Suðurlandi allt Sandra Sigurðardóttir skrifar 28. ágúst 2026 07:47 Á Suðurlandi býr kraftmikið fólk í kyngimögnuðu umhverfi. Hér er rekinn blómlegur landbúnaður, sjávarútvegur, iðnaður, ferðamennska og margt fleira. Suðurlandi verður ekki lýst með einu orði, ekki einni setningu og ekki í einni málsgrein. Allt sem hér hefur dreypt á, á sér þó einn samnefnara: Samskipti við útlönd. Án innflutnings er erfitt að rækta gjöful tún, eða kaupa kjarnfóður. Ferðaþjónustan reiðir sig á að hingað komist ferðamenn og að þeir eigi ráð á því að kaupa gistingu, fæði og afþreyingu. Sjávarútvegur og fiskeldi reiðir sig á að koma sínum vörum á markað. Nú er komið að kosningum um framtíð Íslands og okkar sem hér búum. Engum dylst að heimurinn okkar er breyttur, tollmúrar eru að rísa og atburðir sem gerast langt frá Hveragerði og Kirkjubæjarklaustri hafa áhrif á okkur á hverjum degi. Sumir segja að þetta sé atkvæðagreiðsla um hvar valdið liggur. Í því felst sú undarlega þversögn að við það að auka áhrif okkar um lög og reglur sem gilda hér landi, vegna aðildar Íslands að EES, verðum við áhrifaminni. Á Suðurlandi, eins og á landinu öllu, líður venjulegt launafólk fyrir fákeppni; t.d. í bankaþjónustu, tryggingasölu og matvöruverslun. Öll þessi atriði flokkast undir nauðsynjar. Við sem rekum heimili komumst ekki hjá því að kaupa þessa þjónustu. Er ekki vel þess virði að fá það á hreint í eitt skipti fyrir öll hvort samningur við ESB gæti bætt stöðu okkar sem búum við þann veruleika? Ég skil vel að fólk sem á mikið sparifé í íslenskum bönkum sé uggandi yfir því að vextir af hverjum milljarði fari úr 80 milljónum í 20 milljónir, en ég á ekki von á því að mér endist ævin til að eignast milljarð í banka á ofurvöxtum. Þess vegna óttast ég ekki að þjóðin gangi til viðræðna við ESB. Sannleikurinn er sá að atkvæðagreiðslan á morgun snýst um það hvort við viljum fjölga valmöguleikum okkar. Þetta er atkvæðagreiðsla um hvort við getum aukið enn frekar á frelsi okkar og öryggi, og á sama tíma staðið vörð um okkar dýrmætustu hagsmuni. Þess vegna segi ég JÁ. Höfundur er þingmaður Viðreisnar í Suðurkjördæmi Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Þjóðaratkvæðagreiðsla um ESB-viðræður Sandra Sigurðardóttir Mest lesið Hver á arfinn? Gunnar Ármannsson Skoðun Í hvaða vitleysu erum við stödd? Ragnheiður Stephensen Skoðun Skuggamansal á Íslandi Sævar Þór Jónsson Skoðun Grateful Dead á Sæbrautinni Júlíus Valsson Skoðun Skattlagning til velsældar Hannes Lúðvíksson Skoðun Baráttan er ekki búin Mordekaí Elí Esrason Skoðun Til hamingju Reykjanesbær með leikskólana okkar Guðný Birna Guðmundsdóttir Skoðun Er Þórarinn Tyrfings nýja framtíð Vogs? Bergþóra Haralds Eiðsdóttir Skoðun Við erum ekki jafn ömurleg og við höldum Þorsteinn Tjörvi Sigurðsson Skoðun Landsleikar RÚV! Sigurlín Margrét Sigurðardóttir Skoðun Skoðun Skoðun Noregur styrkir EES – Ísland verður að fylgja Rögnvaldur Guðmundsson skrifar Skoðun Landsleikar RÚV! Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar Skoðun Við erum ekki jafn ömurleg og við höldum Þorsteinn Tjörvi Sigurðsson skrifar Skoðun Bjórinn sem slapp við suðurferðina Elís Pétur Elísson skrifar Skoðun Í hvaða vitleysu erum við stödd? Ragnheiður Stephensen skrifar Skoðun Skattlagning til velsældar Hannes Lúðvíksson skrifar Skoðun Baráttan er ekki búin Mordekaí Elí Esrason skrifar Skoðun Hver á arfinn? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Að tala um dauðann er að tala um lífið Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Til hamingju Reykjanesbær með leikskólana okkar Guðný Birna Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Skuggamansal á Íslandi Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun Grateful Dead á Sæbrautinni Júlíus Valsson skrifar Skoðun Þjóðarsjúkrahúsið seinkar Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Er gervigreindin spegill mannkyns Kristján Logason skrifar Skoðun Er Þórarinn Tyrfings nýja framtíð Vogs? Bergþóra Haralds Eiðsdóttir skrifar Skoðun Tólf ára ákvað ég að gera bíó Arnar Benjamín Kristjánsson skrifar Skoðun Hvað segja gögnin í raun um ásakanir á hendur séra Friðriki Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Það er sárt að tapa kosningum Heimir Már Pétursson skrifar Skoðun Er enn þess virði að leggja á sig langt háskólanám? Gunnar Alexander Ólafsson skrifar Skoðun Engin fjölskylda á að þurfa að standa ein Eydís Ásbjörnsdóttir skrifar Skoðun Þegar reglurnar gilda ekki jafnt Ágúst Karlsson skrifar Skoðun Utanríkisstefna án ábyrgðar? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar Skoðun PISA-skellur en hvað svo? Inga Sæland skrifar Skoðun Hver verndar velferð barna þegar náttúran blandar kynjunum? Jón Þór Ólafsson skrifar Skoðun Einhliða bergmálshellir og heimildir sem hrynja Lilja Benatov Hjartar skrifar Skoðun KEMUR TÓLFAN? Hilmar Jökull Stefánsson skrifar Skoðun Ábyrgðinni má ekki útvista til tækninnar Karen Ósk Nielsen Björnsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindin kaupir ekki það sem hún skilur ekki Jens Gunnarsson skrifar Skoðun Fólkið á bak við öruggt flug Elísabet Heiða Valdemarsdóttir skrifar Sjá meira
Á Suðurlandi býr kraftmikið fólk í kyngimögnuðu umhverfi. Hér er rekinn blómlegur landbúnaður, sjávarútvegur, iðnaður, ferðamennska og margt fleira. Suðurlandi verður ekki lýst með einu orði, ekki einni setningu og ekki í einni málsgrein. Allt sem hér hefur dreypt á, á sér þó einn samnefnara: Samskipti við útlönd. Án innflutnings er erfitt að rækta gjöful tún, eða kaupa kjarnfóður. Ferðaþjónustan reiðir sig á að hingað komist ferðamenn og að þeir eigi ráð á því að kaupa gistingu, fæði og afþreyingu. Sjávarútvegur og fiskeldi reiðir sig á að koma sínum vörum á markað. Nú er komið að kosningum um framtíð Íslands og okkar sem hér búum. Engum dylst að heimurinn okkar er breyttur, tollmúrar eru að rísa og atburðir sem gerast langt frá Hveragerði og Kirkjubæjarklaustri hafa áhrif á okkur á hverjum degi. Sumir segja að þetta sé atkvæðagreiðsla um hvar valdið liggur. Í því felst sú undarlega þversögn að við það að auka áhrif okkar um lög og reglur sem gilda hér landi, vegna aðildar Íslands að EES, verðum við áhrifaminni. Á Suðurlandi, eins og á landinu öllu, líður venjulegt launafólk fyrir fákeppni; t.d. í bankaþjónustu, tryggingasölu og matvöruverslun. Öll þessi atriði flokkast undir nauðsynjar. Við sem rekum heimili komumst ekki hjá því að kaupa þessa þjónustu. Er ekki vel þess virði að fá það á hreint í eitt skipti fyrir öll hvort samningur við ESB gæti bætt stöðu okkar sem búum við þann veruleika? Ég skil vel að fólk sem á mikið sparifé í íslenskum bönkum sé uggandi yfir því að vextir af hverjum milljarði fari úr 80 milljónum í 20 milljónir, en ég á ekki von á því að mér endist ævin til að eignast milljarð í banka á ofurvöxtum. Þess vegna óttast ég ekki að þjóðin gangi til viðræðna við ESB. Sannleikurinn er sá að atkvæðagreiðslan á morgun snýst um það hvort við viljum fjölga valmöguleikum okkar. Þetta er atkvæðagreiðsla um hvort við getum aukið enn frekar á frelsi okkar og öryggi, og á sama tíma staðið vörð um okkar dýrmætustu hagsmuni. Þess vegna segi ég JÁ. Höfundur er þingmaður Viðreisnar í Suðurkjördæmi
Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar