði eigin orkustefnu, þar á meðal nýtingu orkuauðlinda og val á orkugjöfum. Evrópudómstóllinn hefur jafnframt staðfest þetta í máli C-594/18 P, meðal annars með því að árétta rétt aðildarríkja sem laut að stuðningi Breta við Hinkley Point C-kjarnorkuverið, áréttaði dómstóllinn að aðildarríki væri frjálst að ákveða samsetningu eigin orkugjafa . Það skiptir máli því það staðfestir að sameiginlegar reglur ESB um orkumál fela því ekki í sér að sambandið taki yfir ákvörðunarrétt ríkja yfir eigin orkuauðlindum. Sjá jafnframt bls. 12 í álitsgerð um forræði á náttúruauðlindum o.fl . í ljósi reglna Evrópuréttar 10. ágúst 2026 eftir eftir Dr. Gunnar Þór Pétursson, Dr. Hafsteinn Dan Kristjánsson, Dr. Margrét Einarsdóttir. “Með vísan til framangreinds ákvæðis, auk d-liðar 1. mgr. 194. gr. SSESB, verður ESB ekki talið vera með valdheimildir til að leggja samtengil (t.d. sæstreng) í óþökk aðildarríkis til annarra aðildarríkja ESB eða skipa aðildarríki að leggja slíkan samtengil til að tengjast innri raforkumarkaði ESB.“, sem og bls. 90-91 auk bls. 96: “Því til viðbótar veitir nýlegur dómur Almenna dómstóls ESB (sameinuð mál T-684/19 og T-704/19) vísbendingu um að valdið til að ákveða nýja/aukna tengingu milli aðildarríkja ESB, og því einnig EES/EFTA-ríkjanna, liggi alfarið hjá aðildarríkjunum.” (2) Ríki fara með fullveldi yfir náttúruauðlindum innan eigin lögsögu, meðal annars samkvæmt meginreglu 2 í Ríó-yfirlýsingunni frá 1992 og meginreglu 21 í Stokkhólmsyfirlýsingunni frá 1972. Í ályktun allsherjarþings Sameinuðu þjóðanna nr. 626 (VII) frá 1952 var réttur ríkja til að nýta náttúruauðlindir sínar í þágu eigin framfara og efnahagsþróunar áréttaður. Enn skýrar birtist þessi afstaða í ályktun nr. 1803 (XVII) frá 1962 um varanleg yfirráð yfir náttúruauðlindum, þar sem réttur þjóða og ríkja til að ráðstafa náttúruauðlindum sínum í þágu þjóðarhags var settur í forgrunn. (3) Í 345. gr. sáttmálans um starfshætti Evrópusambandsins segir að reglur um skipan eignaréttar liggi hjá aðildarríkjunum sjálfum, sem þýðir að þeim er í sjálfsvald sett hvort auðlindir og fyrirtæki sem nýta auðlindir séu í opinberri eigu, einkaeigu eða blönduðu eignarhaldi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Jóna Þórey Pétursdóttir Skoðun: Þjóðaratkvæðagreiðsla um ESB-viðræður Mest lesið Hvað er svona sérstakt við börn fædd í apríl? Nanna Kristín Tryggvadóttir Skoðun Hvers vegna starfa 632 starfsmenn ríkisins við að selja áfengi fyrir Ölgerðina? Lúðvík Bergvinsson Skoðun Mamma ég lofa Lára G. Sigurðardóttir Skoðun Spjall við Guð Atli Sævar Guðmundsson Skoðun ÁTVR, Ölgerðin og breyttir tímar Jón Páll Haraldsson Skoðun Gilda engin lög um óvígða sambúð? Eva Hauksdóttir Skoðun Vefsíðan er dauð! Lengi lifi amma dreki! Geir Sigurður Jónsson Skoðun Uppnám í Uppsveitum Sigurður Ingi Jóhannsson Skoðun Þetta hjólar sig ekki sjálft Birgir Birgisson Skoðun Bannað að gagnrýna konur – það er kvenfyrirlitning Íris Erlingsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Lögfræði er engin eðlisfræði – fullveldi er ekki þyngdarkraftur