Ekkert okkar á að ganga þennan veg eitt Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar 7. september 2026 07:03 Í 75 ár hefur Krabbameinsfélag Íslands staðið með fólki á tímum þegar lífið tekur óvænta stefnu og áfall ber á dyr. Bak við þann árafjölda eru ótal sögur fólks og fjölskyldna þess, sögur af ótta og óvissu, en líka von, seiglu, samstöðu og nýjum styrk. Fyrir mér er starf Krabbameinsfélagsins eitthvað sem ég þekki af eigin raun og er óendanlega þakklát fyrir starfsemi þess. Árið 2021 greindist ég með brjóstakrabbamein. Meðan á meðferð stóð sótti ég námskeið fyrir krabbameinsgreinda og nýtti ég mér einnig íbúð þess. Á þessum tíma kynntist ég yndislegu fólki og naut þess að koma í Skógarhlíðina. Þegar meðferð lauk tók við tímabil sem kannski er minna rætt um. Fólk, bæði við þau greindu og eins úti í samfélaginu, sér gjarnan meðferðarlokin sem ákveðinn endapunkt, nú sé þessu lokið og lífið geti haldið áfram. En það er ekki endilega og eiginelga langt því frá svo einfalt. Líkami og hugur þurfa tíma til að takast á við nýjan veruleika og það getur tekið á að fóta sig aftur í lífinu eftir slíka reynslu. Svo eru það þau sem ljúka ekki meðferð og þurfa að lifa með krabbameini. Það skiptir miklu máli að geta leitað til fólks sem þekkir þessa vegferð, að þurfa ekki alltaf að útskýra já eða þegja því fólk vill ekki ræða svona óþægilega hluti, og fá faglega ráðgjöf og stuðning þegar þess er þörf. Takk fyrir mig. Krabbameinsfélagið býður fólki sem greinst hefur með krabbamein, aðstandendum og syrgjendum slíkan stuðning án endurgjalds. Þar starfa meðal annars félagsráðgjafar, hjúkrunarfræðingar og sálfræðingar. Það er þjónusta sem getur skipt svo miklu máli, bæði meðan á veikindum stendur og þegar meðferðinni sjálfri er lokið. Í vor fékk ég svo tækifæri til að taka þátt í einstakri ferð, „Kastað til bata“, á Langá á Mýrum. Þar kom enn ein hlið þessa mikilvæga starfs í ljós. Ferðin var dásamleg; samvera, náttúra, kyrrð og dásamlegur matur í hópi kvenna sem deildu ákveðinni reynslu þótt saga hverrar og einnar væri ólík. Þar voru frábærir ráðgjafar og sjálfboðaliðar Krabbameinsfélagsins sem gáfu af tíma sínum, þekkingu og hlýju. Slíkt verður seint metið til fjár. Takk fyrir ykkur. Hér á Suðurnesjum eigum við einnig okkar eigið Krabbameinsfélag Suðurnesja, stofnað árið 1953. Í meira en sjö áratugi hefur það verið mikilvægur hluti nærsamfélagsins og veitt krabbameinsgreindum og aðstandendum þeirra þjónustu og stuðning. Það skiptir máli að slíkt skjól sé til staðar í heimabyggð. Kannski er það einmitt þetta sem 75 ára saga Krabbameinsfélags Íslands snýst um þegar allt kemur til alls. Ekki aðeins árafjöldi, starfsemi eða þjónustuþættir, heldur fólk sem stendur með og styður við annað fólk þegar mest á reynir. Við getum ekki alltaf valið þau verkefni sem lífið ber á borð fyrir okkur en það skiptir öllu máli að þurfa ekki að takast á við þau ein. Því fylgir fyrst og fremst þakklæti 75 ára afmæli Krabbameinsfélags Íslands. Þakklæti til fagfólksins, sjálfboðaliðanna, velunnaranna, stuðningsaðilanna, Krabbameinsfélags Suðurnesja og allra þeirra sem hafa lagt félaginu lið í gegnum tíðina. Því þó við vildum ekki þurfa á ykkur að halda er svo ómetanlegt að eiga ykkur að þegar við þurfum einmitt á ykkur að halda. Til hamingju með 75 árin og takk fyrir að vera til staðar fyrir okkur öll. Höfundur er þjónustuþegi og skólastjóri. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Heilbrigðismál Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir Mest lesið Gleðilegan dag læsis Auður Soffíu Björgvinsdóttir Skoðun Stækkum kökuna í stað þess að sneiða hana þynnra Rannveig Grétarsdóttir Skoðun Engin miskunn hjá Reykjavíkurborg Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir Skoðun Sjálfbærni í heimi glötunar Kristján Logason Skoðun Bókun 35, ESA og stjórnarskrá Íslands — hvenær verður EES samningurinn stjórnarskrárlega ólýðræðislegur? Eggert Guðmundsson Skoðun Hvað varð um það að vilja betri heim? Indriði Þröstur Gunnlaugsson Skoðun Ert þú kannski frábær í ofbeldisforvörnum barna? Alfa Dröfn Jóhannsdóttir Skoðun Hvar er náungakærleikurinn? Steindór J. Erlingsson Skoðun Flokkur fólksins og fjárlögin Sigurjón Þórðarson Skoðun Forsjálni því þetta reddast ekki Gunnar Hersveinn Skoðun Skoðun Skoðun Hjartaendurhæfing er fjárfesting Kristín E. Hólmgeirsdóttir,María Barbara Árnadóttir skrifar Skoðun Hvaða gervigreind og skýjaþjónustur mega opinberir aðilar nota? Karl Thoroddsen skrifar Skoðun Hvenær hættum við að vera þjóð? Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Hver ertu þegar yfirmaðurinn fer út úr herberginu? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Fjárfestum í heilsu – Alþjóðlegur dagur sjúkraþjálfunar Gunnlaugur Már Briem skrifar Skoðun Varnir frá 2019, ógnir frá 2026 Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Hvað varð um það að vilja betri heim? Indriði Þröstur Gunnlaugsson skrifar Skoðun Sjálfbærni í heimi glötunar Kristján Logason skrifar Skoðun Ert þú kannski frábær í ofbeldisforvörnum barna? Alfa Dröfn Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Bókun 35, ESA og stjórnarskrá Íslands — hvenær verður EES samningurinn stjórnarskrárlega ólýðræðislegur? Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Gleðilegan dag læsis Auður Soffíu Björgvinsdóttir skrifar Skoðun Engin miskunn hjá Reykjavíkurborg Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Brjóstagjöf er svoddan streð… Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Stækkum kökuna í stað þess að sneiða hana þynnra Rannveig Grétarsdóttir skrifar Skoðun Er þetta ásættanleg frammistaða íslenskrar stjórnsýslu? Þorsteinn Narfason skrifar Skoðun Forsjálni því þetta reddast ekki Gunnar Hersveinn skrifar Skoðun Flokkur fólksins og fjárlögin Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun Svargrein við grein Hauks Arnþórssonar Jón Sigurgeirsson skrifar Skoðun Sjálfstæðisflokkurinn og Bókun 35. Fullveldi eftir hentugleikum? Júlíus Valsson skrifar Skoðun Hvar er náungakærleikurinn? Steindór J. Erlingsson skrifar Skoðun Það sem gerist þegar við segjum frá Olga Björt Þórðardóttir skrifar Skoðun Brýtur innviðaráðherra lög, aftur? Örvar Marteinsson skrifar Skoðun Ekkert okkar á að ganga þennan veg eitt Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Kerfið sem sýndarveruleiki Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Erum við að grafa undan lýðræðinu? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Berð þú ábyrgð á stafrænni útilokun fólks með fötlun? Rósa María Hjörvar skrifar Skoðun Hvernig förum við með valdið? Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Gervi hvað? Eggert Gunnarsson skrifar Skoðun 11 ógnir sem Ísland þarf að búa sig undir Ingólfur Shahin skrifar Skoðun Hvenær er faglegt að spyrja fagfólk? Kristín Ólafsdóttir skrifar Sjá meira
Í 75 ár hefur Krabbameinsfélag Íslands staðið með fólki á tímum þegar lífið tekur óvænta stefnu og áfall ber á dyr. Bak við þann árafjölda eru ótal sögur fólks og fjölskyldna þess, sögur af ótta og óvissu, en líka von, seiglu, samstöðu og nýjum styrk. Fyrir mér er starf Krabbameinsfélagsins eitthvað sem ég þekki af eigin raun og er óendanlega þakklát fyrir starfsemi þess. Árið 2021 greindist ég með brjóstakrabbamein. Meðan á meðferð stóð sótti ég námskeið fyrir krabbameinsgreinda og nýtti ég mér einnig íbúð þess. Á þessum tíma kynntist ég yndislegu fólki og naut þess að koma í Skógarhlíðina. Þegar meðferð lauk tók við tímabil sem kannski er minna rætt um. Fólk, bæði við þau greindu og eins úti í samfélaginu, sér gjarnan meðferðarlokin sem ákveðinn endapunkt, nú sé þessu lokið og lífið geti haldið áfram. En það er ekki endilega og eiginelga langt því frá svo einfalt. Líkami og hugur þurfa tíma til að takast á við nýjan veruleika og það getur tekið á að fóta sig aftur í lífinu eftir slíka reynslu. Svo eru það þau sem ljúka ekki meðferð og þurfa að lifa með krabbameini. Það skiptir miklu máli að geta leitað til fólks sem þekkir þessa vegferð, að þurfa ekki alltaf að útskýra já eða þegja því fólk vill ekki ræða svona óþægilega hluti, og fá faglega ráðgjöf og stuðning þegar þess er þörf. Takk fyrir mig. Krabbameinsfélagið býður fólki sem greinst hefur með krabbamein, aðstandendum og syrgjendum slíkan stuðning án endurgjalds. Þar starfa meðal annars félagsráðgjafar, hjúkrunarfræðingar og sálfræðingar. Það er þjónusta sem getur skipt svo miklu máli, bæði meðan á veikindum stendur og þegar meðferðinni sjálfri er lokið. Í vor fékk ég svo tækifæri til að taka þátt í einstakri ferð, „Kastað til bata“, á Langá á Mýrum. Þar kom enn ein hlið þessa mikilvæga starfs í ljós. Ferðin var dásamleg; samvera, náttúra, kyrrð og dásamlegur matur í hópi kvenna sem deildu ákveðinni reynslu þótt saga hverrar og einnar væri ólík. Þar voru frábærir ráðgjafar og sjálfboðaliðar Krabbameinsfélagsins sem gáfu af tíma sínum, þekkingu og hlýju. Slíkt verður seint metið til fjár. Takk fyrir ykkur. Hér á Suðurnesjum eigum við einnig okkar eigið Krabbameinsfélag Suðurnesja, stofnað árið 1953. Í meira en sjö áratugi hefur það verið mikilvægur hluti nærsamfélagsins og veitt krabbameinsgreindum og aðstandendum þeirra þjónustu og stuðning. Það skiptir máli að slíkt skjól sé til staðar í heimabyggð. Kannski er það einmitt þetta sem 75 ára saga Krabbameinsfélags Íslands snýst um þegar allt kemur til alls. Ekki aðeins árafjöldi, starfsemi eða þjónustuþættir, heldur fólk sem stendur með og styður við annað fólk þegar mest á reynir. Við getum ekki alltaf valið þau verkefni sem lífið ber á borð fyrir okkur en það skiptir öllu máli að þurfa ekki að takast á við þau ein. Því fylgir fyrst og fremst þakklæti 75 ára afmæli Krabbameinsfélags Íslands. Þakklæti til fagfólksins, sjálfboðaliðanna, velunnaranna, stuðningsaðilanna, Krabbameinsfélags Suðurnesja og allra þeirra sem hafa lagt félaginu lið í gegnum tíðina. Því þó við vildum ekki þurfa á ykkur að halda er svo ómetanlegt að eiga ykkur að þegar við þurfum einmitt á ykkur að halda. Til hamingju með 75 árin og takk fyrir að vera til staðar fyrir okkur öll. Höfundur er þjónustuþegi og skólastjóri.
Bókun 35, ESA og stjórnarskrá Íslands — hvenær verður EES samningurinn stjórnarskrárlega ólýðræðislegur? Eggert Guðmundsson Skoðun
Skoðun Bókun 35, ESA og stjórnarskrá Íslands — hvenær verður EES samningurinn stjórnarskrárlega ólýðræðislegur? Eggert Guðmundsson skrifar
Bókun 35, ESA og stjórnarskrá Íslands — hvenær verður EES samningurinn stjórnarskrárlega ólýðræðislegur? Eggert Guðmundsson Skoðun