Hver á þennan bústað, já eða nei? Sigþrúður Ármann skrifar 28. ágúst 2026 21:02 Vilt þú veita stjórnvöldum þitt umboð? Atkvæðagreiðslan um hvort Ísland eigi að hefja á ný aðildarviðræður við Evrópusambandið er stór ákvörðun. Hún snýst um framtíð Íslands. Hún snýst um hvort við viljum stíga skref í átt að grundvallarbreytingu á stjórnskipan landsins og því hvar ákvörðunarvald okkar liggur. Það sest engin þjóð að samningaborði um aðild að Evrópusambandinu af forvitni einni saman. Tilgangur aðildarviðræðna er að ná samkomulagi um skilyrði mögulegrar aðildar með umfangsmiklu aðildarferli. Ef þú kýst JÁ, þá ertu að veita ríkisstjórninni þitt umboð til að fara fyrir Íslands hönd að samningaborðinu og hefja aðildarviðræður við Evrópusambandið. Það er stór ákvörðun. Ef þú vilt ekki að Ísland gangi í Evrópusambandið, þá segir þú NEI. Ef þú vilt að ákvörðunarvald um íslensk málefni færist ekki lengra frá íslenskum kjósendum, þá segir þú NEI. Ef þú vilt áfram fullt frelsi til að ákveða hvernig við nýtum auðlindir landsins, þá segir þú NEI. Ef þú vilt að Ísland varðveiti frelsi sitt til að móta eigin leið til framtíðar, þá segir þú NEI. Allt tal um að kjósa bara ,,já til sjá" gerir að mínu mati lítið úr mikilvægi þeirrar ákvörðunar sem við stöndum frammi fyrir. Þetta er ekki skoðanakönnun. Þetta er ekki forvitnisferð. Þetta er spurning um hvort þú viljir veita ríkisstjórninni þitt umboð til að hefja aðildarviðræður fyrir Íslands hönd. Sjálf vil ég ekki veita stjórnvöldum mitt umboð og segi NEI. Höfundur er lögfræðingur Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Sigþrúður Ármann Skoðun: Þjóðaratkvæðagreiðsla um ESB-viðræður Mest lesið Hver á arfinn? Gunnar Ármannsson Skoðun Í hvaða vitleysu erum við stödd? Ragnheiður Stephensen Skoðun Skuggamansal á Íslandi Sævar Þór Jónsson Skoðun Landsleikar RÚV! Sigurlín Margrét Sigurðardóttir Skoðun Grateful Dead á Sæbrautinni Júlíus Valsson Skoðun Skattlagning til velsældar Hannes Lúðvíksson Skoðun Baráttan er ekki búin Mordekaí Elí Esrason Skoðun Við erum ekki jafn ömurleg og við höldum Þorsteinn Tjörvi Sigurðsson Skoðun Noregur styrkir EES – Ísland verður að fylgja Rögnvaldur Guðmundsson Skoðun Til hamingju Reykjanesbær með leikskólana okkar Guðný Birna Guðmundsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Opið bréf til Húnboga Þórs Árnasonar Margrét Rut Eddudóttir skrifar Skoðun Hvar eru þingmenn NV-kjördæmis? Sigurður Páll Jónsson skrifar Skoðun Noregur styrkir EES – Ísland verður að fylgja Rögnvaldur Guðmundsson skrifar Skoðun Landsleikar RÚV! Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar Skoðun Við erum ekki jafn ömurleg og við höldum Þorsteinn Tjörvi Sigurðsson skrifar Skoðun Bjórinn sem slapp við suðurferðina Elís Pétur Elísson skrifar Skoðun Í hvaða vitleysu erum við stödd? Ragnheiður Stephensen skrifar Skoðun Skattlagning til velsældar Hannes Lúðvíksson skrifar Skoðun Baráttan er ekki búin Mordekaí Elí Esrason skrifar Skoðun Hver á arfinn? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Að tala um dauðann er að tala um lífið Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Til hamingju Reykjanesbær með leikskólana okkar Guðný Birna Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Skuggamansal á Íslandi Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun Grateful Dead á Sæbrautinni Júlíus Valsson skrifar Skoðun Þjóðarsjúkrahúsið seinkar Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Er gervigreindin spegill mannkyns Kristján Logason skrifar Skoðun Er Þórarinn Tyrfings nýja framtíð Vogs? Bergþóra Haralds Eiðsdóttir skrifar Skoðun Tólf ára ákvað ég að gera bíó Arnar Benjamín Kristjánsson skrifar Skoðun Hvað segja gögnin í raun um ásakanir á hendur séra Friðriki Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Það er sárt að tapa kosningum Heimir Már Pétursson skrifar Skoðun Er enn þess virði að leggja á sig langt háskólanám? Gunnar Alexander Ólafsson skrifar Skoðun Engin fjölskylda á að þurfa að standa ein Eydís Ásbjörnsdóttir skrifar Skoðun Þegar reglurnar gilda ekki jafnt Ágúst Karlsson skrifar Skoðun Utanríkisstefna án ábyrgðar? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar Skoðun PISA-skellur en hvað svo? Inga Sæland skrifar Skoðun Hver verndar velferð barna þegar náttúran blandar kynjunum? Jón Þór Ólafsson skrifar Skoðun Einhliða bergmálshellir og heimildir sem hrynja Lilja Benatov Hjartar skrifar Skoðun KEMUR TÓLFAN? Hilmar Jökull Stefánsson skrifar Skoðun Ábyrgðinni má ekki útvista til tækninnar Karen Ósk Nielsen Björnsdóttir skrifar Sjá meira
Vilt þú veita stjórnvöldum þitt umboð? Atkvæðagreiðslan um hvort Ísland eigi að hefja á ný aðildarviðræður við Evrópusambandið er stór ákvörðun. Hún snýst um framtíð Íslands. Hún snýst um hvort við viljum stíga skref í átt að grundvallarbreytingu á stjórnskipan landsins og því hvar ákvörðunarvald okkar liggur. Það sest engin þjóð að samningaborði um aðild að Evrópusambandinu af forvitni einni saman. Tilgangur aðildarviðræðna er að ná samkomulagi um skilyrði mögulegrar aðildar með umfangsmiklu aðildarferli. Ef þú kýst JÁ, þá ertu að veita ríkisstjórninni þitt umboð til að fara fyrir Íslands hönd að samningaborðinu og hefja aðildarviðræður við Evrópusambandið. Það er stór ákvörðun. Ef þú vilt ekki að Ísland gangi í Evrópusambandið, þá segir þú NEI. Ef þú vilt að ákvörðunarvald um íslensk málefni færist ekki lengra frá íslenskum kjósendum, þá segir þú NEI. Ef þú vilt áfram fullt frelsi til að ákveða hvernig við nýtum auðlindir landsins, þá segir þú NEI. Ef þú vilt að Ísland varðveiti frelsi sitt til að móta eigin leið til framtíðar, þá segir þú NEI. Allt tal um að kjósa bara ,,já til sjá" gerir að mínu mati lítið úr mikilvægi þeirrar ákvörðunar sem við stöndum frammi fyrir. Þetta er ekki skoðanakönnun. Þetta er ekki forvitnisferð. Þetta er spurning um hvort þú viljir veita ríkisstjórninni þitt umboð til að hefja aðildarviðræður fyrir Íslands hönd. Sjálf vil ég ekki veita stjórnvöldum mitt umboð og segi NEI. Höfundur er lögfræðingur
Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar