Arnaldur fær heilsíðu í TIME

Heilsíðuumfjöllun um Arnald Indriðason og höfuðpersónu hans, rannsóknarlögreglumanninn Erlend Sveinsson, er í nýjasta hefti TIME. Blaðamaðurinn Pete Gumbel telur Erlend vera arftaka útrásarvíkinganna.

„Já, er þetta komið? Ég verð að fara niður í bókabúð og ná mér í eintak," segir Arnaldur þegar Fréttablaðið bar þetta undir hann. Arnaldur hitti Gumbel fyrir skömmu og ber honum vel söguna. „Hann var búinn að lesa nánast allar bækurnar mínar og var mjög vel inni í þeim," útskýrir Arnaldur.

Þrátt fyrir að Gumbel hafi aðallega skrifað um efnahagsmál fyrir TIME bar það umræðuefni ekki mikið á góma í spjalli þeirra Arnalds. „Nei, við ræddum aðallega um bækurnar mínar og hann hafði mikinn áhuga á Erlendi."

Gumbel er þó ekki langt frá sínu áhugasviði í upphafi greinarinnar. Þar segir hann að hinir svokölluðu útrásarvíkingar hafi borið uppi ímynd Íslands erlendis. Þeir hafi flogið heimshornanna á milli, keypt fyrirtæki og verið í sífelldri leit að nýjum tækifærum til að auðgast. Harkaleg brotlending þeirra í haust hafi opnað möguleikann fyrir nýjum arftaka sem gæti þó ekki verið ólíkari auðjöfrunum í fasi.

Sá heitir Erlendur Sveinsson. „Hann er þumbaralegur, einrænn og tiltölulega óhamingjusamur maður sem er óánægður með þá stefnu sem nútíminn tók á Íslandi," skrifar Gumbel. Hann skautar síðan yfir feril Arnaldar í fáeinum orðum, minnist á alþjóðlega velgengni Mýrinnar eftir útgáfu hennar í Þýskalandi 2003 og svo kvikmyndaútgáfunnar eftir Baltasar Kormák sem framleiðendur í Hollywood hafi keypt endurgerðarréttinn af.

Gumbel lýsir fyrstu kynnum sínum af Arnaldi og segir rithöfundinn vera hæglátan með há kollvik og skarti geðþekku brosi. Þeir Gumbel og Arnaldur ræða síðan um ástæður þess af hverju Erlendur njóti svona mikilla vinsælda meðal íslenskra lesenda. „Erlendur er hluti af þessari samfélagsbreytingu sem átti sér stað þegar Ísland fór frá því að vera frekar fátækt þjóðfélag yfir í þjóðfélag sem átti allt. Ég held að fólk samsami sig Erlendi vegna einmanaleika hans og mistaka," útskýrir Arnaldur. Gumbel skrifar að íslenski rithöfundurinn hafi rutt brautina í íslenskum bókmenntum. Áður en hann hafi komið til sögunnar hafi íslenskar bókmenntir einkennst af bókum Halldórs Laxness og Íslendingasögunum.

Arnaldur segist í viðtalinu ekki eiga mikið sameiginlegt með Erlendi. Þeir eigi þó eitt sameiginlegt og það sé skoðun þeirra á íslensku samfélagi fyrir hrunið og eftir. „Þetta gerðist allt svo hratt að við náðum aldrei áttum. Fyrir tveimur og þremur kynslóðum síðan áttu Íslendingar ekki neitt en allt í einu áttum við allt," segir Arnaldur sem vonast til þess að efnahagsástandið leiði af sér einhverjar jákvæðar breytingar. „Ég vona að þetta eigi eftir að slökkva á þörfinni fyrir nýja bíla, peninga og hús. Ég vona að við hverfum aftur til upprunans," segir Arnaldur. Gumbel kveður með þeim orðum að ef það felist í að lesa um Erlend, verði svo að vera.