Bergur Hauksson skrifar Skoðun Mamma ég lofa Lára G. Sigurðardóttir skrifar Skoðun Þetta hjólar sig ekki sjálft Birgir Birgisson skrifar Skoðun Vefsíðan er dauð! Lengi lifi amma dreki! Geir Sigurður Jónsson skrifar Skoðun Öflugasta endurhæfingarstofnun Íslands verður að fá slagkraft á ný Halldór Víglundsson skrifar Skoðun Spjall við Guð Atli Sævar Guðmundsson skrifar Skoðun Hvað er svona sérstakt við börn fædd í apríl? Nanna Kristín Tryggvadóttir skrifar Skoðun Dauðalæsi: Þegar samtalið skiptir mestu máli Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Þegar samþykki virðist verða að ábyrgð brotaþola Herdís Ósk Sveinbjörnsdóttir. skrifar Skoðun ÁTVR, Ölgerðin og breyttir tímar Jón Páll Haraldsson skrifar Skoðun Gilda engin lög um óvígða sambúð? Eva Hauksdóttir skrifar Skoðun Ríkisstjórnin sker niður þjónustu við börn Lilja Dögg Alfreðsdóttir skrifar Skoðun Vill fólk að allir leikir skipti máli? Jón Fannar Árnason skrifar Skoðun Bannað að gagnrýna konur – það er kvenfyrirlitning Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Mannleg reisn á ekki að vera munaður – um aðstæður fólks sem leitar eftir mataraðstoð Sunna Lind Adessa skrifar Skoðun Styðjum Kúbu, verjum byltinguna, Bandaríkin burt með krumlurnar! Gylfi Páll Hersir skrifar Skoðun Þjóðaröryggi, fæðuöryggi og almannahagsmunir Ingibjörg Davíðsdóttir skrifar Skoðun Hvers vegna starfa 632 starfsmenn ríkisins við að selja áfengi fyrir Ölgerðina? Lúðvík Bergvinsson skrifar Skoðun Darwin og samkynhneigðin Ásgeir M Rudolfsson skrifar Skoðun Upprætum fátækt á Íslandi! Anna Margrét Bjarnadóttir,Steinunn Þóra Árnadóttir skrifar Skoðun Uppnám í Uppsveitum Sigurður Ingi Jóhannsson skrifar Skoðun Bætur fyrir lögregluaðgerðir lítið kynntar Bjarni Þór Sigurbjörnsson skrifar Skoðun Verjum það sem við höfum – byggjum upp það sem þarf Guðmundur Haukur Jakobsson skrifar Skoðun EES-samningurinn: Tími til kominn að endurmeta stöðu Íslands? Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Þroskahjálp 50 ára: Yfirfærslan 2011 – horft yfir veginn Gerður Aagot Árnadóttir skrifar Skoðun Gervigreind skýrsla gervigreindrar ríkisstjórnar Kristján Logason skrifar Skoðun Gráðugir hótelgestir sem borða rafmagn Björg Eva Erlendsdóttir skrifar Skoðun Skattahækkanir sem beinast gegn Suðurlandi Ásta Stefánsdóttir skrifar Skoðun Hvað myndi ég ráðleggja átján ára ungmenni í dag? Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Þegar netöryggi verður samfélagsöryggi Margrét V. Helgadóttir skrifar Sjá meira
Það getur enginn ákveðið að leggja sæstreng til Íslands nema Ísland samþykki það. Punktur. Að halda öðru fram er til þess gert að villa um fyrir almenningi. Samþykki Íslands fyrir slíkri ákvörðun er grundvallarforsenda í þjóðarrétti, alþjóðasamskiptum og regluverki Evrópusambandsins ef út í það væri farið.(1) Enginn getur einfaldlega komið hingað með kapal og hafið framkvæmdir í óþökk íslenskra stjórnvalda. Spáum aðeins í þetta. Hvað myndi það þýða ef erlendir aðilar kæmu hér í óþökk Íslands, færu að bora, leggja sæstreng og hefja útflutning á íslensku rafmagni? Án íslenskra leyfa og samþykkis? Slíkt leyfisleysi erlendra ríkja eða erlendra aðila er það sem næst kemst innrás í fullvalda ríki. Að sjálfsögðu verður það ekki afleiðing þess að segja já á laugardaginn við að klára viðræður við Evrópusambandið. Fyrir nokkrum vikum hefði slík innrás verið enn fjarstæðukenndari hugmynd í nútímasamfélagi þjóða. En áform Bandaríkjanna um olíuleit í lögsögu Grænlands án fyrirfram samþykkis Grænlendinga eru umhugsunarefni þessu tengt. Sum stórveldin eru farin að svífast einskis. Virðing fyrir þjóðarétti er undir miklum þrýstingi og smáríki eiga allt undir í þeim efnum. Einmitt þá eykst mikilvægi þess að við höldum samtalinu opnu við sterka bandamenn sem byggja samskipti sín á sameiginlegum reglum. Evrópusambandið er stærsta markaðssvæði Íslands sem hefur ítrekað áréttað virðingu fyrir alþjóðalögum og þjóðarrétti undanfarin misseri. Að ganga til viðræðna við þau um dýpra samstarf og að gerast hluti af tollabandalagi við þau 27 ríki sem eru í Evrópusambandinu er skynsamlegt á þessum tímum. Við innleiðum nú þegar orkulöggjöf ESB í gegnum EES Þegar fullyrt er að hér muni skyndilega birtast sæstrengur í kjölfar jákvæðrar niðurstöðu á laugardaginn, gleymist að við erum nú þegar skuldbundin til að innleiða orkulöggjöf ESB vegna EES samningsins. Já á laugardaginn mun engu breyta þar um. Ísland ræður sæstrengnum, hvort sem viðræður hefjast eða ekki. Sæstrengur er okkar ákvörðun, í dag undir EES, og hver sem niðurstaðan verður á laugardaginn. Reglur orkulöggjafar ESB um meðal annars samkeppni og ríkisstyrki gilda því í dag um íslenskan orkumarkað. Hvorki viðræður né aðild að ESB myndi allt í einu færa íslensk orkumál undir evrópskt regluverk. Við erum þegar inni í því kerfi að verulegu leyti. Munurinn er fyrst og fremst sá að með aðild hefðum við sæti við borðið þegar reglurnar eru mótaðar. Umræðan undanfarna daga gegn evrópskum áhrifum á orkumál á Íslandi gengur oft nærri því að tala gegn EES samningnum. Því helsta leiðin til að losna undan kvöðum og byrðum evrópsks regluverks fyrir orkumál á Íslandi er að losna undan EES. Þessa orðræðu ber að varast, enda EES-samningurinn mikilvægasti viðskiptasamningur Íslands frá upphafi og tryggir Íslandi aðgang að okkar stærsta markaðssvæði. Ríkin hafa full forræði yfir sínum orkuauðlindum Hvort sem það er í Evópuretti eða annarri alþjóðlegri löggjöf, þá er alveg skýrt að forræði orkuauðlinda er ríkjanna sjálfra.(2) ESB getur sett sameiginlegar reglur um orkumarkaði, samkeppni og viðskipti. En það þýðir ekki að sambandið taki ákvörðun fyrir Ísland um hvort nýta eigi jarðvarma, vatnsafl eða aðrar orkuauðlindir – eða hvernig orkukerfið okkar er byggt upp eða hvort það tengist eða ekki. Það þýðir heldur ekki að ESB geti stjórnað eignarhaldi fyrirtækja á orkumarkaði á Íslandi. Dregin hefur verið upp sú mynd að Landsvirkjun verði einkavædd ef af aðildarviðræðum kemur, en það er rangt og gengur beinlínis gegn sáttmálanum um starfshætti Evrópusambandsins.(3) Svo nei: við myndum ekki vakna einn morgun við það að einhver annar hefði ákveðið að leggja sæstreng frá Íslandi. Ísland ræður því. Og það breytist ekki við að opna á aðildarviðræður við Evrópusambandið. Höfundur er aðstoðarmaður umhverfis-, orku- og loftslagsráðherra (1) Í 194. gr. sáttmálans um starfshætti Evrópusambandsins tryggir að aðildarríkin haldi ákvörðunarvaldi um grundvallaratriði eigin orkustefnu, þar á meðal nýtingu orkuauðlinda og val á orkugjöfum. Evrópudómstóllinn hefur jafnframt staðfest þetta í máli C-594/18 P, meðal annars með því að árétta rétt aðildarríkja sem laut að stuðningi Breta við Hinkley Point C-kjarnorkuverið, áréttaði dómstóllinn að aðildarríki væri frjálst að ákveða samsetningu eigin orkugjafa . Það skiptir máli því það staðfestir að sameiginlegar reglur ESB um orkumál fela því ekki í sér að sambandið taki yfir ákvörðunarrétt ríkja yfir eigin orkuauðlindum. Sjá jafnframt bls. 12 í álitsgerð um forræði á náttúruauðlindum o.fl . í ljósi reglna Evrópuréttar 10. ágúst 2026 eftir eftir Dr. Gunnar Þór Pétursson, Dr. Hafsteinn Dan Kristjánsson, Dr. Margrét Einarsdóttir. “Með vísan til framangreinds ákvæðis, auk d-liðar 1. mgr. 194. gr. SSESB, verður ESB ekki talið vera með valdheimildir til að leggja samtengil (t.d. sæstreng) í óþökk aðildarríkis til annarra aðildarríkja ESB eða skipa aðildarríki að leggja slíkan samtengil til að tengjast innri raforkumarkaði ESB.“, sem og bls. 90-91 auk bls. 96: “Því til viðbótar veitir nýlegur dómur Almenna dómstóls ESB (sameinuð mál T-684/19 og T-704/19) vísbendingu um að valdið til að ákveða nýja/aukna tengingu milli aðildarríkja ESB, og því einnig EES/EFTA-ríkjanna, liggi alfarið hjá aðildarríkjunum.” (2) Ríki fara með fullveldi yfir náttúruauðlindum innan eigin lögsögu, meðal annars samkvæmt meginreglu 2 í Ríó-yfirlýsingunni frá 1992 og meginreglu 21 í Stokkhólmsyfirlýsingunni frá 1972. Í ályktun allsherjarþings Sameinuðu þjóðanna nr. 626 (VII) frá 1952 var réttur ríkja til að nýta náttúruauðlindir sínar í þágu eigin framfara og efnahagsþróunar áréttaður. Enn skýrar birtist þessi afstaða í ályktun nr. 1803 (XVII) frá 1962 um varanleg yfirráð yfir náttúruauðlindum, þar sem réttur þjóða og ríkja til að ráðstafa náttúruauðlindum sínum í þágu þjóðarhags var settur í forgrunn. (3) Í 345. gr. sáttmálans um starfshætti Evrópusambandsins segir að reglur um skipan eignaréttar liggi hjá aðildarríkjunum sjálfum, sem þýðir að þeim er í sjálfsvald sett hvort auðlindir og fyrirtæki sem nýta auðlindir séu í opinberri eigu, einkaeigu eða blönduðu eignarhaldi.
Hvers vegna starfa 632 starfsmenn ríkisins við að selja áfengi fyrir Ölgerðina? Lúðvík Bergvinsson Skoðun
Skoðun Öflugasta endurhæfingarstofnun Íslands verður að fá slagkraft á ný Halldór Víglundsson skrifar
Skoðun Mannleg reisn á ekki að vera munaður – um aðstæður fólks sem leitar eftir mataraðstoð Sunna Lind Adessa skrifar
Skoðun Hvers vegna starfa 632 starfsmenn ríkisins við að selja áfengi fyrir Ölgerðina? Lúðvík Bergvinsson skrifar
Hvers vegna starfa 632 starfsmenn ríkisins við að selja áfengi fyrir Ölgerðina? Lúðvík Bergvinsson Skoðun